บทที่ 34 คอสเพลย์ (ฟรี)
บทที่ 34 คอสเพลย์ (ฟรี)
นี่เป็นครั้งแรกที่เสิ่นหลินได้มาที่ จุ้ยเถียนถัง
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่บนรถ หูหลงเพิ่งบอกว่า ที่นี่เป็นศูนย์รวมความบันเทิงอันดับหนึ่งของหางโจวในตอนนี้
ดังนั้นเสิ่นหลินจึงรู้สึกอยากรู้อยากเห็นมาก ว่า คาราโอเกะ ที่ว่านี้จะเป็นยังไง
สถานที่ที่ทำให้หูหลงติดใจขนาดนี้ จะต้องมีอะไรพิเศษแน่นอน
เพราะก่อนหน้านี้เสิ่นหลินกับเพื่อน ๆ เพิ่งดื่มกันมา จึงเรียกคนขับแทนมาด้วย
เมื่อขบวนซูเปอร์คาร์มาจอดที่หน้าทางเข้า จุ้ยเถียนถัง
ทุกคนที่มาที่นี่ในคืนนี้ก็ต่างพากันมองด้วยสีหน้าตกใจ
ต่างก็คิดกันว่า คืนนี้คงเป็นวันเกิดของเสี่ยเจ้าสำราญสักคน หรือไม่ก็สาว ๆ หลายคนต้องตกเป็นเป้าหมายของเหล่าเพลย์บอยแน่ ๆ
หลังจากลงจากรถ เสิ่นหลินกับจางฮ่าวก็เดินเข้าไปที่ล็อบบี้ของ จุ้ยเถียนถัง ด้วยกัน
“ยินดีต้อนรับค่ะ ท่านแขกผู้มีเกียรติ”
ทันทีที่ทุกคนเดินเข้าไป ก็มีสาวในชุดกี่เพ่าดำสองคนยืนต้อนรับอยู่ตรงทางเข้า กล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงหวานชวนฝัน
เมื่อเดินเข้าไปข้างใน การตกแต่งของศูนย์บันเทิงแห่งนี้ก็เผยให้เห็น
ไม่ใช่แบบหรูหราทองอร่ามตามที่เสิ่นหลินเคยจินตนาการไว้
แต่เป็นสไตล์ซีเบิล พังค์จัดเต็ม
ซึ่งถือเป็นจุดเด่นที่สุดของที่นี่
ประกอบกับแสงไฟหลากสี ทำให้บรรยากาศชวนตื่นเต้นสุด ๆ
พอไปถึงโถงกลาง เสิ่นหลินก็แตะที่แขนหูหลงเบา ๆ หูหลงจึงก้าวขึ้นไปข้างหน้าแล้วพูดว่า
“จองไว้เรียบร้อยแล้วครับ เป็นห้องใหญ่ที่สุด”
“ค่ะ เชิญทางนี้เลยค่ะ!”
พนักงานในชุดกี่เพ่าสีเงินพาทุกคนไปยังลิฟต์ ซึ่งอยู่ชั้นบนสุดของอาคาร
ไม่นานลิฟต์ก็เปิดออก และภาพตรงหน้าก็ทำให้เสิ่นหลินรู้ทันทีว่า วันนี้เขามาถูกที่แล้ว
เพราะพอลิฟต์เปิดออก ทางเดินทั้งชั้นถูกเรียงรายไปด้วยสาว ๆ เต็มไปหมด
ชุดที่ใส่ก็หลากหลาย ทั้งกี่เพ่า ชุดแม่เลี้ยง มินิสเกิร์ต และเสิ่นหลินยังเห็นคอสเพลย์อีกด้วย
“นั่นไอ้สไปเดอร์แมนเหรอ?”
ถังเฟิงเอื้อมมือแตะเสิ่นหลินพลางถามด้วยท่าทีเจ้าเล่ห์
“ฉันยังเห็นอุลตร้าแมนเลย!”
เสิ่นหลินสายตาคมไม่แพ้กัน มองเห็นสาวที่แต่งเป็นอุลตร้าแมนในทันที
“โอ้โห ลาวหู นายนี่กินดีอยู่ดีขนาดนี้เลยเหรอ?”
จางฮ่าวเห็นภาพตรงหน้าก็แซวหูหลงทันที
“ลาวหู ร้านแบบนี้มีมาตั้งนานแล้ว ทำไมไม่บอกกันบ้าง? แอบมากินคนเดียวตั้งหลายปีเหรอ?”
ติงซินเตะเบา ๆ เข้าให้ หูหลงหัวเราะพลางตอบว่า
“เข้าใจผิดแล้ว ร้านนี้เพิ่งเปิดได้แค่เดือนเดียวเอง!”
“ไม่ต้องพูดเยอะ ไปเลย!”
เสิ่นหลินตอนนี้ตื่นเต้นสุด ๆ ที่ผ่านมาเขาเคยไป คาราโอเกะ มาเหมือนกัน
แต่ก็เป็นร้านเล็ก ๆ เท่านั้น ครั้งเดียวที่ได้เข้า คาราโอเกะ ใหญ่ ๆ ก็แค่ตอนตามหัวหน้ามา
ตอนนั้นหัวหน้าเข้าไปเล่น ส่วนเขานั่งรอในรถ เหมือนเป็นลูกน้องตัวเล็ก ๆ
แต่วันนี้ไม่ใช่แบบนั้น วันนี้เขาคือเจ้านาย!
ทันทีที่ทุกคนก้าวออกจากลิฟต์ ก็เหมือนกับมีฉากในเกมถูกปลดล็อก
บรรดาสาว ๆ ที่ยืนเรียงแถวหน้าลิฟต์ต่างก็กล่าวต้อนรับเป็นเสียงเดียวกัน
“สวัสดีค่ะ แขกผู้มีเกียรติ!”
“สวัสดีค่ะ บอส!”
“สวัสดีค่ะ ประธาน!”
“สวัสดีค่ะ พี่ชาย!”
“……”
เสิ่นหลินและเพื่อน ๆ ถึงกับตั้งตัวไม่ทันกับคำทักทายหวานละมุนเหล่านั้น
บริการระดับนี้ ใครจะไม่มึนล่ะ?
บางครั้งผู้ชายที่มาสถานที่แบบนี้ ไม่ใช่เพราะเรื่องลามกเสมอไป
แต่มันคือสถานที่ที่ทำให้เขาได้รู้สึกถึง คุณค่า ของการเป็นผู้ชาย
ทำไม?
เพราะที่แบบนี้แหละ คือที่ที่ผู้ชายถูกยกย่องเหมือนเป็น สมบัติล้ำค่าในมือผู้หญิง
ลองคิดดูสิ ผู้หญิงสวย ๆ ทำตามทุกคำสั่ง เติมเต็มด้านอารมณ์ ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นกษัตริย์ในสมัยโบราณ
ถามหน่อย จะไม่รู้สึกดีได้ไง?
ไม่นาน หลังจากรับคำทักทายอันหวานหู เสิ่นหลินและกลุ่มเพื่อนก็เดินเข้าห้องจัดเลี้ยง
ที่สำคัญ ชั้นบนสุดมีเพียงห้องนี้ห้องเดียว หมายความว่าเสิ่นหลินกับพวกสามารถสนุกกันได้เต็มที่โดยไม่มีใครรบกวน
ทันทีที่เข้าไปในห้อง ผู้จัดการชายในชุดสูทก็เดินเข้ามา
“สวัสดีครับทุกท่าน ที่นี่เรามีแต่น้อง ๆ พร้อมดูแลอย่างเต็มที่ ขอบคุณที่มาในวันนี้นะครับ พวกเราจะให้บริการอย่างสุดหัวใจ”
ก่อนที่ผู้จัดการจะพูดจบ ติงซินก็เริ่มยิงมุกทะลึ่งทันที
“บริการสุดหัวใจนี่หมายความว่ายังไงเหรอ?”
ผู้จัดการได้ยินก็หันมายิ้มแล้วตอบกลับว่า
“พี่ครับ ถ้าอยากได้แบบไหนก็มีหมดครับ น้อง ๆ ว่าง่ายทุกคน ไม่พอใจเปลี่ยนได้ในครึ่งชั่วโมง ฟรีด้วยนะครับ!”
เสิ่นหลินพยักหน้าพร้อมพูดขึ้นว่า
“งั้นพี่น้องทั้งหลาย ยังยืนกันอยู่ทำไมล่ะ? เรียกสาวๆเลย วันนี้คือปาร์ตี้ของเรา ลุย!”
เมื่อเสิ่นหลินสั่ง ทุกคนก็ยิ้มกันอย่างมีความสุข แล้วเริ่มเลือกสาว ๆ จากแท็บเล็ตที่แจกให้
เสิ่นหลินเองก็หยิบแท็บเล็ตขึ้นมา เข้าไปดูแอปของร้านนี้
พอเข้าไปดูแล้ว เขาก็อดชมไม่ได้ว่า ร้านนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ เปิดมาแค่เดือนเดียว แต่ปังขนาดนี้
แม่เจ้า เลือกสาวเหมือนเลือกสินค้าใน เถาเป่า!
แยกหมวดหมู่ไว้หมด
อะไรนะ สายใส สายยั่ว สายพี่สาว สายคอสเพลย์ สายภรรยาแบบอ่อนโยน หรือสายภรรยาสายดุ
มีให้เลือกทุกแนวจริง ๆ
เสิ่นหลินกับกลุ่มเพื่อนก็เหมือน คุณย่าเล่ยหลิวในสวนหวงโหลว “โอ้โห สายคอสเพลย์ด้วย คืนนี้เอาคอสเพลย์ปาร์ตี้เลยเป็นไง?”
ถังเฟิงเห็นหมวดหมู่ก็เงยหน้าขึ้นมาชวนเพื่อน ๆ ทันที
“เอาเลย ฮ่า ๆ ๆ ฉันเที่ยวมาหลายที่ ยังไม่เคยลองคอสเพลย์ใหญ่ ๆ แบบนี้สักที!”
จางฮว่าก็เห็นด้วย เฟิงถิงเองก็ดูตื่นเต้นอยากลองเหมือนกัน
“จะรออะไรอีกล่ะ เลือกเลย!”
เสิ่นหลินหัวเราะ
แล้วทุกคนก็เริ่มเลือกสาว ๆ คอสเพลย์
“ฮ่า ๆ ๆ ฉันเลือกสไปเดอร์แมน!”
จางฮ่าวพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“งั้นฉันเลือกพระไมเตรยะ อยากรู้เหมือนกันว่าประสบการณ์จะเป็นไง!”
ติงซินพูดพลางยิ้มทะเล้น เสิ่นหลินได้ยินถึงกับขนลุก
“เฮ้ย พี่ติง นายปกติดีเปล่าเนี่ย?”
“นี่ก็เพื่อพี่น้องเหมือนกัน!”
ติงซินกลอกตาใส่เสิ่นหลิน ซึ่งก็ได้แต่ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้
ไม่นาน ทุกคนก็เลือกกันเกือบหมดแล้ว
มีทั้งอุลตร้าแมน แบทแมน ไอรอนแมน
บางคนยังเลือกพระฝาไห่อีกต่างหาก
เสิ่นหลินมองไปรอบ ๆ แล้วคิดในใจว่า นี่มันคลับพวกโรคจิตชัด ๆ!
เขาไม่ได้สนใจคนอื่น แต่ยังไถแท็บเล็ตต่อไป
ทันใดนั้น เขาเจอสาวหนึ่งในหมวด อเธน่า แต่เป็นเวอร์ชันเซ็กซี่
เสิ่นหลินไม่ค่อยชอบแนวแบบนี้ เขาชอบแบบที่เย้ายวนเบา ๆ มากกว่า
ไถต่อไป แล้วก็ถึงกับจะพ่นน้ำออกมา
อะไรฟะ ก็อดซิลล่าผู้หญิง!?
คิดได้ไง
ไอเดียบรรเจิดแบบนี้ อย่าบรรเจิดอีกเลย!
เสิ่นหลินไถหาอยู่นาน กดมาร์คไว้หลายคน
ไม่นาน เขาก็เจอคนที่ทำให้ต้องหยุดนิ้ว
เธอสวมชุดสีแดงทำจากผ้าไหมบางเบา แขนเสื้อกว้างปลิวตามลมเหมือนกำลังบ่งบอกถึงความแสบซนในตัวเอง รัดเอวด้วยเข็มขัดทองเส้นบาง ผมดำยาวพลิ้วเข้ากันอย่างลงตัว
เสิ่นหลินหัวเราะเบา ๆ:
“แม่เจ้า นี่มัน ‘ไม ชิรานุอิ’ นี่นา!”