ตอนที่ 1 ทุกคนต่างก็สร้างโลกขึ้นมา

ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี คุณถึงระดับของระบบที่กำหนดแล้ว กรุณาเตรียมตัวสำหรับการเลื่อนขั้น!

เย่หยูที่เพิ่งดูดซับต้นกำเนิดของโลกหนึ่งเข้าไปได้ไม่นาน ถึงกับชะงักค้างไปทันทีเมื่อได้ยินเสียงดังขึ้นในหัว

เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าที่วุ่นวายและเต็มไปด้วยความโกลาหล สีหน้าเหม่อลอยอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ

“มาแล้วสินะ...”

คนอื่นเวลาโดนส่งข้ามโลกทีไร ก็จะได้ระบบเทพๆ ติดตัว แล้วก็ปัง! กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ ครองโลกไปเลย

แต่เขาน่ะเหรอ?

โดนส่งข้ามมาทั้งตัวแล้วกลายเป็น ‘ระบบ’ ซะเอง... แถมเป็นระบบเวอร์ชั่นดิบๆ ไม่มีแม้แต่ AI คุยแก้เหงา!

ด้วยเหตุนี้แหละ เขาเลยได้รู้ความลับเบื้องหลังของพวกระบบทั้งหลาย

ทำไมระบบต้องคอยช่วยให้คนแข็งแกร่ง? ทำไมต้องข้ามโลกไปมา?

เขารวบรวมข้อมูลได้สั้นๆ แบบนี้:

1. ระบบสามารถใช้พลังต้นกำเนิดเดินทางไปยังโลกต่างๆ ได้ตามใจ (ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด)
2. ระบบเองก็มีการ ‘เลื่อนขั้น’ ได้เหมือนกัน
3. ระบบไม่ได้มีแค่ตัวเดียวในสวรรค์นะ มีเป็นพันเป็นหมื่นเลยล่ะ!
4. พอเลื่อนถึงระดับหนึ่งจะเข้าสู่ "ระบบพิเศษ" ที่ต้องแข่งขันกับระบบอื่น
5. ถ้าเจอระบบอื่นในโลกเดียวกันจับกินซะ ถ้าจับไม่ได้ก็ฆ่าซะ!

ณ ตอนนี้ เย่หยูเดินทางและปล้นสะดมระบบจากโลกต่างๆ มาแล้วไม่ต่ำกว่าสิบสองแห่ง แถมยังเคยเจอระบบแบบเดียวกับเขาอีกหลายตัว

แรกๆ เขายังอ่อนแอ เลยต้องแอบๆ หลบๆ ไม่ให้ใครเห็น

แต่ตอนนี้... หึ... ถ้าเจออีกเมื่อไร ได้ปะทะกันมันส์หยดแน่นอน

เย่หยูเองก็ไม่รู้ว่าการนับเวลาของโลกสวรรค์นี่นับยังไง เพราะแต่ละโลกที่ไป เวลาเดินไม่เท่ากันเลย บางโลกไม่กี่ปีจบ บางโลกต้องอยู่นานเป็นร้อยปี

เขาจึงแบ่งระบบออกเป็น 4 ประเภทตามที่เคยเจอ:

ระบบฟังก์ชัน

ระบบสนับสนุน

ระบบกฎเกณฑ์

ระบบแปลกๆ อื่นๆ

ส่วนของตัวเองนั้น...

ระบบ: เย่หยู

เลเวล: 9 (สามารถเลื่อนขั้นได้)

ฟังก์ชันหลัก: ปล้น

ฟังก์ชันที่ได้จากการปล้น: เพิ่มพลังทุกอย่างสิบเท่า, อัญเชิญสิ่งมีชีวิตจากต่างโลก

เย่หยูยิ้มเจ้าเล่ห์ “ของเรานี่มันระบบกฎชัดๆ โคตรโกงเลย”

ทั้งสองฟังก์ชันพิเศษนั่น เขาได้มาจากการวางกับดักระบบอื่นให้มาติดกับ แล้วก็ฆ่าแล้วปล้นซะเลย

เลือดตาแทบกระเด็นกว่าจะได้มานะ!

ติ๊ง! ถึงเวลากำหนดการวาร์ปไปยังโลกใหม่แล้ว!

ติ๊ง! พบระบบระดับเดียวกันในโลกนั้นแล้ว!

เงื่อนไขการเลื่อนขั้น: กำจัดระบบฝ่ายตรงข้าม

พอเสียงนี้ดังขึ้น เย่หยูก็รีบตั้งสติก่อนที่กฎของจักรวาลจะดึงตัวเขาไปยังโลกใหม่อย่างเลี่ยงไม่ได้

ฟึ่บ!

เป้าหมายถูกส่งเข้าสู่โลกที่กำหนดแล้ว เริ่มการประเมินระบบ DZY9527

...

เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองอยู่ในโลกหนึ่งกลางความว่างเปล่า

“หืม? โลกนี้... ไม่มีสวรรค์?”

ใช่... ไม่มี "ผู้คุมกฎ" อยู่เลย! เป็นครั้งแรกที่เขาเจอโลกที่ไม่มีกฎสวรรค์

โดยปกติ ระบบที่บุกเข้าโลกใดจะโดนสวรรค์กดไว้ก่อน ต้องรีบหาคนพื้นเมืองมาเป็นโฮสต์เพื่อหลบเลี่ยงการถูกกวาดล้าง

แต่โลกนี้?

"ไม่มีกฎสวรรค์ก็สบายเลยสิ... ไปหาคนสิงก่อนละกัน อย่าให้ระบบตัวอื่นมันเจอเข้าล่ะ"

ว่าแล้ว เย่หยูก็กลายร่างเป็นลำแสงและเดินทางผ่านความว่างเปล่าของโลก

...

ขณะเดียวกัน ในอีกฝั่งของโลก

“อารยธรรม DZY ล่มสลายในฤดูหนาว ระดับอารยธรรม: ทาส การจำลองโลกใช้เวลาทั้งหมดหนึ่งหมื่นปี”

เสียงแจ้งเตือนเย็นๆ ดังขึ้น

ชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อ “เจียงฟาน” กำลังมองดาวเคราะห์ที่กำลังแตกสลายด้วยสีหน้าหนักใจ

“ล้มเหลวอีกแล้วเหรอ… คราวนี้คือรอบที่ 156 แล้วนะ… จะเหลือแต้มสร้างโลกอีกแค่รอบเดียว ถ้าพลาดอีกก็จบจริงๆ...”

เขาบ่นอย่างสิ้นหวัง

ตอนนี้ใครๆ ก็เป็น ‘เจ้าแห่งดวงดาว’ ได้ ขอแค่มีดาวเปล่าๆ สักดวงก็สามารถเริ่มสร้างอารยธรรมใหม่ได้เลย

เขาเองก็เป็นหนึ่งในเจ้าแห่งดวงดาวกลุ่มแรก แต่โชคร้าย ได้ดาวที่ทรัพยากรโคตรแร้นแค้น

สร้างโลกไปรอบแล้วรอบเล่า... มีรอบหนึ่งก็โดนระบบของดาวอื่นบุกมาถล่ม

บางรอบก็พัฒนาไม่ทัน จนเจอจุดจบก่อน

พอล้มเหลวถึงรอบที่ 156 เจียงฟานก็เริ่มหมดหวัง

“หรือชาตินี้ผมจะเกิดมาเพื่อเป็นขยะจริงๆ…”

น้ำตาคลอเบ้า ขำขื่นกับโชคชะตา

แต่แล้ว...

ติ๊ง! ระบบ “พิงผิงอู๋ฉี” กำลังทำการเชื่อมต่อ... 10%... 66%... 99%... 100%! เชื่อมต่อสำเร็จ!

เจียงฟานเบิกตากว้าง “ระบบ?! จริงเหรอ?! ผม... ได้ระบบแล้วเหรอ?!”

เขาเคยอ่านนิยายมานักต่อนัก ในตอนที่ยังเป็นแค่พนักงานกินเงินเดือน ชีวิตเดียวที่มีความสุขคือตอนอ่านนิยายระบบในมือถือ

"ระบบ!!"

ติ๊ง! โฮสต์ตื่นเต้นเกินไป โปรดตั้งสติ

และแล้ว ชีวิตใหม่ของเจียงฟาน... ก็ได้เริ่มต้นขึ้น!