ตอนที่ 1 ระบบพัฒนาตระกูล

มีเพียงความว่างเปล่าที่จุดสิ้นสุดของเส้นทางบ่มเพาะอันยาวไกล

เป็นเวลาสามร้อยปีแล้วที่หลู่ชิงมาเกิดใหม่ในโลกใบนี้

เขาข้ามมายังโลกแห่งการบ่มเพาะที่แท้จริงเมื่อสามร้อยปีที่แล้ว

ด้วยความบังเอิญ เขากลายเป็นศิษย์ของผู้ฝึกยุทธพเนจร

จากนั้น หลังจากที่อาจารย์ของเขาเสียชีวิต เขาต่อสู้เพื่อความอยู่รอดในโลกของศิลปะการต่อสู้อันโหดร้าย

หลู่ชิงใช้เวลาหลายปีแห่งการนองเลือด ก่อนที่ในที่สุดเขาจะกลายเป็นผู้ฝึกยุทธพเนจรที่มีชื่อเสียงในมณฑลเฟยหยุน

เป็นเรื่องยากสำหรับผู้ฝึกยุทธพเนจรในการไปถึงขอบเขตแก่นทองคำ

เมื่อเขาก้าวเข้าสู่เส้นทางของการบ่มเพาะพลัง เขามีความภาคภูมิใจและกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก หลู่ชิงสาบานว่าจะเป็นตัวตนอันทรงอำนาจ

ตั้งแต่จุดเริ่มต้น เขาเผชิญกับวิกฤตเป็นตายมากมาย

แต่เขาก็รอดชีวิตมาได้เสมอ เมื่ออายุของเขาครบสองร้อยปี หลู่ชิงได้แต่งงานกับสหายเต๋านางหนึ่งและให้กำเนิดทายาทเก้าคนในช่วงเวลาหลายสิบปี

ในช่วงร้อยปีถัดมา ตระกูลหลู่ได้ครอบครองเส้นชีพจรวิญญาณของภูเขาหยู่หยานจนทำให้ตระกูลเจริญรุ่งเรือง

ภายใต้การคุ้มครองของเขาในฐานะผู้นำตระกูลที่มีพลังระดับแก่นทองคำ

หลู่ชิงเป็นผู้ก่อตั้งตระกูลหลู่

เมื่อนับสามชั่วอายุคนภายใต้เขาและภรรยา ตระกูลหลู่มีสมาชิกในครอบครัวยี่สิบถึงสามสิบคน

.....

อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านเข้าสู่ขอบเขตแก่นทองคำแล้ว ความก้าวหน้าในการบ่มเพาะของหลู่ชิงก็เริ่มช้าลง

พรสวรรค์ โอกาส และทรัพยากร… ขีดจำกัดของสิ่งเหล่านี้ทำให้หลู่ชิงเป็นเหมือนเพดานอันแข็งแกร่งที่กดทับศีรษะของเขาอย่างแน่นหนา

ในสงครามเมื่อห้าสิบปีก่อน เขาต่อสู้และเอาชนะศัตรูหลายคนที่มีความแข็งแกร่งกว่าเขามาก แม้ว่าจะสังหารศัตรูไปทั้งหมด

แต่หลู่ชิงก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ตันเถียนของเขาได้รับความเสียหาย และหมดโอกาสทะลวงไปยังขอบเขตวิญญาณ จากขอบเขตแกนทองคำอีกต่อไป

ในการต่อสู้เขาเผาผลาญพลังชีวิตเพื่อฝืนใช้พลังเกินขีดจำกัด นั่นจึงทำให้อายุขัยของเขาได้รับผลกระทบเป็นอย่างมาก

ผู้ฝึกยุทธขอบเขตแกนทองคำมีอายุขัยประมาณสี่ร้อยถึงห้าร้อยปี

ในความเป็นจริง ผู้ฝึกยุทธส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่การยืดอายุขัยของพวกเขาให้สามารถมีชีวิตอยู่ได้ยาวนานที่สุด

อย่างไรก็ตาม หลังจากสงครามครั้งใหญ่นั้น

หลู่ชิงซึ่งมีอายุเพียงสองร้อยห้าสิบปี เขาต้องมีอายุเหลืออีกเพียงห้าสิบปีเท่านั้น

ในฐานะมนุษย์จากดาวสีน้ำเงินที่ข้ามมายังโลกแห่งการฝึกตนนี้

เขาไม่เชื่อในโชคชะตานั้น

ด้วยความมั่งคั่งของตระกูลหลู่ เขาเงินทองทั้งหมดที่เขาสะสมมาหลายปีเพื่อซื้อสมบัติและโอสถรักษาหลายอย่างเพื่อยืดชีวิต

จากนั้นเขาก็ปิดประตูบ่มเพาะและพยายามรักษาอาการบาดเจ็บของเขา

ผ่านไปราวห้าสิบปีตั้งแต่เขาเข้าสู่ความสันโดษ

แต่อาการบาดเจ็บของเขายังไม่ดีขึ้น เขาสามารถรักษาชีวิตของเขาไว้ได้ในช่วงสิบปีที่ผ่านมาโดยใช้สมบัติการรักษาเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ประสิทธิภาพของสมบัติการรักษาได้ลดลงเรื่อยๆ ชีวิตของเขาตกอยู่ในวิกฤต

เขาพยายามหลายครั้ง แต่เขาไม่สามารถยืดชีวิตเขาไปได้อีก

หลู่ชิงไม่มีโอกาสพบหน้าลูกหลานของตัวเองเพื่อฟังคำกล่าวสุดท้ายของเขาก่อนตาย

เขาปล่อยวางได้เมื่อใกล้สิ้นอายุขัย

“บางที ข้าอาจจะกลับไปยังโลกเดิมได้หลังจากที่ข้าตาย…”

“ความเสียใจสุดท้าย…มีเพียงที่ข้า...ไม่สามารถปกป้องลูกหลานของข้าได้อีกต่อไป ข้าใช้ทรัพยากรของตระกูลจนหมดเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บที่ไร้ผล ข้าไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตระกูลหลู่ หลังจากที่ข้าตาย…”

“ข้ารู้สึกผิดยิ่งนัก ข้าควรจะเหลือทรัพยากรบางส่วนไว้ให้พวกเขา จ้าวซือต้องเป็นผู้นำตระกูลที่ดีได้…”

หลู่จ้าวซือเป็นบุตรชายคนโตของเขา

นี่เป็นความคิดสุดท้ายของหลู่ชิงเกี่ยวกับลูกหลาน ก่อนที่สติของเขาจะค่อยๆจางหายไป

…….

เมื่อหลู่ชิงลืมตาขึ้นอีกครั้ง ความคิดแรกของเขาคือ...

"ข้ายังมีชีวิตอยู่?"

อย่างไรก็ตาม สิ่งต่อไปที่เขาเห็นคือร่างของเขาที่นอนอยู่ตรงหน้าเขาซึ่งอยู่ไม่ไกล ร่างนั้นปราศจากชีวิตโดยสิ้นเชิง

เขาตายไปแล้วจริงๆ

หลู่ชิงยังไม่ถึงขอบเขตวิญญาณ ซึ่งหมายความว่าวิญญาณของเขาไม่สามารถอยู่รอดได้นอกร่างกายที่ไร้ชีวิตของเขา

นอกจากนี้ แม้แต่ผู้ฝึกยุทธขอบเขตวิญญาณขั้นต้นก็ยังได้รับบาดเจ็บสาหัส

หากวิญญาณของพวกเขาหลุดออกจากร่างที่ตายไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม หลู่ชิงไม่รู้สึกว่าวิญญาณของเขาได้รับความเสียหาย เขารู้สึกค่อนข้างปกติ

..…

นอกเหนือจากความจริงที่ว่าเขาได้กลายเป็นวิญญาณ

แต่ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นไร นี่เป็นเรื่องน่าประหลาดใจอย่างยิ่ง

เขาไม่รู้ว่าทำไมสิ่งนี้จึงเกิดขึ้น เขาคิดว่าอายุขัยร่างหลักของเขาหมดลงแล้ว และเขากำลังจะเข้าสู่วงล้อแห่งการเกิดใหม่

เขาไม่คิดว่าวิญญาณของเขาจะยังคงอยู่ในโลกนี้

เนื่องจากเขายังมีทั้งจิตวิญญาณและจิตสำนึกของเขา

จึงอาจมีโอกาสที่เขาจะฟื้นขึ้นมาได้

ทันใดนั้น เขาสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างที่แตกต่างออกไปในจิตวิญญาณของเขา

อ๊าก!

หลู่ชิงกรีดร้องเจ็บปวดแม้ว่าเขาจะอยู่ในร่างวิญญาณ

ติ้ง!

หน้าต่างสี่เหลี่ยมมีข้อความของระบบปรากฏขึ้นในขอบเขตการมองเห็นของเขา

[ระบบพัฒนาตระกูล]

[ตระกูล: ตระกูลหลู่]

[ระดับ: ระดับสอง]

[โชค: 100]

[อาคาร: หอคัมภีร์หนึ่งดาว ;ตำหนักหลอมอาวุธสองดาว ; ตำหนักหลอมโอสถหนึ่งดาว; ตำหนักฝึกฝนหนึ่งดาว;ลานศิลปะการต่อสู้หนึ่งดาว]

[เงินเก็บ: 347 หินวิญญาณ]

[รายได้รวม: -260 หินวิญญาณ/ปี (รายได้ 750 หินวิญญาณ/ปี, ค่าใช้จ่าย 1,010 หินวิญญาณ/ปี)]

[ประชากร: 106]

[ทรัพยากร: เส้นชีพจรวิญญาณของภูเขาหยูหยาน(ระดับ 2), สวนสมุนไพรของภูเขาหยูหยาน (ระดับ 1) เหมืองหินวิญญาณภูเขาหยูหยาน(ระดับ 2)]

[อาณาเขต: เขตผิงเหยา (27%)]

[แผนที่]

[แลกเปลี่ยน]

[ความสำเร็จ]

........

“นี่คือระบบ? นี่คือสุดยอดสูตรโกงของข้า? ทำไมสวรรค์ถึงมอบสิ่งนี้กับข้าหลังจากที่ข้าตายไปแล้ว”

หลู่ชิงมีอารมณ์ที่ซับซ้อน

คงจะดีไม่น้อยหากสวรรค์ให้ระบบนี้แก่เขาในขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่?

หลู่ชิงสามารถไปถึงขอบเขตแกนกลางทองคำในโลกแห่งการบ่มเพาะที่ป่าเถื่อนนี้ได้

แม้ว่าจะไม่มีระบบสุดโกงนี้ก็ตาม หากเขามีระบบโกงนี้

เขาคงกลายเป็นปรมาจารย์ผู้ทรงอำนาจไปนานแล้ว!

แต่เขาจะทำอะไรได้?

เขาเข้าใจหน้าที่หลักของระบบนี้เมื่อเขาเห็นชื่อ “ระบบพัฒนาตระกูล”

หน้าที่ของระบบนี้คือการพัฒนาความแข็งแกร่งของตระกูลของเขา

คะแนนโชคนั้นคล้ายกับสกุลเงินของระบบ

เขาสามารถใช้โชคเพื่อแลกเปลี่ยนรางวัลพิเศษต่างๆจากระบบ

เขาเลื่อนหน้าต่างระบบ “แลกเปลี่ยน” และสังเกตเห็นว่ามันได้รวมฟังก์ชันทั้งหมดที่เขาต้องใช้เพื่อใช้คะแนนโชค

ปัจจุบัน ตระกูลหลู่อยู่ในระดับสอง และหน้าต่างส่วนใหญ่ยังคงถูกผนึกไว้

อย่างไรก็ตาม มีฟังก์ชันหลายอย่างที่มีรางวัลพิเศษอยู่แล้วจากฟังก์ชันที่เขาสามารถใช้ได้

ในหน้าต่าง“แลกเปลี่ยน” มีฟังก์ชันสองประเภทที่เขาสามารถใช้ได้ในขณะนี้

หมวดหมู่หนึ่งประกอบด้วยการแลกเปลี่ยนพื้นฐาน

มีเพียงของแลกเปลี่ยนเดียวที่เรียกว่า "การส่งข้อความเสียง"

เขาสามารถส่งเสียงไปยังสมาชิกในครอบครัวได้โดยตรงภายในรัศมีอาณาเขตของตระกูลหลู่

เขากล่าวได้ประโยคหนึ่งทุกครั้งที่ใช้หนึ่งโชค

หมวดหมู่อื่นประกอบด้วย "รายการ" ที่ปรากฏแบบสุ่ม

แต่พวกมันจะหายไปหลังจากที่เขาซื้อมันไปแล้ว

ตัวอย่างเช่น “ประเภทสถานะระดับหนึ่ง: การรักษาอาการบาดเจ็บ”

“ประเภทความสามารถพิเศษระดับสอง: การเสริมรากจิตวิญญาณ” หรือ “ประเภทแผนที่ระดับหนึ่ง: การค้นหาทรัพยากร”

หน้าต่างนี้จะปรากฎใหม่ทุกๆสิบปี สินค้าใหม่จะถูกเพิ่มแบบสุ่มในการเลือก และไม่มีปริมาณหรือระดับที่แน่นอน

ยิ่งระดับของตระกูลสูง สินค้าที่จะปรากฏก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น

รายการเหล่านี้จะปรากฏในปริมาณที่มากขึ้นด้วย

ถ้าหลู่ชิงเต็มใจที่จะหาสิ้นค้าใหม่ๆ

เขาสามารถใช้คะแนนสิบโชคเพื่อเปลี่ยนหน้าสินค้าใหม่ได้ทันที

สิ่งของเหล่านี้จะไม่หายไปหากเขาไม่ซื้อมัน สินค้าจะถูกสะสมแม้ว่าสินค้าใหม่จะปรากฏขึ้นหลังจากที่เขาเปลี่ยนหน้านี้แล้วก็ตาม

โดยทั่วไปแล้ว หลู่ชิงเข้าใจว่าระบบทำงานอย่างไรหลังจากทดสอบมาระยะหนึ่งแล้ว

เขาสามารถใช้คะแนนโชคเพื่อทำภารกิจต่างๆ ในระบบให้สำเร็จเพื่อทำให้ตระกูลพัฒนาและเพิ่มระดับทีละขั้น

ระดับของตระกูลในระบบเกี่ยวข้องโดยตรงกับความแข็งแกร่งของมัน

และระดับในระบบจะเพิ่มขึ้นหากตระกูลมีผู้ฝึกยุทธมากขึ้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ฝึกยุทธระดับปรมาจารย์

ตระกูลมีอำนาจปกครองมากขึ้น มีทรัพยากรมากขึ้น หรือมีชื่อเสียงมากขึ้น

มีสองวิธีในการได้รับเงินตรา คะแนนโชค

หนึ่งคือการได้รับมันด้วยวิธีปกติ และนั่นทำให้หลู่ชิงต้องปิดด่านฝึกตน

เขาสามารถเลือกที่จะเพิ่มแต้มโชคตอนหลับไหลหรือคอยควบคุมอยู่

หลังจากที่เขาเลือกตัวเลือกในการปิดด่านฝึกตนเขาก็สามารถเลือกช่วงเวลาได้

เขาจะไม่สามารถใช้งานระบบในช่วงเวลาที่กำหนดได้

แต่เขาจะสามารถสังเกตการเปลี่ยนแปลงของข้อมูลได้

เขายังสามารถกลายเป็นวิญญาณและท่องไปข้างนอกได้

วิธีนี้จะทำให้เขาได้รับสามแต้มโชคในหนึ่งปี

ถ้าเขาเลือกที่จะทำการปิดด่านฝึกตน เขาจะหลับไหล

เขาจะถูกจำกัดให้อยู่แต่ในห้องบรรพบุรุษ

วิญญาณจะต้องอยู่ข้างร่างกายของเขาและจะไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไป

หลู่ชิงจะไม่สามารถดูหน้าต่างของระบบได้

วิธีนี้จะทำให้เขาได้รับแต้มโชค สิบแต้มในทุกปี

หากระดับของตระกูลเพิ่มขึ้น แต้มโชคที่เขาได้รับจากการหลับไหลก็จะเพิ่มขึ้นเช่นกัน

วิธีที่สองในการรับแต้มโชคคือผ่านหน้าต่าง "ความสำเร็จ"

มีภารกิจนับไม่ถ้วนให้ทำในระบบ

"ความสำเร็จ" ซึ่งครอบคลุมพื้นที่มากมายมหาศาล

เขาจะสามารถได้รับ "ความสำเร็จ" ทุกครั้งที่ทำภารกิจสำเร็จ

ความสำเร็จเหล่านี้มีตั้งแต่ระดับธรรมดาเช่น "ค้นหาทรัพยากรใหม่ ๆ เพื่อรับสิบแต้มโชค"

"บ่มเพาะสมาชิกตระกูลเข้าสู่ขอบเขตรวมลมปราณเพื่อรับห้าแต้มโชค"

"ควบคุมเขตผิงเหยาอย่างเต็มรูปแบบ"

“กลายเป็นตระกูลที่ทรงพลังที่สุดในเขตอันหลิง”

“กำจัดศัตรูกองกำลังเล็กๆ”

มีภารกิจระดับสูงเช่น "ควบคุมนิกายชิงเฟิง" และ "ยึดครองจักรวรรดิ"

หลังจากอ่านไประยะหนึ่ง หลู่ชิงสามารถยืนยันได้ว่าไม่จำเป็นต้องทำภารกิจให้สำเร็จ

ตราบเท่าที่ตระกูลพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ความสำเร็จเหล่านี้จะเสร็จสมบูรณ์โดยธรรมชาติและถูกแปลงเป็นแต้มโชค มันจะกลายเป็นสกุลเงินของระบบ

.....

โดยรวมแล้ว ระบบนี้ดูเหมือนเกมการจัดการไม่ใช่หรือ สิ่งที่เขาต้องทำคือการบริหารตระกูลให้พัฒนา

เขาต้องหาวิธีที่จะได้รับแต้มโชคและพัฒนาตระกูลหลู่

ด้วยวิธีเหล่านี้ เขาจะสามารถได้รับแต้มโชคมากขึ้นและเพิ่มระดับตระกูลต่อไป

หลู่ชิงเคยได้เล่นเกมบริหารเมืองสองสามเกมก่อนที่เขาจะข้ามมายังโลกนี้

อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้ สถานการณ์ค่อนข้างพิเศษเล็กน้อย

ไม่ใช่แค่ว่าเป้าหมายที่เขาบริหารนั้นมีอยู่จริงในชีวิตของโลกนี้

แต่ยิ่งไปกว่านั้น มันคือตระกูลที่เขาก่อตั้งขึ้น

ทุกตัวเลขและชื่อในระบบ "ประชากร" เป็นตัวแทนของลูกหลานของเขา

พวกเขาเป็นลูกชาย ลูกสาว หลานชาย หลานสาว เหลนของเขา

“นี่…ข้ามาจัดการควบคุมตระกูลเหมือนเล่นเกมไม่ได้… ถ้าข้าจัดการไม่รอบคอบ ข้าคงทำร้ายสมาชิกในตระกูล ข้าอาจทำให้สายเลือดของข้าต้องตายได้”