บทที่ 650  ก่อนสงคราม

บทที่ 650

ก่อนสงคราม

อวี๋ชิงเฟิงรู้สึกว่าเนื้อหาที่อามีเลียพูดไม่ได้อยู่ที่ประเด็นสำคัญ และน้ำเสียงก็ดูแปลกๆ

มีความ....เสียดสี เขาย้อนอ่านประวัติการแชทกับอามีเลีย พิจารณาอย่างละเอียด และพบร่องรอยบางอย่าง

ในประวัติการแชท อามีเลียพูดถึงความหยิ่งยโสอยู่เสมอ ดูเหมือนชื่นชม ยินดี และสรรเสริญวิธีการของความหยิ่งยโส

แต่จริงๆ แล้ว มีความหมายซ่อนอยู่ เธอกำลังแสดงความไม่พอใจต่อความหยิ่งยโสให้ประมุขทราบทางอ้อม!

เขาคิดอย่างรอบคอบแล้วพิมพ์ยืนยัน: [ฉันเข้าใจความไม่พอใจของเธอต่อความหยิ่งยโสแล้ว ฉันจะเตือนเขาให้ระวังตัว]

[พอแค่นี้นะ ความสูญเสียของเธอ แดนนรกจะชดเชยให้]

อามีเลีย: [ท่านประมุข ความไม่พอใจของฉัน เห็นชัดขนาดนั้นเลยหรือ?]

ชิงเฟิงเห็นอย่างนั้น บ่นในใจ: [ถ้าเธอไม่ให้ความสนใจ พูดแปลกๆ อย่างนั้น ฉันอาจจะไม่ทันสังเกต]

ในขณะเดียวกัน ความระแวดระวังต่อเทพผู้ยิ่งใหญ่ในใจเขาก็เพิ่มขึ้น คิดว่าต้องระมัดระวังอามีเลียมากขึ้น

เขาไม่ตอบคำถาม แต่ถามกลับไป: [เทพผู้ยิ่งใหญ่ที่ทดสอบอย่างเปิดเผยคือใครบ้าง และมีกี่คนที่แอบอยู่เบื้องหลัง?]

อามีเลีย: [ในที่เปิดเผยคือ: ความพินาศ การสร้างสรรค์ ส่วนเบื้องหลัง....มาทั้งหมด!]

[แต่เรื่องน่าขันก็คือ โชคชะตาให้พวกเราบันทึกวิดีโอ เพื่อไม่ให้เสียเปรียบในที่เงียบงันเหมือนเดิม ฮึฮึ]

อวี๋ชิงเฟิงได้แต่อึ้ง เขาบ่นเบาๆ

"เธอนี่แค้นนานขนาดไหน เป็นระยะก็แสดงความไม่พอใจแบบคลุมเครือ"

พูดยังไม่ทันจบ อวี๋ชิงเฟิงก็เห็นอามีเลียส่งข้อความยาวมาอีก

อามีเลีย: [แต่ฉันรู้สึกว่าการจัดการของโชคชะตา ไม่ได้แค่แอบบันทึกวิดีโอง่ายๆ แบบนั้น]

[แต่เป็นแบบที่สามารถลงมือได้ทุกเมื่อ ความหยิ่งยโสนั่นอาจถูกเทพทั้งหลายล้อมสังหาร...]

[ฮึฮึ แน่นอน ฉันไม่แน่ใจ นี่เป็นเพียงการคาดเดาของฉัน จิตใจของพวกเขาฉันเดาไม่ถูก]

[แต่ฉันรู้สึกว่าโชคชะตา และเทพคนอื่นๆ ดูเหมือนจะปิดบังอะไรบางอย่างจากฉัน]

อวี๋ชิงเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ในใจเกิดความรู้สึกไม่ดี เขาตอบไปสองสามประโยค...

เห็นว่าข้อความต่อมาไม่สำคัญเท่าไหร่ จึงปิดแดนนรก ไม่ตอบอามีเลียอีก

เขาเริ่มคิดหาวิธีรับมือ พูดเบาๆ

"บันทึกวิดีโอ ล้อมสังหารฉัน รักษาชื่อเสียง?"

"เฮ้อ มีความเป็นไปได้ที่จะล้อมสังหารฉันด้วยหรือ?!   เกินความคาดหมายไปหน่อย"

แผนเดิมของชิงเฟิงคือลดความศรัทธาต่อเทพทั้งหลาย เพิ่มความศรัทธาต่อตัวเอง รับพลังเทพมากขึ้น เพื่อรักษาความมั่นคงของเงาจำแลง

ผ่านการยับยั้งและผลกระทบต่างๆ ชิงเฟิงคาดว่าเทพผู้ยิ่งใหญ่จะต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองเดือนกว่าจะทนไม่ไหวมาหาเขา

เมื่อถึงเวลานั้น เขาจะแสดงพลังมากขึ้น ขับไล่พวกเขา แล้วใช้กลอุบายสกปรกนี้อีกครั้ง ลดความศรัทธาต่อเทพทั้งหลายให้ต่ำที่สุด

แต่ดูเหมือนเขาจะประเมินความทนทานของเทพทั้งหลายสูงเกินไป ยังไม่ทันครบเดือน พวกเขาก็ใจร้อนแล้ว

อวี๋ชิงเฟิงยื่นมือออกมา กำหมัด รับรู้พลังเทพของตัวเอง พูดเบาๆ

"ไม่รู้ว่าพลังเทพที่เกิดจากกระแสความคิดเห็นช่วงนี้จะพอใช้ไหม"

ในขณะที่อวี๋ชิงเฟิงกำลังครุ่นคิด เขาก็ได้รับข้อความจากโมริส

เขาอ่านดู เนื้อหาคล้ายกับครั้งก่อน เป็นการบอกว่าเทพผู้ยิ่งใหญ่มาอีกแล้ว

อวี๋ชิงเฟิงไม่คิดอะไรมาก ลุกขึ้น มุ่งไปที่ผลลัพธ์ที่แย่ที่สุดโดยตรง ใช้จิตใจที่พร้อมรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด

เขาส่งข้อความไปยัง "เฟิ่งไป๋เมิ่ง" "กฏสวรรค์ทั้งหลาย" "โมริส"

ให้พวกเขา "เตรียมเริ่มสงครามระหว่างมิติ"                     "จิ่วโจว/อาณาจักรวิญญาณเตรียมรับมือเต็มกำลัง!"

หลังส่งข้อความ อวี๋ชิงเฟิงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วหยุด ขมวดคิ้วลึกขึ้น

เขาเปิดแดนนรกอีกครั้ง หาอามีเลีย อ่านประวัติ           การแชทอย่างละเอียด

เพราะตอนนี้วิธีคิดของอวี๋ชิงเฟิงคือ: คิดในแง่ร้ายที่สุด

ในสมองเขานึกถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง นั่นคือ       อามีเลียให้ข้อมูลที่ครึ่งจริงครึ่งเท็จ

ข้อมูลที่เธอบอกตั้งใจ จริงๆ แล้วเป็นการวางแผน หรือพูดให้แม่นยำคือ วางแผนเล่นงาน [ความหยิ่งยโส!]

นี่ไม่ใช่ความคิดเพ้อฝันของชิงเฟิง แต่มีหลักฐานบางอย่าง จากคำพูดของอามีเลีย เห็นได้ชัดว่าเธอไม่พอใจ "ความหยิ่งยโส"

จากการที่โชคชะตาให้เธอบันทึกวิดีโอ ข้อมูลเหล่านี้น่าจะมีมาสักพักแล้ว

แต่เทพผู้ยิ่งใหญ่ออกเดินทางมาหาเรื่องแล้ว เธอถึงได้บอก น่าจะเพื่อให้ "ความหยิ่งยโส" ไม่มีเวลาคิด

แน่นอนว่ายังมีอีกความเป็นไปได้คือ พวกเขาออกเดินทางแล้ว โชคชะตาจึงเสนอให้อามีเลียและคนอื่นๆ บันทึกวิดีโอ

เธอบอกข่าวที่ไม่แน่นอนแก่ประมุขแดนนรก แล้วให้ "ประมุขแดนนรก" แจ้ง "ความหยิ่งยโส"

เพราะข่าวมาอย่างกะทันหัน "ความหยิ่งยโส" ไม่มีเวลาคิด อาจตัดสินใจผิดพลาด

เช่นเดียวกับการตัดสินใจที่ชิงเฟิงกำลังจะทำขณะนี้ เตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด

พร้อมตลอดเวลา

สงครามเต็มรูปแบบ!

นี่คือวิธีป้องกันตัวของ "ชิงเฟิง/ความหยิ่งยโส" แต่เมื่อป้องกันตัว เมื่อสงครามเริ่มขึ้น

มันจะโหดร้าย ไม่ว่าจะเป็นเทพที่อยู่ในที่เปิดเผยหรือแอบซ่อนอยู่ก็จะออกมือ

หาก "ความหยิ่งยโส" ตายภายใต้การล้อมโจมตี อามีเลียก็สามารถปัดความรับผิดชอบได้

ชิงเฟิงอ่านข้อความที่คุยกับอามีเลีย พบว่าหลายอย่างน่าขบคิด

เขาบ่นเบาๆ

"อามีเลียคงไม่ถึงกับแค้นขนาดนั้นหรอกนะ ฉันจำได้ว่าเคยพูดคลุมเครือว่า ความหยิ่งยโสเป็นหนึ่งใน..ผู้สืบทอดแดนนรกในอนาคต"

ความเป็นไปได้นี้แต่เดิมค่อนข้างต่ำ ชิงเฟิงประเมินว่ามีโอกาส 1.03% แต่ตอนนี้เพิ่มขึ้นอีก 0.5%

ทำไมเพิ่มแค่นี้? เพราะทั้งหมดนี้เป็นข้อสรุปจากการคิดในแง่ร้ายที่สุด

หากคิดอย่างมีเหตุผลปกติ ความเป็นไปได้มากที่สุดคือ อามีเลียอาจต้องการสั่งสอน "ความหยิ่งยโส" บ้าง

ชิงเฟิงถอนหายใจ พูดเบาๆ

"อามีเลียสมกับเป็นผู้ถือครองอำนาจ 'หลอกลวง' จริงๆ"

"ฉันพัฒนามาถึงระดับนี้แล้ว แต่แรงกดดันจากเธอก็ยังไม่น้อย"

"แต่เธอคงไม่ทรยศหรอก มีตำแหน่งประมุขแดนนรกเป็นหลักประกัน"

"ผู้หญิงคนนี้ค่อนข้างกระสับกระส่าย ชอบวางแผน เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เริ่มสงครามเต็มรูปแบบเลย ไม่เก็บไว้เป็นไม้ตายตอนท้าย!"

ชิงเฟิงเตรียมการอีกเล็กน้อย เขาเปิดประตูวิญญาณ มาถึงวังเอเชอร์

โมริสที่รออยู่นานแล้วเข้ามาต้อนรับ คำนับอย่างเคารพ

"ท่านความหยิ่งยโส กองทัพวิญญาณที่ 12 รอคำสั่งของท่าน"

ชิงเฟิงพยักหน้า

"เทพผู้ยิ่งใหญ่ตอนนี้อยู่ที่ไหน?"

โมริสตอบ

"ยังอยู่ที่เดิม กองทัพวิญญาณกำลังจับตาดูพวกเขาอย่างเข้มงวด"

ชิงเฟิงได้ยินดังนั้น ถามกลับ

"กองทัพวิญญาณกำลังอยู่ข้างนอก? เข้าแถวอยู่?"

โมริสพยักหน้า ชิงเฟิงอึ้งไปทันที นี่ไม่ใช่ส่งพวกเขาไปตายหรือ? ทหารจักรวรรดินับล้านคราวก่อนก็ถูกฉันฆ่าด้วย    เคียวเดียวไม่ใช่หรือ? แบบนี้ต่างอะไรกับทหารจักรวรรดิพวกนั้น?

เขาเปิดระบบข้ามมิติ กำหนดพิกัดไปยัง "ทวีปเซียนอวี่" แล้วเปิดช่องทางข้ามมิติ

ทำทุกอย่างเสร็จ เขาจ้องโมริสอย่างลึกซึ้ง ยกมือขึ้น      ตบศีรษะเขาโดยไม่ปรานีปราศรัย พลังเทพอันยิ่งใหญ่หลั่งไหลออกมา

โมริสที่มีพลังเทพระดับสูงดับสิ้นทันที! อำนาจทรัพย์สินที่โมริสถือครองค่อยๆ ลอยขึ้น

-จบเล่ม-