ตอนที่ 12 นี่คือสกิลธาตุที่เพิ่มพลังงั้นหรือ?

ตอนที่ 12 นี่คือสกิลธาตุที่เพิ่มพลังงั้นหรือ?

“ฮ่า ๆ” หวูเป่าหัวเราะเยาะอีกครั้ง รอยแผลบนใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวดูน่ากลัว “ถ้านายไม่ยอมขอโทษเสี่ยวจิ่ง งั้นฉันคงต้องสั่งสอนให้นายรู้จักคำว่าอายซะบ้างแล้วล่ะ”

ทุกคนในห้องทดสอบฟังคำพูดของหวูเป่าแล้วก็ส่ายหน้า

นักสู้ระดับต้นไม่มีทางชนะนักสู้ระดับกลางได้ หากไม่มีทักษะหยวนหรือพรสวรรค์พิเศษมาช่วย

พวกเขาไม่คาดคิดว่าเย่เฟิงจะกลายเป็นศิษย์นักสู้ระดับต้นตั้งแต่อายุเท่านี้ แต่ก็ไม่มีใครเชื่อว่าเขาจะเข้าใจทักษะหยวนได้แล้ว

“เข้ามาเลย”

ใบหน้าเย่เฟิงสงบนิ่ง

เขารู้ว่า หากไม่สะสางเรื่องนี้ หวูเป่ากับหวังจิ่งจะไม่มีทางยอมปล่อยให้เขาไปง่ายๆ แน่

ทุกคนในห้องทดสอบต่างตกตะลึงเมื่อเห็นว่าเย่เฟิงต้องการจะสู้กับหวูเป่า

นี่มันคือการต่อสู้ที่ไม่มีโอกาสชนะเลยแม้แต่น้อย

“เย่เฟิง นายช่างอวดดีจริง ๆ พี่เป่าจะทำให้นายรู้จักคำว่าเสียใจเอง!”

หวังจิ่งมองเย่เฟิงอย่างเย็นชา เธอไม่เข้าใจเลยว่าเย่เฟิงยังสามารถสงบนิ่งได้อยู่ได้อย่างไร

เย่เฟิงยกกำปั้นขึ้น

แล้วในทันใดนั้น เขาก็ชกไปในอากาศหนึ่งหมัด

พลังการต่อสู้ของเขาในตอนนี้คือ 1160 หน่วย

เมื่อใช้ทักษะหยวนเพิ่มพลัง "หมัดสายฟ้า" ที่เพิ่มพลังสามเท่า หมัดที่สองของเขาจะมีพลังการต่อสู้ถึง 2320

แต่พลัง 2320 ยังไม่เพียงพอ

เขาจึงชกอากาศอีกครั้ง

หมัดต่อไปจะมีพลังการต่อสู้ถึง 3480 หน่วย

แค่หมัดนี้ก็สามารถเอาชนะหวูเป่าได้อย่างง่ายดายแล้ว

ทุกคนในห้องทดสอบพรสวรรค์ต่างมองเย่เฟิงที่ชกอากาศสองครั้งด้วยความงุนงง พวกเขาไม่เข้าใจว่าเย่เฟิงทำไปเพื่ออะไร

“เจ้าหนู ไหน ๆ นายก็อยากหาที่ตาย งั้นฉันจะสนองให้!”

หวูเป่าตะโกนอย่างเย็นชาแล้วพุ่งหมัดใส่เย่เฟิงอย่างรุนแรง

เมื่อทุกคนในห้องเห็นว่าหวูเป่าลงมือแล้ว พวกเขาก็พากันคิดว่าเย่เฟิงคงจะเละเทะแน่ สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสาร

ขณะที่หวูเป่าชกออกไป เย่เฟิงก็ชกออกไปเช่นกัน หมัดที่มีพลังการต่อสู้ 3480 หน่วยพุ่งออกไปทันที

หมัดของทั้งสองกำลังจะปะทะกัน!

ใบหน้าของหวังจิ่งเย็นเฉียบ เธอมั่นใจว่ากำลังจะได้เห็นสภาพน่าเวทนาของเย่เฟิงในไม่ช้า

ปัง...!

หมัดของเย่เฟิงและหวูเป่าปะทะกัน เสียงเนื้อกระแทกกันดังก้องทั่วห้อง

ทันใดนั้น หวูเป่าก็ลอยกระเด็นไปชนผนังของห้องทดสอบอย่างแรง หัวของเขากระแทกจนแตก เลือดไหลอาบ

อะ...เป็นไปได้ยังไงกัน?!

ทุกคนในห้องทดสอบมองดูหวูเป่าที่หัวแตกเลือดไหลไม่หยุดด้วยความตกตะลึง ราวกับถูกฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ

“พี่เป่า! พี่เป่าเป็นยังไงบ้าง?!”

หวังจิ่งตกใจมาก รีบวิ่งไปที่ที่หวูเป่าล้มอยู่

“ถอยไป! แม่งเอ๊ย! ฉันไม่เคยโดนเล่นงานหนักขนาดนี้มาก่อนเลย!”

หวูเป่าลุกขึ้นจากพื้นทันที “ฉันจะสู้กับแกอีกครั้ง!”

พูดจบ เขาก็พุ่งเข้าใส่เย่เฟิงอีกครั้ง

หวูเป่าเร็วมาก

ความเร็วของนักสู้ระดับกลางคือ 25 เมตรต่อวินาที ส่วนของนักสู้ระดับต้นคือ 22 เมตรต่อวินาที ความแตกต่างนี้เห็นได้ชัดเจน

หวูเป่าไม่เคยคิดมาก่อน และทุกคนในห้องก็ไม่คาดคิดเช่นกัน ว่าหมัดของเย่เฟิงจะสามารถเพิ่มพลังได้ถึงสามเท่า

พลังการต่อสู้ 4640 หน่วย!

ปัง!

หมัดของหวูเป่าและเย่เฟิงปะทะกันอย่างรุนแรงอีกครั้ง

“อ๊ากกกก!!”

หมัดนี้ทำให้หวูเป่ากรีดร้องอย่างกับหมูถูกเชือด ร่างอ้วนของเขากลิ้งไปมาบนพื้นอย่างน่าสมเพช

“มือฉัน! มือของฉัน!!”

“เป็นทักษะหยวนเพิ่มพลังแน่ ๆ แบบนี้ต้องเป็นทักษะหยวนที่เพิ่มพลังโดยเฉพาะ!”

ทุกคนในห้องทดสอบเข้าใจในที่สุด พวกเขารู้แล้วว่าทำไมเย่เฟิงถึงชกอากาศสองครั้งก่อนหน้านั้น

ที่แท้เขาเข้าใจทักษะหยวนเพิ่มพลังได้จริง ๆ!