เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 3: เรือนร่างอันแสนเย้ายวน (3) Re-edit

Chapter 3: เรือนร่างอันแสนเย้ายวน (3) Re-edit

Chapter 3: เรือนร่างอันแสนเย้ายวน (3) Re-edit


เฉียวโม่หยูคร้านที่จะสนใจเขา เธอเริ่มมองหาเสื้อผ้าของเธอและถามเขาว่า "ชิงอี้เฉิน นายเอาเสื้อผ้าของฉันไปซ่อนไว้ที่ไหน?"

เมื่อชายหนุ่มได้ยินหญิงสาวเรียกชื่อเต็มของเขาครั้งแรก เขาเหยียดยิ้มหยันอย่างนึกดูแคลน ร่างกายของเขาเริ่มร้อนขึ้นมาอีกครั้ง เหงื่อไหล่ลงมาจนทำให้คอเสื้อของเขาเปียก

"ไม่ใช่เธอหรือไงที่โยนเสื้อผ้าทิ้งไปนอกหน้าต่าง?"

ว้าว นี่ฉันทำแบบนั้นเหรอเนี่ย? เฉียวโม่หยูประหลาดใจเบาๆ และชื่นชมในความกล้าของตัวเอง จู่ๆเธอก็ลุกขึ้น สาวเท้าออกไปทีละก้าว ทีละก้าว ทั้งๆที่ร่างกายยังคงเปลือยเปล่า เธอตัดสินใจเลิกต่อล้อต่อเถียงกับชายหนุ่มผู้นี้ หลังจากที่แต่งตัวเสร็จ เธอจะได้ตื่นจากความฝันบ้าๆนี้สักที ความฝันที่เธอถูกปฏิบัติราวกับเป็นตัวเชื้อโรคก็ไม่ปาน

"นี่เธอคิดจะทำอะไรอีก?!" แววตาชิงอี้เฉินเปล่งประกายน่ากลัว

เธอยักไหล่ตอบกลับไปว่า "ฉันก็กำลังจะหาอะไรมาคลุมร่างที่เหมือนหมูของฉันยังไงล่ะ" ก็เขาบอกเองนี่นา ว่าการเห็นร่างเปลือยเปล่าของเธอก็เหมือนกับมองเห็นหมูตัวหนึ่ง?

เธอเดินเข้าไปยังห้องสูท เปิดตู้เสื้อผ้า มองเห็นคอลเลคชั่นล่าสุดทั้งเสื้อเชิ้ตและกางเกงผู้ชาย

ชิงอี้เฉินรูปร่างสูงโปร่ง เธอจึงเลือกเสื้อเชิ้ตที่แขวนไว้แล้วสวมคลุมทับร่างตัวเองทันที ความยาวของเสื้อยาวเหนือเข่าเธอขึ้นมา 10 เซน จึงดูเหมือนว่าเธอกำลังสวมกระโปรง

ก่อนที่เธอจะเดินออกจากห้อง เธอหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเตียงขนาดหนึ่งเมตรแปดสิบเซน ที่วางไว้ในห้องนั่งเล่น ตามบทที่ผู้เขียน เขียนไว้ว่า ชิงอี้เฉินและหยูโหรวฮวนมีความใกล้ชิดสนิทสนมแน่นแฟ้นต่อกันราวกับทั้งคู่คือเมฆและฝนจวบจนบทสุดท้ายของเรื่อง

แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้ พวกเขาทั้งคู่ยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นพัฒนาความสัมพันธ์และยังไปไม่ถึงจุดนั้น

เมื่อหาอะไรมาคลุมร่างกายของตัวเองแล้ว เฉียวโม่หยูรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมานิดนึง และมีเวลาครุ่นคิดถึงความฝัน ฉากที่ต้องปะทะกับชิงอี้เฉิน ทำให้เธอรู้สึกลำบากใจและกระอักกระอ่วน เธอจึงเดินเข้าไปยังห้องน้ำ

ในขณะเดียวกันนั้นเอง ชิงอี้เฉินไม่รู้เลยว่าการที่เขาถูกวางยานั้นส่งผลกระทบต่อเขาอย่างไรบ้าง เขาคลายเนคไทออกแล้วเขวี้ยงออกไปสุดแรง

เฉียวโม่หยูเป็นคนแรกที่เข้าห้องน้ำ หลังทำความสะอาดมือของเธอแล้วเธอเริ่มสางผม ทันใดนั้นเธอสัมผัสได้ถึงเลือดบนศีรษะ หัวใจเธอเต้นระรัวในอก รู้สึกเย็นเฉียบที่ขั้วหัวใจ

ถ้านี่คือความฝัน แล้วทำไมเธอถึงใช้ห้องน้ำได้ล่ะ?

ปกติความฝันจะจบลงเมื่อต้องเข้าห้องน้ำไม่ใช่เหรอ!?"

ฉากก่อนหน้านี้ก็ดูสมจริงเกินไปที่จะเชื่อว่าเป็นแค่ความฝัน ความฝันอะไรจะรายละเอียดชัดเจนขนาดนั้น?!

เฉียวโม่หยูรู้สึกสั่นจนถึงปลายเท้า เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะจมน้ำ เธอเปิดเปลือกตามองไปยังกระจกที่อยู่เหนืออ่างล่างหน้า

เธอนิ่งงันอยู่กับที่ ตกตะลึงกับภาพที่เห็น ภาพของคนแปลกหน้าที่สะท้อนอยู่ในกระจก หญิงสาวที่อยู่ในกระจกนั้นงดงามราวกับเทพธิดา  คิ้วเรียวบางสวย ดวงตากระจ่างใสราวกับดวงจันทร์ จมูกของเธอโด่งและตรง ริมฝีปากอวบอิ่มระเรื่อชมพูอย่างเป็นธรรมชาติ เมื่อเผยอรอยยิ้ม ทำให้เธอดูน่ารักน่าทะนุถนอม

ใบหน้าเธอเป็นความงามตามธรรมชาติอย่างแท้จริง ส่วนรูปร่างของเธอนั้นสุดแสนจะเซ็กซี่เย้ายวน

เฉียวโม่หยูมีหน้าอกขนาดซีบวก ทั้งที่สวมเสื้อผู้ชายก็ไม่อาจอำพรางความภาคภูมิใจนี้ไว้ได้ เอวของเธอคอดกิ่วบวกกับขาที่เรียวยาวและบาง ยิ่งทำให้เรือนร่างนี้สมบูรณ์แบบ ราวกับว่าเธอไม่เคยมีลูกมาก่อน

เธอจำได้ว่า ตามนิยายต้นฉบับ เจ้าของเรือนร่างนี้งดงามตามธรรมชาติสรรสร้างอย่างแท้จริง เธอไม่เคยทำศัลยกรรมใดๆ

ดังนั้นเมื่อเอาข้อเท็จจริงมาประกอบดู แสดงว่าเธอได้หลุดเข้ามาสู่โลกในนิยาย แล้วกลายเป็นเฉียวโม่หยู หญิงสาวที่ถูกชิงอี้เฉินรังเกียจ?

นี่ไม่ใช่แค่การอ่านนิยายธรรมดาๆ แต่ตัวเธอดันหลุดเข้ามาอยู่ในโลกนิยายจริงๆ ทุกอย่างดูน่าเหลือเชื่อราวกับเรื่องเพ้อฝัน

เธอยกมือขึ้นมาแตะที่หน้าตัวเอง เพื่อทดสอบว่านี่คือตัวเธอ ตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมรับว่านี่คือเรื่องจริง

สิ่งที่เธอต้องรู้ตอนนี้คือเธอเข้ามาอยู่ในนิยายแล้ว จุดจบของเธอยังคงเหมือนเดิมตามเนื้อเรื่องหรือเปลี่ยนแปลงไปหลังจากนี้? ความโชคดีที่เปรียบเสมือนปลาคาร์ฟจะตามเธอเข้ามาในนิยายด้วยหรือไม่?

เธอหยุดความสงสัยของตัวเองไว้เพียงเท่านี้ และตัดสินใจที่จะจัดการทุกอย่าง ค่อยเป็นค่อยไป

ดังนั้นเธอจึงไม่รีบร้อนออกจากห้องน้ำ เธอจำเป็นต้องใช้เวลาใคร่ครวญและจดจำถึงเหตุการณ์ในนิยาย เธอจำได้ว่าหลังจากเฉียวโม่หยูออกจากห้องน้ำ มีเจ้าหน้าที่แอบถ่ายวิดีโอในขณะที่ตัวเธอเองสวมใส่เสื้อผ้าไม่เรียบร้อย หลังจากที่เธอประสบความสำเร็จในฐานะนักแสดง วิดีโอตัวนี้ถูกนำมาเปิดเผยต่อสาธารณะ ทำให้ชื่อเสียงเธอเสียหายย่อยยับ เธอถูกกล่าวหาว่าเป็นคนล่อลวงชิงอี้เฉิน

ในนิยายยังบอกอีกว่า ชิงอี้เฉินรู้สึกทรมานจากการถูกวางยา เฉียวโม่หยูจึงใช้ประโยชน์จากเหตุการณ์นี้ ถ่ายรูปคู่พวกเขา แต่ชายหนุ่มผลักหญิงสาวลงไปกองกับพื้นและรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำเพื่อหวังว่าน้ำเย็นจะช่วยดับความร่อนรุ่มในร่างกายให้จางหายไป

เธอมองไปรอบๆ เดี๋ยวก่อนนะ! ตอนนี้ตัวเธอเองครอบครองห้องน้ำอยู่ แล้วชิงอี้เฉินจะเข้ามาอาบน้ำได้ยังไง?

จบบทที่ Chapter 3: เรือนร่างอันแสนเย้ายวน (3) Re-edit

คัดลอกลิงก์แล้ว