บทที่ 434 ถุงผ้าลึกลับ!

บทที่ 434

ถุงผ้าลึกลับ!

พลังดาบกระจายไป กวาดไปทั่ว แต่กลับไร้เสียง! พลังดาบเหล่านั้นประทับลงบนซากอาคารต่างๆ อย่างเงียบงัน! หลังจากจัดการคนแรกเสร็จ ชิงเฟิงก็ปรากฏตัวที่ราชาคนที่สอง ตามด้วยคนที่สาม คนที่สี่ จนถึงคนสุดท้าย... ชายชราที่ถูกเรียกว่าปู่ผู้เฒ่า

ปู่ผู้เฒ่าแห่งลัทธิหมอกเลือดมองร่างที่ปรากฏตรงหน้าอย่างกะทันหัน

สีหน้าไม่อยากเชื่อ

เขาเช่นเดียวกับราชาก่อนหน้า ร่างกายสั่นสะท้าน! ความยินดี ความบ้าคลั่ง ความมุ่งมั่นแก้แค้น... ทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัว

ปู่ผู้เฒ่าพูดติดอ่าง หมดหวังสิ้นเชิง

"เจ้าแห่ง... เจ้าแห่งนรก นี่... นี่ก็อยู่ในการคำนวณของท่านด้วยหรือ เจ้าแห่งนรก! บอกข้ามา! ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง... ลัทธิหมอกเลือดของข้าแพ้ก็ไม่เสียเปล่า!"

อวี๋ชิงเฟิง: ....

ในหัวพลันนึกถึงภาพของซื่อเทียนเฉิง เขาคิดสักครู่ "อืม" ขึ้นมาเบาๆ แล้วยกดาบขึ้นสังหาร!

ทำทั้งหมดนี้เสร็จ

ชิงเฟิงรีบ...

หายไปจากที่เดิม

....

2 นาทีต่อมา...

ชิงเฟิงเปิดประตูแห่งจินตนาการ ยิ้มพลางพูด

"ข้ากลับมาแล้ว!"

เชียนเชียนที่กำลังดูหมูน้อยเป๊ปป้าในห้องรับแขกได้ยินเสียง ดวงตาก็สว่างขึ้นทันที รีบใช้พลังวิญญาณวิ่งมาที่หน้า ชิงเฟิง นางตื่นเต้นร้อง

"คุณชาย!"

ชิงเฟิงลูบหัวนาง

กวาดตามองรอบๆ

พบว่าซื่อเทียนเฉิงหายไป

เขาจึงถามว่า...

"เชียนเชียน หัวหน้าใหญ่ไปไหน..."

เชียนเชียนตอบ

"คุณชาย หัวหน้าใหญ่กินข้าวเสร็จก็ไปแล้ว บอกว่า จิ่วโจวต้องการความมั่นคง ต้องเข้าร่วมการตัดสินใจต่างๆ แล้วเอ้าเทียนก็เปลี่ยนร่างเป็นมังกรพาเขาไป"

"แต่ไม่รู้ทำไม..."

"เอ้าเทียน..."

"ถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา"

ชิงเฟิงพยักหน้า ไม่ได้ใส่ใจ แต่ในหัวก็นึกภาพคนระดับสูงของจิ่วโจวแย่งกันดึงตัวเอ้าเทียน เพราะเอ้าเทียนเป็นมังกรนี่นา สัญลักษณ์ของจิ่วโจว พลังยังอยู่ในระดับราชา

เมื่อเอ้าเทียนไปแล้ว

จะกลับมา...

คงต้องผ่าน

อุปสรรคมากมาย

ชิงเฟิงก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร เพราะเขาตั้งใจจะให้เอ้าเทียนคุ้มครองจิ่วโจวอยู่แล้ว ในตอนนั้น เสียงของเซียเว่ยก็ดังมาจากห้องรับแขก

"เชียนเชียน ไปหยิบโค้กในตู้เย็นที่ครัวมาหน่อย!"

เมื่อเชียนเชียนได้ยินก็ "อ้อ!" แล้วหันไปเดินไปที่ครัว

ส่วนชิงเฟิงมองไปที่ห้องรับแขกแล้วเดินเข้าไป นั่งพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน อวี๋ปิงอยู่ข้างๆ เขา จิวเยว่นั่งอยู่บนพื้นเล่นมือถือ เซียเว่ยกับเซียอากำลังกินขนม

....

ตอนนี้เฟิงอวี๋ปิงเห็นชิงเฟิงนั่งข้างๆ

ก็ตกใจในใจ

โดยสัญชาตญาณเอามือใส่กระเป๋า

กุมอะไรบางอย่างแน่น...

สีหน้าดูตื่นๆ...

เชียนเชียนที่ถือเครื่องดื่มวิ่งมาจากครัวเห็นสีหน้าของอวี๋ปิง ดูเหมือนจะนึกอะไรได้ รีบขว้างโค้กใส่เซียเว่ยอย่างรุนแรง

"เอลฟ์บ้า ดื่มของเจ้าไปซะ!"...

โค้กกระแทกใส่หน้าเซียเว่ยและเซียอา

ระเบิดออก

ของเหลวสีดำพุ่งกระจาย! ทำให้ร่างกายที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ... สกปรกอีกครั้ง!

เซียเว่ย: .....

เซียอา: ...

ทั้งสองคน โกรธแต่ไม่กล้าพูด... เพราะสู้เชียนเชียนไม่ได้ เซียเว่ยมองเสื้อผ้าที่เปียกชุ่ม เหนียวเหนอะ โปร่งใสนิดหน่อยของตัวเอง ยิ่งคิดยิ่งโกรธ ลุกขึ้นทันที

"เชียนเชียน!"

เมื่อเซียอาเห็นดังนั้น

ใจหายวาบ

นึกถึงภาพอันน่าสยดสยองตอนที่เชียนเชียนตีก้นในห้องอาบน้ำ ก็รู้สึกหมดหวัง รีบลุกขึ้นดึงเซียเว่ยพลาง

"องค์หญิง... พวกเราเลิกกันเถอะ เลิกๆ อย่าโกรธเลย อย่าโกรธ"

เซียเว่ยสะบัดมือเซียอาออก

สีหน้าเด็ดเดี่ยว!

พูด[เสียงเบา]อย่างแน่วแน่

"จะเลิกได้อย่างไร ครั้งนี้ยอมไป นางก็จะยิ่งทำหนักขึ้น! นางเป็นใคร? ปีศาจไง! ปีศาจจากนรกเลยนะ!"

พูดจบก็ตะโกนอีกครั้ง

"เชียนเชียน!"

...

อวี๋เชียนเชียน: ⊙(・◇・)?

เซียเว่ย: ...

"ขอบคุณสำหรับโค้กนะ!"

เซียอา: ...

ทุกคน: ...

เมื่อชิงเฟิงเห็นดังนั้นก็หัวเราะออกมา เมื่อเซียเว่ยเห็น ชิงเฟิงหัวเราะเยาะ ใบหน้าก็แดงก่ำ ลากเซียอาวิ่งไปที่ห้องอาบน้ำ

เชียนเชียนวิ่งมาข้างชิงเฟิง

"คุณชายๆ อวี๋ปิงมีของจะให้ท่านนะ"

เมื่อชิงเฟิงได้ยินก็หันไปมองเฟิงอวี๋ปิง เมื่อเฟิงอวี๋ปิงได้ยินก็ตกใจ รีบยื่นมือออกมาพูด

"ไม่มีๆ!"

ในชั่วขณะต่อมานางก็แข็งค้าง

เพราะรีบร้อนเกินไป

ตอนยื่นมือออกไป...

นางเอาของในกระเป๋าออกมาด้วย!

ชิงเฟิงเห็นว่าในมือนางถือถุงผ้าใบเล็กคล้ายกับที่ เชียนเชียนเคยให้ชิงเฟิง แต่อันนี้เป็นถุงผ้า ภายนอกปักลวดลายงดงาม มีนกฟีนิกซ์สองตัวดูมีชีวิตชีวา สีแดงสด สดใส! ส่งกลิ่นหอมประหลาด!

ชิงเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย

เมื่อครู่เขาจู่ๆ ก็...

รู้สึกถึงพลังวิญญาณที่แฝงตัวอย่างยิ่งยวด!

พลังวิญญาณนี้!

เหนือกว่าราชา!

เขามองเฟิงอวี๋ปิงพลางถาม

"นี่เตรียมไว้ให้ข้าหรือ?"

เมื่อเฟิงอวี๋ปิงได้ยินก็รีบส่ายหน้า รีบเก็บถุงผ้า จากนั้นก็รีบพยักหน้า แล้วก็ส่ายหน้า ดูตื่นมาก แก้มแดงระเรื่อ

นางจ้องอวี๋ชิงเฟิง สุดท้ายก็หลับตา โยนถุงผ้าใบเล็กในมือให้อวี๋ชิงเฟิงพลางพูดเบาๆ

"ข้า... ข้าให้ท่าน"

ชิงเฟิงรับถุงผ้า

ดูทั้งในนอก

จากนั้นมองเฟิงอวี๋ปิงพลางพูด

"ขอบคุณ"

พลางลูบหัวนางตามนิสัย เฟิงอวี๋ปิงชะงักเล็กน้อย มุมปากค่อยๆ ยกยิ้ม จากนั้นดูเหมือนจะนึกอะไรได้ รีบหันหน้าไปพูด

"ไม่... ไม่ต้องขอบคุณ!"

พูดจบก็นั่งลง มุมปากยกยิ้มตลอด มองโทรทัศน์อย่างไม่เป็นธรรมชาติ

เชียนเชียนรีบมาข้างๆ นาง

ยิ้มเขินๆ "ฮิๆ"

มองเฟิงอวี๋ปิงอย่างคาดหวัง

เฟิงอวี๋ปิง: ....

นางมองเชียนเชียน สีหน้าไม่เป็นธรรมชาติพูดเบาๆ

"ขอบคุณ!"

เชียนเชียนรีบพูด...

"ไม่ต้องขอบคุณ!"

พูดจบเชียนเชียนก็กอดนาง

...

ชิงเฟิงที่อยู่ข้างๆ เห็นภาพนี้ มุมปากยกยิ้ม เขาพบว่าเชียนเชียนกับเฟิงอวี๋ปิงดูเหมือนจะสนิทกันมาก เชียนเชียนใช้เวลาแค่ไม่กี่วัน ก็เข้าใจนิสัยของเฟิงอวี๋ปิง... ตรงไปตรงมาและเย่อหยิ่งแกมเขินอาย

เขาหยิบถุงผ้าขึ้นมา

จริงจังขึ้น

เขาปล่อยพลังวิญญาณเบาๆ ลองดูว่ามีปฏิกิริยาหรือไม่

คำตอบคือ: ไม่มี...

จากนั้นชิงเฟิงก็ลองใส่ของเข้าไป ไม่ได้หดเล็กลง... ไม่ใช่ของใช้เก็บของ ชิงเฟิงศึกษาแบบนี้นาน...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา...

ชิงเฟิงทำทุกอย่างที่ควรทำแล้ว แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ ดูเหมือนถุงผ้าธรรมดา ชิงเฟิงถึงขั้นสงสัยว่าตัวเองเข้าใจผิดหรือไม่ แต่เมื่อเอาไปแช่น้ำ เอาไฟเผา พบว่า

ไม่ไหม้ทะลุ ไม่เปียก ไม่เน่า

แข็งแกร่งมาก!

ชิงเฟิงเปิดกลุ่มแชทระบบ

พบว่า...

การถ่ายทอดสดยังเปิดอยู่

เขาคิดสักครู่ พิมพ์ถามว่า: "@ทุกคน พี่น้องทั้งหลาย พวกท่านรู้ไหมว่านี่คืออะไร? ใครรู้กด 1 ตอบหน่อย!"

ระบบเศรษฐี (lv 2): "1"

อวี๋ชิงเฟิง (หัวหน้ากลุ่ม): "หา??? เศรษฐี ท่านรู้หรือ?"

ระบบเศรษฐี (lv 2): "ไม่รู้..."

อวี๋ชิงเฟิง (หัวหน้ากลุ่ม): "..."

ระบบแต่งหญิง (lv 2): "แล้วท่านกด 1 ทำไม!"

ระบบเศรษฐี (lv 2): "ฮ่าๆ! ใครว่าไม่รู้แล้วกด 1 ไม่ได้?"