บทที่ 15 สัมผัสสปาสุดหรูในหมู่บ้าน

วันถัดมา เสิ่นหลินนอนหลับเต็มอิ่มจนตื่นเองตามธรรมชาติ แล้วก็ลุกขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟันตามปกติ

จากนั้นเขาก็ติดต่อเจ้าของห้องเช่าโดยตรงเพื่อเช็คเอาท์

แล้วก็ขับรถมุ่งหน้าไปยัง กวานหยุนเฉียนถัง

เพราะเมื่อวานซื้อบ้านเสร็จค่อนข้างดึก เสิ่นหลินก็เลยไม่อยากวุ่นวายให้เหนื่อย

เขาไม่ได้ติดต่อฝ่ายนิติบุคคลล่วงหน้าให้เตรียมของใช้จำเป็นไว้ให้เลย

ดังนั้น วันนี้พอมาถึงกวานหยุนเฉียนถัง เสิ่นหลินก็รีบติดต่อฝ่ายนิติบุคคลทันที ให้ช่วยซื้อของใช้จำเป็น แล้วก็ย้ายเข้าอยู่ในวันนี้เลย

สิ่งที่ควรกล่าวถึงก็คือ อสังหาของกวานหยุนเฉียนถังนี้ ทำประกันความปลอดภัย แถมยังให้บริการ บัตเลอร์แพลทินัม ตลอด 24 ชั่วโมงอีกด้วย

พูดง่าย ๆ ก็คือ ถ้ามีอะไรต้องการ ก็แค่ติดต่อฝ่ายนิติบุคคล

แล้วพวกเขาก็จะให้บริการคุณแบบเต็มที่

ที่เวอร์วังกว่านั้นคือหากคุณอยากช้อปแต่ขี้เกียจออกจากบ้าน

นิติ จะติดต่อกับไกด์ช้อปหรูโดยตรง แล้วพามาบริการคุณถึงบ้านเลยทีเดียว เพราะกวานหยุนเฉียนถังเองก็มีความร่วมมือกับแบรนด์หรูระดับท็อปในหางโจว

ยังไม่นับบริการอื่น ๆ อย่างบริการกฎหมาย บริการท่องเที่ยว ฯลฯ

เรียกได้ว่า ไม่มีอะไรที่พวกเขาทำไม่ได้ มีแต่อะไรที่คุณยังนึกไม่ถึง!

นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมคนรวยถึงชอบซื้อบ้านหรูเพราะนิติระดับนี้ช่วยประหยัดเวลาไปได้มาก

เพราะสำหรับคนรวยแล้ว สิ่งที่มีค่าที่สุดคือเวลา

หลังจากจัดการกับฝ่ายนิติ เสร็จ เสิ่นหลินก็เห็นว่ามีข้อความหลายฉบับเด้งขึ้นมาใน วีแชท

พอหยิบมือถือขึ้นมาดู ก็เห็นว่าไอคอนโปรไฟล์ของจีมู่เสวี่ยมีตัวเลข 3 สีแดงแปะอยู่

จีมู่เสวี่ย: “พี่ สวัสดีตอนเช้าน้า ม๊วฟ ๆ”

จีมู่เสวี่ย: “พี่ยังไม่ตื่นเหรอคะ?”

จีมู่เสวี่ย: “วันนี้เสวี่ยเอ๋อร์ต้องไปซ้อมเปียโนที่มหาวิทยาลัยนะคะ เลยอยู่กับพี่ไม่ได้ แต่จะส่งของดีให้แทนนะ”

เสิ่นหลินไม่ลังเล กดเปิดภาพทันที แล้วย่อ-ขยายด้วยสองนิ้วเพื่อดูรายละเอียด

แต่สุดท้ายก็แอบผิดหวังนิดหน่อย

“แม่คุณ เล่นตัวจัง!”

นี่จะให้เขาดูชุดนอนอีกแล้วเหรอ?

เสิ่นหลินแทบอยากโทรหาเธอตอนนั้นเลย แล้วพูดด้วยเสียงเข้ม ๆ ว่า

“กล้าใส่ให้ฉันดูตรง ๆ หน่อยมั้ย?”

แต่สุดท้ายเขาก็ยังควบคุมตัวเองไว้ได้ ไม่แม้แต่จะตอบกลับข้อความของจีมู่เสวี่ย

เพราะข้อความนั้นส่งมาตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อนแล้ว และถ้าตอนนี้เธอกำลังเรียนอยู่ เขาก็ไม่อยากรบกวน

ยังไงซะภาพลักษณ์ของเขาก็ต้องดู คูลๆ ไว้ก่อน

เสิ่นหลินวางมือถือลง

ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้บางอย่าง จึงรีบใส่เสื้อผ้าอย่างไว

หยิบมือถือแล้วเดินออกจากบ้าน

ถ้าจำไม่ผิดบ้านของเขาน่าจะมี บริการสปา ด้วย!

เสิ่นหลินวางแผนว่าจะไปสำรวจบริการสปาภายในโครงการ

ก็แหม ผู้หญิงที่ต้องดูแล พ่อติดพนัน แม่ป่วย น้องชายที่ยังเรียนไม่จบ

แบบนี้ยังไงก็ต้องมีคนใจบุญแบบเขาเข้าไปดูแลบ้างแหละ!

เสิ่นหลินเดินไปตามทางภายในโครงการ ไม่นานก็เห็นป้าย สปา

เขาเดินตามป้ายไปจนมาถึงร้านสปาซึ่งตั้งอยู่ริมทะเลสาบเทียมในโครงการ

การตกแต่งของร้านสปาแห่งนี้หรูหราสุด ๆ

แค่ก้าวเข้าประตูมาก็เหมือนได้เข้าไปในสวนจำลอง

มีทั้งภูเขาจำลอง ลำธารจำลอง น้ำตกไหลเอื่อย ชวนให้ผ่อนคลายทันทีที่เดินเข้ามา

เดินอ้อมผ่านสวนจำลองไปไม่นาน เสิ่นหลินก็ไปถึงเคาน์เตอร์ต้อนรับ

ทันทีที่เขาก้าวเข้าไป ก็มีสาวน้อยในชุดสูทมืออาชีพ สวมถุงน่องสีดำ เดินยิ้มเข้ามาต้อนรับทันที

“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า สนใจแช่เท้าหรือทำสปาดีคะ?”

“สปา!”

“ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าเป็นเจ้าของบ้านที่นี่หรือเปล่าคะ?”

เสิ่นหลินรู้ดีว่าทำไมอีกฝ่ายถึงถามแบบนี้ โดยปกติสปาแบบนี้มักจะมีข้อตกลงกับโครงการที่พักอาศัย

ถ้าเป็นเจ้าของบ้านจริง ก็จะได้รับส่วนลดและสิทธิพิเศษต่าง ๆ

เขาจึงพยักหน้า แล้วพูดว่า

“ใช่ ฉันเป็นเจ้าของที่นี่”

พร้อมยื่นบัตรเข้าโครงการให้ดู

สาวน้อยรับบัตรไปดู พอเห็นรายละเอียดบนบัตรก็ชะงักไปเล็กน้อย แล้วเปลี่ยนมาแสดงความเคารพมากขึ้นทันที

เพราะเธอรู้ว่านี่คือ คีย์การ์ด สำหรับห้องในอาคาร T2

และเมื่อวานเพิ่งมีห้องเพนต์เฮาส์ขนาดกว่า 600 ตารางเมตรขายออกไปที่ตึกนี้!

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีคนตรงหน้านี่เอง!

“ยินดีต้อนรับคุณเสิ่นค่ะ เชิญตามดิฉันไปห้องวีไอพีเลยค่ะ!”

เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพและอ่อนน้อม

“รู้จักผมด้วยเหรอ?”

เสิ่นหลินถามอย่างประหลาดใจ

สาวน้อยเดินนำอยู่ข้างหน้า พลางหันมายิ้มแล้วพยักหน้า

“คุณเสิ่นเป็นแขกคนสำคัญ ข้อมูลของคุณอยู่ในลำดับสูงสุดของระบบพาร์ตเนอร์ของโครงการและร้านทั้งหมดค่ะ”

เสิ่นหลินพยักหน้าอย่างเข้าใจ

ในไม่ช้า ทั้งสองก็เดินไปถึงสุดทางเดิน ข้ามสะพานสวนไปถึงบริเวณหน้าภูเขาจำลอง

ขณะที่เสิ่นหลินกำลังสงสัยว่าเป็นทางตัน

สาวน้อยก็หยิบวอล์กกี้ทอล์กกี้ขึ้นมา แล้วพูดบางอย่างเบา ๆ

จากนั้นภูเขาจำลองตรงหน้าก็แยกออกเป็นทางเข้าอย่างเงียบ ๆ

“คุณเสิ่นคะ ที่นี่คือโซนลูกค้าระดับสูงสุดของร้านสปาของเรา รับรองเรื่องความเป็นส่วนตัวอย่างแน่นอนค่ะ!”

เสิ่นหลินฟังแล้วก็พยักหน้า เข้าใจได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่อง ความเป็นส่วนตัว ธรรมดา คนที่เข้าใจก็เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องพูดให้ชัดเจน

เดินผ่านประตูเข้าไป จะเจอลิฟต์ลับอยู่ภายใน

เมื่อทั้งสองเดินเข้าไปในลิฟต์ สาวน้อยก็รูดบัตร แล้วลิฟต์ก็ปิดประตูลงทันที

ไม่กี่วินาทีต่อมา ลิฟต์ก็เปิดออก

เมื่อก้าวออกจากลิฟต์ ก็มีหญิงสาวอีกคนในชุดยูนิฟอร์มมืออาชียืนรออยู่

“ยินดีต้อนรับคุณเสิ่นค่ะ ดิฉันคือผู้จัดการที่นี่ เชิญตามดิฉันมาค่ะ”

เธอกล่าวทักทายอย่างสุภาพและเป็นกันเอง จากนั้นก็เดินนำเสิ่นหลินเข้าไปด้านใน

เสิ่นหลินมองไปรอบ ๆ ด้วยความสนใจ

การตกแต่งภายในนั้นหรูหรามาก ตรงโถงทางเดินที่เดินผ่าน เป็นโถงใหญ่ซึ่งมีสระน้ำทรงกลมอยู่ตรงกลาง

ในสระมีปลาคาร์ฟว่ายวนไปมา

พร้อมกับมีหมอกแห้งลอยขึ้นมาเป็นสาย ให้บรรยากาศเหมือนอยู่ในความฝัน

“คุณเสิ่นคะ ที่นี่เรารับเฉพาะลูกค้าที่จองไว้ล่วงหน้าเท่านั้น แต่ในฐานะเจ้าของห้องในอาคาร T2 คุณได้รับสถานะสมาชิกพรีเมียมของร้านโดยอัตโนมัติ เราได้เตรียมห้องชุดสำหรับคุณไว้ตลอดทั้งปีเลยค่ะ เชิญทางนี้เลยค่ะ!”

เมื่อพูดจบ ผู้จัดการก็พาเสิ่นหลินเข้าไปยังห้องส่วนตัวหมายเลข A888

เมื่อเข้าไปข้างใน เสิ่นหลินก็สังเกตเห็นการตกแต่งภายในสุดหรู

พื้นปูด้วยหินอ่อน ทุกมุมห้องมีของตกแต่งที่ดูราคาแพง

ระหว่างโซฟาสองตัวมีโต๊ะน้ำชาอยู่ และด้านหลังโซฟาคือเตียงขนาดใหญ่

มองออกไปที่หน้าต่างจะเห็นทะเลสาบด้านในชัดเจน และด้านข้างมีห้องอาบน้ำพร้อมอ่างแช่น้ำส่วนตัว

ขณะนั้น ผู้จัดการเดินไปยังตู้ไวน์เล็ก ๆ หยิบแชมเปญขวดหนึ่งออกมา เปิดแล้วรินใส่แก้วให้เสิ่นหลิน

เสิ่นหลินรับแก้วมา แล้วยกขึ้นจิบเบา ๆ

“คุณเสิ่นสนใจทำโปรแกรมไหนคะ?”

“มีโปรแกรมอะไรบ้าง?”

เสิ่นหลินวางแก้วแชมเปญลง แล้วถามอย่างสงบ

“เรามีอยู่สามโปรแกรมค่ะ: โยคะศิลป์ เซเว่นสตาร์สปาเพื่อความสุข แล้วก็ระบำเย้ายวนค่ะ”

พอได้ยินชื่อ ระบำเย้ายวน เสิ่นหลินก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที แค่ชื่อก็น่าฟังสุด ๆ แล้ว!

“งั้นเอาระบำเย้ายวนเลยแล้วกัน!”

“ได้เลยค่ะ คุณเสิ่น โปรแกรมระบำเย้ายวนนี้ ราคาอยู่ที่ 8,888 หยวน สำหรับเวลา 2 ชั่วโมงค่ะ!”

เสิ่นหลินพยักหน้า เขาไม่มีปัญหาอะไรกับราคานี้เลย

“ขอถามหน่อย ถ้าหากไม่พอใจกับพนักงานนวด สามารถเปลี่ยนคนได้ไหม?”

เขาเพิ่งพูดจบ ประตูก็ถูกผลักเข้ามาทันที

ชายหนุ่มรูปร่างเท่ ๆ วัยประมาณ 24 ปี เดินเข้ามาอย่างกระฉับกระเฉง

เสิ่นหลินขมวดคิ้วเล็กน้อย

ผู้จัดการสาวรีบอธิบายอย่างรวดเร็ว

“คุณเสิ่นคะ ท่านนี้คือเจ้าของร้านสปาของเราค่ะ คุณหู!”

ได้ยินเช่นนั้น เสิ่นหลินจึงคลายคิ้วลง

“สวัสดีครับคุณเสิ่น ผมชื่อหูหลง เป็นเจ้าของร้านสปาแห่งนี้ พอดีเพิ่งได้รับสายจากพนักงาน เลยขออนุญาตแวะเข้ามาโดยไม่ได้นัดล่วงหน้า หวังว่าคุณจะไม่ถือสานะครับ!”

“ไม่ต้องกังวลเลยครับ ถ้าคุณเสิ่นไม่พอใจกับพนักงานนวดของเรา สามารถแจ้งขอเปลี่ยนคนได้ตลอดเวลานะครับ!”