บทที่ 16 หลอกลวงลู่จง

บทที่ 16 หลอกลวงลู่จง

"[กระดูกจักรพรรดิสูงสุด] มีพลังแบบนี้ด้วยเหรอ!"

ดวงตาของลู่เฉียนสั่นไหวเล็กน้อย เขาประหลาดใจกับ "กระดูกจักรพรรดิสูงสุด" ในร่างกายของเขามากยิ่งขึ้น

ในการจำลองวายร้ายครั้งที่สอง เย่เฉินสามารถหลบหนีจากลู่จง เซียนผู้แข็งแกร่ง

ความสามารถในการต่อสู้ของเย่เฉินต้องไม่ธรรมดาอย่างไม่ต้องสงสัย

เขาคาดว่าแม้แต่ตัวเขาใน "ตัวจำลองวายร้าย" ที่มั่นใจมาก ก็คงจะเอาชนะเย่เฉินไม่ง่ายขนาดนั้น

แต่ทุกอย่างกลับเกินความคาดหมายของเขา

ตัวเขาใน "ตัวจำลองวายร้าย" ใน "โหมดไร้พ่าย" เป็นเหมือนฟองน้ำที่ดูดซับทุกสิ่งทุกอย่างและพัฒนาตัวเองอย่างบ้าคลั่ง

ประสบการณ์การต่อสู้ของเย่เฉินแทบจะถูกวิเคราะห์ เลียนแบบ ดูดซับ ทำให้บริสุทธิ์และเพิ่มประสิทธิภาพในทันที

ในสถานะนี้ เขาเป็นเหมือนผู้เผยหยั่งรู้ที่สามารถทำนายอนาคตได้ ทุกการเคลื่อนไหวของเย่เฉินและการโจมตีทั้งหมดล้วนถูกเขาคาดการณ์เอาไว้ล่วงหน้า เขาสามารถหลบหลีกและขัดขวางทุกอย่างได้

["เป็นไปไม่ได้!"]

[เย่เฉินที่ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบคำรามด้วยความไม่เชื่อ สีหน้าของเขาดูน่าเกลียดราวกับว่าเขาเห็นผี จ้องมองมาที่คุณราวกับว่าเขาเห็นสัตว์ประหลาด]

[หวืด!]

[คุณฉวยโอกาสจากช่องโหว่ที่เย่เฉินเผยออกมา ดวงตาของคุณเฉยเมย คุณควบคุมใบมีดเงายักษ์ให้ปรากฏขึ้นจากพื้น มันตัดแขนขวาของเย่เฉินในทันที ถุงมิติบนตัวของเขาหล่นลงมา]

[คุณที่ไม่สนใจผลการต่อสู้ในตอนนี้และยังคงโจมตีต่อไป]

[เย่เฉินกรีดร้อง เปลวไฟที่น่ากลัวปะทุขึ้นจากร่างกายของเขา มันบังคับให้คุณถอยกลับ]

[ผ้าสีดำบนใบหน้าของคุณถูกไฟไหม้ เผยให้เห็นใบหน้าของ "จ้าวคุน" ที่ดูเหมือนจะกำลังประหลาดใจ]

["ตระกูลจ้าว! จ้าวคุน! ฉันจะไม่ปล่อยแกไปแน่!"]

[เสียงที่โกรธแค้นของเย่เฉินดังมาจากเปลวไฟ เห็นได้ชัดว่าเขารู้จัก "ตัวตน" ของคุณ และเขาก็คิดว่าคุณเป็นคนลักพาตัวหลิวรุ่ยเยว่ไป]

[ร่างของเย่เฉินถูกเปลวไฟที่น่ากลัวกลืนกิน มันกลายเป็นเถ้าถ่านก่อนที่เขาจะหายตัวไป]

[เห็นได้ชัดว่าในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายนี้ เขาใช้วิชาลับอะไรบางอย่างก่อนจะหลบหนีไป]

[คุณไม่ได้แปลกใจกับเรื่องนี้ ท้ายที่สุดคุณเคยถามลู่จงในการจำลองครั้งที่สอง การหลบหนีของเย่เฉินในตอนนั้นเหมือนกับตอนนี้เป๊ะ]

[เป็นธรรมดาที่พระเอกแห่งโชคชะตามีโชค มันไม่ง่ายเลยที่จะฆ่าเขา!]

[ทันใดนั้น คุณก็รู้สึกถึงพลังแห่งโชคลาภที่คุ้นเคย มันปรากฏขึ้นอย่างไร้ร่องรอยก่อนจะหลอมรวมเข้ากับร่างกายของคุณ คุณได้รับโชคบางส่วนของเย่เฉิน พระเอกของเรื่อง และได้รับพรจาก "โชคชะตา" ซึ่งจะอยู่ได้นานหนึ่งสัปดาห์]

[พรจาก "โชคชะตา"!"]

"ตราบใดที่ยังเอาชนะพระเอกแห่งโชคชะตาได้ เราก็จะได้รับโชคส่วนหนึ่งของเขา!"

ลู่เฉียนเลิกคิ้วขึ้น เขาเข้าใจสิ่งที่เรียกว่า "โชคชะตาและพรหมลิขิต" มากขึ้น

โดยปกติแล้ว ธีมหลักก็คือพระเอกแห่งโชคชะตาจะต้องเอาชนะวายร้าย โชคชะตาและโชคของเขาก็จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

แต่เมื่อเขาพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ โชคชะตาและโชคของเขาก็จะหายไปและตกไปอยู่ในมือของผู้ชนะ

กลไกนี้มันน่าสนใจจริงๆ

[คุณประหลาดใจเล็กน้อย แต่คุณก็เดากลไกได้อย่างรวดเร็ว]

[คุณเดินไปข้างหน้าและเก็บแขนที่ขาดของเย่เฉินมา รวมถึงถุงมิติที่เปื้อนเลือด ในถุงมิตินั้นมียาหลายชนิดและโทเค็นลึกลับ]

[คุณเก็บมันไว้ "โหมดไร้พ่าย" ในร่างกายของคุณก็เริ่มจางหายไปเหมือนกับกระแสน้ำ ในวินาทีต่อมา คุณก็รู้สึกเจ็บปวดหัวใจและวิญญาณของคุณก็เหนื่อยล้า]

[ความรู้สึก "หิวโหย" ผุดขึ้นมาจากกระดูกสันหลัง]

["นี่คือผลข้างเคียงของ [โหมดไร้พ่าย] งั้นเหรอ? ใช้ศักยภาพของร่างกายล่วงหน้าเพื่อแลกกับพลังต่อสู้ในช่วงสั้นๆ!"]

[คุณตระหนักถึงผลข้างเคียงของ [กระดูกจักรพรรดิสูงสุด] และรีบหยิบขวดยาออกมาจากถุงมิติของเย่เฉินแล้วยัดเข้าปาก]

[สรรพคุณของยาถูก "กระดูกจักรพรรดิสูงสุด" ดูดซับไป ความเหนื่อยล้าและความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสในร่างกายก็บรรเทาลง]

[คุณมองไปรอบๆ โดยไม่รีรอ คุณกลัวว่า "หลิวรุ่ยเยว่" ที่เพิ่งจากไปจะกลับมาตรวจสอบเรื่องนี้ คุณจึงรีบวิ่งกลับไปในทิศทางที่ลู่จงขับรถมา]

[คุณกลับไปที่รถ ลู่จงได้กลิ่นเลือดบนตัวของคุณ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ถามอะไร เพราะเขารู้สึกว่าคุณมีอะไรเปลี่ยนไป เขาก็เลยขับรถกลับไปที่วิลล่า]

[ครั้งนี้ เพราะการใส่ร้ายของคุณ ทำให้จ้าวคุน ลูกชายคนโตของตระกูลจ้าว ต้องตกเป็นแพะรับบาป คุณไม่ได้ออกคำสั่งฆ่าเย่เฉิน แต่คุณวางแผนที่จะคอยดูสถานการณ์อยู่ห่างๆ]

[เย่เฉินที่แขนขาดจะต้องแก้แค้นจ้าวคุนแน่ เมื่อถึงเวลานั้นก็จะมีคนออกคำสั่งฆ่าเอง]

[ตราบใดที่จ้าวคุนตายด้วยน้ำมือของเย่เฉิน บรรพบุรุษของตระกูลจ้าวก็จะไม่ต่อสู้กับคุณอย่างเอาเป็นเอาตายเหมือนในการจำลองครั้งที่สอง]

[ครั้งนี้คุณควรวางแผนอย่างรอบคอบและรอดูสถานการณ์ มองให้ชัดว่าใครเป็นศัตรูและใครเป็นมิตรในนครปีศาจ]

[หลังจากที่กลับไปถึงที่พักในนครปีศาจแล้ว คุณก็พูดขึ้นมาว่า: "ลู่จง ฉันเชื่อใจนายได้ไหม?"]

[หลังจากได้รับคำตอบที่แน่ชัดจากลู่จง คุณก็แสดงพลังระดับสี่ผู้วิเศษออกมา มันทำให้ลู่จงตกใจมากจนตาเบิกกว้าง]

[ในเมืองหลวงของต้าเซี่ย ทุกคนรู้ว่าลู่เฉียน บุตรชายคนที่สองของตระกูลลู่ เป็นคุณชายไร้ค่าที่ฝึกฝนไม่ได้และชอบเที่ยวซ่องฟังเพลง]

[แต่ตอนนี้เขากลับแสดงระดับการฝึกฝนออกมา เขาอายุแค่ 18 ปี แต่ก็ไปถึงระดับผู้วิเศษแล้ว ถือว่าเป็นอัจฉริยะคนหนึ่งในจักรวรรดิต้าเซี่ย]

[ลู่จงอดไม่ได้ที่จะถามถึงการฝึกฝนของคุณ]

[จากผลการจำลองครั้งที่สอง คุณรู้ดีว่าลู่จงภักดีแค่ไหน คุณไม่ได้ปิดบังมัน และเลือกที่จะบอกความจริงกับเขาบางส่วน]

[คุณบอกว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีจอมบงการที่จ้องตระกูลลู่อยู่ คุณซ่อนความสามารถของตัวเองและแสร้งทำเป็นเพลย์บอยเพื่อหาความจริง]

[คุณเริ่มโกหก บอกว่าสาเหตุที่คุณมานครปีศาจ เป็นเพราะคุณพบว่าจอมบงการมีอำนาจอยู่ที่นี่ และคุณต้องการกำจัดมันให้สิ้นซาก]

[คุณปิดบังเรื่องนี้จากครอบครัวมาโดยตลอด จนกระทั่งตอนนี้คุณมีเบาะแสแล้ว]

[เพราะสถานะของคุณในฐานะทายาทสายตรงของตระกูลลู่ หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ลู่จงก็เชื่อคุณและถามถึงเป้าหมายของคุณ]

[คุณบอกว่าคุณพบข้อมูลและหลักฐานบางอย่างเกี่ยวกับจอมบงการที่อยู่เบื้องหลัง ต่อไปนี้คุณมีโอกาสถูกลอบสังหารสูง]

[คุณขอให้ลู่จงอย่าช่วยคุณถ้าถูกลอบสังหาร แต่ให้เขาหนีไปให้ได้ บอกตระกูลลู่ว่าใครฆ่าคุณ]

[คุณเอ่ยถึงกลุ่มคนที่อยู่เบื้องหลัง: ตระกูลกู่แห่งต้าเซี่ย ซึ่งเป็นตระกูลเซียนสวรรค์ ตระกูลจ้าวแห่งนครปีศาจ เย่เฉิน... และญาติๆ ของตระกูลหลี่...]

[เมื่อได้ยินชื่อของกลุ่มคนที่คุณเอ่ยถึง สีหน้าของลู่จงก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความตกใจ ในขณะเดียวกันเขาก็เข้าใจว่าทำไมคุณถึงให้ความสำคัญกับการสืบสวนส่วนตัวมากขนาดนั้น]

[ในบรรดากลุ่มคนเหล่านี้ เย่เฉินไม่ใช่ปัญหา แต่กลับมีตระกูลเซียนสวรรค์และตระกูลขุนนางที่มีเซียนอยู่สองตระกูลเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย เมื่อคนพวกนี้ร่วมมือกัน แม้แต่ตระกูลลู่ก็คงจะรับมือยาก]

[ลู่จงถามว่าคุณเดาผิดหรือเปล่า แต่คุณยืนกรานในสิ่งที่คุณตัดสินใจ และบอกว่าคุณพร้อมที่จะเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้และจับคนพวกนี้เพื่อตระกูลลู่]

[เมื่อได้ยินว่าคุณยอมสละชีวิตเพื่อตระกูล ลู่จงก็แสดงความชื่นชมออกมา และในที่สุดเขาก็ตกลงตามคำขอของคุณ]

"เดินเกมส์ได้ดี เลือกที่จะเปิดเผย 'ความจริง' บางส่วนและดึงลู่จง เซียนผู้แข็งแกร่ง เข้ามาอยู่ข้างเดียวกัน นี่เป็นการเดินเกมส์ที่ยอดเยี่ยม"

"การโยนความขัดแย้งของเขาไปที่ตระกูลลู่ จะทำให้ลู่จงที่ภักดีต่อตระกูลมาตั้งแต่เด็กๆ ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น"

เมื่อเห็นว่า "ตัวเขา" ในตัวจำลองครั้งที่สามเริ่มวางแผน ลู่เฉียนก็อดไม่ได้ที่จะปรบมือให้