บทที่ 439 ก้อนไหมพรม!

บทที่ 439

ก้อนไหมพรม!

ลวดลายไม่เหมือนกับตอนแรก... หงส์ไฟทั้งสี่ตัวนี้ ไม่ใช่เงาที่สลักไว้หรอกหรือ? หรือว่ามีชีวิต...

ชิงเฟิงครุ่นคิด

ตอนนี้ชิงเฟิง...

สามารถ.. มั่นใจ แน่ใจได้

สมบัติติดตัวของอวี๋ปิงแข็งแกร่งและวิเศษมาก! แค่อวี๋ปิงไม่รู้วิธีใช้เท่านั้นเอง เขาไม่เชื่อหรอกว่าสมบัติที่มีพลังวิเศษสุดขีด อลังการ แปลงร่างเป็นเงาหงส์อันน่าสะพรึงกลัวทั้ง 4 ตัว ทำให้พลังวิเศษปรากฏให้เห็นได้...

แต่ความสามารถจริงๆ...

แค่พูดกับสัตว์ได้ และหยั่งรู้จิตใจ ช่างเหลือเชื่อเหลือเกิน

...

สร้างความเคลื่อนไหวใหญ่โตขนาดนี้

เพียงเพื่อ...

เพื่อแอบฟังเสียงในใจและคุยกับสัตว์...

ใครจะเชื่อวะ?

สำคัญคือไม่ว่าจะมองยังไงก็ไม่ธรรมดาเลย แต่เฟิงอวี๋ปิงกลับ... ไม่รู้เลยสักนิด! ถึงขั้นรู้สึกว่าดูเหมือนไม่มีประโยชน์อะไร

ชิงเฟิงก็ไม่ได้พูดอะไร เขาเข้าใจได้ เพราะเฟิงอวี๋ปิงเติบโตมาในที่ที่ต่างกัน เธอเกิดในโลกยุทธภพ ไม่มีพลังวิเศษ ไม่มีหินวิเศษ ไม่มีการสืบทอด พลังวิเศษและหินวิเศษอาจจะแพร่กระจายออกมาจากร่างกายของเธอเอง...

ในโลกยุทธภพ

เธออาจจะเป็น...

ต้นกำเนิดของการฟื้นคืนพลังวิเศษ ชิงเฟิงคิดถึงตรงนี้ ในหัวก็ผุดขึ้นมาถึงประโยคที่อวี๋ปิงพูดตอนเจอกันครั้งแรก

"หนีพ้นวิถีสวรรค์มาได้ยากเย็นนัก..."

เขาดูเหมือนจะเข้าใจแล้วว่าทำไมเฟิงอวี๋ปิงถึงถูกวิถีสวรรค์เล่นงาน

ถ้าไม่ถูกเล่นงาน

นั่นสิแปลก...

แต่ที่อวี๋ปิงมีพลังและความสามารถขนาดนี้...

ช่างยากเย็นจริงๆ

บวกกับเธอไม่เคยเห็นของเจ๋งๆ หรือของห่วย เลยไม่มีอะไรให้เปรียบเทียบ ที่เธอไม่รู้ก็ถือว่าปกติ ชิงเฟิงคิดไปคิดมา ยิ่งรู้สึกว่าระบบอัญเชิญนี่มันหลอกจริงๆ แต่พอคิดว่าอวี๋ปิงมีสมบัติติดตัว ก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี นี่มันกำไรหรือขาดทุนกันแน่?

......

ชิงเฟิงหันไปพูดกับอวี๋ปิง

"อวี๋ปิง จริงๆ ฉันรู้สึกว่าสมบัติของเธอนี่... อืม มันมีชื่อหรือเปล่า?"

เฟิงอวี๋ปิงส่ายหน้าพลางพูด

"ยังไม่มีชื่อค่ะ นายท่านช่วยตั้งให้สิคะ"

อวี๋ชิงเฟิง: .....

ต้องตั้งชื่ออีกแล้ว! ชิงเฟิงรู้สึกจนปัญญา ทุกครั้งล้วนให้เขาคิดชื่อ แทบจะใช้เซลล์สมองจนหมด

ชิงเฟิงคิดสักครู่

ลองถาม

"เรียกมันว่าก้อนไหมพรมดีไหม"

ทุกคน: .....

เฟิงอวี๋ปิงพึมพำเบาๆ

"ก้อนไหมพรม?"

จากนั้นก็พยักหน้าเบาๆ

"งั้นก็เรียกว่าก้อนไหมพรมแล้วกัน"

พูดจบ ถุงผ้าใบเล็กก็ลอยขึ้นมาทันที รอบๆ มีเปลวไฟ เริ่มสั่นไหว ดูเหมือนจะแสดงความไม่พอใจ

ทุกคนเห็นดังนั้นก็ชะงักเล็กน้อย

ยิ่งรู้สึกว่า...

ไม่ธรรมดามากขึ้น

ชิงเฟิงเห็นดังนั้นก็หรี่ตาลงโดยไม่รู้ตัว คิดในใจว่า: มีชีวิตจริงๆ หรือ? หงส์? เหมือนไป๋ฉีหรือ? ไม่ใช่... หรือเป็นวิญญาณอาวุธในตำนาน?

เฟิงอวี๋ปิงมองถุงผ้าใบเล็ก พูดอย่างดีใจ: เจ้าก็ชอบชื่อนี้หรือ? ถุงผ้าสั่นหนักขึ้น เฟิงอวี๋ปิงเห็นดังนั้นก็คว้าใส่กระเป๋า แล้วหันไปพูดกับชิงเฟิง

"งั้นก็เรียกว่าก้อนไหมพรมนะคะ มันชอบมาก! ถึงกับสั่นด้วยความตื่นเต้น!"

ชิงเฟิงได้ยินก็ยิ้ม

คิดในใจ:ฝีมือตั้งชื่อของตัวเองดีขึ้นจริงหรือ?

ก้อนไหมพรม: ...

เชียนเชียนพูดอย่างซื่อๆ

"ฉันรู้สึกว่ามันกำลังประท้วงนะ"

ชิงเฟิงได้ยินสีหน้าก็หม่นลงเล็กน้อย คิดในใจ: เราคิดมากไปเองหรือ?

อวี๋ปิงมองเชียนเชียนพลางพูด

"มันดีใจมาก!"

เชียนเชียน: "จริง... จริงหรือ?"

เฟิงอวี๋ปิง: "จริงค่ะ!"

ชิงเฟิงก็ไม่ติดใจเรื่องชื่ออีก พูดจริงจัง

"อ้อใช่ อวี๋ปิง ฉันรู้สึกว่าความสามารถของก้อนไหมพรมอาจจะไม่ได้มีแค่นั้น เธอกลับไปลองวิจัยดูดีๆ บางทีอาจจะมีความสามารถที่ไม่คาดคิดก็ได้!"

พูดถึงตรงนี้ชิงเฟิงเห็นอวี๋ปิงขมวดคิ้วเล็กน้อย

ดูเหมือนจะรู้สึกว่าค่อนข้างยาก

ชิงเฟิงเห็นดังนั้น...

จึงให้กำลังใจ

"พอเธอค้นพบความสามารถที่แท้จริงของก้อนไหมพรม อาจจะช่วยฉันได้มากมายเลย"

เฟิงอวี๋ปิงได้ยินก็หันหน้าไปทางอื่น... ตอบว่า

"อืม... งั้นข้าจะลองศึกษาดู ในเมื่อเป็นคำขอของ นายท่าน"

ชิงเฟิงลูบหัวเธออีกครั้ง

ยิ้มน้อยๆ

แล้วหันหลัง

ค่อยๆ เดินกลับไปดูทีวีในห้องรับแขก...

...

ชิงเฟิงดูทีวีไปประมาณสองสามชั่วโมง เห็นฟ้าสว่างแล้ว เขาก็ลุกจากโซฟา ยืดเส้นยืดสาย จากนั้นก็บอกจิวเยว่และคนอื่นๆ ว่าตนจะไปปิดด่านฝึกฝน แล้วหมุนตัวเข้าไปในพื้นที่จินตนาการ เริ่มปรับสภาพร่างกาย วิจัยการผสมผสานเทคนิคพลังวิเศษของตน หลอมรวมกุญแจ และเริ่มฝึกฝน

ส่วนจิวเยว่ได้รู้ว่าเผ่าจิ้งจอกตอนนี้มีพี่สาวของตนดูแลอยู่

ก็ไม่รีบกลับ

ตั้งใจจะขี้เกียจสักหน่อย

อาศัยอยู่ที่บ้านชิงเฟิง เฟิงอวี๋ปิงเห็นชิงเฟิงไป ก็หยิบก้อนไหมพรมออกมา... แล้วกำแน่น ลุกขึ้นพูดกับจิวเยว่และคนอื่นๆ

"ข้าจะไปศึกษาก้อนไหมพรมสักหน่อย เชียนเชียนไปด้วยกันนะ"

เชียนเชียนพยักหน้า...

...

และแล้ว...

เวลาก็มาถึงวันสุดท้ายของเดือนอย่างรวดเร็ว...

…

ในพื้นที่จินตนาการ...

ภายในพื้นที่สีขาวกว้างใหญ่ เต็มไปด้วยคลื่นพลังวิเศษแห่งการทำลายล้าง อากาศชื้นและเหนียวหนืด! บนพื้นมีของเหลวสีขาวนวลหลายแอ่ง หากมีใครสามารถมีชีวิตเข้ามาสังเกตอย่างละเอียด จะพบด้วยความประหลาดใจว่า ของเหลวสีขาวนวลเหล่านี้ ล้วนเป็นพลังวิเศษบริสุทธิ์ขั้นสูงสุด!

พลังวิเศษที่เป็นรูปธรรม!

พร้อมกันนั้น... ในพื้นที่จินตนาการเต็มไปด้วยธาตุต่างๆ: ทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน แสง ความมืด น้ำแข็ง มิติ และอื่นๆ พร้อมด้วยพลังดาบและรอยดาบแทรกอยู่ กระจายตัวอย่างสุดขั้วในพื้นที่จินตนาการ

น่าสะพรึงกลัว!

หากตอนนี้มีผู้แข็งแกร่งระดับราชาเข้ามาในพื้นที่จินตนาการ

คงจะ...

ตายคาที่!

เพียงแค่พลังวิเศษที่หนาแน่นจนหายใจไม่ออก รวมถึงธาตุต่างๆ ที่ผสานพลังดาบ ก็เพียงพอที่จะสังหารผู้แข็งแกร่งระดับราชาขั้นต้นหลายคน แยกเป็นชิ้นๆ ระเบิดกระจาย!

.....

ขณะนี้ชิงเฟิงนั่งขัดสมาธิอยู่กลางพื้นที่จินตนาการ มิติรอบตัวแตกระเบิด มีกุญแจ 3 ดอกที่แตกต่างกันลอยอยู่ ด้านหลังมีดาบยาวเลือนรางตั้งตระหง่านนิ่ง ดอกบัวผลิบานทีละดอก ในดอกบัวมีพลังดาบสูงส่งอันน่าสะพรึงกลัว!

[ติ๊ง ระบบจับฉลากพลังพิเศษ @ คุณ! มาดูเร็ว!]

ชิงเฟิงลืมตา

ปรากฏการณ์น่าสะพรึงกลัวรอบกาย

หายวับไปในทันที

ชิงเฟิงเปิดระบบ...

[กลุ่มแชทระบบ..]

ระบบพลังพิเศษ (lv3): "@อวี๋ชิงเฟิง (หัวหน้ากลุ่ม): พี่เจ้าของระบบขา ถึงปลายเดือนแล้วค่า น้องเรียกพี่ตรงเวลานะ~ พี่จะเลือกน้องก่อน หรือจะเลือกน้องก่อนดีคะ... พี่เจ้าของระบบ! น้องจะเป็นห่วงพี่คนเดียวเท่านั้น!"

ระบบเศรษฐี (lv2): "เชี่ย น่าขยะแขยงชิบหาย หัวหน้ากลุ่มให้แกเรียกเขาวันสุดท้าย ไม่ได้ให้แกทำให้เขาขยะแขยงวันสุดท้าย"

ระบบพ่อครัว (lv2): "เศรษฐีพูดถูก!"

อวี๋ชิงเฟิง (หัวหน้ากลุ่ม): "+1"

ระบบทั้งหลาย: "+10086"

ระบบพลังพิเศษ (lv3): "พวกแกนี่... เห็นหน้าน้องแล้วใช่ไหม!"

[ติ๊ง ระบบจับฉลากพลังพิเศษถูก [หัวหน้ากลุ่ม] สั่งห้ามพูด 3 นาที]

ชิงเฟิงคุยเล่นกับพวกเขาสักพัก จากนั้นก็ปิดกลุ่มแชทระบบ ค่อยๆ ลอยลงมา ใช้ [นักจินตนาการ] สร้างขวดเล็กระดับแพลทินัมขึ้นมา! เก็บของเหลวพลังวิเศษบนพื้นทั้งหมด

…