บทที่ 340 เผ่าพันธุ์เอลฟ์

บทที่ 340

เผ่าพันธุ์เอลฟ์

สิ่งที่น่าสนใจสำหรับชิงเฟิงคือ สองข้างถนนที่โล่งกว้าง มีทหารสวมชุดเกราะอัศวินเดินผ่านเป็นระยะๆ อย่างเป็นระเบียบ ผู้นำของพวกทหารเหล่านั้น... ในร่างกายล้วนมีพลังศักดิ์สิทธิ์อยู่!

พลังแห่งแสงสว่าง!

เทพเจ้าที่ประเทศนี้นับถือ... คือเทพแห่งแสงสว่าง!

...

ขณะนี้ชิงเฟิงยืนอยู่กลางอากาศ ในใจรู้สึกกังวลเล็กน้อย เขามาถึงโลกนี้แล้วไม่รู้ว่าควรจะเริ่มต้นอย่างไรดี...

ในขณะที่เขากำลังคิด...

ว่าจะแสดงพลังสักหน่อยดีไหม ใช้มือเดียวปราบเมืองนี้ เขาสังเกตเห็นรถม้าบรรทุกสินค้าผ่านใต้เท้าเขา ที่ท้ายรถม้านั้น...

มีสิ่งของทรงสี่เหลี่ยม!

ถูกผ้าคลุมปิดไว้โดยรอบ... มองไม่เห็นว่าข้างในเป็นอย่างไร!

ไม่ใช่ว่ารถม้านี้แปลกประหลาดอะไร...

แต่ชิงเฟิง...

รู้สึกถึงกลิ่นคุ้นเคยบางอย่าง ชิงเฟิงรู้สึกสงสัย เขาใช้พลังจิตเบาๆ เหมือนสายลมพัดมา เปิดมุมผ้าคลุมขึ้น จากนั้นก็เห็นแถวของเอลฟ์ที่ถูกล่ามโซ่ตรวนที่มือและเท้า ดวงตาไร้ประกาย...

เสื้อผ้าของพวกนางขาดวิ่น!

กลิ่นคาว!

โคลนและสิ่งสกปรกดำเหม็น!

เต็มไปทั่วร่างกาย!

ราวกับสัตว์เลี้ยง!

ดวงตาของชิงเฟิงเย็นเยียบลงในทันที พร้อมกันนั้นก็รู้ว่าควรจะเริ่มต้นอย่างไร เขาคิดครู่หนึ่งแล้วตามรถม้านั้นไป...

สิบกว่านาทีต่อมา...

ชิงเฟิงเห็นรถม้าจอดที่หน้าตรอกแคบๆ ค่อนข้างห่างไกล!

หนึ่งนาทีต่อมา...

จากบ้านเก่าทรุดโทรมในตรอกมืด มีชายร่างอ้วน สวมชุดดำ สายตาลามก เดินออกมาช้าๆ เขาเร่งฝีเท้าไปที่หน้ารถม้าพลางเอ่ย

"เฮ้ เพื่อน"

"วันนี้อากาศดีจริงๆ... สินค้าที่ฉันสั่งเป็นยังไงบ้าง?"

คนขับรถพยักหน้า ถูมือไปมา ยิ้มประจบ

"นายท่านซื้อมาสิบกว่าครั้งแล้ว ยังไม่วางใจสินค้าของพวกเราอีกหรือ?"

"ครั้งนี้สินค้าล้วนเป็นของใหม่!"

"ตามที่ท่านต้องการ!"

"ทั้งหมดเป็นเอลฟ์ชั้นสูง!"

"และอายุยังน้อย สะดวกต่อการฝึกสอน..."

นายท่านได้ยินแล้วพอใจมาก เขายิ้ม ค่อยๆ เดินไปที่หน้ารถม้า เปิดมุมผ้าสกปรกขึ้น ดูสินค้าข้างใน...

พวกเอลฟ์ข้างใน...

เห็นมุมหนึ่งถูกเปิด...

รีบมอง...

แต่เมื่อเห็นว่าเป็นลุงที่ดูมอมแมม ก็ถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว...

พวกนางปิดปาก...

ร่างกายสั่นไม่หยุด!

นายท่านผู้นั้นยิ้มบางๆ ยื่นมือไปลูบคลำเอลฟ์คนหนึ่ง เอลฟ์ผู้นั้นกลัวจนตัวสั่น แต่เมื่อถูกสัมผัสจุดอ่อนไหว ร่างกายก็ถอยหลังโดยไม่รู้ตัว แต่นี่กลับทำให้นายท่านไม่พอใจ!

ยกมือขึ้น ตบเข้าไปอย่างแรง!

ทำเอาเอลฟ์ที่เหลือ...

ไม่กล้าส่งเสียง

คนขับรถเห็นภาพนั้น รีบพูด

"นายท่านคราน อย่าลงมือสิครับ ตอนนี้พวกเขายังไม่ใช่สินค้าของท่าน ถ้าท่านจู่ๆ ไม่ซื้อ พวกเราก็จะเป็นฝ่ายเสียเปรียบน่ะสิ..."

นายท่านที่ชื่อคราน...

ยิ้มบางๆ...

หยิบถุงใบหนึ่งจากกระเป๋า โยนให้คนขับรถพลางพูด

"ปากเจ้าดีขึ้นเรื่อยๆ ถ้าทำงานนี้ไม่ไหว มาทำงานที่ร้านฉันก็ได้... นี่ 35 เหรียญทอง นับดูว่าครบไหม ถ้าไม่มีปัญหา..."

"พวกสินค้าพวกนี้..."

"ช่วยส่งเข้าร้านให้ด้วย!"

คนขับรถไม่แม้แต่จะมอง รับถุงเงินมาทันที ยิ้มประจบ

"ขอบคุณนายท่านครับ ผมเชื่อใจในเครดิตของนายท่านมาก ส่งเดี๋ยวนี้เลย ส่งเดี๋ยวนี้เลย!"

คนขับรถดึงผ้าขาดออก!

แสงแดดส่องเข้าไปในกรง!

ผิวขาวบริสุทธิ์ของเอลฟ์...

ใบหน้างดงามศักดิ์สิทธิ์ปรากฏ! เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหัน ไม่ได้ทำให้พวกนางตกใจ แต่กลับสงบนิ่งรับความอบอุ่นจากแสงแดด ราวกับว่านี่เป็นครั้งแรกที่พวกนางได้เห็นแสงในระยะเวลายาวนาน...

แต่ผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที...

คนขับรถก็หยิบแส้ขึ้นมา!

เริ่มฟาดพื้น ให้พวกเอลฟ์เหล่านี้เดินลงมา...

.....

ชิงเฟิงมองพวกเอลฟ์ นึกถึงภาพตอนที่เจอเซียเว่ยครั้งแรก ร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผล...

กับพวกเอลฟ์เหล่านี้...

ไม่ใช่แค่คล้ายคลึง...

ต้องบอกว่า...

เหมือนกันไม่มีผิด!

ขณะที่พวกเอลฟ์กำลังลงมาจากกรงเหล็กบนรถม้า ก็ดึงดูดความสนใจของผู้คนรอบข้าง เสียงตะโกนดังขึ้น

"โอ้โฮ... นายท่านคราน มีของใหม่อีกแล้วหรือ ฮ่าๆๆ ดูท่าชุดนี้ไม่เลวเลยนะ!"

"ใช่... ดูเหมือนจะเป็นเอลฟ์ชั้นสูงทั้งหมด..."

"ไม่รู้ว่าคุณภาพจะเป็นยังไง คราวที่แล้วซื้อเอลฟ์จากนายท่านคราน ไม่กี่วันก็ตาย..."

นายท่านครานยิ้มบางๆ ตอบ

"อาเค่อเอ๋ย นั่นเพราะกลุ่มทหารรับจ้างพวกเจ้าทำเกินไปต่างหาก!"

"อย่ามาโทษข้านะ!"

"ใครๆ ก็รู้..."

ชิงเฟิงส่ายหน้า...

เขามองไปทางวังกลางเมืองอันหรูหรา ดวงตาเย็นชา พูดเรียบๆ

"ช่างเป็นประเทศที่ไร้ซึ่งความหวัง เป็นโลกที่น่าขัน... เมื่อไม่มีเทพเจ้าคุ้มครอง ก็กลายเป็นไร้ค่าเช่นนี้หรือ?"

......

20 นาทีต่อมา...

คนขับรถขี่รถม้าจากไป...

พวกเอลฟ์ทั้งหมดถูกพาเข้าไป...

ในบ้านของนายท่านคราน

ชิงเฟิงทิ้งพลังวิญญาณเล็กน้อยไว้บนตัวคนขับรถ จากนั้นยกเลิกการกำบังตัว ค่อยๆ เดินไปยังส่วนลึกสุดของตรอก... ก้าวเดียวก็มาถึงหน้าบ้านของนายท่านคราน บนหลังคาบ้านมีตัวอักษรประหลาด!

เขาอ่านไม่ออก... แต่เข้าใจภาพวาดซัคคิวบัส...

และรูปหัวใจตรงท้าย!

เขายกมือขึ้นเบาๆ เคาะประตู!

จากนั้นก็มีเสียงตอบจากในบ้าน

"บอกแล้วว่าวันนี้ไม่รับแขก ไป ไปเลย"

ชิงเฟิงเคาะประตูอีกครั้ง จากนั้นประตูก็ถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว นายท่านครานบ่นพึมพำ

"เจ้าเป็นอะไร..."

"บอกแล้วว่า..."

คำพูดที่เหลือจู่ๆ ก็ติดคอ ไม่ได้พูดต่อ... นายท่านครานตกใจกับดวงตาสีม่วงเย็นชาลึกล้ำของชิงเฟิง ชิงเฟิงใช้พลังจิตพูดก่อน

"ข้าจะซื้อเอลฟ์สักตัว ได้ยินว่าที่นี่มี ข้าก็เลยมา"

ครานตกตะลึง...

เขาไม่เห็นชิงเฟิงขยับปาก แต่กลับได้ยินเสียง!

ไม่เพียงเท่านั้น...

ภาษาที่ชิงเฟิงพูด!

เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน...

แต่กลับเข้าใจความหมาย!

เมื่อเขาได้สติ มองดูเสื้อผ้าของชิงเฟิงที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ก็แน่ใจในทันทีว่านี่คือลูกค้ารายใหญ่จากต่างถิ่น เขายิ้มกว้างพูด

"ท่านต้องการเอลฟ์ใช่ไหม มี มี ท่านมาได้จังหวะพอดี!"

"พวกเอลฟ์เหล่านี้!"

"ล้วนเป็นเอลฟ์ชั้นสูงที่เพิ่งมาถึง!"

"ตามข้ามา!"

ครานรีบเปิดประตูเชิญชิงเฟิงเข้าไปข้างใน ชิงเฟิงพยักหน้าอย่างเย็นชา แล้วเดินเข้าไปในห้อง!

ในห้อง...

เรียบง่ายมาก มีเพียงโต๊ะตัวเดียว!

ที่เหลือ...

ล้วนเป็นกรงเหล็ก!

ในกรงเหล็กเหล่านี้ไม่ได้มีแค่เอลฟ์ ยังมีคนสัตว์... และมนุษย์ ร่างกายสกปรกทั้งหมด ไม่มีใครสะอาดเลยสักคน ชิงเฟิงเดินไปที่หน้ากรงคนสัตว์บางคน มองพวกเขา สังเกตขนของพวกเขาอย่างละเอียด…