บทที่ 345 ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว

บทที่ 345

ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว

เมื่อชื่อเสียงของชิงเฟิงมากพอที่จะดึงดูดความสนใจของเหล่าเทพ หลังจากแจกจ่ายคำเชิญแห่งนรกไปทั่ว ชิงเฟิง ก็วางแผนจะปิดประตูไม่ออกไปไหน...

...

ชิงเฟิงเห็นท่าทางสั่นกลัวของพวกเขา... ก็ยิ้มน้อยๆ แล้วเอ่ย

"พวกเจ้าไม่เชื่อข้าก็ได้... ข้าจะไม่บังคับ และไม่ฆ่าพวกเจ้า พวกเจ้าอยู่ในพื้นที่มายาของข้า..."

"ใช้ชีวิตให้ดี..."

"เมื่อทุกอย่างสงบลง"

"ข้าจะปล่อย..."

"ให้พวกเจ้าเป็นอิสระ!"

ชิงเฟิงใช้ร่างแยกเปิดประตูมายาอีกบานหนึ่ง... โยนพวกเขาเข้าไป จากนั้นก็เฝ้าสังเกตสถานการณ์ในราชอาณาจักรแกรนค์กาต่อไปอย่างเงียบๆ...

พร้อมกับคิดไปด้วย...

ว่าจะเอาที่นี่...

ทำเป็นฐานที่มั่นดีไหม!

สร้างเป็นอาณาจักรเอลฟ์...

...

ขณะนี้เซียอาและเหล่าเอลฟ์ที่เหลือ เดินทางราบรื่น... มาถึงใต้เมืองหลวงกลาง ตอนนี้... อัศวินนับหมื่นในเมืองหลวงพร้อมรบ นักบวชและกึ่งเทพทั้งหมดออกมาแล้ว...

เซียอาและคนอื่นๆ สร้างความวุ่นวายใหญ่โตเกินไป เพียงไม่กี่วินาทีหลังปฏิบัติการ... กึ่งเทพก็ค้นพบและรายงานกษัตริย์แล้ว กษัตริย์สั่งให้รวบรวมทหารทั้งหมดกลับมา...

แต่ทหารในเมืองหลวง...

อัศวิน...

รวมกันก็แค่ 100,000 คน ทหารส่วนใหญ่... อยู่รอบนอก รวมทั้งหมดเกือบ 500,000 คน ยังอยู่ระหว่างเดินทางกลับมา!

....

จนกระทั่งเซียอา...

ใช้ AK ระดับเพชรยิงทำลายประตูเมืองหลวงกลาง!

อัศวินหลายหมื่นรีบพุ่งเข้าหาพวกนาง บนท้องฟ้า... ม่านแสงสว่างวาบขึ้นมากมาย กึ่งเทพหลายองค์ยืนอยู่กลางอากาศล้อมเซียอาและคนอื่นๆ ไว้ ยกไม้เท้าเวทมนตร์ขึ้นเตรียมพร้อม!

แต่พวกเขา...

เมื่อเห็นว่าผู้บุกรุกเป็นเอลฟ์...

ก็โล่งอกทันที กึ่งเทพผู้หนึ่งผมเทา เคราขาวยาว พลังเวทซัดไหวรอบกาย เมื่อเห็นภาพนี้ก็เยาะเย้ยทันที "ไม่นึกว่าผู้บุกรุกครั้งนี้จะเป็นพวกเจ้า เหล่าเอลฟ์ พวกเจ้ามีความกล้ามาจากไหน!"

"เหล่าเทพทอดทิ้งพวกเจ้าหมดแล้ว!"

"ต้นไม้แห่งโลกก็ล่มสลาย..."

"พวกเจ้าสัตว์ที่ไร้เทพคุ้มครอง มีสิทธิ์อะไรมาต่อต้าน... เจ้า..."

กึ่งเทพผู้นั้นพูดยังไม่ทันจบ ศีรษะก็ระเบิดในพริบตา ร่างไร้ศีรษะร่วงลงมาจากฟ้าตรงๆ

เลือดไหลนอง...

เซียอาถอดแม็กกาซีน AK ออก เปลี่ยนอันใหม่...

กึ่งเทพที่เหลือเห็นดังนั้น ก็ชะงัก ใจหายวาบ... รีบเร่งใช้เวทมนตร์ พวกเขายกไม้เท้าขึ้นร้องเสียงดัง

"วิญญาณลมผู้ควบคุมพายุเอ๋ย โปรดฟังคำร้องของข้า..."

พวกเขาร่ายคาถายังไม่ทันจบ...

ก็ถูกเซียอายิงตายในนัดเดียว!

กึ่งเทพที่เหลือ...

สีหน้าตึงเครียดรีบร้อง

"วิญญาณแห่งผืนดิน โปรด..."

เซียอามองดูแวบหนึ่ง หันปืนไปทางเขา แล้วเหนี่ยวไก กึ่งเทพอีกองค์ล้มตายทันที...

จากนั้น...

เซียอาหันไปทางกึ่งเทพที่เหลือ...

เริ่มกราดยิงทันที ด้วยพรสวรรค์การยิงของเอลฟ์ที่ยอดเยี่ยมอยู่แล้ว พวกกึ่งเทพจะหนีก็ไม่ได้ สุดท้ายก็ถูกเซียอายิงทีละคน กึ่งเทพที่ล้ม ร่างแทบไม่มีใครสมบูรณ์สักคน!

บางคนท้องทะลุ... บางคนไม่มีหัว บางคน... เหลือแค่แขนข้างเดียว...

พวกกึ่งเทพเหล่านี้...

ไม่ใช่ว่าไม่มีจอมเวทไร้คาถา คนเดียวที่ไม่ต้องร่ายคาถา...

ตอนเริ่มพูดมากเกินไป...

ก็ถูกสังหารแล้ว...

ในขณะเดียวกัน นักบวชในเมืองหลวงเห็นกึ่งเทพล้มตายทีละคน ก็งงงัน จากนั้นนักบวชคนหนึ่งถามมหานักบวช

"พวกเราจะรักษาต่อไหม?"

มหานักบวชส่ายหน้า...

กลืนน้ำลาย...

เอ่ยว่า

"จบแล้ว อัศวินและทหารที่เหลือยังอยู่ระหว่างทาง เวลาเท่านี้ เมืองหลวงต้องรักษาไว้ไม่ได้แน่ ไม่ได้... พวกเราต้องไปโบสถ์แห่งแสงสว่าง เรียกเทพแห่งแสงสว่างผู้ยิ่งใหญ่มาคุ้มครองพวกเรา..."

"ใช่!"

"ไปโบสถ์แห่งแสงสว่าง!"

นักบวชตะโกนดัง

"ไป พวกเราไปโบสถ์แห่งแสงสว่าง ใช้พลังของเทพพิพากษาพวกนอกรีต"

พูดจบพวกเขาก็รีบมุ่งไปยังที่ตั้งของโบสถ์แห่งแสงสว่าง ชิงเฟิงเห็นภาพนั้น...

มองดูอีกที...

เหล่าเอลฟ์ที่ยังใช้ AK สังหารทหารอยู่... เขาส่ายหน้า จากนั้นก้าวหนึ่งก้าว พริบตาก็มาถึงภายในโบสถ์แห่งแสงสว่าง...

ตอนนี้ในโบสถ์…

บาทหลวงและแม่ชีหลายคน...

สวดภาวนา!

หวังว่านักรบจะรอดชีวิตจากการโจมตีครั้งนี้ แต่เสียงสวดภาวนากลับหยุดลงกะทันหัน บาทหลวงและแม่ชีมองชิงเฟิงที่ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศด้วยความตกใจ บาทหลวงค่อยๆ เดินมาข้างหน้าถาม

"ท่านคือผู้ใด?"

ชิงเฟิงก็ไม่คิด...

ว่าโบสถ์แห่งแสงสว่างจะมีคนอยู่ เขาใช้พลังจิตรับรู้รอบข้าง...

ไม่นานก็รู้สึกถึง...

พลังลึกลับแห่งแสงสว่างใต้โบสถ์!

พลังนี้!

เชื่อมต่อกับรูปปั้นเทพแห่งแสงสว่างกลางโบสถ์ ชิงเฟิงยิ้มมุมปาก ยกเท้าเหยียบเบาๆ คลื่นพลังจากร่างอันบอบบางของชิงเฟิงพัดให้บาทหลวงและแม่ชีกระเด็นไปในพริบตา...

การเหยียบครั้งนี้...

ยังทำลายพลังแสงสว่างลึกลับใต้โบสถ์ด้วย ในชั่วพริบตา รูปปั้นเทพแห่งแสงสว่างที่เปล่งแสงเจิดจ้าจากคำสวดของบาทหลวงและคนอื่นๆ ก็หม่นลง...

ตอนนี้...

บาทหลวงที่ล้มอยู่กับพื้นค่อยๆ ลุกขึ้น...

เห็นรูปปั้นสูญเสียแสงสว่าง รีบร้องด้วยความตกใจกลัว

"ท่านคือใคร ทำไมท่านถึงทำเช่นนี้ นี่เป็นการไม่เคารพเทพแห่งแสงสว่าง เทพแห่งแสงสว่างจะลงทัณฑ์ทำลายท่าน"

ชิงเฟิงได้ยินคำพูดนั้น...

หันไปมองเขาแวบหนึ่ง!

จากนั้นใช้การจ้องมองแห่งห้วงลึกตรวจสอบข้อมูลส่วนตัวของบาทหลวง!

[ชื่อ: อิงเกอร์ซอล โอมา]

[สถานะ: บาทหลวงแห่งโบสถ์แสงสว่าง...]

[อายุ: 43 ปี]

[พลัง: เงิน 3 ดาว!]

[ความชอบ: ล่วงละเมิดเด็ก หลงใหลผู้ชาย...]

[ทักษะทั้งหมด: การรักษาศักดิ์สิทธิ์ การสวดภาวนาศักดิ์สิทธิ์...] (สามารถวิเคราะห์ได้...)

[ประสบการณ์: อายุ 13 เข้าสู่โบสถ์แสงสว่าง อายุ 15 ได้รับเลือกเป็นผู้ท้าชิงบาทหลวงเพราะมีความเข้ากันได้กับธาตุแสงสูง อายุ 20 เป็นบาทหลวง... อายุ 22 ข่มขืนหญิงที่ตนรักเพราะนางไม่รักตอบ แล้วข่มขู่ไม่ให้นางเปิดเผย ไม่เช่นนั้นจะเปิดโปงว่านางไม่บริสุทธิ์อีกต่อไป ทำให้นางไม่สามารถเป็นแม่ชีได้... อายุ 23 หลงใหลอำนาจที่ให้ตำแหน่งแก่เขา อายุ 24 ยิ่งทำตามใจตัวเอง เริ่มลงมือกับเด็กๆ อายุ 26 ทรมานฆ่าหญิงที่ตนรัก...]

ชิงเฟิงไม่อ่านต่อไปอีก...

แค่นเสียงเย็นชา...

เอ่ยว่า

"มาตรฐานการให้คะแนนดาวของระบบช่างแม่นยำจริงๆ โลกนี้วุ่นวายเกินไปแล้ว แม้แต่บาทหลวง... ก็ยังมีประวัติด่างพร้อย"

บาทหลวงได้ยินคำพูดนั้น ม่านตาหดเล็กลง ร้องเสียงดัง

"ท่านหมายความว่าอย่างไร?"

ชิงเฟิงไม่อยากเสียเวลาพูด...

ใช้พลังจิตบีบร่างให้ระเบิด...

เลือดกระเซ็น!

ย้อมโบสถ์แห่งแสงสว่างให้แดงฉาน!

แม่ชีมากมายกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว แล้วจะวิ่งออกนอกโบสถ์ ชิงเฟิงใช้พลังจิตค่อยๆ ปิดประตูใหญ่พลางเอ่ย

"ลาก่อน..."

จากนั้นพลังวิญญาณก็พุ่งเข้าสมองพวกนาง!

ปิดกั้นความเจ็บปวด การรับรู้...

....

ไม่กี่วินาทีต่อมา แม่ชีตายหมด!

ชิงเฟิงมองดูแม่ชีที่ตายโดยไม่เจ็บปวดด้วยสายตาเย็นชา... ในใจปะปนหลายความรู้สึก; แต่เดิมชิงเฟิงตั้งใจจะลบความทรงจำพวกนาง แล้วปล่อยให้จากไป... แต่พอคิดถึงสถานการณ์ตอนนี้...

ออกไปก็ต้องตาย!

อาจจะทรมานมากกว่าด้วย อาจต้องใช้ชีวิตเหมือนพวกเอลฟ์...

เลยตัดสินใจ...

จบชีวิตพวกนางโดยไม่ให้เจ็บปวด...

ส่วนที่ไม่รวบรวมไว้...

คนที่เติบโตในโบสถ์แห่งแสงสว่างมาตั้งแต่เด็ก จะมาศรัทธาตามชิงเฟิงที่เหมือนเทพชั่วคนนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย…