บทที่ 69 อัศวินดำ (อ่านฟรี)

โกวต้านเป็นคนแรกที่รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับอัศวินเกราะดำที่วิ่งเข้ามาในหมู่บ้าน

“ไม่ถูกสิ ทักษะยิงจุดอ่อนของข้าล้มเหลว! พวกมันไม่ใช่สิ่งมีชีวิต!”

“มีใครเรียนทักษะตรวจจับบ้าง? ดูซิว่ามันเป็นตัวอะไร!” เอ็ดเวิร์ดพูดสั่ง แต่แล้วเขาก็ต้องพบกับสีหน้าว่างเปล่าของพรรคพวก “เวร ไม่มีใครเรียนเลยเหรอ!”

“ก็มีลุงมาร์นี่กับทีมของลุงอีวานแล้วไง พวกเขามีทักษะตรวจจับ…” โกวต้านพึมพำ “มีพวกเขาแล้ว ใครจะเสียคะแนนเพื่อเรียนรู้มันอีกล่ะ…”

เป็นความจริงที่ว่านอกจากคนอย่างมาร์นี่ที่มีประสบการณ์และความรู้แล้ว ผู้คนในโลกนี้ส่วนใหญ่ก็มักจะพบกับความรู้สึกหมดหนทางและอ่อนแอของตนอยู่เสมอ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติ ที่พวกเขาต้องการจะเรียนรู้ทักษะที่สามารถใช้ในการต่อสู้ได้ เมื่อเทียบกับทักษะที่ไม่มีประโยชน์ในการต่อสู้อย่างทักษะตรวจจับ...

“เอลีน่า เจ้าสามารถร่ายบาเรียศักดิ์สิทธิ์อีกครั้งได้ไหม?” เอ็ดเวิร์ดถามเด็กสาว

“มันยังคูลดาวน์”

เอลีน่าส่ายหัวไปมาทำให้ผมสีเงินทวินเทลของเธอแกว่งตาม เธอน่ารักมาก~

“คูลดาวน์นานขึ้นเพื่อแลกกับความแข็งแกร่งของทักษะสินะ…ข้าไม่รู้ว่าศัตรูพวกนี้จะไวขนาดนี้…โจตื่นหรือยัง” เอ็ดเวิร์ดเปลี่ยนไปใช้แผนสำรองทันที เขาถามโกวต้านที่อยู่ข้าง ๆ เขา

“ข้ามาแล้ว มาแล้ว! ข้าไม่รู้ว่าทำไมข้าถึงมีรู 2 รูที่สะโพก ข้าเลยต้องดื่มโพชั่นฟื้น HP อยู่ตั้งนาน” ก่อนที่โกวต้านจะตอบกลับ โจก็วิ่งออกมาพร้อมอุปกรณ์ครบครัน “ยายข้าเคยบอกข้าว่า ลูกผู้ชายเลือดออกได้ แต่เสียไตไม่ได้!”

“เดี๋ยวก่อน คนผิวแห้งนี่ยังไม่ตายอีกเหรอ!”

ดวงตาของคล็อกกาโตว์ที่ใหญ่กว่ามนุษย์เบิกกว้างขึ้น เขาจ้องไปที่โจที่กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

“อย่าพึ่งแปลกใจ เจ้ารู้จักการปะทุพลังครั้งสุดท้ายก่อนตายใช่ไหมล่ะ” วีลารีบอธิบาย “นั่นแหละคือสิ่งที่เจ้าเห็น!”

“เจ้าเป็นคนผิวแห้งจริงรึเปล่า?”

คล็อกกาโตว์จ้องมองโจขึ้นลง สีหน้าของเขาดูพิลึก

“ใช่ มนุษย์ทุกคนก็เป็นแบบนี้แหละ!” วีลามั่นใจ “ไม่ต้องกังวล เขาจะตายในไม่ช้า!”

“มนุษย์ช่างน่ากลัว…” คล็อกกาโตว์ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ เขาอุทานว่า “แต่เมื่อคิดว่านักรบผู้กล้าหาญเช่นนี้ ยอมสละตัวเองเพราะความเข้าใจผิดธรรมดา ๆ ข้า คล็อกกาโตว์ผู้ยิ่งใหญ่รู้สึกสะ…”

ก่อนที่คล็อกกาโตว์จะพูดจบ โจที่รู้สึกได้ว่ามนุษย์กบกำลังคิดอะไรแปลก ๆ อยู่ ก็เลยชูนิ้วกลางขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มสดใส

คล็อกกาโตว์ "???”

“พวกเจ้าจะคุยกันนานแค่ไหน” เจสสิก้าถามด้วยความตื่นตระหนก “พวกนั้นมาแล้ว!”

แนวป้องกันที่มนุษย์กบดึงออกมาด้วยความเร่งรีบ ไม่สามารถป้องกันการโจมตีของศัตรูได้ มันถูกทำลายลงในพริบตา

แม้แต่บ้านหอยสังข์ที่ขวางกั้นเส้นทางของศัตรูก็ยังแตกเป็นเสี่ยง ๆ โดยไม่ทำพวกมันช้าลงเลย

“หลบ ข้าเอง!”

โจปักดาบของเขาลงพื้นก่อนจะแสดงท่าทีเยาะเย้ยอัศวินดำ “เฮ้ มาหาพ่อมาไอ้หนู!”

ดวงตาสีแดงดวงเดียวที่ส่องประกายออกมาภายใต้หมวกเกราะของอัศวินดำ หันไปทางโจทันทีเมื่อมันได้ยินคำยั่วยุ

จากนั้นการพุ่งโจมตีของอัศวินดำก็เลี้ยวเปลี่ยนวิถีพุ่งเข้าหาโจ

“โอ้การยั่วยุ…” โจยังพูดไม่ทันจบประโยค เขาก็ถูกส่งบินไปโดยอัศวินดำ ขนาดเวลาจะเรียกวิญญาณคู่หูออกมาก็ยังไม่มี

ร่างกายของเขาหมุนติ้วกลางอากาศก่อนที่เขาจะร่วงลงพื้นด้วยสภาพราวขยะเปียก

น่าแปลก ที่เขาไม่ได้ตายจากการโจมตีครั้งนี้

“เอิ่ม เมื่อกี้ข้ากลัวแทบตาย…”

โจคลานตัวสั่นเหมือนกับคนเป็นพาร์กินสัน

ชุดเกราะบนร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรอยแตก และแม้ว่าเขาจะไม่ได้เปิดดูหน้ารายละเอียดไอเทม เขาก็รู้ว่าค่าความทนทานของชุดเกราะที่เขาสวมมาเป็นเวลานานลดลงเหลือ 0 ไปแล้ว และไม่สามารถซ่อมได้อีก

“ข้าเริ่มโกรธนิด ๆ แล้วนะ…เอ็ดเวิร์ดมีศัตรูอยู่ 5 ตัว แบ่งกัน ข้า 2 เจ้า 2 วีลา 1” โจลูบชุดเกราะของเขาด้วยความอาลัย ก่อนจะพูดอย่างไม่พอใจ

“ข้าเห็นด้วย ถ้าเจ้าแยกพวกมันออกจากกันได้น่ะนะ”

เอ็ดเวิร์ดสังเกตเห็นว่าถึงอัศวินดำจะค่อนข้างแข็งแกร่งและน่ากลัว แถมมีเลเวลสูงถึง 20 แต่ดูเหมือนพวกมันจะไม่มีพลังเหนือธรรมชาติ

ตามการตัดสินของระบบ หากผู้เล่นถูกโจมตีด้วยการโจมตีเหนือธรรมชาติอย่างเวทมนตร์ ศาสตร์ศักดิ์สิทธิ์ หรือแม้แต่คำสาป ผู้เล่นจะได้รับความเสียหายจากธาตุเพิ่มเติม

สำหรับผู้เล่นส่วนใหญ่ ความเสียหายจากธาตุนั้นค่อนข้างรุนแรง เพราะการป้องกันของพวกเขายังอ่อนแอและไม่มีไอเทมมากมายที่สามารถใช้ป้องกันธาตุได้ในช่วงต้นเกม

การพุ่งเข้าชาร์ตอย่างรุนแรงของอัศวินดำครั้งนี้เป็นเพียงการโจมตีทางกายภาพเท่านั้น ไม่มีความแตกต่างระหว่างการโจมตีนี้กับการเหวี่ยงดาบแบบธรรมดาของผู้เล่น ปกติแล้วผู้เล่นจะสามารถป้องกันการโจมตีทางกายภาพได้ด้วยค่าสถานะและไอเทม หลังจากบวกลบดาเมทแล้ว พวกเขาก็จะไม่ได้รับบาดเจ็บมากนัก

ดังนั้นอัศวินดำที่ดูเหมือนจะแข็งแกร่งเหล่านี้ สามารถจัดเป็นสัตว์ประหลาดระดับอีลิทได้เท่านั้น เมื่อเทียบกับบอสอย่างอัครมุขนายกของลัทธิกระดูกเน่า

“ไม่มีปัญหา ข้ามีแผน…”

โจเหลือบมองอัศวินดำที่ชะลอม้าลงและตีโค้งเตรียมพุ่งเข้ามาหาเขาอีกครั้ง

ในขณะที่เขากำลังจะอธิบายกลยุทธ์ที่ยอดเยี่ยมให้กับเอ็ดเวิร์ด ที่สามารถเขียนได้ถึง 5,000 คำในนิยายเรื่องนี้ เสียงของเด็กผู้หญิงก็ดังแทรกขึ้นมาก่อน

“บาเรียศักดิ์สิทธิ์!”

เอลีน่าที่ทักษะกลับมาออนไลน์แล้วเหวี่ยงหนังสือเกมไบเบิลอีกครั้ง เธอโยนมันไปในทิศทางของอัศวินดำเหมือนนักกีฬาขว้างลูกเหล็ก

ช่วงเวลาต่อมา กำแพงแสงสีฟ้าใสก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าอัศวินดำที่พุ่งเข้าชาร์จอีกครั้ง

อัศวินดำไม่สามารถหยุดตัวเองได้ทันเวลา มันพุ่งเข้าชนบาเรียศักดิ์สิทธิ์ของนักบุญหญิงฝึกหัด หลังจากมีเสียงดังสนั่นแล้ว ทั้งตัวอัศวินและม้าก็ยับยู่ยี่เหมือนกระป๋องถูกบี้

เมื่อเห็นอัศวินดำผู้น่าเกรงขามบุกเข้ามาและถูกทำลายทันที จิตใจที่หวาดกลัวของมนุษย์กบน้อยที่คิดว่าพวกเขาคงจะตายแน่ ๆ ก็เปลี่ยนเป็นตกตะลึง

ขณะเดียวกัน โจก็เสียใจที่ไม่มีโอกาสได้พูดยาว ๆ ในนิยายเรื่องนี้เหมือนกับคนอื่น ๆ

โกวต้านเดินไปยืนข้างโจก่อนจะเขย่งเท้าตบไหล่เพื่อนแปะ ๆ

“อย่าเพิ่งเศร้า ถึงเวลาจัดการกับต้นตอของปัญหาแล้ว” เอ็ดเวิร์ดพูดข้าง ๆ เขา

“ต้นตอของปัญหา?” วีลาที่พึ่งถอนหายใจด้วยความโล่งอกก็กังวลอีกครั้ง

“ใช่ เจ้าไม่เห็นเหรอว่าเควสยังไม่เสร็จ” เอ็ดเวิร์ดเดาออกมาอย่างมั่นใจ “ข้ากลัวว่าบอสของเควสนี้จะยังอยู่บนหน้าผา เราควรรีบไปก่อนที่มันจะเรียกเกราะพวกนี้ลงมาอีกครั้ง ไปกันเถอะ”

------------------------------

เพจ FC-Translate