SB:ตอนที่ 18 ความเย้ายวน
SB:ตอนที่ 18 ความเย้ายวน
SB:ตอนที่ 18 ความเย้ายวน
แม่นางผู้นี้น่าหลงใหลยิ่งนัก เรือนร่างทิ่อ่อนนุ่มบิดไปมาขณะเยื้องกรายเข้ามาใกล้ลู่หยาง กลิ่นน้ำหอมโชยมาเตะจมูกเขาทำให้เขาอยากกดนางลงไป
“ซี๊ดด!” "หรือนี่เป็นอีกรูปแบบหนึ่งของนางโลม?" ลู่หยางรู้สึกร้อนผ่าวในจมูก ในชีวิตก่อนหน้านี้ มีเด็กสาวหลายคนมาเสนอตัวให้เขา ภาพตรงหน้านั้นคุ้นตายิ่ง หากแต่เพียงว่าแม่นางผู้นี้มีเสน่ห์เหลือเกิน
“ราคาเท่าไหร่?” ลู่หยางตาเยิ้ม ตัณหาเข้าครอบงำ เขาถูมือเข้าหากันอย่างตื่นเต้น เขารู้สึกอยากซื้อบริการเด็กสาวที่มาหาเขา
“เงินไม่ต้อง นายน้อยทั้งรูปหล่อและพิเศษ ข้าชอบยิ่งนัก!
อืมม ดูบึกบึนจริงๆ!” หญิงที่มีผ้าตาข่ายสีดำเอนร่างนุ่มๆเข้ามาพิงตัวลู่หยาง มือของนางลูบไล้เข้าไปข้างในแล้วรูกล้ำร่างกายเขาอย่างนุ่มนวล ลู่หยางซินพึงพอใจ รู้สึกเหมือนกำลังลอยอยู่ในอากาศ
“มันใหญ่เกินไป 36E!” รู้สึกเหมือนมีพลังงานของลูกบอลสองลูกกำลังกดอยู่กับหน้าอกของเขา ศรียะของเขาร้อนแทบลุกเป็นไฟ เขาปิดประตูและเริ่มขยับมือออกจากร่างนุ่มนิ่มของสาวที่คลุมหน้าสีดำ
“ติ้ง!” “ค้นพบปีศาจเจ้าเสน่ห์ ปีศาจชั้นต่ำ สายเลือดชั้นยอด ใกล้มากๆ!”
“ติ้ง!” “ค้นพบปีศาจเจ้าเสน่ห์ ปีศาจชั้นต่ำ สายเลือดชั้นยอด ใกล้มากๆ!”
“…”
ลู่หยางตื่นเต้นสุดขึด และเกือบจะผลักผู้หญิงคลุมหน้าล้มลง เขาฉุกคิดในใจ
"ฮู้ —!" ลู่หยางตื่นจากอาการมึนงงแล้ว เขาสูดอากาศหนาวเย็น ไม่มีสาวงามน่าเย้ายวนใดใดตรงหน้าเขา มันเป็นผีร้ายในร่างผู้หญิง
ทั้งหมดเป็นภาพลวงตา ระบบฝึกอสูรได้เตือนเขาแล้วตั้งแต่ตอนเริ่มต้นแต่ในใจของเขาตอนนั้นถูกปีศาจเจ้าเสน่ห์ยั่วยวนจนทำให้ไม่ได้ยินอะไรเลย
“ฮึ่ม!” “เจ้าปีศาจ เจ้าช่างกล้านัก มาทำให้ข้าหลงเสน่ห์ เจ้าสมควรตาย” ลู่หยางโกรธ และเสียหน้ามาก เขาเกือบจะหลงกลเจ้าปีศาจตัวนี้
“(โฮก)!” ลู่หยางเรียกต้าเฮ่ย และพยัคฆ์เพลิงสีชาดออกมา เขาไม่กล้าประมาทหากต้องเผชิญหน้ากับปีศาจสายเลือดชั้นยอด
“โอ้! เจ้ากำจัดเสน่ห์ในตัวได้ยังไง?” อสูรร้ายสองตัวจากสายเลือดชั้นยอดทำให้ปีศาจเจ้าเสน่ห์หน้าซีดเผือดด้วยความกลัว
ความสามารถที่แข็งแกร่งที่สุดของปีศาจเจ้าเสน่ห์คือมนต์เสน่ห์ แต่พลังต่อสู้ของมันอ่อนมาก
“กลืนกินมันเลย!” ลู่หยางสั่งต้าเฮ่ยให้ใช้ทักษะประจำตัวของมันจัดการเจ้าปีศาจเมื่อเห็นว่ามันกำลังจะหนี ต้าเฮ่ยร้องคำรามพร้อมกับอ้าปากกว้าง ถึงกับหุ้มห่อห้องทั้งห้องได้
พลังสีดำหนาทึบไหลออกมา ก่อให้เกิดหลุมดำลึก พละกำลังเผาผลาญที่น่ากลัวดึงเอาปีศาจเจ้าเสน่ห์
“อ้า!” “สุนัขล่าเนื้อแห่งอเวจี ทำไมถึงมีสุนัขล่าเนื้อแห่งอเวจีที่นี่? อย่า! นายน้อย ได้โปรดไว้ชีวิตข้า” ปีศาจเจ้าเสน่ห์กรีดร้องเสียงสูง ผู้หญิงในผ้าคลุมตาข่ายสีดำปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้มีท่าทางน่าสงสาร
“ไอ้บ้าเอ้ย!” “ยังจะมาปั่นหัวนายน้อยผู้นี้ ต้าเฮ่ย ฆ่ามัน” ลู่หยางยิ่งโกรธมากขึ้น
ข้าเป็นหนุ่มที่โดดเด่นมาจากอีกโลก หนึ่ง จะมาใช้ความงามล่อลวงข้าได้ง่ายๆงั้นเรอะ ปีศาจตัวนี้กล้าใช้เสน่ห์ใส่ข้าแม้ตอนใกล้จะตายก็ไม่เว้น ถือเป็นการสบประมาทข้านัก
“อิ๋ง อิ๋ง…” ต้าเฮ่ยร้องเสียใจ แต่แอบสบถในใจ นายน้อยพูดคลุมเครือ ปีศาจต่ำต้อยตัวหนึ่งจะเท่าเทียมกับมันได้ยังไง?
“บัดซบ!” “ถ้าข้าบอกให้เจ้าทำ เจ้าก็ต้องทำ” ลู่หยางด่าออกไป ในฐานะที่เป็นเจ้านาย ลู่หยางรับรู้ได้ถึงความคิดและการกระทำของต้าเฮ่ย ตั้งแต่ได้รัยการยกระดับสายเลือดขึ้น ปัญญาความนึกคิดของต้าเฮ่ยพัฒนาขึ้นมาก เทียบได้เท่ากับเด็กสิบขวบ
ทักษะประจำตัวของต้าเฮ่ยไม่ธรรมดาเลย ปีศาจเจ้าเสน่ห์ที่มีสายเลือดชั้นยอดเหมือนกันไม่อาจต้านทานได้ ร่างของมันถูกดูดออกมา ซึ่งเป็นพลังงานด้านมืดที่ไม่มีรูปร่าง ต้าเฮ่ยกลืนกินพลังงานนั้นเข้าไปพร้อมๆกับผลึกลังงาน
“อื้อฮือ…” ต้าเฮ่ยพึมพำพอใจ ปีศาจเจ้าเส่น่ห์สายเลือดชั้นยอดมีประโยชน์จริงๆ
ลู่หยางตรวจสอบข้อมูลต้าเฮ่ยพบง่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เว้นแต่การเติบโตที่ทำให้ลู่หยางตกตะลึง
“ปีศาจเจ้าเสน่ห์ให้ต้าเฮ่ยสิบจุด!” ลู่หยางทั้งพอใจและสงสัย เพราะแก่นผลึกชั้นต้นจะสามารถเพิ่มการเติบโตได้เล็กน้อย ซึ่งปีศาจตัวนี้ก็อยู่ชั้นต้น
“ดูเหมือนว่าปีศาจชนิดนี้แตกต่างจากอสูร!” ลู่หยางตาโต พลังงานและคุณลักษณะที่อยู่ภายในนั้นดูเหมือนจะบริสุทธิ์มาก ลู่หยางรีบออกจากห้อง เขาไม่อยากอยู่ต่อแล้วเพราะเหตุการณ์คืนนี้แปลกเกินไป เขาถูกจู่โจมอย่างลึกลับด้วยสิ่งลี้ลับเช่นปีศาจเจ้าเสน่ห์ ต้องรู้ว่าเจ้าของร่างคนก่อนนี้ไม่มีความทรงจำใดๆเกี่ยวกับปีศาจเลย และเขาเองก็ไม่เคยได้ยินเรื่องเช่นนี้หลังจากเกิดใหม่มา
ลู่หยางแอบดูห้องข้างๆ และก็เป็นจริงดังคาด เขาเห็นศพชายผู้หนึ่งอยู่ในห้อง ลู่หยางได้ตระหนักว่าที่ปีศาจเจ่าเสน่ห์ได้ล่อลวงเขาเพราะเจ้าปีศาจเห็นเขาตอนเขาเดินผ่านไป
ขณะที่ลู่หยางกำลังจะออกจากโรงแรมเจินเยี่ยนั้น ชายร่างอ้วนวัยกลางคนผู้หนึ่งในห้องส่วนตัวที่หรูหราบนชั้นสามกำลังจ้องตามหลังลู่หยางอยู่ด้วยรอยยิ้มแปลกๆ
“ใต้เท้า เจ้ามนุษญ์นั่นได้ฆ่าปีศาจเจ้าเสน่ห์ ทำไมถึงปล่อยมันไป?” บริกรผู้หนึ่งยืนอยู่ข้างหลังชายอ้วน
“มันก็แค่เศษสวะ ไม่ใช่เรื่องถ้ามันจะถูกฆ่า!” ชายร่างอ้วนไม่แยแส เขามีสีหน้าสนใจขึ้นมาทันทีขณะพูดว่า “สำหรับมนุษย์คนนี้แล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะมีความลับอะไรเก็บซ่อนอยู่ เขามีสุนัขล่าเนื้อแห่งอเวจีอยู่ข้างๆด้วย น่าสนใจ ช่างน่าสนใจ”
“แต่ ใต้เท้า พวกเราได้ตรวจสอบแล้วว่าสารลับน่าจะอยู่กับเขา!” ชายในผ้าคลุมสีดำสองคนจู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังชายร่างอ้วนที่คอปกเสื้อพิมพ์รูปหัวกะโหลกสีซีดๆ และที่เสื้อคลุมสีดำมีรูปหัวกะโหลกผีรูปมหึมา
“โอ้?” “นั่นก็ยิ่งน่าสนใจล่ะสิ!”แสงประหลาดสีดำสองเส้นพุ่งออกมาจากตาของชายร่างอ้วน
“ใต้เท้า…” ชายเสื้อคลุมสีดำที่พูดก่อนหน้านี้ลังเล
“ถ้าเป็นเมื่อก่อน มนุษย์ผู้นี้ต้องถูกฆ่าแน่นอน แต่ตอนนี้ มนุษย์ผู้นี้อาจจะช่วยงานใหญ่เราได้”ชายร่างอ้วนหัวเราะแปลกๆ เพียงแค่หงายมือ ดอกบัวสีดำดอกหนึ่งก็ปรากฏอยู่ในมือของเขา
ดอกบัวสีดำมีสิบสองกลีบ แต่ละกลีบเปรียบเสมือนที่คุมขัง ในความมึนงง จะสามารถเห็นวิญญาณที่โกรธฮึดฮัดนับพันๆดวงส่งเสียงร้องอยู่ข้างใน ดอกบัวดำหายใจเข้าและออกโดยพลังงานด้านมืดที่วนเวียนอยู่รอบๆ พื้นที่ใกล้เคียงดูเหมือนจะได้รับผลกระทบไปด้วย ผิดรูปผิดร่างไป
“ดอกบัวสีดำ!” ชายเสื้อคลุมสีดำทั้งสองและคนรับใช้ต่างอุทานขึ้นพร้อมกับจ้องไปที่ดอกบัวสีดำในมือของชายร่างอ้วน
“…”
วันต่อมา
แคว้นเซียงหยางเต็มไปด้วยผู้คนในตอนเช้า ต่างก็รีบเร่งไปยังทิศทางหนึ่ง นั่นคือไปทุ่งหมื่นอสูร วันนี้ ที่ทุ่งหมื่นอสูรมีการจัดการพนันที่หรูหราขึ้น โดยมีอสูรหมื่นตัวเป็นเดิมพัน ซึ่งในจำนวนนั้นมีอสูรสายเลือดชั้นยอดเพียงไม่กี่ตัว สิ่งที่น่าจับตามองที่สุดยังคงเป็นพื้นที่พนันระดับต้นซึ่งมีอสูรดุร้ายสายเลือดชั้นจักรพรรดิ์หนึ่งตัว สายเลือดระดับจักรพรรดิหายากมากในแคว้นระดับสาม ในบรรดาคนรุ่นๆในเซียงหยางนั้น มีเพียงหลอ อู๋ซวงที่มีอสูรสายเลือดชั้นจักรพรรดิซึ่งได้มาเมื่อคราวแข่งพนันคราวที่แล้ว
“ได้ยินมั้ย?” ในบรรดาอสูรที่ใช้พนัน มีหกพันตัวที่เป็นสายเลือดขั้นธรรมดา หนึ่งพันตัวเป็นสายเลือดชั้นยอด และสุดท้าย ตัวนั้นเป็นสายเลือดชั้นจักรพรรดิ
“ทุ่งหมื่นอสูรร่ำรวยมากจริงๆ มีอสูรมากขึ้นกว่าครั้งที่แล้วสองพันตัว จำนวนอสูรสายเลือดชั้นยอดตอนนี้มีหนึ่งพันตัว และที่สำคัญคือตัวนั้น สายเลือดชั้นจักรพรรดิ จุ๊จุ๊ โอกาสเช่นนี้หาไม่ได้ง่ายๆ”
“ถ้าข้าพนันได้อสูรตัวนั้น”
“เลิกเพ้อฝันเถอะ มีดาววิชาฝึกอสูรชั้นต้นดวงเดียว แค่พนันอสูรสายเลือดชั้นยอดตัวเดียวก็ไม่รอดแล้ว”
“…”
ที่แห่งนั้นเต็มไปด้วยผู้คน มองไปไม่มีที่สิ้นสุด เสียงถกเถียงกันดังอื้ออึงไปหมด มีคนเกือบหมื่นที่พื้นที่สำหรับพนัน แต่ผู้ฝึกอสูรพวกนี้ที่แทบจะไม่พบเจอในเมืองชิงหยางกลับเดินอยู่ที่นี่เต็มไปหมด แน่ล่ะ คนเหล่านี้ไม่ใช่ผู้ฝึกอสูรทั้งหมด มีจำนวนเล็กน้อยที่มาเพื่อที่จะดูการแสดง และแค่อยากจะเล่นต้องเสียแก่นผลึกชั้นต้นเพื่อจะเข้างาน
ค่าเข้าของห้องพนันระดับกลางใช้แก่นผลึกระดับกลางหนึ่งแก่น ขณะที่ห้องพนันระดับสูงใช้แก่นผลึกระดับสูงหนึ่งแก่น
“ในบรรดาอสูรชั้นต้น ต้องมีพวกสุนัขอยู่มากอสูรชั้นต้นพันตัวต้องเป็นพวกสุนัขมากทีเดียว ถ้าข้าจับได้สิบตัว ตราบเท่าที่ข้าสามารถยกระดับเตาหลอมหมื่นอสูรได้ ข้าก็จะเลื่อนระดับสายเลือดของต้าเฮ่ยขึ้นเป็นชั้นจักรพรรดิได้ และจะมีอสูรชั้นจักรพรรดิอีกตัว” ในหัวของลู่หยางเต็มไปด้วยกิเลส หวังว่าเขาจะได้สัตว์เลี้ยงสงครามเหล่านี้
ขณะเดียวกัน เขาเข้าใจกฎกติกาของทุ่งหมื่นอสูร มันธรรมดามาก นักพนันจะพนันด้วยแก่นผลึก หรือผลึก ทุ่งหมื่นอสูรจะพนันด้วยอสูร และแต่ละครั้งนักพนันสามารถใช้วิชาคุมอสูรได้
“เฮ้!” “เกมส์นี้เหมาะสำหรับข้า!” ลุ่หยางหัวเราะอย่างลิงโลด ตราบเท่าที่เขาจ่ายแก่นผลึกชั้นต้นเก้าสิบแก่น เขาจะสามารถยกระดับวิชาฝึกอสูรขึ้นถึงสิบดาว