บทที่ 311 แดนนรกและประเทศจิ่วโจวจะประชุมกัน!

บทที่ 311

แดนนรกและประเทศจิ่วโจวจะประชุมกัน!

ในหัวของเขาค่อยๆ ปรากฏร่างน่ากลัวขึ้นมา... ผ่านไปสิบกว่าวินาที ซื่อเทียนเฉิงส่ายหัว...

คงจะ...

ไม่ใช่เจ้าแห่งนรกหรอกมั้ง...

เขาจะมาหาอวี๋ชิงเฟิงเองได้ยังไง แม้จะต้องพบกันก็ควรพบในแดนนรกสิ...

แต่ถ้าเป็นเขาจริงล่ะ...

ประเทศจิ่วโจวจะ....

จะต้อนรับเทพผู้ยิ่งใหญ่นี้อย่างไร...

"พ่อคะ? พ่อจะไปช่วยชิงเฟิงหรือยัง ถ้าไม่พูดอีกหนู จะวางสายแล้วนะ"

ตอนที่ชิวเยียนกำลังจะวางสาย ซื่อเทียนเฉิงก็พูด

"อยู่ๆ อยู่ พ่อกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่..."

"เอ่อ..."

"ชิวเยียน พ่อจะส่งรูปให้หนึ่งรูป..."

"ดูสิ..."

"พื้นหลังสีดำที่หนูเห็นเหมือนแบบนี้ไหม..."

พูดจบโทรศัพท์ของชิวเยียนก็ดังขึ้น ชิวเยียนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา...

จากนั้นก็เห็น...

บนท้องฟ้าสูงสีทองแดงอันงดงาม... เจ้าแห่งนรกที่มองไม่เห็นใบหน้านั่งอยู่บนบัลลังก์สีขาวอย่างสูงส่ง เขาสวมเสื้อคลุมมังกรสีดำทอง ลวดลายสัตว์ร้ายสี่ตัวสีทองอ่อนเรียงตัวอย่างเป็นระเบียบ!

ไขว่ห้าง...

พิงศีรษะไปทางขวาในเงามืด มองไม่เห็นใบหน้าเห็นแค่ริมฝีปากที่ดูชั่วร้าย...

รอบข้าง...

เต็มไปด้วยคนที่ถูกหมอกดำปกคลุม!

ชิวเยียนไม่ได้มองพื้นหลังสีดำที่ซื่อเทียนเฉิงพูดถึง แต่จ้องมองคนบนบัลลังก์ หายใจถี่ขึ้นเรื่อยๆ

......

ภาพความน่ากลัวที่เพิ่งเห็น...

ยังคงชัดเจน!

ชิวเยียนรีบพูด

"พ่อ... คนที่จับชิงเฟิงไปก็คือคนที่นั่งบนบัลลังก์สีขาวนั่นแหละ แบบเสื้อผ้าเหมือนกันไม่มีผิด..."

"แล้วก็แรงกดดันแบบนั้น..."

"เป็นเขาแน่ๆ!"

"พวกพ่อเคยเจอเขามาก่อนใช่ไหม?"

"เป็นคู่ปรับหรือเปล่า? ตอนนั้นพ่อไม่ได้บาดเจ็บใช่ไหม..." "...." "พ่อ พ่ออยู่ไหน หายไปอีกแล้ว..."

ตอนนี้ร่างกายของซื่อเทียนเฉิงสั่น

"ชิวเยียน ชิงเฟิง... น่าจะไม่เป็นไร..."

"คนนั้นเป็นพวกเดียวกัน..."

"ไม่ต้องตกใจ ไปฝึกก่อนนะ..."

พูดจบก็วางสาย แล้วพูดอย่างไม่อยากเชื่อ

"เจ้าแห่งนรก..."

"มาด้วยตัวเองจริงๆ!"

"ทำไมมาหาชิงเฟิง? มาประเทศจิ่วโจวมีจุดประสงค์อะไร?"

"เดี๋ยวก่อน..."

หัวหน้าทีมดูเหมือนจะนึกอะไรได้ พึมพำ

"ไม่นานมานี้เจ้าแห่งนรกดูเหมือนจะโกรธในแดนนรก หรือว่าชิงเฟิงเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เจ้าแห่งนรกมาสอบสวนด้วยตัวเองเลยหรือ?"

"ตายแล้ว!"

"ไม่ได้!"

"ต้องรีบรายงาน..."

คิดถึงตรงนี้เขาก็หายตัวไป...

.....

สิบกว่านาทีต่อมา...

อีกด้านหนึ่ง...

ตอนนี้ชิงเฟิงและร่างที่สองของเขาเดินอยู่ในเมืองที่คึกคัก!

ยามค่ำคืนของเมืองเซี่ยงไฮ้คึกคักมาก...

ผู้คนพลุกพล่าน...

ตอนนี้ชิงเฟิงปล่อยพลังจิตบดบังตัวเอง คนที่เดินผ่านไปมาไม่สามารถรู้สึกถึงพวกเขาได้ ตอนที่ชิงเฟิงกำลังคิดว่าจะซื้อบ้านสักหลังไว้อยู่ดีไหม โทรศัพท์ในกระเป๋าก็ดังขึ้น เขามองดูอย่างละเอียด...

พบว่าเป็นสายจากหัวหน้าใหญ่ เขาส่งโทรศัพท์ให้ร่างที่สอง...!

ให้เขารับสาย...

หลังจากร่างแยกรับสาย เสียงเกร็งๆ ของหัวหน้าใหญ่ก็ดังมา

"ชิงเฟิง ตอนนี้นาย อยู่ที่ไหน?"

ชิงเฟิงตอบตามจริง

"ตอนนี้ผมอยู่ที่ถนนในเมืองเซี่ยงไฮ้ครับ... มีอะไรหรือเปล่า?"

หัวหน้าใหญ่พูดอย่างตื่นเต้น

"ไม่มีอะไร... แค่อยากถามว่า...."

"เจ้าแห่งนรก..."

"อยู่ข้างๆ นายไหม..."

ชิงเฟิงมองร่างจริงแวบหนึ่ง

"อยู่ครับ!"

ปลายสายถึงกับสูดหายใจเฮือก... จากนั้นก็มีเสียงพูดคุยกัน... ผ่านไปสักพัก หัวหน้าใหญ่ถึงพูด

"ชิงเฟิง..."

"พูดตามตรงมา..."

"เจ้าแห่งนรก... ที่โกรธเมื่อไม่นานมานี้ เกี่ยวกับนายหรือเปล่า?"

ชิงเฟิง: ???

เจ้าแห่งนรกโกรธเมื่อไม่นานมานี้ หรือว่าเป็นตอนที่ฉันเห็นอาการบาดเจ็บของเซียเว่ย... แล้วโกรธในช่วงนั้น?

คิดว่าน่าจะใช่...

ชิงเฟิงครุ่นคิดอย่างละเอียด...

ยิ้มน้อยๆ!

ทันใดนั้นก็มีความคิด…

เขาเข้าใจแล้วว่าจะทำให้เจ้าแห่งนรกปรากฏตัวอย่างเปิดเผยได้อย่างไร... และยังแก้ปัญหาอื่นๆ ได้ด้วย เขาค่อยๆ พูด

"หัวหน้าใหญ่ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับผมนะครับ... สถานการณ์ที่แน่ชัดผมก็ไม่รู้..."

"แต่ที่ท่านเจ้านรกมาหาผม..."

"เป็นเรื่องการประชุม ท่านเจ้านรกบอกว่า..."

"ประเทศจิ่วโจวก็เข้าร่วมได้..."

"สถานที่ประชุม..."

"ศาลากลางแดนนรก!"

"เวลาที่แน่นอนคือพรุ่งนี้เที่ยงตรง!"

"อะไรนะ!"

หัวหน้าใหญ่อุทานด้วยความตกใจ ตามด้วยเสียงอึกทึกมากมาย ชิงเฟิงไม่สนใจอีกต่อไป วางสายทันที... หลังจากวางสาย ชิงเฟิงและร่างที่สองของเขาก็ค่อยๆ หายตัวไป...

......

จากนั้นชิงเฟิงก็จองห้องพักโรงแรม...

นอนลงในห้องพัก...

แล้วปล่อยจิตสำนึกเข้าสู่ร่างที่สี่...

เขาเงยหน้าขึ้นก็เห็นสายตาห่วงใยของจิวเยว่ เมื่อจิวเยว่เห็นชิงเฟิงกลับมา ก็ถามด้วยความกังวล

"ทำไมระดับของนายถึงตกลงมาถึงทองแดง โดนรังแกจนบาดเจ็บสาหัสจนระดับลดลงหรือเปล่า?"

ชิงเฟิงส่ายหัว....

"ไม่ใช่ ฉันแค่เปลี่ยนร่างที่สามให้เป็นร่างที่สี่ เอาละจิวเยว่ มาคุยเรื่องสำคัญกันเถอะ..."

เมื่อจิวเยว่ได้ยินว่าชิงเฟิงไม่เป็นอะไรก็โล่งใจ...

เขาพูดต่อ "เรื่องมันเป็นแบบนี้..."

.....

ชิงเฟิงเริ่มเล่าเรื่องแดนนรก...

รวมถึงเชียนเชียนและคนอื่นๆ...

แม้แต่แผนการเกี่ยวกับเมืองใต้ดิน... และแผนส่วนใหญ่ก็บอกจิวเยว่หมด!

หลังจากฟังจบ จิวเยว่ก็พยักหน้าอย่างจริงจัง เธอมอง ชิงเฟิงด้วยความสงสัยแล้วพูด

"ชิงเฟิง นายอยากพัฒนาแดนนรกในชั้น 50 และ 49 ให้เติบโตอย่างรวดเร็ว แล้วต่อกรกับลัทธิหมอกเลือดเหรอ?"

ชิงเฟิงพยักหน้า...

มองเธอแล้วพูด

"ฉันรู้ว่าลัทธิหมอกเลือดพัฒนาในชั้น 50 มาเป็นร้อยปี แดนนรกจะตามทันภายในสามเดือน..."

"เป็นไปไม่ได้เลย..."

"เหมือนนิทานเพ้อฝัน!"

"แต่แดนนรกไม่ใช่ไพ่ตายหลัก... แล้วก็พูดไปแล้วถึงความพิเศษของแดนนรก แค่ตั้งตัวละครเจ้าแห่งนรกให้อยู่ได้ แดนนรกก็จะเติบโตได้อย่างรวดเร็ว!"

จิวเยว่พยักหน้าพูดอย่างกังวล

"แต่พลังนี่..."

"จะโม้มากไปไหม?"

"เลื่อนลอย..."

"จะให้คนเชื่อต้องออกหน้าใช่ไหม..."

"ถ้าไม่มีพลังขนาดนั้นจะข่มคนอื่นได้ยังไง"

พูดยังไม่ทันจบ เธอก็เห็นชิงเฟิงยิ้มลึกลับ คิดในใจ: หรือว่าชิงเฟิงมีวิธีอื่น?

จิวเยว่สงสัย...

ชิงเฟิงพูด

"พลังของเจ้าแห่งนรก ฉันมี!"

สั้นกระชับ...

ม่านตาของจิวเยว่หดขยายทันที มองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ

ในใจเธอ...

นึกถึงคำว่าเหลือเชื่อขึ้นมาทันที...

เหนือกว่าระดับราชา...

พลังระดับนี้ แม้แต่พี่สาวของเธอก็ยังไม่เคยถึง!

เพื่อหาวิธีก้าวข้ามขีดจำกัด...

ถึงกับต้องเข้าไปในชั้นลึก...

เธอรู้ว่าชิงเฟิงไม่ใช่คนโอ้อวดหรือหยิ่งผยอง แต่พอนึกถึงพลังของชิงเฟิง... จิวเยว่ก็ขมวดคิ้ว...

ชิงเฟิงเห็นเธอเป็นแบบนั้นก็ยิ้มพูด

"พอเถอะๆ อย่าคิดมากเลย... สถานการณ์ที่แน่ชัดฉันก็บอกเธอแล้ว ถึงเวลาแค่ช่วยดูแลเชียนเชียนและคนอื่นๆ ก็พอ เธอไม่จำเป็นต้องออกหน้า แดนนรกจะดึงดูดได้เท่าไหร่..."

"ก็ต้องดูพวกเขา..."

"กำลังหลักยังอยู่ที่ประเทศจิ่วโจว..."