บทที่ 583 นรก, กลุ่มสนทนา!

บทที่ 583

นรก, กลุ่มสนทนา!

ในเวลาเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง หน้าวิหารหลักแห่งนรกอันลึกลับน่าขนพองสยองเกล้า เงาผีประหลาดสีดำสนิทตนหนึ่งถามเงาผีประหลาดตรงหน้า

"ดอลตัน เป็นอะไรไป?"

อีกฝ่ายได้ยินดังนั้น ดูเหมือนจะได้สติกลับมา

"อ๋อ ขอโทษลี่รุย ข้าเพิ่งได้รับข้อความจากเพื่อน เลยเหม่อไปหน่อย"

ลี่รุยสนใจขึ้นมา จึงแซว

"ข้อความอะไรที่ทำให้เจ้าเหม่อได้? อย่าบอกนะว่า...แฟนสาวบอกเลิกเจ้า? หรือว่าเจ้าถูกนอกใจ? หรือว่า...ถูกแฟนสาวทิ้งพร้อมกับรู้ว่าถูกนอกใจ? จิ๊ จิ๊ จิ๊"

ดอลตันยกมือขึ้น ตบหัวลี่รุยทีหนึ่ง พูดอย่างอ่อนใจ

"จะบ้าเหรอ เผ่าพันธุ์ของพวกเราไม่มีแนวคิดเรื่องความรักแล้ว"

"จริงหรือเปล่า?"

"จริง!"

"ถึงจะคุยกันก็เป็นการคุยที่ไร้ซึ่งไก่!" [หมายเหตุ: เป็นการเล่นคำที่มีความหมายว่าคุยกันแบบไร้ประโยชน์]

ลี่รุย: ???

"แล้วเป็นข้อความอะไร?"

ดอลตันตอบ

"นรกบุกโลกของพวกเราแล้ว! ตอนนี้โลกของพวกเราบรรยากาศตึงเครียด เกิดการเผชิญหน้า ผู้ครองหลายคนเริ่มตื่นตระหนก เพื่อนบอกให้ข้าไม่ต้องออกจากนรกในช่วงเวลาสั้นๆ นี้"

ลี่รุยได้ยินดังนั้นก็ชะงัก เมื่อตั้งสติได้ก็พูดด้วยน้ำเสียงไม่อยากเชื่อ

"จริงหรือเปล่า? นรก? เจ้าแน่ใจหรือว่าไม่ได้กำลังล้อเล่นกับข้า?"

"ไม่ได้ล้อเล่น! ตอนนี้นรกกำลังบุกอาณาจักรวิญญาณของข้าอย่างใหญ่โต ภาพนั้นช่างยิ่งใหญ่ ดูเหมือนจะมีผู้นำระดับสูงของนรกเป็นหัวหน้า! เรียกตัวเองว่า หนึ่งในบาปเจ็ดประการแห่งนรก ความหยิ่งยโส" ดอลตันตอบ

"อาณาจักรวิญญาณ...บาปเจ็ดประการ? ความหยิ่งยโส??? นี่เป็นแผนกภายในของนรกหรือ...ถ้าใช่ นั่นคงเป็นระดับสูงของนรกจริงๆ!"

คิดถึงตรงนี้ ลี่รุยหายใจเร็วขึ้น

"เร็ว! เร็ว...บอกให้เพื่อนเจ้าถ่ายรูปมาให้ข้าดูหน่อย! ดอลตัน เจ้าก็รู้ว่านรกลึกลับแค่ไหน! เข้าร่วมนรกมานานแล้ว ข้าไม่เคยเห็นผู้บริหารระดับสูงของนรกเลย..."

"ไม่เคยเลยสักครั้ง! เหมือนกับว่าพวกเขาไม่มีอยู่จริง...ลึกลับ แข็งแกร่ง ข้าปรารถนาจะได้เห็นมานานแล้ว! ครั้งนี้ข้าจะได้เห็นเศษเสี้ยวของผู้บริหารระดับสูงแห่งนรกเสียที"

"ลี่รุย อย่าเพิ่งตื่นเต้น รูปถ่ายนั้นเพื่อนข้าถ่ายส่งมาให้ ข้าจะส่งต่อให้เจ้า"

ดอลตันยกมือขึ้น กดอะไรบางอย่าง แล้วส่งรูปถ่ายให้ ลี่รุย

ลี่รุยรีบเปิดการแชทส่วนตัวอย่างใจร้อน แล้วคลิกเปิดรูปถ่ายที่ดอลตันส่งมา จากนั้นเขาก็เห็นบนเนินเขาสีดำประหลาดที่อยู่ไกลมาก เต็มไปด้วยรถถังและโครงกระดูก

บนท้องฟ้าก็เช่นกัน! ท้องฟ้าสีดำมืด เรือนับพัน ยานเรือขนาดหมื่นเมตร ส่องประกายแสงเจิดจ้า ศักดิ์สิทธิ์และพิเศษ! ข้างเรือยังมีคนนับล้าน ยืนบนดาบบิน บรรยากาศและภาพนั้นช่างน่าหวาดหวั่น!

ในภาพยังมีลูกศรชัดเจน ชี้ไปที่ชายคนหนึ่งที่ยืนนิ่งอยู่บนเรือลำหน้าสุด และมีข้อความตัวอักษรสีแดงเขียนว่า

"ข้าคือหนึ่งในบาปเจ็ดประการแห่งนรก ความหยิ่งยโส วันนี้มาเพื่อปราบอาณาจักรวิญญาณ และรวบรวมสิทธิอำนาจของเทพแห่งความตาย!"

แม้ว่าเขาจะไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุ แต่เพียงแค่มองภาพและตัวอักษรเหล่านี้ ก็สามารถจินตนาการถึงผู้นำระดับสูงแห่งนรกที่ทรงอำนาจ ประกาศอย่างแข็งกร้าว...

ลี่รุยหายใจเร็วขึ้น จากนั้นเขาก็เปิดรายชื่อเพื่อนอย่างตื่นเต้น เลือกส่งข้อความหาทุกคน และพิมพ์ว่า

[พี่น้องทั้งหลาย ข่าวใหญ่ นรกกำลังบุกโลกใบหนึ่ง! นี่คือรูปถ่ายข้อมูลจากแหล่งข่าวปฐมภูมิ…]

หลังจากแชร์เสร็จ เขาพูดอย่างพึงพอใจ

"ดอลตัน ถ้าเป็นไปได้ ตอนนี้ข้าอยากไปดูโลกของเจ้า แม้จะถูกลูกหลง ตาย ข้าก็ไม่เสียดายชีวิต เหมือนที่เพื่อนใน กิลด์จิ่วโจวบอกข้าไว้ ยามเช้าได้ฟังธรรม ยามเย็นตายก็ยอม!"

ดอลตัน: "ลี่รุย ความคิดของเจ้านี้ข้าไม่เข้าใจเท่าไร ความตายเป็นสิ่งที่น่ากลัวนะ!"

ลี่รุยพยักหน้า อธิบาย

"นั่นข้ารู้แน่นอน นี่เป็นเพียงการแสดงความตื่นเต้นในใจของข้าไม่ใช่หรือ?"

【ติ๊ง...ติ๊ง...ติ๊ง...】ขณะที่ลี่รุยกำลังจะพูดต่อ เสียงแจ้งเตือนข้อความจากเพื่อนก็ดังขึ้นมา เขารีบเปิดรายชื่อเพื่อน เตรียมตัวคุยโม้ โอ้อวด

พอเปิดดูถึงกับตกใจ รายการข้อความส่วนตัวของลี่รุยระเบิดในทันที 99+! เพื่อน กลุ่มแชท มีคำถามมากมายส่งมาหาเขา

[ลี่รุย เกิดอะไรขึ้น จริงๆ เป็นนรกหรือ? บอกรายละเอียดหน่อยได้ไหม…]

[โห้ โห้ จริงๆ เป็นนรกหรือ? ภาพแบบนี้ข้าเพิ่งเคยเห็นครั้งแรก สนธยาแห่งเทพก็ไม่เกินนี้แล้วกระมัง แน่ใจนะว่าไม่ใช่เจ้ากำลังป่วนอะไรอยู่?]

[ความหยิ่งยโส? บาปเจ็ดประการ ฟังดูแล้วเหมือนเป็นบุคลากรระดับสูงของนรกจริงๆ]

ลี่รุยเห็นความสงสัย การตั้งคำถาม และการคาดเดาเหล่านี้ ในใจรู้สึกภาคภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก เขาตื่นเต้นที่ได้อธิบายให้เพื่อนๆ ทีละคน

เมื่อเพื่อนๆ ของลี่รุยรู้เรื่องแล้ว พวกเขาก็ตื่นเต้นเช่นกัน พวกเขาส่งข่าวนี้ต่อไปยังเพื่อนของพวกเขา และแล้ว หนึ่งบอกสิบ...สิบบอกร้อย ข่าวก็ยิ่งเกินจริงมากขึ้นเรื่อยๆ จากที่สงสัยว่าเป็นระดับสูงของนรก กลายเป็นสงสัยว่าเป็นเจ้าแห่งนรก สุดท้ายกลายเป็นเจ้าแห่งนรกโดยตรง แม้แต่รูปภาพนั้นก็ถูกตัดต่อ

ข่าวการโจมตีอาณาจักรวิญญาณของนรกทำให้เกิดความตื่นตระหนกทั่วนรกในทันที เพียงไม่ถึงสามนาที ลี่รุยก็ได้รับคำขอเป็นเพื่อนนับร้อย พร้อมคำถามมากมาย

ลี่รุยตอบไม่ไหวแล้ว จึงตัดสินใจตั้งกลุ่มอภิปราย! ส่วนเหตุผลที่เป็นกลุ่มอภิปรายไม่ใช่กลุ่มแชท เพราะกลุ่มแชทต้องมีคนจ่ายเงิน และมีจำนวนคนจำกัด...เมื่อเต็มแล้วต้องใช้แต้มลอบสังหาร เพื่อขยายจำนวนคนในกลุ่มแชท

ทุกครั้งที่ขยาย แต้มลอบสังหารที่ต้องใช้จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า แค่จำนวนคนหมื่นคนก็ต้องใช้แต้มลอบสังหาร 10,000 แต้มแล้ว...

กลุ่มอภิปรายไม่มีข้อจำกัดจำนวนคน แต่ก็ต้องเสียค่าใช้จ่ายเช่นกัน เพียงแต่วิธีการเก็บเงินต่างกัน กลุ่มอภิปรายคือทุกคนพูดหนึ่งครั้งต้องเสียแต้มลอบสังหาร 5 แต้ม

หลังจากลี่รุยตั้งกลุ่มอภิปราย ความเร็วในการแพร่กระจายยิ่งเร็วกว่าเดิมมาก! ร้อยเป็นพัน พันเป็นหมื่น...

เพียงไม่กี่นาที กลุ่มอภิปรายมีผู้ใช้ออนไลน์ทะลุ 100,000 คน และยังเพิ่มขึ้นด้วยความเร็วที่น่าตกใจ!

ตอนนี้แม้ลี่รุยจะอธิบายในกลุ่มอภิปรายอย่างชัดเจนแล้ว คำถามก็ยังคงหลั่งไหลไม่หยุด แต่คำถามไม่ได้เหมือนเดิม มีการถามลี่รุยเกี่ยวกับเหตุการณ์ต่อไปด้วย...

ลี่รุยไม่สามารถตอบได้ เขาพิมพ์

"ข้าก็อยากรู้ว่าเรื่องต่อไปเป็นอย่างไร!"

ข้อความอธิบายนี้พิมพ์ไปเพียงเสี้ยววินาที ก็ถูกข้อความใหม่ๆ ผลักขึ้นไปจนหายไป

สถานการณ์เรียกได้ว่าควบคุมไม่ได้เลย!

ลี่รุยจำใจเปิดการตั้งค่า คลิกปิดการแชทของทุกคน กลุ่มอภิปรายก็เงียบลงในทันที!

เขามองดูกลุ่มอภิปรายที่เงียบลง ถอนหายใจอย่างจนปัญญา ถามดอลตันที่อยู่ข้างๆ

"สถานการณ์ในกลุ่มอภิปรายเจ้าก็เห็นแล้ว ไม่รู้ว่า...ลองถามเพื่อนของเจ้าดูไหม? ถามเขาดูว่าจะหาข่าวต่อไปได้ไหม?"

ดอลตัน: ...

"ถ้าหาไม่ได้ก็ช่างมันเถอะ อย่างไรข้าก็ปิดการแชทของทุกคนแล้ว เดี๋ยวข้าจะโพสต์คำอธิบายโดยละเอียด คนใหม่ที่เข้ามาจะได้เห็นทันที ข้าก็ขี้เกียจอธิบายแล้ว เหนื่อย เพลีย"