เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 213 ปีศาจ

บทที่ 213 ปีศาจ

บทที่ 213 ปีศาจ


เกิดอะไรขึ้น? ปีศาจไม่ควรถูกผนึกอยู่ภายในถ้ำโดยเอลฟ์โบราณและถูกทรมานไปชั่วนิรันด์หรือ?

เมื่อก่อนเธอมาเล่นที่นี่และไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น ทำไมวันนี้กรงเล็บของปีศาจถึงทะลวงผนึกออกมาได้!

เลือดของมาร์นี่เหมือนสายฝนหยดลงมาที่ตัวเธอ ย้อมเธอให้เป็นสีแดงฉานจนทำให้เธอตกตะลึง

เธอได้สติขึ้นมาเมื่อกรงเล็บปีศาจขนาดมหึมาพยายามคลำหาตัวเธอ เธอคลานหนีอออกมาจากปากถ้ำ

อยู่ไม่ได้แล้ว เธอต้องวิ่ง!

แม้ว่าเธอจะอายุมากกว่ามาร์นี่ทางร่างกายจนกระทั่งเป็นยายของเขาได้ แต่การเติบโตทางจิตใจของเอลฟ์ก็ช้ามาก ความจริงอายุจิตของเซลีนใกล้เคียงกับเจสสิก้าหรือไม่ก็โกวต้านมากกว่า แม้ว่าเธอจะอายุมากกว่า 100 ปีแล้วก็ตาม

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงเล่นตลกกับมนุษย์อย่างไร้เหตุผล เพียงเพราะความไม่ชอบใจของเธอ และเธอก็ไม่รู้ว่าเธอควรจะทำอย่างไร เมื่อต้องตกอยู่ในสถานการณ์ฉุกเฉินเฉกเช่นในตอนนี้

ดังนั้นโชคดีที่คำพูดก่อนตายของมาร์นี่ทำให้เธอมีเป้าหมายที่ชัดเจน เธอก็ทำตามสัญชาตญาณ หนีไปทางทริเนียเพื่อขอกำลังเสริม!

เมื่อเธอคลานออกมาจากพุ่มไม้หน้าถ้ำ เซลีนก็วิ่งอย่างเร็วที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้กลับไปยังทริเนีย

อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ มิติอวกาศของป่าทริเนียนั้นเปราะบางมาก และเมืองหลวงของเอลฟ์เองก็ไม่มีอยู่จริงในอาณาจักรหลัก มันคล้ายกับอาร์คานัมมากกว่า ซึ่งเป็นเพียงพื้นที่ย่อยที่ซ้อนทับกับอาณาจักรหลัก

แต่ถึงอย่างนั้นเอลฟ์ป่าก็ได้ศึกษาเกี่ยวกับพื้นที่นี้มานานกว่าพันปี และมีการบันทึกข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับตัวแปรเกือบทุกอย่าง นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเอลฟ์ถึงยังคงอยู่ในป่าทริเนียได้ แม้ว่าการวิจัยของพวกเขาเกี่ยวกับเทคโนโลยีเชิงพื้นที่จะไม่ได้ลึกซึ้งขนาดนั้น และผูกขาดทางเข้า-ออกของทริเนียไว้ได้อย่างเงียบ ๆ

นั่นเป็นสาเหตุที่ว่าทำไมนักล่าทาสจำนวนมากจึงวิ่งวนเป็นวงกลมในป่าทริเนีย โดยไม่พบเมืองเอลฟ์ที่ลือกันว่าอยู่ส่วนลึกของป่าและกลายเป็นอาหารของสัตว์ประหลาดไปแทน...

หลังจากที่เซลีนหนีออกไปได้ราว ๆ 30 นาที เธอก็ได้ยินเสียงดังกึกก้อง

ถ้ำได้พังทลายลงแล้ว

ท่ามกลางก้อนหินที่พังทลาย เศษฝุ่นและดินปลิวขึ้นไปบนอากาศกลายเป็นเมฆรูปเห็ดที่ปกคลุมท้องฟ้า

เซลีนอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมอง จากนั้นเธอก็พบเงาดำขนาดมหึมาท่ามกลางฝุ่นค่อย ๆ ลอยขึ้นไปบนฟ้า เพื่อสลัดหินและสิ่งสกปรกออกจากร่าง

แม้ว่าการมองเห็นของเธอจะพร่ามัวจากฝุ่นควัน แต่เธอก็สามารถมองเห็นเขาและปลายหางรูปสามเหลี่ยมขนาดมหึมาของมันได้อย่างชัดเจน

ปีศาจตัวนั้นออกมาแล้วจริง ๆ!

เซลีนตกใจมาก

แม้ว่าเอลฟ์วัยผู้ใหญ่ทุกตนจะมีพลังที่น่าเกรงขาม และครั้งหนึ่งเคยถูกมนุษย์จัดประเภทไว้ว่าเป็นสัตว์ประหลาดชนิดหนึ่ง แต่นั่นก็เป็นเพียงมุมมองของเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอกว่าเฉกเช่นมนุษย์เท่านั้น

แต่ความจริงคือพวกเขาไม่ได้ดีไปกว่าสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติอื่น ๆ และปีศาจก็เป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่พบได้บ่อยที่สุด

ซึ่งแตกต่างจากปีศาจซึ่งฟักออกมาจากไข่ปีศาจ ที่แฝงตัวตัวอยู่ภายในร่างสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญา โดยทำให้ร่างโฮสต์ติดเชื้อหลังจากที่พวกมันฟักตัว แล้วค่อย ๆ ทำให้ร่างนั้นแปรสภาพเป็นปีศาจนรก

แต่ปีศาจดั้งเดิมนั้นเป็นผู้อยู่อาศัยในนรก พวกมันแปลกประหลาดและทรงพลังมาก

ปีศาจส่วนใหญ่เกิดมาพร้อมความสามารถเหนือธรรมชาติ และมีรูปลักษณ์ที่หลากหลายและระบบนิเวศของพวกมันก็ยังคงเป็นปริศนา แม้ว่าพวกมันส่วนใหญ่จะมีเขาที่เป็นสัญลักษณ์ของลำดับชั้น และปลายหางรูปสามเลี่ยมที่แสดงถึงตำแหน่งขุนนางในนรก

หลายคนมีความเชื่อผิด ๆ ว่าปีศาจก็บูชาเทพเจ้าชั่วร้ายเหมือนกัน แต่แท้จริงแล้วผู้ศรัทธาเหล่านั้นเป็นโฮสต์ของไข่ปีศาจ พวกปีศาจได้แพร่กระจายไข่ปีศาจลงไปในดินแดนที่ต่ำกว่า และเลือกผู้ศรัทธาด้วยตนเอง (มองจากมุมนี้มันค่อนข้างคล้ายระบบของซีเว่ย)

ในทางกลับกัน ก็ไม่มีใครรู้ว่าเทพเจ้าที่พวกปีศาจศรัทธานั้นแท้จริงแล้วเป็นใคร หรือมีศรัทธาในรูปแบบใด

อาจเป็นไปได้ว่าปีศาจเกิดมาพร้อมกับพลังแห่งข้ามผ่านมิติในระดับหนึ่ง แม้ว่ามันจะไม่เพียงพอสำหรับใช้ข้ามบาเรียโลกเพื่อไปยังดินแดนมรรตัย (อาณาจักรหลัก) แต่พวกมันก็สามารถจุติลงมาผ่านเส้นทางบางอย่างได้ เฉกเช่นที่เทพเจ้าลงมายังดินแดนมรรตัย เพื่อโต้ตอบกับสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญา

นอกจากนี้ปีศาจทุกตัวยังมีอำนาจในการล่อลวงมนุษย์ และมันก็ชอบทำสัญญากับเผ่าพันธุ์ที่มีสติปัญญา และเล่นกับพวกเขาผ่านสัญญาดังกล่าว

เป้าหมายของพวกมันค่อนข้างชัดเจน พวกมันจะให้ของเล่นที่โชคร้ายของพวกมัน พยายามทำพิธีกรรมต่าง ๆ เพื่ออัญเชิญร่างจริงของพวกมันที่อยู่ในนรกมาสู่ดินแดนมรรตัยผ่านทางพิธีกรรมต่าง ๆ!

แม้ว่าปีศาจจะมีชื่อเสียงและถูกมองว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต่อต้านเทพเจ้า ที่เป็นสัญลักษณ์ของความยุติธรรมและคุณธรรมในตำนานและนวนิยาย (ที่ผู้ศรัทธามักจะประดับประดาเรื่องราวเหล่านั้นด้วยความชื่นชมอย่างลำเอียง) แต่โดยพื้นฐานแล้วพวกมันก็ไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ และการต่อสู้กับเหล่าเทพที่บังคัญใช้กฎได้ก็ฟังดูมากเกินไป

ดังนั้นปีศาจจึงไม่ถูกผูกมัดโดยกฎที่ตรีเอกานุภาพได้วางเอาไว้ และมนุษย์ (หรือสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาอื่น ๆ) สามารถอัญเชิญร่างที่แท้จริงของพวกมันมายังดินแดนมรรตัยผ่านทางพิธีกรรมได้!

และปีศาจที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่ก็มีชีวิตอยู่มาเป็นพัน ๆ ปีแล้ว (นรกไม่ได้เข้าร่วมสงครามเทพเจ้าครั้งที่ 3 และสิ่งมีชีวิตที่มีชีวิตยืนยาวกว่าหนึ่งพันปีก็มีอยู่มากมายที่นั่น) และพวกมันแต่ละตัวก็สนิทกับมังกรหน้าบูดในแดนมรรตัย ยิ่งไปกว่านั้นเนื่องจากปีศาจส่วนใหญ่เพียงแค่อยากดูโลกมอดไหม้ พวกมันจึงเหมือนเด็กโข่งซน ๆ ที่กล้าเล่นตลกเพื่อดึงดูดความสนใจของมังกร ในขณะที่ส่งร่างโคลนไปขโมยไข่มังกร..."

“มันกำลังเข้ามาใกล้ มันต้องสังเกตเห็นข้าแล้วแน่ ๆ ไม่มีทางที่ข้าจะหนีไปได้ด้วยความสามารถในปัจจุบัน”

อย่างไรก็ตามเซลีนก็สงบลงแม้เธอจะเผชิญกับสถานการณ์สิ้นหวัง “ถึงอย่างนั้นข้าก็ต้องทำตามที่ชายคนนั้นบอก พยายามแจ้งข่าวเกี่ยวกับปีศาจที่หลุดออกมาจากผนึก!”

เธอเด็ดใบไม้ขนาดใหญ่พอให้เขียนข้อความจากต้นไม้ที่อยู่ใกล้ตัว และเขียนอักษรเอลฟ์สั้น ๆ ง่าย ๆ ก่อนจะพับมันเป็นรูปนกกระเรียนกระดาษ และร่ายมนต์ด้วยเวทมนตร์ของเอลฟ์ให้มันเคลื่อนไหวได้ด้วยตัวเอง

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เอลฟ์สาวก็ค่อย ๆ ปล่อยให้มันบินออกไป "ไป ข้าฝากเจ้าด้วย”

เมื่อเห็นกระเรียนกระดาษบินหายไปท่ามกลางป่ารกทึบ เซลีนก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ และหันไปทางปีศาจ

ร่างนั้นค่อย ๆ ปรากฏชัดขึ้นอย่างช้า ๆ ท่ามกลางฝุ่นควัน

“หลังจากนี้ต้องดูว่าข้าสามารถซื้อเวลาได้นานแค่ไหน” เธอพูดเบา ๆ

------------------------------------------------------

เพจ FC-Translate

จบบทที่ บทที่ 213 ปีศาจ

คัดลอกลิงก์แล้ว