บทที่ 384 อาเมเลียเข้าร่วมแดนนรก!

บทที่ 384

อาเมเลียเข้าร่วมแดนนรก!

อาเมเลียเงียบไป

บรรยากาศเงียบลงอีกครั้ง ในท้องพระโรงอันว่างเปล่ามีเพียงเสียงกระดูกลั่นเบาๆ จากการที่อาเมเลียกำหมัดแน่น และเสียงหายใจถี่ของเธอ คราวนี้ชิงเฟิงไม่ได้พูดต่อ แต่นั่งบนบัลลังก์สีขาวบริสุทธิ์ ไขว่ห้าง... มองอาเมเลียด้วยสายตากรุ้มกริ่ม เหยียดหยาม อย่างผู้อยู่เหนือกว่า

ดวงตางามของเธอจ้องชิงเฟิงบนบัลลังก์ไม่วางตา เม้มริมฝีปาก มองดวงตาสีม่วงเข้ม เจ้าเล่ห์ กรุ้มกริ่มของเขาเงียบๆ นานแสนนาน ตอนนี้อาเมเลียรู้สึกอับอายยิ่งนัก เธอเป็นเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ไม่เคยเจอสถานการณ์ที่ถูกมองลงมาแบบนี้มาก่อน ปกติเธอต่างหากที่มองผู้อื่นลงมาอย่างกรุ้มกริ่ม

ความน้อยใจ...

ความอับอาย...

แต่คำพูดของชิงเฟิง... เธอโต้แย้งไม่ได้เลย เธอในฐานะเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ย่อมรู้ว่าเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่คนอื่นๆ คิดอะไรอยู่ หากตำแหน่งเทพสูงสุดถือกำเนิดขึ้น ชะตากรรมของเทพองค์อื่นไม่ต้องพูดถึง....

เงียบอยู่นานเช่นนั้น

ทั้งสองฝ่ายไม่พูดอะไร...

อาเมเลียสีหน้าลำบากใจดูเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ชิงเฟิงเห็นสีหน้าลำบากใจของเธอ ในใจรู้สึกสนุก ถึงขั้นถ่ายรูปสีหน้าลำบากใจของอาเมเลียเก็บไว้ด้วย

หลายนาทีผ่านไป...

อาเมเลียดูเหมือนจะคิดอะไรออก หน้าแดงเล็กน้อย พูดอย่างเขินอายกระอักกระอ่วน

"งั้น... งั้นต่อไปท่านจะทำอะไร... ข้า... ข้าต้องทำอะไร?"

ชิงเฟิงได้ยินแบบนั้นมุมปากยกขึ้น พูด

"โอ้~ หมายความว่าตกลงจะเข้าร่วมแดนนรกแล้วสินะ"

อาเมเลียหน้าแดงก่ำ

พยักหน้าพูด

"แล้วจะให้ทำไงอีกล่ะ..."

ชิงเฟิงยิ้มเล็กน้อย

แล้วลุกขึ้นค่อยๆ เดินมาตรงหน้าเธอ

เขารู้ว่าอาเมเลียในฐานะเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ต้องมาสมัครเข้าองค์กรของคนอื่นเอง ต้องดูสีหน้าคนอื่น โต้เถียงก็แพ้ ในใจคงอึดอัดไม่น้อย ก็อย่างว่า... ราชินีผยองกลายเป็นน้องน้อยขี้อาย

ชิงเฟิงส่งรูปที่แอบถ่ายอาเมเลียไว้ตอนเบื่อๆ ให้เธอ แล้วพูดเสียงเย็น

"ยินดีต้อนรับสู่แดนนรก!"

อาเมเลียมองชิงเฟิง

พยักหน้าเบาๆ

เห็นรูปในมือชิงเฟิง อึ้งไปเล็กน้อย

รับรูปจากมือชิงเฟิงมาดู แล้วก็เห็นตัวเองหน้าแดงก่ำ ลำบากใจ กำหมัดแน่น จับชายเสื้อตัวเอง ดวงตาวาววับ ดูเหมือนจะมีน้ำตาคลอ อาเมเลียเขินอายทันที ไอร้อนไร้รูปลอยขึ้นจากหัว พอได้สติก็มองชิงเฟิงด้วยสายตาแค้น

ชิงเฟิงเห็นเธอแบบนั้น...

ก็ถ่ายรูปเพิ่มอีก

สิบกว่าชุดพอดี

เขาไม่เชื่อหรอกว่าอาเมเลียที่มีชีวิตมานับไม่ถ้วนจะมีจิตใจบริสุทธิ์ หลังเข้าร่วมแดนนรกแล้ว ลับหลังคงไม่มีลับลมคมใน ดังนั้นชิงเฟิงจึงต้องเตรียมการไว้ก่อน... เขาวางแผนในใจว่า ถ้าไม่นานก็มีปัญหากับเธอ แล้วอาเมเลียถอนตัวจากแดนนรกและท้าทายตัวเขา เขาก็จะแพร่รูปพวกนี้ไปทั่วโลก รวมถึงดันเจี้ยนใต้ดิน แล้วส่งวิดีโอให้เธอด้วย....

ถึงตอนนี้ตัวเองสู้เธอไม่ได้

ทำอะไรเธอไม่ได้ด้วย

งั้นถ่ายรูปไว้บ้าง

ข่มขู่เธอ ให้เธออับอายตาย ไม่อยากเสียหน้าก็ต้องเชื่อฟังตัวเอง หรือไม่ก็อย่าทำเรื่องวุ่นวาย ยังไงเธอก็ทำร้ายตัวเองไม่ได้ ในแดนนรกตัวเองก็เป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด แม้จะต่ำช้าแต่ก็ได้ผล....

มองรูปพวกนี้

จิตใจชิงเฟิงสงบลง พูดกับอาเมเลีย

"รูปพวกนี้ข้ายังมีอีกเยอะ รีบเพิ่มระดับตัวเองเถอะ ส่วนเรื่องทวีปเทพเจ้าข้ายังไม่อยากยุ่ง ทำตามใจเจ้า ยังไงขอแค่ผลลัพธ์สุดท้ายเหมือนกันก็พอ..."

พูดจบชิงเฟิงก็ก้าวออกไปหายตัวไป

อาเมเลียเห็นชิงเฟิงจากไป...

มองรูปในมือ

นึกถึงคำพูดกระอักกระอ่วนของชิงเฟิง

เขินอายอีกครั้ง

พลังน่าสะพรึงแผ่ซ่านรอบกาย

พึมพำ

"แอบถ่ายรูปไว้ตั้งเยอะ แถมยังบอกข้าด้วย... นี่กำลังข่มขู่ข้าหรือ? ช่างต่ำ... ไม่ใช่!"

อาเมเลียดูเหมือนจะเข้าใจบางอย่าง นึกในใจ: อีกฝ่ายอาจเป็นเทพสูงสุดก็ได้... พลังไม่จำเป็นต้องใช้วิธีแบบนี้ข่มขู่เราเลย นี่ต้องเป็นรสนิยมแปลกๆ ของเขาแน่ๆ

ใช่ ถูกต้อง!

คราวหน้าเจอเขา...

ต้องไม่คิดแบบเดิมแล้ว ไม่คิดว่าทุกอย่างที่เขาทำคือการข่มขู่เรา บีบให้เรายอม อยากได้ผลประโยชน์จากเรา ยิ่งไม่ควรคิดว่าตัวเองเป็นศูนย์กลาง... เธอมองรูปอีกครั้ง

กำลังจะฉีกรูปในมือ

จู่ๆ ก็หยุด!

แค่นเสียงหึ

หันหลังจากไป...

เดินจากไปพลางเก็บรูปใส่ในช่องอกอันใหญ่โต!

…

ในขณะเดียวกัน

อีกด้านหนึ่ง...

ชิงเฟิงเพิ่งออกจากแดนนรก กำลังจะขึ้นไปนอนบนชั้นบน จู่ๆ ก็รู้สึกบางอย่าง กลับมาที่โซฟาแล้วพูด

"เซียอา ไปชงชา อีกเดี๋ยวหัวหน้าใหญ่จะมา"

เซียอาได้ยินแล้วพยักหน้า

รีบลุกขึ้นทันที!

หยิบถ้วยมาชงชา

2 วินาทีต่อมา

ซื่อเทียนเฉิงปรากฏตัวในห้องนั่งเล่น ชิงเฟิงเชิญให้นั่ง

"มีอะไรหรือหัวหน้าใหญ่"

ซื่อเทียนเฉิงเห็นชาที่เพิ่งชงเสร็จก็ตกใจเล็กน้อย แล้วยิ้มน้อยๆ นั่งลง จิบชาหนึ่งถ้วยแล้วพูด

"คือแบบนี้ ชิงเฟิง นายรู้จัก... อาเมเลียไหม?"

"เพล้ง!" เสียงแตกดังมาจากข้างๆ

พวกเขาหันไปมอง

เห็นเซียอาที่กำลังจะรินชาเพิ่มให้ซื่อเทียนเฉิงมองเขาด้วยความตกใจ ชิงเฟิงเห็นแบบนั้นจึงเตือน

"เซียอา เก็บกวาดหน่อย"

เซียอาได้ยินแล้วมองรอบๆ ถึงได้สติ รีบขอโทษ

"ขอโทษนายน้อย เซียอาแค่ตกใจมากเกินไปที่ได้ยินชื่ออาเมเลีย เลยจับกาน้ำชาไม่มั่น เซียอาจะเก็บเดี๋ยวนี้"

พูดจบก็หยิบผ้ามาเช็ดทำความสะอาด

ซื่อเทียนเฉิงตาเป็นประกาย ถามเธอ

"เซียอา เธอรู้จักอาเมเลียหรือ?"

เซียอาเช็ดถูไปพลางตอบ

"ค่ะ พระองค์เป็นหนึ่งในเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่หกองค์ของโลกของพวกเรา ครอบครองอำนาจแห่งการหลอกลวง เป็นผู้ปกครองนรก!"

ซื่อเทียนเฉิง: ???

ชิงเฟิงพูด

"ท่านเจ้าแห่งแดนนรกเคยบอกผม เทพชั้นสูงในทวีปเทพเจ้าก็มีพลังระดับราชาแล้ว และเหนือเทพชั้นสูงขึ้นไปคือเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ก็คือเหนือระดับราชา.."

ซื่อเทียนเฉิงตกใจ!

หน้าตาไม่อยากเชื่อ

ถามชิงเฟิงยืนยัน

"เหนือระดับราชายังมีระดับอีกจริงๆ หรือ?"

เซียอาเก็บกวาดเสร็จแล้วถามซื่อเทียนเฉิง

"หัวหน้าใหญ่ มีเรื่องอะไรหรือคะ?"

ซื่อเทียนเฉิงพยักหน้าพูด

"เมื่อสิบกว่านาทีก่อน เจ้าแห่งแดนนรกออกไปเดินเล่น...

ปกติก็ไม่มีอะไร

แต่พอเดินผ่านถนนคนขายของ สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

จู่ๆ ก็หยุด

พูดกับคน lv9 คนหนึ่งว่า อาเมเลีย...

แล้วอาเมเลียก็ตอบเจ้าแห่งนรกว่า... ไม่ได้เจอกันนาน!"