บทที่ 409 การเปลี่ยนแปลงฉับพลัน!
บทที่ 409 การเปลี่ยนแปลงฉับพลัน!
บทที่ 409
การเปลี่ยนแปลงฉับพลัน!
ชิงเฟิงที่มองพวกเขาอยู่แต่ไกลพยักหน้าเมื่อได้ยินคำพูดนั้น บางครั้งเขาก็สงสัยจริงๆ ว่าเจ้าลัทธิหมอกเลือดเป็นสายลับที่ฝ่ายเราส่งมาหรือเปล่า
พลังวิญญาณของราชากว่ายี่สิบคน ช่างน่าสะพรึงกลัวเพียงใด?
วิธีหน่วงเหนี่ยวชิงเฟิง...
มีมากมายเพียงใด?
แต่ผลลัพธ์คืออะไร?
เจ้าลัทธิหมอกเลือดใช้พลังวิญญาณทั้งหมดกับวิชาหนึ่ง ห่อหุ้มดาบยักษ์แน่นหนา โง่เขลาคิดว่าชิงเฟิงเข้าไปไม่ได้แน่นอน แล้วชิงเฟิงก็... [วาป] เข้าไปและทำลายดาบยักษ์อย่างง่ายดาย
กระบวนการง่ายมาก
แม้กระทั่ง...
แทบไม่ได้ใช้พลังวิญญาณเลย!
ในทางกลับกัน ลัทธิหมอกเลือดได้รับผลกระทบทั้งกลุ่ม พลังลดลงอย่างมาก บวกกับพลังวิญญาณที่เหือดแห้ง เพราะพลังส่วนใหญ่ถูกใส่เข้าไปในดาบยักษ์ ท่าไม้ตายที่มีพลังทำลายล้างมหาศาลที่จะใช้กับเจ้าแห่งนรก ยังไม่ทันได้ใช้ก็จบลงเสียแล้ว
เจ้าลัทธิหมอกเลือดโง่มาก
อีกทั้งความคิด
วิธีคิด...
เข้าใจง่าย
เห็นใครไม่ถูกใจก็ลงมือ จองเวร หยิ่งยโส อวดดี สิ่งเหล่านี้ชิงเฟิงมองออกตั้งแต่แรกและเข้าใจได้ สิ่งที่เข้าใจไม่ได้คือทำไมเหล่าราชาถึงเชื่อฟังเขา และยังยอมให้ควบคุมแก่นของอาณาเขตอีก
ชิงเฟิงส่ายหน้าเบาๆ
ไม่คิดต่อ...
ยังไงก็ตาม...
แค่ไม่เสียประโยชน์กับตัวเองก็พอ
ใบหน้าที่ไร้อารมณ์ของเขาผุดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์! อวี๋ชิงเฟิง (ร่างจริง) ค่อยๆ ล่องลอย ลอยอยู่ใต้โล่ป้องกันสีทอง เปิดปากพูดเสียงดัง
"เจ้าลัทธิหมอกเลือด คำที่เจ้าพูดกับท่านเจ้าแห่งนรกเมื่อกี้กำลังพูดถึงตัวเองใช่ไหม?
คิดว่าตัวเองเป็นประมุขผู้สูงส่งแล้วหรือ? อวดดี หยิ่งผยอง โง่เขลา ไอ้งั่ง ไอ้โง่ ถ้าไม่ใช่เพราะเหล่าราชา เจ้าตายไปนานแล้ว"
"ให้หน้าเจ้าเกินไปหรือ?"
"ใช่ไหม?"
"ไม่เคยเห็นนรกจริงๆ หรือ?"
"ไอ้เด็กเวร!"
เมื่อเจ้าลัทธิหมอกเลือดได้ยิน โกรธจนหน้าแดง หันไปจ้องอวี๋ชิงเฟิง (ร่างจริง) อย่างดุร้าย ชิงเฟิงก็ตะโกนต่อ
"มองอะไรไอ้เวร ไม่เคยเห็นหนุ่มหล่อหรือไง? ไอ้อ่อน! มองอีก! ข้าจะตบหน้าเจ้าสองที ถ้าไม่มีราชาคุ้มครองเจ้า เจ้าอาจจะยังสู้ข้าไม่ได้เลย!"
"ไอ้อ่อนเอ้ย"
เจ้าลัทธิหมอกเลือด: ......
"พูดไม่ออกแล้วหรือ?"
พร้อมกับคำพูดของชิงเฟิงที่เข้าหูเจ้าลัทธิหมอกเลือด เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป ในชั่วขณะต่อมาก็มาอยู่ตรงหน้าชิงเฟิง (ร่างจริง) พลังเลือดในมือพลุ่งพล่าน โจมตีสุดกำลังใส่โล่ป้องกัน คลื่นพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกจากตัวประมุข
แล้ว...
โล่ป้องกันไม่เป็นอะไรเลย
เจ้าลัทธิหมอกเลือด: ......
คราวนี้ชิงเฟิงกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่จริงๆ ฉวยโอกาส เยาะเย้ยต่อ
"แค่นี้เอง แค่นี้เอง ข้านึกว่าจะเก่งแค่ไหน ที่แท้ก็แค่นี้เอง ไอ้อ่อน อย่าให้ข้าออกไปฆ่าเจ้านะ!"
เจ้าลัทธิหมอกเลือด: ......
...
ชาวจิ่วโจวที่ดูไลฟ์สดอยู่ทั่วประเทศ เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เห็นภาพนี้ ต่างหัวเราะพร้อมกัน เจ้าลัทธิหมอกเลือดที่เป็นผู้แข็งแกร่งเหนือธรรมชาติ ย่อมมีการได้ยินที่ไม่ธรรมดา เสียงหัวเราะเหล่านี้เขาได้ยินหมด ใบหน้าเขาแดงก่ำ โกรธ อับอาย อารมณ์พลุ่งพล่านไม่หยุด
โจมตีโล่ป้องกันระดับราชาอย่างบ้าคลั่ง
พลังเลือด
พลังวิญญาณ...
สูญเสียอย่างบ้าคลั่ง ปากตะโกน
"ตาย ตาย พวกเจ้าต้องตายหมด ข้าควรฆ่าพวกเจ้าตั้งแต่แรก บ้าจริง บ้าจริง บ้าจริง!"
เหล่าราชาที่เหลือของลัทธิหมอกเลือดเห็นภาพนี้
พากันอึ้ง
...
อีกด้านหนึ่ง...
เจ้าแห่งนรกก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
ข้ามระยะพันเมตร
ในพริบตาก็มาถึงข้างกายราชากว่ายี่สิบคน พร้อมกันนั้นก็ปลดปล่อย [สายตาแห่งห้วงลึก] [แรงกดดันเทพแห่งความตาย] แรงกดดันสีดำมหึมาแผ่ไปทั่วท้องฟ้า บดบังดวงอาทิตย์ กดทับเหล่าราชาผู้แข็งแกร่ง จากนั้น! ไม่ว่าจะเป็นจิ่วโจวหรือเหล่าราชา!
ทุกคนมองเห็นร่างที่นั่งอยู่บนบัลลังก์สีขาวซีด ดวงตาสีม่วงราวกับห้วงลึกมองลงมาเบื้องล่าง มองพวกเขา ผู้ที่เห็นภาพนี้ รู้สึกราวกับร่างกายตกลงไปในห้วงลึกอันน่าสะพรึงกลัว ชิงเฟิงรวบรวมดาบน้ำในมือ ตัดศีรษะราชาผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งอย่างง่ายดาย จากนั้นก็เริ่มดูดซับพลังชีวิต
ราชาที่ถูกตัดศีรษะยังไม่ตาย พลังชีวิตของราชาช่างน่าสะพรึงกลัวเพียงใด?
เขาตะโกนด้วยความหวาดกลัว
"ช่วยข้าด้วย!"
กว่ายี่สิบราชาผู้แข็งแกร่งตกใจ รีบตื่นจากภาพลวงตา ถอยหลังไปพันเมตรอย่างรวดเร็ว มองเจ้าแห่งนรกด้วยความหวาดกลัว
เจ้าแห่งนรกพูดเรียบๆ
"ดูเหมือนพวกเจ้าจะต้องตายในมือข้า บอกจุดประสงค์ที่มาดาวน้ำเงินมา ข้าอาจจะไว้ชีวิตพวกเจ้า"
พูดพลางพลังวิญญาณพลุ่งพล่าน พลังอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นอีกครั้ง
เมื่อเหล่าราชาได้ยิน
จมอยู่ในภวังค์ความคิด
สีหน้าซีดขาว
กำมือแน่น สายตาทุกคนมองเจ้าลัทธิหมอกเลือดอย่างกังวล
ชิงเฟิงเห็นดังนั้น รู้สึกสงสัย
ดูเหมือนพวกเขาจะกลัวเจ้าลัทธิหมอกเลือดมาก...
...
บนท้องฟ้าจิ่วโจว
เจ้าลัทธิหมอกเลือดจ้องชิงเฟิง (ร่างจริง) อย่างดุร้าย จากนั้นมองเจ้าแห่งนรกด้วยสีหน้าซับซ้อน ในหัวเต็มไปด้วยความโกรธที่พลุ่งพล่าน จู่ๆ ก็นึกถึงเสียงของคนคนหนึ่ง: "กังวลว่าชาวลัทธิหมอกเลือดจะไม่เชื่อฟังคำสั่งเจ้าหรือ? วางใจเถอะพวกเขาจะเชื่อฟัง หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง!"
เขากำหมัดแน่น
พึมพำ
"ใช่ ลัทธิหมอกเลือดของพวกเรายังมีโอกาส!"
มองเหล่าราชาแวบหนึ่ง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ในก้นบึ้งของดวงตาสีแดง ดูเหมือนจะมีบางสิ่งขยับ เขาพูดด้วยจิตใจที่ไม่มั่นคง
"เจ้าแห่งนรก จุดประสงค์ที่พวกเรามาที่นี่เจ้าไม่รู้หรือ?"
ชิงเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย...
เห็นพลังของเจ้าลัทธิหมอกเลือดเปลี่ยนไปกะทันหัน ในใจรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก นึกถึงคำที่เจ้าลัทธิหมอกเลือดพูดก่อนหน้า เขาหลุดปากออกมา
"มิติแห่งการยกระดับ?"
เมื่อเจ้าลัทธิหมอกเลือดได้ยินก็หัวเราะ "ฮ่าๆ" ขึ้นมาทันที พูดด้วยสีหน้าที่ค่อยๆ บ้าคลั่ง
"ข้ารู้อยู่แล้ว เจ้าที่มีชีวิตอยู่มานานนับหมื่นปี จะไม่รู้จักมิติแห่งการยกระดับได้อย่างไร! ในเมื่อเจ้ารู้ ยังไม่รู้จุดประสงค์ของพวกเราอีกหรือ? "
"เจ้าช่างหยิ่งผยองจริงๆ!"
"ช่างทะนงตนจริงๆ!"
"คิดว่าตัวเองจะกู้กลับมาได้หรือ?"
พูดพลางร่างกายของเขาปะทุพลังงานสีดำออกมา เหล่าราชาของลัทธิหมอกเลือดเห็นดังนั้นม่านตาหดเล็ก ร่างกายสั่นเทาอย่างหนัก ขณะนั้นราชาคนหนึ่งพลันเข้าใจและพูด
"ชิ พวกเราถูกวางแผนเล่นงานจนหมดทาง!"
"รีบฆ่าเจ้าลัทธิเร็ว!"
ราชากว่ายี่สิบคนปล่อยพลังวิญญาณ พุ่งเข้าโจมตีเจ้าลัทธิหมอกเลือด!
อวี๋ชิงเฟิง: ???
ชิงเฟิงรู้สึกงุนงง เมื่อกี้ยังดีอยู่ จู่ๆ ทำไมถึงพลิกกลับมาโจมตีกันเอง? ความรู้สึกไม่สบายใจในใจเขายิ่งชัดเจนขึ้น ในตอนนั้นเอง จู่ๆ เจ้าลัทธิหมอกเลือดก็มีเลือดไหลออกมาจากทั้งเจ็ดช่อง!
ไม่ใช่แค่เจ้าลัทธิ!
เหล่าราชาที่เหลือ...
ก็เป็นเหมือนกัน
ขณะนั้น การโจมตีของพวกเขาชะงักกลางคันอย่างกะทันหัน ลอยค้างกลางอากาศ ไม่ขยับเขยื้อน จากนั้นก็เริ่มมีเลือดไหลออกจากเจ็ดช่อง เป็นเลือดสีดำที่ส่งกลิ่นเน่าเหม็น
ชิงเฟิงยกมือขึ้น...
มองศีรษะราชาที่ยังดูดซับพลังชีวิตอยู่ จากนั้นก็เห็นว่าศีรษะนี้ก็มีเลือดไหลออกจากเจ็ดช่องเช่นกัน แต่รุนแรงกว่า ดวงตาสีแดงเริ่มขาวซีด เห็นสภาพนี้แล้ว ชิงเฟิงยืนยันได้ว่าตายแล้ว!
สิ่งที่ทำให้ชิงเฟิงรู้สึกประหลาดอย่างบอกไม่ถูกคือ...
ประกายชีวิตไม่ได้ดับสูญ!
กลับกัน...
ยิ่งเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ!
…