ตอนที่ 23 การปะทุแห่งเทคโนโลยี ยุคใหม่เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

ตอนที่ 23 การปะทุแห่งเทคโนโลยี – ยุคใหม่เริ่มต้นแล้ว!

หลังจากเห็นผลลัพธ์ ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัวของเจียงฟาน: ทะยานขึ้น!

นี่คือการทะยานขึ้นอย่างแท้จริง!

[โฮสต์: เจียงฟาน]

[ระดับ: เจ้าแห่งดวงดาวระดับ 2]

[ดาวเคราะห์ที่ผูกพัน: โลก (ดาวเคราะห์ระดับ 3)]

[พรสวรรค์: ดาราแห่งความอุดมสมบูรณ์ (ระดับ A), วิวัฒนาการอารยธรรม (ระดับ A), ความโลภ (ระดับ S), การสถิตอยู่ของเทพ (ระดับ S), สภาพอากาศดี (ระดับ A)]

[อารยธรรมภายใต้การปกครอง: มนุษยชาติ (ยุคข้อมูล)]

[ระดับอารยธรรม: 0.7]

[ฟังก์ชันระบบ: ปล้นสะดม, ขยายสรรพสิ่ง (สิบเท่า), อัญเชิญจากต่างโลก]

[แต้มระบบ: 0]

[การประเมินระบบ: คุณเป็นโฮสต์ที่แย่ที่สุดที่ฉันเคยนำมา โปรดแข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วที่สุด! ]

ตอนนี้ ภายใต้การเปลี่ยนแปลงของพรสวรรค์ระดับ A "ดาราแห่งความอุดมสมบูรณ์" โลกได้วิวัฒนาการจากดาวเคราะห์ที่แห้งแล้งไปสู่ดาวเคราะห์ระดับสาม ขนาดของดาวเคราะห์เพียงอย่างเดียวก็เพิ่มขึ้นถึง สิบเท่า

ยิ่งไปกว่านั้น เจียงฟานมีความรู้สึกว่าครั้งนี้ระดับอารยธรรมของเขาจะสามารถไปถึงอารยธรรมระดับแรก และเขาจะสามารถเลื่อนขั้นเป็นเจ้าแห่งดวงดาวระดับสามได้

“ใช้ไอเทมระดับ SS 'การ์ดระเบิดเทคโนโลยี'!”

[ติ๊ง! ใช้สำเร็จ! ในอารยธรรมโลก อัตราการไหลของเวลาจะเร็วมากภายใน 300 ปี และเทคโนโลยีจะประสบกับการเติบโตอย่างก้าวกระโดด! ]

หลังจากใช้ไอเทมแล้ว เจียงฟานคิดอยู่ครู่หนึ่งและยังคงรู้สึกไม่ปลอดภัย ครั้งนี้ เขาตัดสินใจลงมือด้วยตนเองเพื่อเตรียมการให้รัดกุม

หากมนุษย์สามารถผ่านพ้นไปได้ด้วยตัวเอง เขาจะไม่เข้าไปแทรกแซง หากพวกเขาประสบวิกฤติครั้งใหญ่จริงๆ เขาก็สามารถให้ความช่วยเหลือได้

วิกฤตการณ์และความก้าวหน้าของมนุษยชาติ

โลก

โจว หยวนหมิงซึ่งกำลังสวดมนต์อยู่ในวิหารพลันรู้สึกถึงพลังงานลึกลับพุ่งออกมาจากรูปปั้นเบื้องหน้าแสงศักดิ์สิทธิ์เปล่งประกายออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว

เขารีบเงยหน้าขึ้น ถามอย่างเคารพว่า

“องค์มหาเทพ…เป็นพระองค์ใช่หรือไม่?”

เสียงของเจียงฟานส่งตรงเข้าสู่จิตใจของ โจว หยวนหมิง

ผ่านรูปปั้นประจำวิหารด้วยพลังของเทพเจ้า

“เผ่าพันธุ์มนุษย์กำลังจะเผชิญหน้ากับหายนะครั้งใหญ่

เจ้าจงเตรียมการทุกอย่างให้พร้อม นี่คือเหตุการณ์สำคัญระดับอารยธรรม

ติดอาวุธให้ประชาชนทุกคน!”

ตอนนี้คือปีที่ 121 แห่งยุคศักดิ์สิทธิ์

เพิ่งผ่านไปเพียงหนึ่งปีนับจากเจียงฟานกลับมา

แต่ โจว หยวนหมิง ผู้ควรจะสิ้นอายุขัยไปนานแล้วกลับยังมีชีวิตอยู่จวบจนบัดนี้

ทั้งหมดนี้...เป็นฝีมือของเจียงฟานโดยตรงแค่จะยืดอายุขัยของมนุษย์หนึ่งคนเท่านั้น เขาเพียงใช้พลังเทพกระตุ้นการทำงานของร่างกายมนุษย์ขึ้นใหม่

ทำให้โจว หยวนหมิงสามารถมีชีวิตอยู่ได้นานถึง 300 ปีซึ่งนั่นก็ใกล้ถึงขีดจำกัดสูงสุดของพันธุกรรมมนุษย์แล้วหากจะก้าวข้ามขีดจำกัดนี้ไป จะต้อง “ปลดล็อกพันธุกรรม” ให้ได้ทางลัดที่เร็วที่สุดคือ...ต้องสัมผัสพลังเหนือธรรมชาติแต่…ในระบบของมนุษย์ตอนนี้ยังไม่มีวี่แววของพลังประเภทนั้นเลยแม้แต่น้อย

“ข้าจะปฏิบัติตามคำสั่งโดยเคร่งครัด!”

โจว หยวนหมิงกล่าวอย่างเคารพนบนอบ

“และในช่วงเวลาวิกฤตนี้ ข้าจะจำแลงกายลงไปในโลกด้วยตัวเอง”

เจียงฟานเอ่ยออกมาอย่างเรียบๆ นับเป็นการวางตัวป้องกันไว้ล่วงหน้า เพราะเขารู้สึกว่า…ภัยพิบัติครั้งนี้ ไม่มีทางธรรมดาแน่ จะโผล่หน้าออกไปตรงๆ ก็เกรงว่าจะเปิดตัวเร็วเกินไป

“ท่านเสด็จลงมาด้วยพระองค์เองเลยหรือ?!”

โจว หยวนหมิงถึงกับตื่นตะลึง รีบถามออกไปอย่างร้อนรนว่า

“ต้องให้ข้าและเหล่าสาวกไปรับเสด็จหรือไม่?!”

“ไม่จำเป็น...ข้าจะเฝ้ามองจากเงามืด และนี่จะเป็นบททดสอบ...เพื่อดูว่าพวกเจ้าจะรับมือได้ดีแค่ไหน...อย่าทำให้ข้าผิดหวัง...”

เจียงฟานกล่าวอย่างมีชั้นเชิงจะพูดให้ชัดก็ได้ว่า "ส่งพวกเจ้าไปเป็นตัวเบิกทางก่อน" ถ้าไม่มีอันตราย เขาค่อยเปิดตัวแต่ถ้ามีอันตราย...เขาก็จะซุ่มดูก่อนว่าจะจัดการอย่างไร“ขอรับ! หากทำให้พระองค์ผิดหวัง ข้ายินดีสละชีวิตไถ่บาปด้วยตนเอง!”

เจียงฟานไม่ได้ตอบอะไรอีกจิตสำนึกของเขาหลุดออกจากรูปปั้น เทวรูปกลับสู่ความเงียบงัน โจว หยวนหมิงเงยหน้าขึ้นหลังเวลาผ่านไปครู่ใหญ่

มองดูรูปปั้นที่แสงดับไปด้วยสายตาเคร่งเครียด

หายนะที่ทำให้เทพเจ้าต้องส่งสารเตือนด้วยตัวเอง…จะต้องไม่ใช่เรื่องเล็กแน่

ถ้าพวกเขารับมือได้ดี อาจได้รับพระเมตตา หรือแม้แต่พรแห่งชีวิตที่ยืดยาว

แต่หากทำพลาด…

ดังคำสัตย์ที่กล่าวไว้ พวกเขาก็จะยอมพลีชีพชดใช้โทษบาปของตนเอง!

...

หลังจากส่งคำเตือนไปยัง โจว หยวนหมิงแล้ว เจียงฟานก็เริ่มเตรียมตัวเพื่อลงสู่โลก

ตลอดช่วงนี้ เขาเริ่มเข้าสู่โลกบ่อยขึ้นเรื่อยๆ เขากำหนดเวลาให้ไหลเร็วขึ้น

100 ปีบนโลก เท่ากับ 1 วันในโลกภายนอก

“หืม! ต้องใช้แต้มสร้างสรรค์มากขนาดนี้เชียวหรือ?!”

เมื่อเห็นแต้มที่ต้องใช้ เจียงฟานก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

แม้เขาจะมีแต้มสะสมอยู่มาก แต่ก็ไม่คิดจะใช้เปลืองขนาดนั้น

ในที่สุดเขาก็ปรับอัตราใหม่

10 ปีบนโลก = 1 วันในโลกภายนอก

เขาได้คาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าการใช้แต้มสร้างสรรค์ในครั้งนี้จะมาก

แต่ด้วยพรสวรรค์ระดับ S อย่าง “ความโลภ”

รายได้ตอบแทนจากการพัฒนาอารยธรรมก็เพียงพอจะชดเชย และยังเหลืออีกต่างหาก เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว

เจียงฟานก็ลงสู่โลกเขาเลือกสถานที่เงียบสงบห่างไกลเป็นจุดตก

พร้อมปิดเอฟเฟกต์พิเศษของพรสวรรค์ทั้งหมด หากไม่ปิด ก็เหมือนประกาศให้โลกรู้ว่าเขามาถึงแล้ว...แถมอาจจะมีใครบางคนมาตามหาเขาอีก

ฉากรอบข้างเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา

“ฟิ้ววว!”

ร่างของเจียงฟานพุ่งลงมายังบ้านไม้หลังเล็กหลังหนึ่ง

เขากวาดตามองไปรอบๆ ก่อนที่สีหน้าจะเปลี่ยนไปทันที...

จากนั้น เจียงฟานก็ใช้พลังแห่งกฎของเจ้าแห่งดวงดาว สร้างตัวตนใหม่ขึ้นมาในโลก

ณ ตอนนี้ มนุษยชาติได้ก้าวเข้าสู่อารยธรรมยุคใหม่อย่างสมบูรณ์

ทุกสิ่งทุกอย่างดูไม่ต่างจากโลกเก่าที่เขาเคยอาศัย

เขาออกไปเดินสำรวจรอบๆ จึงพบว่าที่นี่คือเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง

เมื่อถึงค่ำวันนั้น เขาก็ใช้พลังเทพเปลี่ยนแปลงความทรงจำของเพื่อนบ้านรอบตัว

ในความทรงจำของทุกคน เขาคือนักศึกษามหาวิทยาลัยที่เพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่ได้สามปี

อาชีพหลักคือเขียนนิยายอยู่ในบ้าน ไม่ค่อยสุงสิงกับใครนัก

และในเช้าวันถัดมา เขาก็เดินเข้าธนาคาร แล้วโอนเงินเข้าบัญชีตัวเองหนึ่งร้อยล้านหยวนนับเป็นเงินพกติดตัวช่วงนี้ก็แล้วกัน

“ชีวิตสบายๆ สไตล์คนว่างงาน!”

เจียงฟานเอนกายลงบนโซฟา เปิดทีวีดูไปเรื่อยทุกอย่างดูผ่อนคลาย ราบรื่นไปหมด

หลังจากเผชิญความยากลำบากมานาน...จะขอใช้ชีวิตแบบหรูหราสักหน่อย...จะเป็นอะไรไป?และแล้ว...หนึ่งปีก็ผ่านไปอย่างเงียบงัน

ในช่วงเวลาหนึ่งปี มนุษยชาติก็ได้เข้าสู่การปฏิวัติทางเทคโนโลยีที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเมื่อเห็นรายงานเหล่านี้ เจียงฟานก็รู้ทันทีว่า

ไอเทมระดับ SS ที่เขาใช้ไป ได้เริ่มออกฤทธิ์แล้ว!

วันหนึ่ง เขาเห็นข่าวฉบับหนึ่ง

“เราได้ควบคุมปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันสำเร็จแล้ว!

มนุษยชาติจะเข้าสู่ยุคพลังงานไร้ที่สิ้นสุด! ขอบคุณพระเจ้า!”

ผู้ประกาศข่าวพนมมืออย่างศักดิ์สิทธิ์ผู้ชมจำนวนมากก็ต่างหลับตาอธิษฐานด้วยความปีติเจียงฟานรู้สึกตกใจเล็กน้อยเครื่องมือนี้ช่างทรงพลังยิ่งนัก!

ถึงขนาดควบคุมปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันได้ภายในปีเดียว?!

เขาเริ่มตั้งตารอการพัฒนาในปีต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ

ปีที่สอง

ผลิตภัณฑ์เปลี่ยนโลกทยอยเปิดตัวไม่หยุด

ตั้งแต่การใช้งานสสารมืด, อาวุธปฏิสสาร

ไปจนถึง...การกำเนิดของปัญญาประดิษฐ์ที่แท้จริง

ไม่ใช่ AI แบบโลกเดิมที่มีแค่คำสั่ง

แต่นี่คือ...ปัญญาประดิษฐ์ของจริง

“ช่วงนี้ เรากำลังพัฒนา ระเบิดนิวเคลียร์สสารมืด

ระเบิดชนิดนี้มีพลังทำลายล้างมหาศาลหนึ่งลูกสามารถถล่มพื้นที่ได้ถึง 378,000 ตารางกิโลเมตร!และนั่น...ยังเป็นเพียงแค่แรงระเบิดเท่านั้น

ผลกระทบที่แท้จริงคือ...เมื่อระเบิดทำงาน สสารมืดภายในจะถูกบีบอัดและยุบตัว

ก่อให้เกิดแรงดึงดูดของสสารมืดในระดับมหภาค!

อย่าลืมว่า สสารมืดมีอยู่ถึง 85% ของมวลรวมทั้งหมดในจักรวาล!

หากเกิดการยุบตัวซ้ำเป็นรอบๆ อย่างต่อเนื่องย่อมมีโอกาสสร้าง หลุมดำขนาดจิ๋ว ได้แน่นอน!แม้ตอนนี้ยังอยู่ในขั้นตอนสุดท้ายของการวิจัย

แต่พวกเราเชื่อว่า พลังของระเบิดนี้...ยังน้อยกว่าเจ้าอยู่พันล้านเท่า!

ขอสดุดีแด่เจ้าแห่งดวงดาวของพวกเรา!”

“...”

เจียงฟานที่กำลังคีบไก่ทอดเข้าปากถึงกับชะงัก

มุมปากกระตุกน้อยๆระเบิดนิวเคลียร์สสารมืด?!

พลังน้อยกว่าเขา...พันล้านเท่า?!

เขามีสีหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ถึงกับคิดในใจว่า...

"เดี๋ยวนะ ฉันเก่งขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย?!"