บทที่ 20 มือสังหารปรากฏตัว

บทที่ 20 มือสังหารปรากฏตัว

[บางทีอาจเป็นเพราะภูมิหลังของตระกูลลู่ "ตัวแทน" จึงเกือบจะกลายเป็นศูนย์กลางของทุกสายตา เขาได้รับคำชมจากผู้คนนับไม่ถ้วน และเพื่อนนักศึกษาหญิงที่หน้าตาน่ารักหลายคนก็แสดงท่าทีสนิทสนมกับเขา]

[แม้แต่หลิวรุ่ยเยว่ก็ยังมอง "ตัวแทน" อยู่บ่อยๆ เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่]

[เมื่อเห็นว่าแม้แต่หลิวรุ่ยเยว่ก็ยังสนใจ "ตัวแทน" ผู้ชายทุกคนที่อยู่ในงานก็อดไม่ได้ที่จะอิจฉาตาร้อน]

[ในฐานะคนที่เคยตามจีบหลิวรุ่ยเยว่ ใบหน้าของจ้าวคุนบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธ แต่เขาก็ไม่กล้าโวยวายเพราะกลัวว่าจะนำหายนะมาสู่ตระกูล]

[เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเริ่มร้อนแรงขึ้น หลี่หยางก็ลุกขึ้นยืน เดินมาหาคุณที่กำลังยืนอยู่คนเดียวก่อนจะกระซิบว่า: "ท่านลู่ ให้ผมหาอะไรสนุกๆ ให้ไหมล่ะครับ?"]

[คุณรู้ว่าหลี่หยางกำลังพยายามกันคุณออกไป เพื่อที่มันจะได้ลงมือจัดการกับ "ตัวแทน" ที่ปลอมตัวเป็นคุณได้ง่ายๆ]

[คุณเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นและไม่ได้ปฏิเสธ คุณพยักหน้าอย่างแรง ตกลงในทันที]

[สถานการณ์ในตอนนี้อยู่ในความคาดหมายของคุณแล้ว และคุณก็ไม่อยากจะอยู่ที่นี่นานๆ ไม่อยากเข้าใกล้หลิวรุ่ยเยว่ที่เป็นปัจจัยเสี่ยง]

[แต่ไม่รู้ทำไม คุณถึงรู้สึกว่า "หลิวรุ่ยเยว่" ที่อยู่ตรงหน้าคุณดูแปลกๆ เหมือนกับว่าเธอเปลี่ยนไปจากหลิวรุ่ยเยว่ที่คุณเคยเจอในการจำลองสองครั้งก่อน]

[คุณพูดอะไรบางอย่างกับ "ตัวแทน" ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินจากไป ภายใต้การนำของพนักงานเสิร์ฟ คุณก็มาถึงห้องส่วนตัวอีกห้องหนึ่ง ในขณะเดียวกัน สาวสวยที่แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าหลากหลายสไตล์มากกว่าสิบคนก็เดินตามคุณเข้ามา]

[เห็นได้ชัดว่าหลี่หยางกำลังวางแผนที่จะใช้แผนเดิมๆ เพื่อถ่วงเวลาคุณ]

[เมื่อเผชิญหน้ากับสาวสวยทรงเสน่ห์มากกว่าสิบคน คุณก็ไม่หวั่นไหว คุณโจมตีพวกเธอโดยตรงและทำให้พวกเธอหมดสติ จากนั้นคุณก็หยิบ "ยันต์สื่อสาร" ออกมาและติดต่อกับลู่จงที่อยู่ห่างไกลจากคฤหาสน์นครปีศาจ]

["ยันต์สื่อสาร" เป็นยันต์แบบใช้แล้วทิ้งระดับหนึ่ง มันสามารถใช้โทรออกได้ในระยะสิบไมล์และเก็บความลับได้อย่างดี ตอนที่คุณกลายเป็นจ้าวแห่งยันต์ระดับหนึ่งเมื่อวานนี้ คุณก็วาดยันต์พวกนี้เอาไว้หลายอัน]

[ครั้งนี้ เมื่อคุณเข้าร่วม คุณไม่ได้ให้ลู่จงติดตามคุณอย่างใกล้ชิด แต่ขอให้เขาเดินตามคุณมาห่างๆ ในฐานะไพ่ตายของคุณ]

["คุณชายลู่ มีชายชุดดำหลายคนแอบเข้ามาในคฤหาสน์นครปีศาจ พวกเขาส่วนใหญ่อยู่ในระดับสามรู้แจ้งและระดับสี่ผู้วิเศษ ส่วนหัวหน้าน่าจะอยู่ในระดับเซียน..."]

[ข่าวจากลู่จงทำให้คุณตกใจ คุณมั่นใจมากว่าตระกูลหลี่เป็นหมากของจอมบงการที่อยู่เบื้องหลัง]

[คุณและ "ตัวแทน" ของคุณเพิ่งมาถึงคฤหาสน์นครปีศาจ และในวินาทีต่อมา มือสังหารก็มาถึง ใครก็ตามที่ไม่ใช่โง่ก็คงจะสามารถเดาความจริงที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ได้]

[ในการจำลองครั้งที่สอง ยอดฝีมือระดับเซียนที่สวมหน้ากากตลอดเวลาน่าจะเป็นผู้อาวุโสจากตระกูลหลี่]

[ในตอนนี้ที่แผนการฆ่าเริ่มต้นขึ้นแล้ว คุณก็รู้สึกถึงความเร่งด่วน คุณสั่งให้ลู่จงที่อยู่ห่างไกลรีบมาที่นี่ และพวกคุณก็สลับตัวกัน]

[ในแผนการฆ่าครั้งต่อไป "ลู่จง" ที่คุณปลอมตัวเป็นเซียนผู้แข็งแกร่งคือตัวแปรที่สำคัญที่สุด มีความเป็นไปได้สูงที่คุณจะตกเป็นเป้าหมายหลัก และมือสังหารระดับเซียนก็จะลงมือเช่นกัน]

[ทุกวันนี้ ไม่เพียงแต่ "ตัวแทน" เท่านั้นที่ตกอยู่ในอันตราย สถานการณ์ของคุณก็อันตรายมากเช่นกัน]

[แต่โชคดีที่ลู่จงเดินตามคุณมาไม่ไกล เพียงไม่กี่สิบลมหายใจ เขาก็ปรากฏตัวต่อหน้าคุณ คุณแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก]

[คุณอธิบายบางอย่างให้ลู่จงฟัง จากนั้นก็ใช้พลังวิเศษ "เลียนแบบเงา" เปลี่ยนตัวเองให้มีรูปร่างหน้าตาเหมือนกับพนักงานเสิร์ฟก่อนจะเดินออกไป]

[ในตอนนี้ คุณเริ่มพอใจกับพลังวิเศษ "เงา" มากขึ้น]

[คุณซ่อนตัวอยู่ในห้องเก็บไวน์ หยิบ "วิชาตรึงวิญญาณ" ออกมา และเริ่มฝึกฝนมันให้เร็วที่สุด คุณสรุปได้ว่ามือสังหารพวกนั้นจะไม่ลงมือในทันที]

[คุณเริ่มอ่านแผ่นหยกและพบว่า "วิชาตรึงวิญญาณ" ไม่ซับซ้อน แถมยังเรียบง่ายมากด้วย

ตราบใดที่คุณได้ของของเป้าหมายมา คุณก็จะสามารถติดตามเป้าหมายได้ หรือแม้แต่สาปแช่งเป้าหมายก็ยังได้

แต่มันก็มีผลข้างเคียง มันอาจจะส่งผลกระทบต่อโชคของคุณได้]

[หนึ่งชั่วโมงต่อมา คุณก็ฝึกฝน "วิชาตรึงวิญญาณ" ได้สำเร็จในระดับหนึ่ง]

[คุณหยิบแขนที่ขาดของเย่เฉินออกมาจากแหวนมิติ และใช้ "วิชาตรึงวิญญาณ" ดูดพลังชีวิตและเลือดของเขามา แต่คุณไม่ได้สาปแช่งเขา คุณแค่ติดตามและระบุตำแหน่งของเขา ท้ายสุดแล้วการสาปแช่งพระเอกของที่เรื่องที่มีโชคลาภก็คงจะไม่ได้ผลอะไร]

[เลือดเริ่มไหลออกมาจากแขนที่ขาดในมือของคุณ และเล็บสีเลือดก็ก่อตัวขึ้นช้าๆ ก่อนจะชี้ไปข้างหน้า]

["เย่เฉินอยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย!"]

[คุณรู้ดีแก่ใจว่าตราบใดที่มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น เย่เฉิน พระเอกของเรื่อง จะต้องไม่พลาดแน่]

[ต่อไป คฤหาสน์นครปีศาจแห่งนี้คงจะตกอยู่ในความโกลาหล]

【ตูม!】

[เกิดการระเบิดขึ้นไม่ไกล คุณรีบเก็บแขนที่ขาดแล้วมองออกไปนอกโกดัง คุณเห็นลู่จงกำลังต่อสู้กับเซียนสวมหน้ากากอย่างดุเดือด]

[เห็นได้ชัดว่าแผนสังหารเริ่มต้นขึ้นแล้ว]

[แต่ในการจำลองครั้งที่สอง นักรบชุดดำต้องร่วมมือกับบรรพบุรุษของตระกูลจ้าวเพื่อสู้กับลู่จง ตอนนี้เขากำลังสู้แบบตัวต่อตัว และเขาก็ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างรวดเร็ว]

[เซียนผู้แข็งแกร่งสองคนต่อสู้กัน พลังปราณอันน่าสะพรึงกลัวปะทุขึ้น เกือบจะทำให้คฤหาสน์นครปีศาจราบเป็นหน้ากลอง และทุกอย่างก็ตกอยู่ในความโกลาหล]

[ท่ามกลางความโกลาหล มือสังหารชุดดำกลุ่มหนึ่งก็พุ่งเข้าไปในห้องที่ "ตัวแทน" อยู่ พวกมันเตรียมที่จะฆ่าเขา]

[ลู่จงที่กำลังต่อสู้กับนักรบชุดดำอยู่กลางอากาศ เขาคำรามก่อนจะปลดปล่อยแรงกดดันอันน่ากลัวออกมา เขามีมือว่างข้างหนึ่ง เขาฟาดฝ่ามือออกไป ฝ่ามือนี้ฆ่าคนชุดดำไปเกือบครึ่ง]

["ใครกล้าโจมตีคุณชายลู่ ไม่ว่าใครจะอยู่เบื้องหลัง พวกแกต้องตาย!"]

[เสียงที่น่าเกรงขามของลู่จงดังก้องไปทั่วคฤหาสน์]

[ถึงแม้ว่าจะมีมือสังหารชุดดำบางคนที่หนีรอดไปได้ แต่พวกมันก็ถูกยามคนอื่นๆ ของคฤหาสน์นครปีศาจขัดขวางเอาไว้อย่างรวดเร็ว]

[สถานการณ์ดูเหมือนจะเริ่มพลิกผัน]

"วางแผนกันมานานขนาดนี้ คงเป็นไปไม่ได้ที่จะจบลงง่ายๆ แบบนี้แน่ ต้องมีแผนสำรอง"

"มาดูกันว่าแกจะมีแผนอะไรอีก"

ลู่เฉียนจ้องมองไปที่การต่อสู้อันดุเดือดใน "ตัวจำลองวายร้าย" อย่างตั้งใจ

เขาไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายไม่มีไพ่ตายใบอื่น

ไม่อย่างนั้น เมื่อลู่จงที่เอาชนะคนชุดดำได้ มันก็จะเป็นการสังหารหมู่ฝ่ายเดียว

[คุณอยู่ในสนามรบและเริ่มท่อง "มองไม่เห็นฉันหรอก" ในใจอย่างเงียบๆ ทำให้ทุกคนมองไม่เห็นคุณและละสายตาไปจากคุณ]

[ทันใดนั้น ก็เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น!]

[ร่างของชายหนุ่มที่แขนขาดปรากฏตัวขึ้นในห้อง เขากำลังถือใบมีดสีแดงเลือดอยู่ในมือก่อนจะฟาดฟันใส่หนึ่งในนั้นด้วยจิตสังหาร]

["เย่เฉิน!"]

[มีคนอุทานออกมา]

[คิดว่าเย่เฉินกำลังจะลอบสังหาร "ลู่เฉียน"]

[แต่ในวินาทีต่อมา ทุกคนก็ตกตะลึง เมื่อเห็นว่าเป้าหมายของเย่เฉินคือจ้าวคุน?!]

[ขณะที่ทุกคนกำลังสนใจเย่เฉิน ก็เกิดเรื่องแปลกประหลาดขึ้นอีกครั้ง]

[ตุบ!]

[มือสีดำปรากฏขึ้นจากด้านหลัง "ลู่เฉียน" ก่อนจะแทงทะลุหน้าอกของเขา...]

[และเจ้าของมือสีดำก็คือ...]

["หลิวรุ่ยเยว่"]