บทที่ 10 ซื้อบ้าน

ทั้งสองคนเพิ่งคุยกันจบ

ผู้จัดการฟางก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงิน

“ขอโทษที่ให้คุณเสิ่นรอนานครับ!”

เสิ่นหลินได้ยินก็ยิ้มตอบว่าไม่เป็นไร พร้อมแสดงความเคารพต่อการทำงานของอีกฝ่าย

เพราะเสิ่นหลินเองก็เคยเป็นคนทำงานมาก่อน เขาจึงไม่ทำตัวโอหัง

ในเมื่อเขาไม่ได้จนอีกต่อไป

ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไปทำให้คนอื่นลำบาก เพราะหากคนที่อยู่ล่างสุดโดนกดดันจนทนไม่ไหว

สิ่งที่ตามมานั่นแหละที่น่ากลัวจริง

ดังนั้น สิ่งที่เสิ่นหลินกำหนดไว้สำหรับตัวเองในตอนนี้ก็คือ ยืดหยุ่นเพื่อความสุข

ตราบใดที่มันไม่แตะจุดอ่อนหรือผลประโยชน์ของเขา

เขาก็จะไม่พูดมาก

“สวัสดีครับคุณเสิ่น ตอนนี้เราจะเริ่มตรวจสอบศักยภาพทางการเงินกันนะครับ ขอเพียงยอดเงินในบัญชีมีเกิน 13 ล้าน เราก็พร้อมให้บริการคุณอย่างสุดความสามารถครับ!”

ผู้จัดการฟางพูดพร้อมรอยยิ้ม

เสิ่นหลินไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบบัตรธนาคารออกมายื่นให้ทันที

เขาไม่รู้สึกแปลกใจเลยที่โครงการบ้านหรูจะมีการตรวจสอบศักยภาพทางการเงิน

หลังจากตรวจสอบยอดเงินเรียบร้อย

เจ้าหน้าที่ก็ส่งบัตรคืนให้เสิ่นหลินด้วยสองมือ

พร้อมกล่าวอย่างสุภาพว่า:

“ยินดีต้อนรับคุณเสิ่น และขอบคุณที่ให้โอกาสเราในการแนะนำโครงการกวานหยุนเฉียนถังครับ!”

“คุณเสิ่นมีแบบบ้านในใจหรือโซนที่สนใจอยู่ไหมครับ?”

“ตึก T2 พื้นที่ 619 ตารางเมตร ยังมีอยู่ไหม?”

เสิ่นหลินตัดสินใจไว้แล้วตั้งแต่บนรถถ้าจะซื้อก็ต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุด

ผู้จัดการฟางได้ยินก็ยิ้มแล้วตอบว่า:

“คุณเสิ่น ตึก T2 ที่ขนาด 619 ตารางเมตรก็ยังมีอยู่พอดี ถือว่าเราโชคดีที่ได้พบกันเลยครับ!”

“ในเมื่อคุณเสิ่นมีแผนไว้แล้ว งั้นเราไปดูสถานที่จริงกันเลยดีไหมครับ?”

“ตกลง จัดการได้เลย!”

จากนั้นผู้จัดการฟางก็พาเสิ่นหลินและจีมู่เสวี่ยขึ้นรถกอล์ฟขับตรงไปยังโครงการกวานหยุนเฉียนถัง

จีมู่เสวี่ยไม่ได้ขัดจังหวะเลยตลอดทาง แค่เงียบฟังบทสนทนาระหว่างเสิ่นหลินกับผู้จัดการฟางเท่านั้น

“คุณเสิ่น อาคารห้าหลังนี้คือโครงการของเราครับ ตึกนี้คือ T5 ปีกหลัง ตึกนี้คือ T4 ปีกข้าง ตรงกลางคือ T3 ปีกกลาง ด้านในสุดสองตึก ตึกล่างคือตึก T2 T1 เป็นอาคารสำนักงาน ซึ่งทั้ง T1 และ T2 เป็นวิวแม่น้ำสายแรกของโครงการครับ โครงการของเรานั้น”

เสิ่นหลินรู้สึกพอใจมากกับความรู้และการอธิบายที่เป็นมืออาชีพของผู้จัดการฟาง

สุดท้ายทั้งสามคนก็มาถึงเขต T2 ของโครงการกวานหยุนเฉียนถัง

“คุณเสิ่น ตึก T2 มีทั้งหมด 27 ชั้น ห้องที่เราจะไปดูอยู่ที่ชั้น 26 ซึ่งแต่ละชั้นจะมีแค่ห้องเดียว เชิญทางนี้ครับ!”

ผู้จัดการฟางรูดบัตรเพื่อเปิดประตูตึก จากนั้นก็ผายมือเชิญเสิ่นหลินและจีมู่เสวี่ยเข้าไป

ทันทีที่เดินเข้าสู่ล็อบบี้ ก็สัมผัสได้ถึงความหรูหราของการตกแต่ง

ล็อบบี้นี้ดูดีกว่าโรงแรมระดับห้าดาวหลายแห่งเสียอีก ทั้งสามคนขึ้นลิฟต์ไปยังชั้น 26 ไม่นานก็มาถึงห้อง 2601 ซึ่งเป็นยูนิตที่เสิ่นหลินต้องการดู

ทันทีที่เสิ่นหลินเปิดประตูเหล็กกล้าหนาหนักออก เขาก็รู้สึกถูกใจห้องนี้ทันที

ทั้งยูนิตมี 4 ห้องนอน 1 ห้องรับแขก 2 ห้องครัว ห้องทำงาน ห้องซิการ์ ห้องเก็บไวน์ และห้องแม่บ้าน!

สไตล์ตกแต่งโดยรวมเป็นแนวโมเดิร์นหรูหรา วัสดุภายในล้วนแต่เป็นของคุณภาพสูง

พร้อมหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่พิเศษสามด้าน

มองออกไปเห็นแม่น้ำเฉียนถัง เมืองเฉียนเจียงเซ็นจูรี่ และศูนย์กีฬาโอลิมปิกแบบเต็มตา

จีมู่เสวี่ยที่เดินดูมาด้วยกันทั้งกระบวน ก็ถึงกับพูดไม่ออกด้วยความตะลึง

นี่เหรอ ชีวิตของคนรวย?

มันหรูหราขนาดนี้เลยเหรอ!

เสิ่นหลินก็พอใจมาก

“ห้องนี้ราคาเท่าไหร่?”

เสิ่นหลินถามอย่างพึงพอใจหลังจากเดินดูเสร็จ

“คุณเสิ่น ห้องนี้ราคา 150,000 หยวนต่อตารางเมตร รวมตกแต่ง พร้อมที่จอดรถ 3 คัน ราคารวมอยู่ที่ 92.85 ล้านหยวนครับ ถ้าคุณเสิ่นตกลงซื้อวันนี้ ผมสามารถลดให้ 50,000 ได้ครับ!”

จีมู่เสวี่ยได้ยินราคานี้แล้วไม่ตกใจเหมือนตอนแรก แต่กลับหันไปมองเสิ่นหลินแทน

เสิ่นหลินคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

แม้ตอนนี้เขาจะมีเงินแค่กว่า 30 ล้าน แต่ก็ไม่ได้มีกฎห้ามจ่ายเป็นงวดเสียหน่อย!

“โอเค เซ็นสัญญาเลย!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้จัดการฟางถึงกับชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างสุดขีด

ต้องเข้าใจก่อนว่า ค่าคอมมิชชันจากการขายบ้านหลังหนึ่งนั้นอยู่ที่ 8%

เรียกได้ว่า ไม่ขายก็ไม่มีรายได้ พอขายได้ทีก็กินได้ทั้งปี!

จีมู่เสวี่ยเองก็ตกใจไม่น้อย เมื่อเห็นเสิ่นหลินพูดตกลงซื้อบ้านเกือบ 100 ล้านด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ แบบนั้น

ความรู้สึกช็อกในใจของเธอคงไม่ต้องบรรยายให้มาก

และในขณะนั้น จีมู่เสวี่ยก็คิดขึ้นมาทันทีว่า: “ต้องจับพี่เสิ่นให้ได้ นี่คือโอกาสเดียวของเรา!”

แต่เสิ่นหลินไม่สนใจเลยว่าเธอจะคิดอะไร

เขากลับเดินกลับเข้าไปในสำนักงานขายพร้อมกับผู้จัดการฟาง

เพื่อรอการร่างสัญญาซื้อขาย

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ผู้จัดการฟางก็เดินเข้ามาพร้อมสัญญาและรอยยิ้ม

“คุณเสิ่นครับ นี่คือสัญญาซื้อบ้าน รบกวนตรวจสอบอีกครั้งนะครับ!”

เสิ่นหลินรับสัญญามา เปิดดูแล้วตรวจสอบ เมื่อไม่พบปัญหาอะไร เขาก็ลงลายเซ็นทันทีโดยไม่ลังเล

จากนั้นเขาเงยหน้าขึ้นแล้วพูดกับผู้จัดการฟางว่า:

“ผมจะรูดหลายรอบนะ ธนาคารมีลิมิต!”

ผู้จัดการฟางได้ยินแล้วไม่แปลกใจเลย การซื้อขายวงเงินขนาดนี้มักจะต้องรูดหลายรอบอยู่แล้ว

“ได้เลยครับคุณเสิ่น!”

“คุณเสิ่น เชิญชำระเงินตรงนี้เลยครับ!”

ผู้จัดการฟางพาเสิ่นหลินไปยังแผนกการเงิน ธุรกรรมขนาดใหญ่อย่างนี้ต้องทำผ่านธนาคารออนไลน์บนคอมพิวเตอร์

เสิ่นหลินกรอกหมายเลขบัญชี จากนั้นก็จ่ายเงินก้อนแรก 30 ล้าน

ทันทีที่ยอด 30 ล้านทำรายการสำเร็จ เสิ่นหลินก็แทบสบถออกมา

เพราะยอดนี้ทำให้ระบบ คืนเงินสองเท่า ทำงานขึ้น!

จากนั้นเสิ่นหลินก็รูดอีก 30 ล้าน!

แต่ครั้งนี้ หน้าของเสิ่นหลินเริ่มเปลี่ยนสี

เพราะระบบคืนเงินแค่ หนึ่งเท่า เท่านั้น!

เสิ่นหลินอยากจะด่าจริง ๆ

โชคดีตอนซื้อรถคงหมดไปแล้วล่ะมั้ง!

เขาสูดหายใจลึก แล้วจ่ายยอดสุดท้าย 32.85 ล้านที่เหลืออยู่

เมื่อรายการเสร็จสิ้น ก็มีเสียงระบบดังขึ้นมาในหัวของเสิ่นหลินอีกครั้ง:

[ติง! ตรวจพบว่าผู้โฮสต์มีพฤติกรรมการใช้จ่าย ยอดใช้จ่าย 32.85 ล้านหยวน!]

[ติง! ยินดีด้วย! ได้รับตัวคูณเงินคืน 5 เท่า ระบบได้โอนเงินคืนจำนวน 164.25 ล้านหยวน เข้าบัญชีลงท้ายด้วย 7878 แล้ว!]

[ติง! ตรวจพบว่าการคืนเงินครั้งนี้เกิน 100 ล้าน บัตรคืนเงินสิ้นสุดการใช้งาน!]

เสิ่นหลินได้ยินแล้วก็ทั้งตื่นเต้นและสับสนในเวลาเดียวกัน

อะไรนะหมดอายุแล้วเหรอ?

เขานึกถึงข้อมูลในบัตรใบนั้นทันที: [ในกรณีพิเศษ จะหมดอายุก่อนกำหนด!]

พูดอีกนัยหนึ่งคือ กรณีพิเศษที่ว่าก็คือ การคืนเงินเกิน 100 ล้าน!

แม้จะรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่เสิ่นหลินก็ยังรู้สึกตื่นเต้นมาก

เพราะแค่ใช้บัตรใบนี้ เขาก็สร้าง ทุนก้อนแรก ได้เรียบร้อยแล้ว

ทั้งซูเปอร์คาร์ 2 คัน และบ้านมูลค่าเกิน 100 ล้าน

แถมยังมีเงินสดเหลืออีกกว่า 100 ล้านในมือ

ต่อให้หลังจากนี้จะไม่ได้ของดีจากระบบอีกเลย

เสิ่นหลินก็รู้แล้วว่า ชีวิตหลังจากนี้ของเขา เต็มไปด้วย ความเป็นไปได้ไม่รู้จบ

ในขณะที่เสิ่นหลินกำลังตื่นเต้นอยู่นั้น จีมู่เสวี่ยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็กำลังจะเป็นลม

เกือบ 100 ล้าน จ่ายเสร็จในพริบตาแบบนี้เนี่ยนะ?

ทั้งหล่อ ทั้งรวย แบบนี้ใครจะทนไหว อยากจะ ก่ออาชญากรรม จริง ๆ!

ในตอนนั้นเอง ผู้จัดการฟางเห็นว่าการชำระเงินเสร็จสิ้น ก็ยื่นมือออกมาพร้อมกล่าวว่า:

“ขอแสดงความยินดีครับคุณเสิ่น ที่ได้เป็นเจ้าของบ้านในโครงการกวานหยุนเฉียนถัง!”

เสิ่นหลินก็จับมือกับอีกฝ่ายอย่างสุภาพ

จากนั้นก็มีขั้นตอนส่งมอบ ผู้จัดการฟางมอบกุญแจและรีโมตประตูให้เสิ่นหลิน

พร้อมพาเขาไปยังฝ่ายนิติบุคคลเพื่อดำเนินการลงทะเบียน

ณ จุดนี้ เสิ่นหลินก็ใช้เงินกว่า 90 ล้านในการซื้อบ้านที่ตึก T2 ของโครงการกวานหยุนเฉียนถังเป็นที่เรียบร้อย!

………

หลังจากเสร็จสิ้นทุกอย่าง ผู้จัดการฟางก็กล่าวลาเสิ่นหลินและจีมู่เสวี่ยก่อนจากไป

เสิ่นหลินหันไปมองจีมู่เสวี่ยแล้วพูดว่า:

“เย็นแล้ว ไปกันเถอะ เราสองคนยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้าเลย ไปหาอะไรกินกันเถอะ!”

พูดจบ เสิ่นหลินก็ขึ้นรถ และจีมู่เสวี่ยก็เดินตามขึ้นไปติด ๆ

ครั้งนี้ เสิ่นหลินวางมือไว้บนต้นขาของจีมู่เสวี่ยอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วขับเฟอร์รารี่่ด้วยมือเดียว!

จีมู่เสวี่ยก็โน้มตัวเข้าหาเสิ่นหลิน มือข้างหนึ่งยันคอนโซลกลางไว้อย่างอ่อนโยน ส่วนอีกมือก็เท้าคาง มองหน้าเสิ่นหลินพร้อมกับเอ่ยปากถามเสียงนุ่ม ริมฝีปากแดงระเรื่อว่า:

“พี่คะ เราจะไปกินที่ไหนกันเหรอ?”

“ฉันจองร้านไว้ตั้งแต่เช้าแล้ว ได้ยินว่าร้านนี้อาหารอร่อยมาก รับแค่วันละ 50 คนเท่านั้น!”

ได้ยินอย่างนั้น จีมู่เสวี่ยถึงกับตะลึงอีกครั้ง

ฟังดูพรีเมียมสุด ๆ

เธอเคยเป็นเพื่อนเที่ยวมาก่อน เคยเจอลูกค้าเศรษฐีมาบ้าง

แต่เมื่อเทียบกับเสิ่นหลินแล้วพวกนั้นเทียบไม่ติดเลยจริง ๆ

“โอเค~ หนูตามใจพี่เลยค่ะ!”