บทที่ 335 ประมุขลัทธิหมอกเลือดมาเยือน

บทที่ 335

ประมุขลัทธิหมอกเลือดมาเยือน

ชิงเฟิงเห็นภาพนี้ สีหน้าเต็มไปด้วยความขอโทษ...

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ชิงเฟิงก็ตามไปด้วย จากนั้นก็เห็นที่โต๊ะอาหารด้านนอก เชียนเชียนถูกจิวเยว่มัดติดกับเก้าอี้ จากนั้นจิวเยว่ยิ้มยกจานเปล่า...

มาที่หน้าหม้อทำอาหาร...

ใช้ทัพพีตักของที่มีกลิ่นฉุน...

แต่บรรยายไม่ถูก...

อาหารที่บิดเบี้ยวประหลาดออกมา ชิงเฟิงมองอาหารจานนี้ ส่ายหน้าในใจ... พลางคิด: แย่แล้ว ดูระดับนี้... หม้อนี้คงใช้ไม่ได้แล้ว!

เขามองเชียนเชียนอย่างเป็นห่วง...

ในสมองกำลังคิด...

จะห้ามดีไหม!

คิดประมาณ 0.02 วินาที ชิงเฟิงก็ตัดสินใจได้... เขารีบลุกขึ้น เดินอย่างดุดันไปหน้าจิวเยว่ จิวเยว่เห็นท่าทางก็ชะงักเล็กน้อย

"ชิงเฟิงมีอะไรหรือ?"

ชิงเฟิงพยักหน้า...

เชียนเชียนเห็นภาพนี้ ราวกับเห็นความหวัง...

คุณชาย...

จากนั้นก็ได้ยินชิงเฟิงพูด

"ไม่มีอะไร แค่อยากถามว่า วันนี้เย็นเจ้าอยากกินอะไร?"

จิวเยว่คิดแล้วตอบ

"เหมือนเดิมแล้วกัน..."

ชิงเฟิงพยักหน้า กลับไปนั่งที่เดิม...

แล้วมองเชียนเชียนด้วยสีหน้าขอโทษ...

เชียนเชียน: ......

ตอนที่จิวเยว่กำลังจะป้อนให้เชียนเชียนกิน...

จิวเยว่หยุดกะทันหัน...

จิวเยว่ที่ยิ้มแย้มแจ่มใส...

สีหน้าค่อยๆ เย็นชาลง

ชิงเฟิงสังเกตเห็นความผิดปกติของจิวเยว่จึงถาม

"จิวเยว่เป็นอะไร?"

นางมองชิงเฟิง... อธิบาย

"ข้าเพิ่งได้รับสารส่งเสียง ประมุขลัทธิหมอกเลือดมาหาถึงที่!"

"ยังเจาะจงชื่อ..."

"เรียกร้องให้พวกเราส่งมอบคนของแดนนรก!"

"เขาอยู่ในห้องโถงตอนนี้..."

"รออยู่"

"ชิงเฟิง เจ้าเป็นเจ้าแห่งแดนนรกในที่ลับ..."

"เจ้ามีความคิดเห็นอย่างไร?"

ชิงเฟิงจมอยู่ในภวังค์ จู่ๆ ความคิดดีๆ ก็ผุดขึ้น เขาแก้เชือกที่มัดเชียนเชียนอย่างไม่มีพิรุธ แล้วพูด

"งั้นพาเชียนเชียนกับเซียเว่ยไปด้วย ข้าก็จะไป..."

"ถึงตอนนั้นยังไง..."

"จิวเยว่ เจ้าคุ้มครองพวกนางก็พอ ที่เหลือให้ข้าจัดการ..."

"ข้ามีแนวคิดแล้ว..."

"แผนคือแบบนี้..."

......

ชิงเฟิงบอกแผนกับพวกนาง...

จิวเยว่และคนอื่นๆ...

ฟังจบแล้ว ดวงตาเป็นประกายขึ้นเรื่อยๆ!

จิวเยว่พยักหน้า...

พูดทันที

"แผนนี้แหละ!"

จากนั้นโบกมือเบาๆ ซัดเชียนเชียนและเซียเว่ย...

ไม่กี่วินาทีต่อมา...

พวกเขาก็มาถึงห้องโถง...

.....

ประมุขลัทธิหมอกเลือดรู้สึกถึงคลื่นพลังจิตของจิวเยว่ เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เผยใบหน้าชั่วร้ายแต่หล่อเหลาเหลือเกิน เขามองไปที่บัลลังก์ในห้องโถงของเผ่าจิ้งจอก เห็นเซียเว่ยและเชียนเชียนก็ยิ้ม...

จากนั้นพูด

"องค์หญิงเก้า... ดูเหมือนข่าวลือจะไม่จริงนะ...."

"ไม่งั้น..."

"คงไม่พาพวกเขามาง่ายๆ แบบนี้หรอก!"

จิวเยว่สีหน้าเรียบเฉย

"ข่าวลือเป็นความจริง!"

ประมุขลัทธิหมอกเลือดชะงักเล็กน้อย สีหน้าไม่ดี

"องค์หญิงเก้า พวกเจ้าหมายความว่าอย่างไร!"

"จะขัดแย้งกับลัทธิหมอกเลือดจริงๆ หรือ?"

"พวกเราเชิญเจ้า!"

"เจ้าปฏิเสธก็แล้วไป ยังขัดขวางลัทธิหมอกเลือดของเราอีก!"

"ยังเข้าร่วมแดนนรก!"

"ฝ่ายตรงข้ามลัทธิหมอกเลือดของเรา!"

"ดูถูกลัทธิหมอกเลือดของเรา หรือรำคาญลัทธิหมอกเลือดของเรากันแน่!"

จิวเยว่ส่ายหน้าพูด

"ประมุขลัทธิหมอกเลือด ข้าคิดว่าท่านเข้าใจผิด แต่ข้าก็รำคาญการกระทำของลัทธิหมอกเลือดจริงๆ!"

"แต่พวกเราไม่ได้เข้าร่วมแดนนรก!"

"แค่ความสัมพันธ์ร่วมมือกัน..."

"ความแค้นระหว่างพวกท่าน!"

"ข้าไม่อยากยุ่งเกี่ยวเลย!"

ประมุขลัทธิหมอกเลือดได้ยินแล้วชะงักเล็กน้อย จากนั้นพลังเลือดในมือปั่นป่วน จับตัวเป็นมีดบินพุ่งใส่เซียเว่ยและ เชียนเชียนอย่างรวดเร็ว...

"โครม!"

จิวเยว่ป้องกันมีดบินนั้นไว้ได้!

ประมุขลัทธิหมอกเลือดเห็นดังนั้น...

หัวเราะเย็นชา

"องค์หญิงเก้า แล้วนี่หมายความว่าอย่างไร!"

"ไม่ใช่บอกว่า..."

"พวกเจ้าแค่ความสัมพันธ์ร่วมมือกัน..."

"ข้าใช้นามของข้าฆ่าคนของแดนนรกพวกนี้ ก็ไม่เกี่ยวกับเผ่าจิ้งจอกของพวกเจ้าใช่ไหม"

จิวเยว่พูดเสียงเย็น

"นี่เป็นอาณาเขตของเผ่าจิ้งจอก ยังไม่ถึงคราวที่ลัทธิหมอกเลือดอย่างเจ้าจะมาอาละวาด!"

ประมุขลัทธิหมอกเลือดสีหน้าไม่สบายใจ...

จิวเยว่พูดต่อ

"เจ้าฆ่าพวกนางในอาณาเขตของพวกเรา ความร่วมมือระหว่างพวกเรากับแดนนรกคงได้รับผลกระทบ เรื่องนี้เจ้าคิดไม่ออกหรือ... ท่านประมุขผู้ไร้สมอง?"

สีหน้าประมุขลัทธิหมอกเลือดเปลี่ยนไปมา พลังอำมหิตแผ่ซ่าน... ดูเหมือนจะโกรธ... สุดท้ายเขามองจิวเยว่... พูดดุดัน

"พูดแบบนี้ แค่ฆ่าพวกนางนอกเมืองเทพจิ้งจอกก็ไม่มีปัญหาสินะ?"

จิวเยว่พยักหน้า...

ประมุขลัทธิหมอกเลือดพยักหน้า แล้วก็จากไป!

จิวเยว่มองชิงเฟิง...

ยิ้มพูด

"เขาลงมือจริงๆ นะ!"

ชิงเฟิงก็ยิ้มพยักหน้า พูดกับเซียเว่ย

"เริ่มได้"

เซียเว่ยยิ้มน้อยๆ ใช้เมล็ดสีดำเรียกเงาของอวี๋ชิงเฟิงออกมาอีกครั้ง... ชิงเฟิงควบคุมเงานี้...

แอบตามประมุขลัทธิหมอกเลือด!

.....

2 นาทีต่อมา...

ชิงเฟิงตามมาหลายหมื่นลี้แล้ว..

เห็นว่าพอดีแล้ว!

ก็ปล่อยพลัง ยกหมัดพุ่งเข้าฆ่าประมุขลัทธิหมอกเลือดทันที!

ประมุขตกใจ!

รีบใช้พลังเลือด!

สร้างโล่ป้องกัน แต่พลังของชิงเฟิงแรงเกินไป...

เขาถูกซัดลงดินทันที!

ประมุขลัทธิหมอกเลือดลุกขึ้นทันทีตะโกนโกรธ

"ใครกัน กล้าโจมตีซ่อนเร้น..."

พอเห็นหน้าผู้โจมตี ก็ทั้งตกใจทั้งโกรธ

"เป็นเจ้า... เจ้าแห่งแดนนรก! ทำไมเงาของเจ้าถึงมาปรากฏที่นี่ได้?"

ชิงเฟิงพูดเย็นชา

"เจ้าเพิ่งจะคิดฆ่าคนของข้า เงานี้ของข้าก็เลยปรากฏ..."

ไม่ได้พูดต่อ รอบเงามีสายฟ้าแลบ ชี้ไปที่ประมุขลัทธิหมอกเลือด!

บนท้องฟ้า...

สายฟ้าทรงพลังฟาดลงมาทันที!

พร้อมแสงดาวเก้าสี!

ประมุขลัทธิหมอกเลือดคิดไม่ทัน!

รีบสร้างโล่เลือด พอสายฟ้าเทพเก้าสีสัมผัสโล่เลือด! เสียงดังสนั่นฟ้าก็มาถึง คลื่นพลังมหาศาลแผ่ซ่านนับหมื่นหมื่นลี้!

เผ่าพันธุ์นับพันจับตามองทิศทางนี้...

ควันค่อยๆ จางหาย...

พันลี้โดยรอบ ต้นไม้ภูมิประเทศถูกทำลายหมด!

สายฟ้าอาละวาด!

ยังเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่เป็นระยะ

ประมุขลัทธิหมอกเลือดป้องกันได้ แต่ร่างกายกลับยืนไม่มั่น เสื้อผ้าฉีกขาด... แรงกระแทกอันทรงพลังของสายฟ้านี้ส่งผลถึงเนื้อหนังเล็กน้อย...

แต่ก็ปรับตัวได้เร็ว!

ประมุขลัทธิหมอกเลือดตะโกนโกรธ

"เจ้าแห่งแดนนรก... ฝีมือดี งั้นวันนี้คิดบัญชีเก่าใหม่พร้อมกัน!"

พลังสีแดงเลือดไหลเวียนในมือเขา รวมตัวเป็นดาบ พุ่งฟันเจ้าแห่งแดนนรกอย่างรวดเร็ว!

ชิงเฟิงยืนอยู่กับที่...

ไม่ขยับดั่งภูผา!

ตอนที่ประมุขลัทธิหมอกเลือดกำลังจะฟันโดน!

พื้นดินก็พลันมีเสาหินผุดขึ้นอย่างรวดเร็ว ซัดเขากระเด็นขึ้นฟ้า ชิงเฟิงโบกมือเบาๆ ดินและไม้ราวกับมีชีวิต กลายเป็นเถาวัลย์ หนาม พุ่งเข้าโจมตีประมุขลัทธิหมอกเลือด!

ประมุขลัทธิหมอกเลือดเห็นดังนั้น...

ตะโกน..

[วิถีดาบเลือด!]

รอบกายประมุข พลังสังหารไหลเข้าสู่ความว่างเปล่า!

พลังสีแดงค่อยๆ ปกคลุมโดยรอบ....

ชั่วพริบตา!

ดาบยักษ์นับไม่ถ้วนปรากฏลอยขึ้นจากความว่างเปล่า!

ทำลายเถาวัลย์ดินทันที…