ตอนที่ 271 เขตบ้านขยาย(ฟรี)

ข่าวที่ว่าลู่เฉินสังหารเซียนแท้จริงได้แพร่กระจายโลกเบื้องบนไปอย่างรวดเร็ว เซียนทุกคนในสำนักต่างล่วงรู้เรื่องนี้ดี

ณ แดนสวรรค์ซิงเฉิน ท้องฟ้ากว้างใหญ่เต็มไปด้วยหมู่ดาวระยิบระยับ ดุจม่านรัตติกาลที่พร่างพรูล้วนไปด้วยช่องแสงนับไม่ถ้วน

เด็กหญิงตัวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มคนหนึ่งกำลังฝึกวิชาต่อสู้อยู่ในลานเล็ก ๆ เห็นได้ชัดว่านางไม่ค่อยมีความสุขนัก จึงบ่นพึมพำขณะฝึกตลอด

“คนอื่นฝึกวิชาแค่นั่งสมาธิก็พอ แต่ข้าต้องฝึกทั้งเตะและต่อย ช่างเหน็ดเหนื่อยเสียจริง…”

สาวสวยสง่าเดินออกมาจากกระท่อมและกล่าวตำหนิ “คนอื่นก็คือคนอื่น เจ้าก็คือเจ้า! แม้ว่าเจ้าจะมีพรสวรรค์ แต่พ่อเจ้าอยากให้ฝึกวิชากายาก่อน เมื่อใดที่ได้พบพ่อ เช่นนั้นเขาคงจะพอใจมาก”

“พ่อ? พ่อของข้าคือใคร? ทำไมวิธีการบ่มเพาะของช่างแปลกประหลาดเช่นนี้? ผู้อาวุโสแดนสวรรค์เคยบอกว่าการบ่มเพาะไม่จำเป็นต้องฝึกวิชากายา…” เด็กหญิงเถียง

“ผู้อาวุโสหรือ…” สาวแสนสวยแค่นเสียงเย็นชา “พ่อของเจ้าเก่งกว่าเขามาก เขาจะไปรู้เรื่องอะไร?”

“ผู้อาวุโสภายในของสำนักหม้อศิลาก็เคยบอกว่าการบ่มเพาะไม่จำเป็นต้องฝึกวิชากายา”

“เขาก็ยังไม่เก่งเท่าพ่อของเจ้าอยู่ดี!”

“ชิ!” เด็กหญิงวัย 10 ขวบไม่พอใจพ่อที่ไม่เคยเห็นหน้าผู้นี้มาก่อน

แต่ทันใดนั้น ยันต์สื่อสารสีทองก็บินเข้ามาในลาน สาวสวยโบกมือ คว้าจุดดาวสีทองในมือและรับรู้ถึงเนื้อหาข้างใน

ทันทีที่ได้รู้เนื้อความ พลันสีหน้านางก็เปลี่ยนไป “ว่านเอ๋อร์ พ่อของเจ้า…พ่อของเจ้า…”

เด็กหญิงตัวน้อยตกใจ รีบหยุดการฝึกและถามด้วยความตื่นตระหนก “เกิดอะไรขึ้นกับท่านพ่อหรือ?”

สาวงามปิดปากด้วยความดีใจ ราวกับกำลังจะร้องไห้ “พ่อของเจ้าฆ่าเซียนแท้จริงได้!”

“อะไรนะ!”

ใบหน้าของเด็กหญิงตกตะลึง ดวงตากลมโตพลันเบิกกว้าง “พ่อฆ่าเซียนได้งั้นหรือ! โอ้สวรรค์! พ่อของข้าแข็งแกร่งขนาดนั้นเชียว?”

…

สำนักหม้อศิลา

ลู่เฉินสังหารเซียนแท้จริงและใช้เจดีย์ปราบมารเจ็ดชั้นจับหยินหลี่ได้สำเร็จ จากนั้นก็สั่งให้กัวเสี่ยวไห่จัดการหยินเหล่าและเจ้าสำนักหมิน ส่วนเขาก็กลับไปยังโลกเบื้องล่าง มุ่งตรงไปยังห้องเงียบที่ภูเขาหวังฟู

ลู่เฉินนั่งขัดสมาธิและจ้องมองไปที่หน้าจอของระบบ

[ตุลาคม ปีที่ 47 แห่งรัชศกหง เซียนสวรรค์ขั้นกลาง หยินอู๋จี ได้ส่งวิญญาณลงมายังโลกมนุษย์ หวังจะจับท่านทั้งเป็น ทว่ากลับถูกท่านสังหารได้ ท่านรอดพ้นจากวิกฤตได้อีกครั้ง ระบบจะมอบหัวข้อรางวัลสามอย่าง โปรดเลือกมาหนึ่งอย่าง:

โอสถเซียน “โอสถเหลียนไถ”

หยกเซียน 100 ชิ้น

เคล็ดวิชาเซียน “แปลงกายสามสิบหกแบบ”]

“นี่มัน…” ลู่เฉินไม่รู้ว่าควรเลือกอะไรดี

ถึงแม้ว่ารางวัลทั้งสามจะเป็นของจากโลกเทพเซียน แต่เขาก็ไม่รู้ว่าโอสถเหลียนไถนี้คืออะไร มีสรรพคุณเช่นไร จึงไม่กล้ากินมั่วซั่ว

ส่วนหยกเซียน 100 ชิ้น มันคงจะไร้ประโยชน์ในโลกมนุษย์

มีเพียงแปลงกายสามสิบหกแบบเท่านั้นที่ดูน่าสนใจ

“น่าเสียดายที่ไม่มีหินเสริมสร้างกายาเซียน เอาเถอะ แปลงกายก็แปลงกาย”

ลู่เฉินเลือกข้อ 3

เขารีบศึกษาเคล็ดวิชาแปลงกายสามสิบหกแบบทันที ภายหลังศึกษา ก็รู้สึกว่าวิชานี้ไม่เลวเลยทีเดียว ในเมื่อตือโป๊ยก่ายสามารถแปลงกายได้สามสิบหกแบบ เขาก็ทำได้เช่นกัน

หากฝึกฝนจนถึงระดับสูงสุด ยังสามารถแปลงกายให้ผู้อื่นได้อีกด้วย

ครึ่งวันต่อมา เมื่อลู่เฉินเริ่มทำการฝึก หยกในมือของเขาก็แตกสลายและกลายเป็นเศษผงธุลี

หลังจากที่เริ่มฝึกแล้วจะสามารถใช้การจำลองของระบบได้ เขาใช้เวลา 300 ปีฝึกฝน “นิ้วตรึงกาย” จนบรรลุ

หากนิ้วตรึงกายบรรลุถึงขั้นสูงสุด จะสามารถตรึงคู่ต่อสู้ได้นานถึงห้าลมหายใจ หากมีวิชานี้อยู่ในมือ เขาคงไร้เทียมทานในโลกมนุษย์

“เคล็ดวิชานี้ห้ามเผยแพร่โดยเด็ดขาด มิฉะนั้นหากพวกคนชั่วได้เรียนรู้ไป สาวงามทั่วเมืองคงต้องเดือดร้อน”

จากนั้นลู่เฉินก็ใช้เวลาอีก 500 ปีเพื่อฝึกแปลงกายสามสิบหกแบบ วิชานี้ค่อนข้างจะซับซ้อน การจะฝึกจนถึงระดับสูงสุดได้ไม่ใช่เรื่องง่าย มันใช้เวลามากกว่านิ้วตรึงกายถึง 200 ปี

แต่ลู่เฉินไม่ได้สนใจ เขามีเวลาบ่มเพาะสะสมอยู่นับพันปี

หลังจากที่ฝึกเสร็จ เขาก็พยักหน้า “เคล็ดวิชาเซียนช่างแข็งแกร่งจริง ๆ ชักอยากรู้แล้วสิว่าโลกเทพเซียนจะเป็นเช่นไร!”

หลังจากเรียนรู้เคล็ดวิชาเซียนสองบทเสร็จ เขาก็นึกถึงหม้อศิลาขึ้นมาได้

เขายกมือขึ้นและหยิบยันต์อันเผ็นเจตจำนงของหม้อศิลาออกมา จิตวิญญาณของหม้อศิลากำลังส่งกระแสจิตที่ร้อนรน

มันได้ตัดสินใจรับลู่เฉินเป็นนาย แต่ลู่เฉินกลับไม่สนใจมัน ปล่อยให้มันรออยู่นานแสนนาน จนเริ่มสงสัยแล้วว่ามนุษย์เจ้าเล่ห์ผู้นี้กำลังหลอกลวงมันอยู่หรือไม่

โชคดีที่ในที่สุดลู่เฉินก็นำยันต์ออกมาและเริ่มทำการหลอม

ครึ่งวันต่อมา ยันต์เจตจำนงนี้ก็ถูกหลอมจนสำเร็จ

ตอนนี้ลู่เฉินสามารถควบคุมหม้อศิลาและโลกเบื้องล่างได้อย่างสมบูรณ์!

[คำเตือน: ขอบเขตบ้านของท่านเพิ่มขึ้น!]

[เจ้าของร่าง ท่านสามารถควบคุมแดนสวรรค์ชุนซิงหูเทียนได้แล้ว ต่อไปนี้ แดนสวรรค์ทั้งหมดจะเป็นบ้านของท่าน!]

“อะไรนะ?” ลู่เฉินได้รับการแจ้งเตือนจากระบบ ทันใดนั้นเขาก็ยิ่งตกตะลึง

“แดนสวรรค์ชุนซิงหูเทียน? ที่นี่เป็นบ้านของข้า? หมายความว่าโลกเบื้องล่างทั้งหมดเป็นของข้างั้นหรือ?” ลู่เฉินประหลาดใจอย่างมาก

ตอนนี้เขาถึงได้เข้าใจ โลกเบื้องล่างหม้อศิลานี้ แท้จริงแล้วคือแดนสวรรค์ของเซียนผู้แข็งแกร่งในอดีต! มันมีชื่อว่า “ชุนซิงหูเทียน”!

ตอนนี้ลู่เฉินได้รับหม้อศิลามาเป็นของตนแล้ว และเขาก็คือเจ้าของแดนสวรรค์แห่งนี้! ต่อไปนี้ โลกเบื้องล่างทั้งหมดคือบ้านของเขา และเขาสามารถเดินทางไปไหนก็ได้ตามใจชอบ!

“เยี่ยมมาก!” ในที่สุดหลังจากที่ต้องทนทุกข์อยู่ในจวนอ๋องหนานนานถึง 47 ปี เขาก็สามารถเดินทางไปที่อื่น ๆ ได้สักที!

ช่างเป็นข่าวดีอย่างแท้จริง!

เขารีบเดินออกจากห้องเงียบ สิ่งที่เขาอยากจะทำมากที่สุดตอนนี้คือการออกจากจวนอ๋องหนานและเที่ยวเล่นให้หนำใจ!

แต่พอเดินออกมา เขาก็พบว่ามีคนมากมายรอเขาอยู่

“คารวะเซียนลู่!”

เหอเหล่า ผู้อาวุโสที่เหลืออยู่เพียงหนึ่งเดียวของสำนักหม้อศิลา นำเหล่าศิษย์คุกเข่าคำนับอยู่ข้างนอก การที่ลู่เฉินสังหารเซียนแท้จริงได้ ทำให้พวกเขาตระหนักได้ว่าใครคือผู้นำที่แท้จริง

เมื่อคิดถึงก่อนหน้านี้ที่พวกเขาดูถูกเหยียดหยามลู่เฉิน พวกเขาก็หวาดกลัวจนตัวสั่น จึงรีบเดินทางมายังโลกเบื้องล่าง คุกเข่าอยู่หน้าห้องเงียบของลู่เฉินและอ้อนวอนขอการให้อภัย

ลู่เฉินไม่อยากสนใจคนพวกนี้

เขาไม่อยากอยู่ในสำนักหม้อศิลาอีกต่อไป ที่นี่ทำให้เขารู้สึกเหนื่อยหน่าย รวมถึงคนพวกนี้ เขาไม่อยากสนใจใครอีกแล้ว

“พวกเจ้าลุกขึ้นเถอะ ต่อไปนี้ก็ให้ทำตามหน้าที่ของตนตามเดิมไป” ลู่เฉินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

ตอนนั้นเอง กัวเสี่ยวไห่ก็พาหยินเหล่าและเจ้าสำนักหมินมาหา เมื่อทั้งสองเห็นลู่เฉิน ก็รีบคุกเข่าลงทันทีและกล่าวขอร้อง “เซียนลู่ โปรดอภัยให้พวกข้าด้วย! การบ่มเพาะแต่ละขั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ได้โปรดยกโทษให้พวกข้าสักครั้ง!”

ลู่เฉินยิ้มเยาะ “แล้วการบ่มเพาะของข้าง่ายนักอย่างนั้นหรือ? ตอนที่พวกเจ้าทำร้ายข้า ทำไมถึงไม่คิดบ้างว่าการบ่มเพาะของข้าก็ไม่ง่ายเช่นกัน?”

พูดถึงเรื่องนี้ ลู่เฉินก็รู้สึกขยะแขยงคนทั้งสองอย่างมาก

เขาชี้ไปที่เจ้าสำนักหมินและกล่าว “เจ้าสำนักหมิน เจ้าช่างเป็นคนน่ารังเกียจ! ไม่สมควรเป็นมนุษย์อีกต่อไป!”

“เคล็ดวิชาเซียน แปลงกายเป็นสุนัข!”

ปล.ผมกลับมาแล้ว ติดธุระครับ วิ่งไปหลายจังหวัดเลย ต้องขอโทษด้วย