เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 93 โพสต์แรก (อ่านฟรี)

บทที่ 93 โพสต์แรก (อ่านฟรี)

บทที่ 93 โพสต์แรก (อ่านฟรี)


[ช่วยเด็ก เราต้องการความช่วยเหลือ!]

ซีเว่ยเกือบจะหัวเราะออกมาดัง ๆ เมื่อเห็นชื่อโพสต์

แม้เขาจะไม่ได้ใช้พลังในทางที่ผิดเพื่อเฝ้าดูทุกการเคลื่อนไหวของผู้เล่น แต่การกระทำเกือบทั้งหมดของผู้เล่นแต่ละคนก็จะถูกบันทึกไว้ในคอมพิวเตอร์ ดังนั้นเขาจึงสามารถตรวจสอบได้ทุกเมื่อที่เขาต้องการ

เขาไม่คิดมาก่อนว่าโพสต์แรกในฟอรัมที่เขาสร้างขึ้น (ไม่รวมโพสต์ปักหมุดของเขา) จะใช้ Buzzwords* มากมายขนาดนี้...

(buzzword หมายถึง คำศัพท์ หรือ วลี ที่เป็นที่นิยมมากตามยุคสมัย)

“สวัสดีทุกคน ข้าคือจอม ข้าแน่ใจว่าหลาย ๆ คนที่ไม่มีปาร์ตี้จะรู้จักข้า ใช่แล้วข้าเป็นเครลิคระยะประชิดที่เก่งในการใช้ทักษะหวดขึ้นฟ้า! ในวันที่หิมะตก เมฆปกคลุมท้องฟ้า บลาบลาบลา…”

จุดเริ่มต้นของโพสต์นั้นแข็งทื่อมาก เหมือนว่าเขาพึ่งจะเคยเขียนจดหมายเป็นครั้งแรก เห็นได้ชัดว่าผู้เล่นอายุน้อยที่เขียนโพสต์นี้พยายามใช้ความคิดเป็นอย่างมาก ถ้อยคำในนั้นค่อนข้างแปลก

“สรุปสั้น ๆ ก็คือ ในขณะที่เทอร์รี่เพื่อนของข้าและข้าออกไปสำรวจพื้นที่ใหม่ เราก็ถูกศัตรูที่เรียกว่า ‘โจรภูเขา’ โจมตี”

“พวกมันเป็นกลุ่มศัตรูระดับต่ำที่รับมือได้ยากมาก!”

“เพื่อปกป้องหมู่บ้านที่ไร้เดียงสา เราไม่มีทางเลือกนอกจากต้องต่อสู้กับศัตรู และในระหว่างนั้นเทอร์รี่ เพื่อนที่ดีที่สุดของข้าก็ได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง!”

ดูนี่ [คลิกเพื่อดูภาพ] และนี่ [คลิกเพื่อดูภาพ] และนี่ด้วย [คลิกเพื่อดูภาพ]”

ซีเว่ยมีความสุขทันทีหลังจากได้เห็นภาพถ่ายเหล่านั้น

หมอนี่ใช่หยำฉา*หรือเปล่า…

(ฉากนอนตายอันเป็นตำนานของ'หยำฉา'จากการ์ตูน Dragon Ball Z)

“ตามข้อมูลที่เรารวบรวมมา ศัตรูจะโจมตีหมู่บ้านนี้อีกครั้ง และในครั้งหน้าอาจมียักษ์อยู่ในกองกำลังของศัตรู! ข้าหวังว่าผู้เล่นที่กำลังว่างจะมาช่วยเราปกป้องหมู่บ้านที่น่าสงสารนี้ เพื่อเป็นรางวัล ผู้ใหญ่บ้านบอกว่าหลังจากที่เรื่องทุกอย่างจบลง เราสามารถรับทุกสิ่งที่ต้องการจากหมู่บ้านได้!”

ซีเว่ยดูบันทึกของเด็ก 2 คนนี้และพบว่าผู้ใหญ่บ้านบอกว่าพวกเขาจะหอบของหนีไปหมู่บ้านอื่น ของที่เหลือในหมู่บ้านก็หยิบได้ตามสะดวกจริง ๆ นั่นแหละ

“ที่ตั้งคือหมู่บ้านในหุบเขาเล็ก ๆ ห่างจากเมืองไปทางเหนือประมาณ 15-20 กิโลเมตร…ข้าหวังว่าทุกคนจะมาช่วยเรา!”

จอมใช้ความพยายามอย่างมากในการเขียนโพสต์ ดังนั้นซีเว่ยจึงไม่ได้เปิดโปงเขา

อันที่จริงเขาตัดสินใจที่จะอยู่ห่างจากสถานการณ์นี้ เขาต้องการดูว่าผู้เล่นจะตอบสนองต่อเควสที่เขาไม่ได้มอบให้ยังไง

ไม่นานหลังจากที่ซีเว่ยอ่านโพสต์ ผู้เล่นหลายคนก็เริ่มตอบกลับ

[มาร์นี่: หมู่บ้านนี้มีไอเทมพิเศษไหม? ถ้ามีข้าจะพิจารณาไปช่วยเหลือ]

[เอ็ดเวิร์ด: ข้าอยากรู้ลักษณะเฉพาะของหุบเขา ข้าต้องเดินทางไปทางเหนือของเมืองใช่ไหม?]

[เอลีน่า: รัว ----!]

[อีวาน: ข้าไม่ได้เจอเจ้ามา 2-3 วันแล้ว หากเจ้าวิ่งไปที่นั่นจริง ๆ ความเร็วเคลื่อนที่ของเจ้าจะต้องสูงมาก…]

[ลีอา: แสงของเทพเจ้าแห่งเกมจะส่องสว่างไปทั่วผืนดิน!]

[โตวก้าน: ข้าต้องยกย่องเทพเจ้าแห่งเกมในโพสต์ด้วยหรือไม่]

[อีวาน: เทพเจ้าแห่งเกมโคตรสุดยอด!]

[ประกาศจากระบบ ผู้เล่นอีวานถูกแบนเป็นเวลา 60 นาที เนื่องจากใช้ภาษาไม่เหมาะสม]

[มาร์นี่: ข้าเคยบอกเจ้าแล้วว่าคำนั้นใช้ไม่ได้ผล มันไม่ใช่การยกย่อง เจ้าไม่ได้เรียนรู้อะไรเลยเมื่อเจ้าถูกแบนไปครั้งที่แล้วใช่ไหม จากปฏิกิริยาที่เทพเจ้าแสดงให้เห็น แสดงว่านี่เป็นคำที่ทำให้เสื่อมเสีย ดังนั้นเจ้าต้องเพิ่มคำเชิงลบไว้ข้างหน้า เพื่อทำให้มันเป็นบวกและน่ายกย่อง]

[มาร์นี่: ตัวอย่างเช่น 'เทพเจ้าแห่งเกมโคตรไม่สุดยอด' แบบนี้]

[ประกาศจากระบบ ผู้เล่นมาร์นี่ถูกปิดเสียงเป็นเวลา 24 ชั่วโมง เนื่องจากใช้ภาษาหยาบคาย]

[ลีอา:…]

[เอ็ดเวิร์ด:…]

[โจ:…]

[โกวต้าน: เฮ้ ข้าเปลี่ยนชื่อในฟอรัมได้]

[ข้าสามารถเปลี่ยนชื่อได้จริง: ลองดูสิ]

[ข้าอยากเห็นว่าจะเปลี่ยนชื่อได้นานแค่ไหน: เหมือนกัน เหมือนกัน]

[เจ้าหญิงนักรบ: พวกเจ้าก็เกินไป…]

[ประกาศจากระบบ ตอนนี้การเปลี่ยนชื่อในฟอรั่มต้องใช้ไอเทม 'การ์ดเปลี่ยนชื่อ' สามารถซื้อไอเทมได้จาก 'แองโกร่า•เฟาสต์' ‘แวนเค่อ•นอร์เรจจี้’ และ ‘ผู้ใหญ่บ้านมนุษย์กบ’ ผู้เล่นสามารถทำการซื้อได้ทุก ๆ 24 ชั่วโมง]

[แองโกร่า: ยินดีด้วย เจ้าได้แสดงความโง่เขลาต่อหน้าเทพผู้ยิ่งใหญ่ มนุษย์กบปรบมือ.jpg]

ในขณะที่ซีเว่ยยังคงทดสอบและปรับปรุงฟังก์ชันต่าง ๆ ของฟอรัม สิงโตแห่งความยุติธรรมอัสลาน ก็ได้มาถึงอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์อีกแห่ง

“ยินดีต้อนรับอัสลาน นานแล้วที่เจ้ามาที่นี่” ผู้ปกครองอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้เป็นคนแคระที่มีหนวดเฟิ้ม เขามีกระติกน้ำห้อยอยู่ทางซ้ายของเข็มขัดและค้อนห้อยอยู่ทางขวา

ที่นี่แตกต่างจากอาณาจักรที่ยุ่งเหยิงของซีเว่ย อาณาจักรของคนแคระนั้นน่าสนใจมาก ครึ่งหนึ่งเป็นโรงตีเหล็กที่เต็มไปด้วยลาวาหลอมเหลว ในขณะที่อีกครึ่งหนึ่งถูกตกแต่งด้วยเหล้าและไวน์หลายชนิด มันให้ความรู้สึกเหมือนบาร์เล็ก ๆ ที่สวยงาม

บรรยากาศและอุณหภูมิของทั้งสองฟากนั้นแตกต่างกันอย่างมาก เหมือนโลกสองใบที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

คนแคระมีชื่อว่าสตอฟฟ์ เทพเจ้าแห่งงานฝีมือและไวน์ชั้นดี และยังเป็นหนึ่งในสมาชิกของวิหารล่องหน

“เจ้าอยากดื่มอะไรไหม” สตอฟฟ์ถาม

“ไม่จำเป็น จริง ๆ แล้วข้ามีของเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่น่าสนใจมาให้เจ้าได้ลิ้มลอง”

อัสลานเขย่าแผงคอหนา จากนั้นขวดโคคา-โคล่าก็หลุดออกมา

"โพชั่น?"

“เปล่า เครื่องดื่ม”

“ได้ ข้าเชื่อใจเจ้า” สตอฟฟ์พึมพำในขณะที่เขาหยิบขวดมาเปิดฝาและกรอกมันใส่ปากทั้งหมดในครั้งเดียว ก่อนที่เขาจะพ่นเสียงเรอออกมาอย่างยาวนาน

“ดี! การดื่มสิ่งนี้ในขณะที่ข้าตีเหล็กอาจดีกว่าเบียร์!” สตอฟฟ์ร้องออกมา

“ดีใจที่เจ้าชอบ” อัสลานนอนลงบนเคาน์เตอร์ “ข้าได้มันมาจากเทพเจ้าแห่งเกม”

“เทพใหม่งั้นหรือ? เจ้าเห็นอะไรในตัวเขาถึงได้รับเขาเข้ามา ข้าคิดว่าตอนนี้เรามีเทพมากมายในวิหารล่องหน…”

คนแคระเริ่มจู้จี้

“ทุกอย่างต้องมีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา สตอฟฟ์ ข้าได้กลิ่นอันตราย มีเทพเจ้าเกิดใหม่มากขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขาทำสงครามกัน ขโมยความเป็นพระเจ้าของกันและกันเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น...มันเหมือนกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อพันปีก่อนที่เกิดสงครามศักดิ์สิทธิ์ เราต้องหา 'ประกัน'”

“แต่ประกันของเจ้ายังไม่แข็งแกร่งเท่าค้อนของข้า…แม้แต่ลูน่า เขาก็อาจเอาชนะไม่ได้” สตอฟฟ์กล่าวอย่างเมินเฉย “ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อมองแค่ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ เทพระดับกลางก็เทียบได้กับพลังเท่านิ้วเท้าของเทพระดับสูงเท่านั้น”

“ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ไม่ใช่สิ่งสำคัญ เจ้าน่าจะรู้ดีสตอฟฟ์ อันดับของข้าลดลงอย่างต่อเนื่อง บางทีเขาอาจจะไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้นในตอนนี้ แต่ข้าเชื่อว่าเขามีศักยภาพมากมายมหาศาล...บอกข้าทีว่าเจ้าคิดอย่างไรกับ 'การคืนชีพ' ผู้ศรัทธาของเขา” ทันใดนั้นอัสลานก็ถามขึ้น

คนแคระเขย่าขวดเปล่าในมือแล้วเติมโคคา-โคล่าลงไปอีกครั้ง เขาตอบหลังจากจิบอึกใหญ่ “ไม่มีทางที่พวกเขาจะฟื้นขึ้นมาจริง ๆ เราทุกคนรู้ดีว่าราชาแห่งความตายฮาเดสสามารถควบคุมความตายได้อย่างสมบูรณ์ และพลังแห่งชีวิตก็อยู่ในมือของเทพธิดาแห่งชีวิต…แต่ถึงจะเป็นเทพธิดาแห่งชีวิต ก็ไม่อาจใช้ปาฏิหาริย์แห่งการ ‘ฟื้นคืนชีพ’ ของเธอได้ทุกปี การพยายามฉ้อโกงอำนาจการควบคุมชีวิตและความตายจากเทพทั้ง 2 นั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย”

“ถ้าอย่างนั้น จะเป็นยังไงถ้า…” ดวงตาของสิงโตส่องแสงพราวพราว “เทพองค์ใหม่ตนนี้สร้างวิธีการชุบชีวิตผู้เล่นของเขาได้อย่างสมบูรณ์ โดยไม่ละเมิดอำนาจของชีวิตและความตาย?”

สตอฟฟ์พูดไม่ออกอยู่นาน

“ในกรณีนั้น เขาสามารถยืนอยู่บนฟ้าและมองข้ามเทพเจ้าทั้งหมดได้เหมือนกับตรีเอกานุภาพแห่งการสรรค์สร้าง”

--------------------------------

เพจ FC-Translate

จบบทที่ บทที่ 93 โพสต์แรก (อ่านฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว