เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 237 การตายก่อนกำหนดของมังกรซอมบี้

บทที่ 237 การตายก่อนกำหนดของมังกรซอมบี้

บทที่ 237 การตายก่อนกำหนดของมังกรซอมบี้


ฉันสงสัยว่าคุณเคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อนรึเปล่า?

เมื่อคุณพบแมลงสาบที่มุมห้อง คุณหยิบรองเท้าแตะหรือม้วนนิตยสารขึ้นมา ขณะที่คุณย่องเข้าหามันอย่างระมัดระวัง และกำลังพยายามฆ่าแขกที่ไม่ได้รับเชิญนั้นด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ทันใดนั้น แมลงสาบก็หันกลับมาและพุ่งเข้าใส่หน้าคุณอย่างว่องไว!

ราวกับมันกำลังเยาะเย้ยคุณว่า 'นุด แกต้องคิดไม่ถึงแน่! นี่คือวิธีหลบหนีของข้า!'

แล้วตอนนี้ลองจินตนาการว่ามีฝูงแมลงสาบดังกล่าว ไต่ขึ้นมาบนร่างกายของคุณอย่างรวดเร็วเหมือนฉากในหนังสยองขวัญ

นั่นคือสิ่งที่ซากาสุกิ มังกรซอมบี้กำลังประสบอยู่ในขณะนี้

ภายใต้คำสั่งของเอ็ดเวิร์ด ผู้เล่นหลายคนยอมแพ้กับการใช้ทักษะเพื่อโจมตีมังกร และพยายามปีนขึ้นไปบนร่างของมันเพื่อค้นหาจุดอ่อน

แต่ในทางกลับกัน ซากาสุกิก็มีอาการเหมือนกับคนที่มีแมลงสาบคลานไปทั่วร่าง มันยังคงเขย่าตัวเองอย่างรุนแรงขณะที่คำรามอย่างหวาดกลัวจนทำให้ใครต่อใครหูหนวกได้

ห่างออกไป หน่วยสอดแนมของศาสนจักรคนอื่น ๆ ก็กลัวเกินกว่าที่จะเข้าใกล้สนามรบ จากเสียงที่ได้ยิน พวกเขาทำได้เพียงมองสถานการณ์จากชายขอบเท่านั้น และเกือบทั้งหมดก็คาดเดาว่าในที่สุด 'กองทัพเบ็ดเตล็ด' ก็ทำให้มังกรซอมบี้โกรธจนอยากจะฆ่าคนเหล่านั้นให้หมดทั้งกองทัพ

แต่สำหรับผู้เล่นแล้ว เสียงคำรามของซากาสุกิก็ไม่ต่างจากเสียงกรีดร้องอย่างสยดสยองของมนุษย์ที่ถูกแมลงสาบเกาะหน้า

ในฐานะมังกรแดงผู้หยิ่งผยอง ไม่เคยมีมนุษย์หน้าไหนสามารถเข้าใกล้มันได้ขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงประสบการณ์ถูกฝูงมนุษย์กลุ่มใหญ่ปีนขึ้นไปทุกซอกทุกมุมของร่างกายโดยไม่มีความยำเกรง

สถานการณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในช่วงเวลาหลายร้อยปีที่มันมีชีวิตอยู่ นั่นทำให้มันตื่นตระหนกและทำอะไรไม่ถูก

ไม่นาน ผู้เล่นที่ปีนขึ้นไปบนร่างมังกรซอมบี้ก็ได้ค้นพบสิ่งใหม่ ๆ

มังกรมีร่างกายที่ทนทานอย่างไม่น่าเชื่อ และบางส่วนที่อ่อน ๆ ในร่างกายของซากาสุกิก็เน่าเสียไปนานแล้ว แต่แม้ว่ามันจะตายไปกว่าพันปี ส่วนที่แข็งอย่างเกล็ดมังกรก็ยังไม่ต่างจากเมื่อตอนที่มันยังมีชีวิต

ถึงอย่างนั้นไม่ว่าจะเป็นเพราะผลข้างเคียงจากการที่มันตายมานานแล้ว หรือเหตุผลอื่น ๆ กล้ามเนื้อและผิวหนังใต้เกล็ดมังกรก็กำลังแสดงอาการเสื่อมสลาย ก็อย่างที่รู้ ๆ กันว่า 'ขนไม่สามารถงอกได้บนผิวหนังที่ตายแล้ว' และเกล็ดมังกรก็เหมือนขนที่เติบโตบนผิวหนัง ที่โดยพื้นฐานแล้วมันจะเกาะติดกับผิวหนังและกล้ามเนื้อ

เนื่องจากทักษะของผู้เล่นส่วนใหญ่โจมตีมันจากภายนอก ทำให้การโจมตีแต่ละครั้งถูกหยุดลงโดยเกล็ดมังกร เพราะร่างกายส่วนใหญ่ของมันยังมีสภาพสมบูรณ์

ไม่ว่าพวกเขาจะใช้ทักษะใด สิ่งที่กระทบถูกร่างกายมังกรซอมบี้ ก็คือแรงสั่นสะเทือนที่เหลืออยู่จากทักษะ หลังจากที่มันถูกหักล้างพลังส่วนใหญ่ไปแล้วโดยเกล็ดมังกร บวกกัที่อันเดธส่วนใหญ่มีภูมิคุ้มกันต่อการโจมตีทางกายภาพ มันจึงแทบไม่มีผลต่อมังกรซอมบี้เลย

แต่ถึงอย่างนั้นผู้เล่นที่ปีนขึ้นไปบนร่างของมังกรก็พบว่า กลไกการป้องกันดังกล่าวไม่ได้มีอำนาจไปทุกอย่าง สิ่งที่พวกเขาต้องทำคือหาจุดที่ผิวหนังเน่าเปื่อยจนพวกเขาสามารถใช้มือเปล่างัดเกล็ดมังกรออกมาได้!

หากไม่มีเกล็ดขวางอยู่ ทักษะของพวกเขาก็จะทำความเสียหายอย่างรุนแรงต่อมังกรได้ตรง ๆ!

ต้องรู้ก่อนว่า ในการต่อสู้ระหว่างผู้เล่นและมังกรซอมบี้ที่กินเวลานานกว่าหนึ่งวัน ความเสียหายที่ผู้เล่นสามารถทำได้แต่ละครั้งนั้นมีเพียง -1 เท่านั้น ยกเว้นความเสียหายจาก AWM ของโกวต้านและนิ้วเท้ายักษ์ของโจ ที่สามารถเจาะการป้องกันของมังกรได้อย่างมีประสิทธิภาพด้วยการสร้างความเสียหายด้วยเลขสองหลัก!

ผู้เล่นเหมือนคนถูกฉีกเลือดไก่ทันทีเมื่อพวกเขาค้นพบสิ่งนี้ และพยายามทำทุกวิถีทางเพื่องัดเกล็ดออกมาให้ได้มากที่สุด ก่อนจะปลดปล่อยการโจมตีใส่เนื้อเน่าของมังกรใต้เกล็ดเพื่อสนองความหงุดหงิดของพวกเขา หลังจากที่อัดอั้นไม่สามารถเจาะพลังป้องกันของมังกรได้มานาน พวกเขาเริ่มรังแกมังกรซอมบี้ทุกรูปแบบ

“ได้ผลจริงดิ…”

แม้แต่เอ็ดเวิร์ดที่สั่งให้ทำการโจมตีบ้าระห่ำนี้ ก็ยังต้องประหลาดใจกับประสิทธิภาพของกลยุทธ์นี้ ทั้งที่เขาแค่ลองทดสอบทฤษฎีและไม่ได้ตั้งความหวังกับมันมากนัก “ใช่ นี่คือวิธีการโจมตีที่ถูกต้อง!”

ขณะเดียวกัน แม้ว่าจะไม่สามารถมองเห็นแถบ HP ของตัวเองได้เหมือนผู้เล่น แต่ซากาสุกิก็รู้สึกได้ว่า 'พลังชีวิต' ภายในร่างกายของมันกำลังลดลงภายใต้การโจมตีของมนุษย์

โดยมีความรู้สึกเจ็บแค้นเกิดขึ้นในจิตวิญญาณ…ไม่เคยมีใครดูหมิ่นมังกรอย่างมันแบบนี้มาก่อน!

มันต้องระงับความเย่อหยิ่งและความภาคภูมิใจเอาไว้ ณ ตรงนี้และก้มหัวลงอย่างอัปยศ โดยใช้วิธีกลิ้งตัวไปรอบ ๆ เหมือนลาขี้เกียจ ซึ่งเป็นสิ่งที่มันไม่เคยทำมาก่อนในชีวิต เพียงเพื่อบดขยี้ผู้เล่นที่คลานอยู่เหนือร่างของมัน

แม้การเคลื่อนไหวครั้งนี้จะไม่น่าดู แต่ก็ไม่มีข้อกังขาในประสิทธิภาพของมัน ผู้เล่นหลายคนที่ไม่สามารถตอบสนองได้ทันเวลาถูกทับเป็นเนื้อบด ทำให้ช่วงเวลาอันเลวร้ายของซากาสุกิหยุดลงชั่วขณะ

“เจ้าดูหมิ่นเหยียดหยามข้ามากเกินไปแล้ว มนุษย์! ข้าจำกลิ่นของพวกเจ้าได้! ครั้งหน้าจะไม่มีคำว่าเมตตา ข้าจะฆ่าพวกเจ้าให้หมดทุกคน!”

หลังจากซากาสุกิโยนถ้อยคำอันโหดร้ายเสร็จ มันก็กางปีกขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยรูพรุน ตั้งใจจะหลบหนีไปฟื้นตัวและทำความคุ้นเคยกับสภาพร่างกายของมันตอนนี้ก่อน แล้วค่อยกลับมาคิดบัญชีกับมนุษย์เหล่านี้ใหม่ภายหลัง

ต้องสังเกตว่าปีกแหว่ง ๆ ของมันไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการบินของมันเลย

ในโลกที่ไม่มีทฤษฎีนิวตัน มังกรที่แท้จริงจะแตกต่างจากมังกรปลอมเช่นไวเวิร์น ตรงที่การบินของมันไม่เคยอาศัยปีกที่ไม่ตรงกับขนาดตัวของพวกมัน

มังกรทุกตัวมีความสามารถแฝงอยู่ในร่าง และปีกของพวกมันก็เป็นเพียงสื่อในการใช้พลังนี้ พวกมันสามารถบินได้แม้ว่าปีกของมันจะเหลือเพียงกระดูกก็ตาม

อย่างไรก็ตามขณะที่มังกรซอมบี้กำลังลอยขึ้นไปในอากาศ ลูกศรที่คำรามมาแต่ไกลก็บินเข้ามาขัดขวางการหลบหนีของมัน โดยตรงเข้าทำลายโคนปีกซ้ายจนกระเด็นหลุดจากข้อต่อ ส่งผลให้ร่างขนาดใหญ่ของมันกระแทกลงกับพื้นจนพื้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และเหวี่ยงผู้เล่นที่ยังเกาะอยู่บนร่างออกไป!

ห่างออกไปบนต้นไม้ใหญ่ โกวต้านที่ยิงลูกศรออกไปเป่าปากเสียงหวีดแหลมด้วยความสะใจ

“โชคดีที่คนอื่น ๆ สามารถงัดเกล็ดปีกตรงนั้นออกมาได้…โอ้ การมีส่วนร่วมของข้าเพิ่มขึ้นถึง 1% ทันทีเลยรึ…นั่นไม่ใช่เปอร์เซ็นต์จากความเสียหายทั้งหมดงั้นหรือ!” ขณะที่เขาอุทานด้วยความประหลาดใจ แต่เขาก็รีบเก็บ AWM แล้วกระโดดลงจากต้นไม้ก่อนจะค้นหาจุดซุ่มยิงใหม่

ก่อนหน้านี้ที่เขาถูกปีศาจไนท์ครายระเบิดตาย เขาก็ได้เรียนรู้กลยุทธ์พื้นฐานของพลซุ่มยิงที่ดีได้ด้วยตัวเอง

ไม่น่าแปลกใจที่มังกรซอมบี้ที่โกรธเกรี้ยว จะระเหยต้นไม้ที่เขาซ่อนตัวอยู่ก่อนหน้านี้ด้วยลมหายใจมังกรทันทีหลังจากที่เขาจากไป

จากนั้นการต่อสู้ที่พลิกขึ้นพลิกลงระหว่างผู้เล่นกับมังกรซอมบี้ก็ดำเนินต่อไปอีก 2 ชั่วโมง

ในตอนท้าย แม้ว่าผู้เล่นที่ยังคงเกาะอยู่บนร่างของซากาสุกิต่างก็ตะโกนใส่กันเช่น 'เกล็ดมังกรที่ดึงออกมาด้วยทักษะชีวิตอย่างบุชเชอร์หรือแล่จะไม่หายไป! มันคือไอเทมสีม่วง!' 'เร็วเข้า ๆ!' ‘มาร์นี่หล่นลงไปในท้องมังกรผ่านรูโหว่แล้ว!’ หรือ 'เจ้ามาสังหารมังกรด้วยรึ อะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้!'

ซากาสุกิทิ้งตัวลงสู่พื้นด้วยความไม่พอใจและเกลียดชังอย่างไม่สิ้นสุด ขณะที่ไฟวิญญาณมังกรของมันที่เต้นอยู่ในอกค่อย ๆ ดับลงและหายไป...

--------------------------------------------------------

เพจ FC-Translate

จบบทที่ บทที่ 237 การตายก่อนกำหนดของมังกรซอมบี้

คัดลอกลิงก์แล้ว