บทที่ 538 การพิสูจน์พิสูจน์อะไร? ความรู้ทางทฤษฎี?
บทที่ 538 การพิสูจน์พิสูจน์อะไร? ความรู้ทางทฤษฎี?
บทที่ 538
การพิสูจน์พิสูจน์อะไร? ความรู้ทางทฤษฎี?
"เฮ้อ..." ชิงเฟิงถอนหายใจ
...
"ชิงเฟิง?"
เสียงไพเราะดังมาจากด้านหลังชิงเฟิง อวี๋ชิงเฟิงหันไปมอง พบว่าเป็นเฟิ่งไป๋เมิ่ง เขาพูดเรียบๆ
"พี่ไป๋เมิ่ง!"
เฟิ่งไป๋เมิ่งยิ้ม พูด
"ชิงเฟิง ทำไมมานั่งถอนหายใจอยู่ที่นี่?"
อวี๋ชิงเฟิงได้ยินดังนั้นก็หลุดปากโดยไม่ทันคิด
"อย่าพูดถึงเลย เป็นเพราะเสื้อชั้นในทั้งนั้น..."
สีหน้าเฟิ่งไป๋เมิ่งแข็งค้าง
เลิกคิ้วถาม
"เสื้อชั้นใน?"
อวี๋ชิงเฟิง: ...
"ไม่ใช่ พี่ฟังผิด!"
เฟิ่งไป๋เมิ่งเข้าใกล้ชิงเฟิง โน้มตัวมาที่ไหล่ชิงเฟิงจากด้านหลัง
"เจ้ามีความสนใจแบบนี้ด้วยหรือ!"
อวี๋ชิงเฟิงยิ้มเขินๆ ตอบ
"ไม่ บอกแล้วว่าพี่คิดมากไป!"
"อ๋อใช่ๆ!"
"ชิงเฟิงนะ..."
"น้องแปดไม่เคยใส่ยกทรงสมัยใหม่ ใส่แต่เสื้อชั้นในแบบโบราณ! เจ้าสนใจไหม?"
อวี๋ชิงเฟิง: ...
"ไม่สนใจ พี่ไป๋เมิ่ง พี่คิดมากจริงๆ!"
เฟิ่งไป๋เมิ่งโบกมือพูดกับอวี๋ชิงเฟิง
"งั้นให้ข้าดูพื้นที่เก็บของของเจ้าหน่อย ถ้าไม่มีสักชิ้นข้าจะเชื่อคำพูดเจ้า! เจ้าไม่สนใจ พื้นที่เก็บของต้องไม่มีอะไรแน่ๆ!"
อวี๋ชิงเฟิง: ....
เฟิ่งไป๋เมิ่ง: ???
เสื้อชั้นในที่ตกได้มากองหนึ่งก่อนหน้านี้ ชิงเฟิงไม่ได้รับซื้อคืนเลย เพราะรับซื้อคืนก็ไม่มีประโยชน์ ได้แค่ผ้าขาด ผ้าขาดก็ผสมได้แค่ผ้าขี้ริ้ว... ดังนั้นชิงเฟิงจึงเก็บทั้งหมดไว้ในพื้นที่เก็บของ
เอาไว้ใช้เป็นผ้าเช็ดทำความสะอาด!
ผ้าเช็ดทำความสะอาดที่แม้จะ [เก่าขาด] แต่ก็สวยมี [ลวดลาย กลิ่นหอม] ชิงเฟิงก็ยังแยกออก...
ส่วนเหตุผลที่ไม่เก็บในกระเป๋าระบบ ง่ายมาก ชิงเฟิงคิดว่าของที่ตกได้มาไม่ใช่ของธรรมดา ต้องมีประโยชน์พิเศษแน่ เหมือนเสื้อชั้นในของนักบุญสายมาร!
แม้รายละเอียดระบบ...
จะบอกว่าธรรมดา!
แต่ชิงเฟิงก็ไม่เชื่อ หยิบออกมาดูสัมผัสสักพัก ยืนยันว่าเป็นเสื้อชั้นในธรรมดาถึงค่อยเก็บเข้าพื้นที่เก็บของ...
...
ชิงเฟิงมองดวงตาที่แกล้งทำท่าสดใสของเฟิ่งไป๋เมิ่ง พูดอย่างเขินๆ
"พี่ไป๋เมิ่ง ผมพูดตามตรง ในพื้นที่เก็บของมีเสื้อชั้นในไม่น้อย แต่ล้วนเป็นของที่ข้าตกปลาได้มา!"
เฟิ่งไป๋เมิ่ง: ???
"ชิงเฟิง มองข้า!"
"เจ้าคิดว่า..."
"ข้าจะเชื่อหรือ?"
อวี๋ชิงเฟิง: ...
อวี๋ชิงเฟิงพูดอย่างจนใจ
"พี่ไป๋เมิ่ง ถ้าพี่ไม่เชื่อผมพาพี่ไปทดลองดู ผมตกปลาได้แต่เสื้อชั้นในมากมาย นี่แหละที่ทำให้ผมมานั่ง... ถอนหายใจอยู่ที่นี่!"
เฟิ่งไป๋เมิ่งเห็นสีหน้าจริงจังของชิงเฟิง คิดในใจ: สมแล้วที่เป็นชิงเฟิง แค่การแสดงนี้ก็ไม่มีใครเทียบได้!
เธอยิ้ม
เปิดแดนนรก...
ส่งข้อความหาอวี๋เชียนเชียน เฟิ่งจิวเยว่ และคนอื่นๆ แล้วพูด
"ได้ ไปกันเถอะชิงเฟิง พวกเราไปชายหาด!"
พูดจบเฟิ่งไป๋เมิ่งก็โอบชิงเฟิง พาเขารีบมาถึงชายหาด!
ที่ชายหาดท้องฟ้าสีครามมีเมฆขาว แสงแดดสดใส ท้องฟ้าสีครามสะอาดสดใสราวกับภาพวาดสีน้ำมัน! มหาสมุทรที่มองไม่เห็นสุดขอบฟ้าสะท้อนแสงแดดระยิบระยับ ที่สะดุดตาคือบนหาดทรายสีทองมีปูขนาด 7-8 เมตรกำลังนอนอยู่บนทราย!
มีหลายตัวกำลังผสมพันธุ์!
...
เฟิ่งไป๋เมิ่งยิ้ม!
สะบัดมือ!
ส่งปูทั้งหมดลงทะเล...
ปล่อยพลังกดดัน!
แย่งพื้นที่!
ชิงเฟิงพูดอย่างจนใจ
"พี่ไป๋เมิ่ง พวกปูไม่ได้คุกคามพวกเรา แค่มาตกปลาแล้วก็ไป ไม่จำเป็นต้อง..."
พูดยังไม่ทันจบ เสียงใสเล็กน่ารักก็ดังมาจากด้านขวา!
"คุณชาย!"
"คุณชาย!"
อวี๋ชิงเฟิงหันไปมอง เห็นเชียนเชียน จิวเยว่ อวี๋ปิง หลงหรู่เสวี่ย ซื่อเทียนเฉิง ไป๋ฉี เย่หลิง และคนอื่นๆ ใส่ชุดว่ายน้ำวิ่งมาหาชิงเฟิง!
อวี๋ชิงเฟิง: ...
เฟิ่งไป๋เมิ่งพูดกับชิงเฟิง
"ใครบอกว่าแค่ตกปลา ช่วงนี้ยุ่งจะตายวันนี้พอดีมีวันหยุด แล้วก็พอดีเจอเจ้า งั้นถือโอกาสมาพักผ่อนด้วยกันเถอะ!"
ชิงเฟิงกำลังจะพูด
ก็ถูกเชียนเชียนผลักล้มลงบนทรายละเอียด!
เชียนเชียนทิ้งตัวลงบน...
หน้าอกเขา
พูดอย่างร่าเริง
"คุณชาย พวกเรามาเล่นวอลเลย์บอลกันเถอะ!"
พูดพลางหยิบลูกวอลเลย์บอลชายหาดออกมาจากแหวนเก็บของ ตื่นเต้นตบเบาๆ ไปทางไกล!
ในชั่วพริบตา!
ลูกวอลเลย์บอลนั้น...
พุ่งออกไปเหมือนกระสุน ระเบิดที่ไกลออกไป... ทรายฟุ้งกระจาย ชายหาดที่สมบูรณ์แบบตอนนี้มีหลุมยักษ์กว้าง/ลึกสิบกว่าเมตรที่ดูไม่สวยงาม!
อวี๋ชิงเฟิง: ...
เฟิ่งไป๋เมิ่ง: ...
อวี๋เชียนเชียนลูบหัวตัวเอง
"คุณชาย... ข้าน้อยว่าเลิกเล่นดีกว่า"
ชิงเฟิงใช้พลังวิญญาณคืนสภาพทราย
"เล่นได้ ไปเล่นบนผิวน้ำ!"
"แบบนั้นจะได้ไม่ทำลายภูมิประเทศเพราะใช้แรงมากเกินไป"
เชียนเชียนได้ยินดังนั้น...
ตาเป็นประกาย!
พยักหน้า
พูดอย่างตื่นเต้น
"คุณชาย ท่านช่างฉลาดจริงๆ!"
พูดพลางหันไปโบกมือเรียกอวี๋ปิง
"ไปเล่นวอลเลย์บอลบนทะเลกัน!"
เฟิ่งอวี๋ปิงมองชิงเฟิงแวบหนึ่ง พยักหน้า เหินขึ้นไปบนผิวน้ำอย่างรวดเร็ว!
เชียนเชียนรีบตามไป...
หยิบลูกวอลเลย์บอล!
ตบเบาๆ อีกครั้ง!
ทันใดนั้นคลื่นสึนามิสูงพันเมตรก็ซัดมา อวี๋ชิงเฟิงสะบัดมืออย่างเบื่อหน่าย คลื่นสึนามิพันเมตรก็สงบลงทันที! เชียนเชียนยิ้มเขินๆ ให้ชิงเฟิง ชิงเฟิงจำใจสร้างสนามวอลเลย์บอล!
แข็งแกร่งที่สุด!
นอกจากเขา
ไม่มีใครทำลายสนามสีขาวนี้ได้!
จากนั้นก็สร้างผลไม้มากมายที่ไกลออกไป ตามด้วยเก้าอี้ชายหาด ร่ม แว่นกันแดด เตาบาร์บีคิว และโต๊ะขนาดใหญ่ ยังทำเปลญวนใต้ต้นมะพร้าวด้วย
จิวเยว่และคนอื่นๆ เดินมาหน้าชิงเฟิง! เย่หลิงพูดขึ้นก่อน
"นายน้อย ช่วงนี้ข้าได้เรียนรู้ฝีมือมาบ้าง ให้ข้าย่างบาร์บีคิวเถอะ!"
ซื่อเทียนเฉิงพูด
"แค่อย่าทำให้แย่เกินไปก็พอ"
เย่หลิง: ...
...
ชิงเฟิงรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก จิวเยว่ส่งเสียงถึงชิงเฟิง
"ชิงเฟิง เจ้าชอบเสื้อชั้นในหรือ?"
อวี๋ชิงเฟิง: ...
ชิงเฟิงมองเฟิ่งไป๋เมิ่งอย่างน้อยใจ อีกฝ่ายเห็นสายตาน้อยใจของชิงเฟิงก็หัวเราะร่า! ชิงเฟิงรีบพูด
"เฮอะ ผมจะพิสูจน์ให้คุณดู!"
พูดพลางหยิบคันเบ็ดต้องสาปออกมา เดินไปที่ชายหาดสะบัดสุดแรง...
วาดเส้นโค้งพาราโบลาที่สมบูรณ์แบบ!
ทุกคน: ???
ไป๋ฉีอึ้งไป
มองชิงเฟิง
คิดในใจ: คุณชายจะพิสูจน์อะไรให้ข้าดู? จะพิสูจน์สูตรทฤษฎียอดฝีมือดาบระเบิดนิวเคลียร์ หรือจะพิสูจน์เส้นทางวิถีกระสุน... เดี๋ยวก่อน ตกปลา?!! ข้าเข้าใจแล้ว หรือว่าเป็นทฤษฎีการโจมตีทั่วโลกด้วยเส้นโค้งพาราโบลาในการตกปลา?
....
ไป๋ฉียิ่งคิดยิ่งตื่นเต้น
"คุณชาย พิสูจน์ช้าๆ หน่อย ข้าจะจดบันทึก!"
อวี๋ชิงเฟิง: ???
เฟิ่งไป๋เมิ่ง: ???
ไป๋ฉีถือสมุดมาข้างๆ ชิงเฟิง ไม่พูดอะไรสักคำ ตั้งใจฟังคำอธิบายของชิงเฟิง! ซื่อเทียนเฉิงเห็นดังนั้นคิดในใจ: ไป๋ฉีเป็นแบบนี้ หรือว่าชิงเฟิงจะอธิบายการพิสูจน์สูตรทฤษฎีอะไร?
เขาเปิดแดนนรกส่งข่าวให้แผนกวิจัยวิทยาศาสตร์ พวกศาสตราจารย์อาวุโสที่แผนกวิจัยวิทยาศาสตร์ทราบแล้วก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที แบบแปลนเทคโนโลยีของชิงเฟิงทำให้พวกเขาประทับใจมานานมาก!
อย่างที่ว่า ผู้ชำนาญคือครู!
บรรดาศาสตราจารย์!
เห็นพ้องกันว่า...
ต้องให้ซื่อเทียนเฉิงถ่ายทอดสด! พวกเขาอยากรู้ทันทีว่าชิงเฟิงจะอธิบายการพิสูจน์สูตรทฤษฎีอะไร!
หลายนาทีต่อมา
คิดอีกที!
ก็เปิดแดนนรกส่งให้มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีจิ่วโจวด้วย...