บทที่ 277 (*´・ｖ・) (1)

บทที่ 277

(*´・ｖ・) (1)

ทันใดนั้นหัวหน้าใหญ่ก็ได้สติ!

รีบปล่อยพลังจิตออกมาครอบคลุมสมาชิกทีมแนวหน้าทั้งหมด แล้วเอ่ยปากอย่างจริงจัง

"เรื่องนี้ห้ามเล่าออกไปเด็ดขาด!"

"ได้ยินไหม!"

"ได้ยินแล้ว!"

เหล่าทหารตอบเสียงดัง! หัวหน้าใหญ่มองชิงเฟิงอีกครั้ง....ยังรู้สึกไม่วางใจ จึงเอ่ยปาก

"เพื่อความปลอดภัย!"

"พวกเจ้าจงสาบานต่อ 'เต๋า' ของตัวเองซะ!"

"ในคำสาบาน! ต้องเพิ่มว่าถ้าผิดคำสาบานจะไม่ได้เกิดใหม่ชั่วนิรันดร์!" สมาชิกทีมแนวหน้าและเจ้าหน้าที่สนับสนุนจากจิ่วโจวมองหน้ากัน จากนั้นก็พยักหน้าพร้อมเพรียงกัน แล้วเข้าแถวทีละคนเพื่อสาบานอย่างเด็ดขาด!

อวี๋ชิงเฟิง: ......

ชิงเฟิงไม่รู้สึกว่ามีปัญหาอะไร...

ที่เขากล้าพูดออกมา....

ก็เพราะว่าพลังของเขาแข็งแกร่งพอที่จะปกป้องตัวเองได้แล้ว! อีกอย่าง ถ้ามีคนอยากได้น้ำตาของต้นไม้แห่งโลกจริงๆ พวกเขาคงไม่ฆ่าเขาหรอก แต่จะมาขอร้องเขาต่างหาก!

ความกังวลของหัวหน้าใหญ่....

ชิงเฟิงย่อมเข้าใจ!

กลัวว่าเขาจะถูกลอบสังหาร แล้วต้องพัวพันกับปัญหาและความวุ่นวาย! เรื่องนี้ ชิงเฟิงรู้สึกซาบซึ้งใจอยู่บ้าง....

ชิงเฟิงหันตัวมาหารองอธิการบดีชินและอาจารย์หลิว

มองพวกเขาสาบานอย่างเหม่อลอย...

"ชิงเฟิง...น้องสาวของนายอยู่ไหน?"

เพียงไม่กี่วินาทีผ่านไป อาจารย์หลิวก็เอ่ยปากถามชิงเฟิง

ชิงเฟิงชะงักไป

เขานึกขึ้นได้ทันใดว่า เมื่อรองอธิการบดีชินและอาจารย์หลิวมาแล้ว... ก็ควรให้ร่างแยกของตัวเองออกมาทักทายด้วย! รองอธิการบดีชินก็เอ่ยปาก

"ใช่แล้ว...ชิงเฟิง ตอนแรกฉันนึกว่าคนที่แต่งตัวเป็นสาวน้อยเวทมนตร์คนนั้นคือนายเสียอีก...."

อวี๋ชิงเฟิง: ......

ชิงเฟิงจึงตอบ

"เธอยังนอนหลับอยู่..."

"ผมจะไปปลุกเธอ!" จากนั้นชิงเฟิงก็ลุกเดินเข้าไปในเต็นท์ แกล้งทำเป็นปลุกน้องสาวของตัวเอง!

แล้วลากเธอออกมา!

น้องสาวทำหน้าไม่พอใจ ปากก็บ่นพึมพำ

"พี่ทำอะไรน่ะ!"

"ฉันยังอยากนอนต่อ!"

"อย่าเพิ่งนอนเลย เดี๋ยวเราก็จะกลับจิ่วโจวแล้ว"

"ทีมสนับสนุนจากจิ่วโจวมาแล้ว..."

"อ้อ..."

สำหรับการพูดคนเดียวแบบนี้

ชิงเฟิงคุ้นเคยดีแล้ว

ไม่รู้สึกอึดอัดใจแต่อย่างใด!

โดยเฉพาะชิงเฟิงที่มีทักษะการแสดงระดับเทพ!

อวี๋ชิงเฟิงลากน้องสาวของตัวเองมาตรงหน้าอาจารย์หลิวและคนอื่นๆ แล้วเอ่ยปาก

"นี่คือน้องสาวของผมครับ"

"ปกติเธอค่อนข้างเย็นชา"

"แทบไม่ค่อยพูดกับใคร"

อาจารย์หลิวเห็นอวี๋ชิงอี๋ที่สวยงามมาก ดวงตาก็เปล่งประกายทันที อดไม่ได้ที่จะคว้ามือเธอไว้แล้วถาม

"เด็กน้อยสวยจังเลย..."

"ขอกอดหน่อยได้ไหม?"

อวี๋ชิงเฟิง: ...

อวี๋ชิงอี๋: ได้ค่ะ! (*´・ｖ・)

จากนั้นอาจารย์หลิวก็กอดอวี๋ชิงอี๋ ดวงตางามจ้องมองใบหน้าอันงดงามของเธออย่างพินิจพิเคราะห์! แล้วก็เริ่มถามเรื่องที่มีแต่ผู้หญิงเท่านั้นที่จะรู้! (อย่าคิดไปไกล แค่เรื่องลิปสติก เครื่องสำอางอะไรพวกนี้!)

หลายนาทีต่อมา...

สมาชิกทุกคนสาบานเสร็จสิ้น

หัวหน้าใหญ่เอ่ยเสียงดัง

"เรียบร้อยแล้ว งั้นเราเตรียมออกเดินทางกันเถอะ!"

จากนั้นพวกเขาก็รีบเดินทางกลับจิ่วโจวทันที!

.......

ไม่กี่นาทีต่อมา...

บนท้องฟ้า...

หัวหน้าใหญ่และรองอธิการบดีชินอยู่ข้างๆ ชิงเฟิง...

อาจารย์หลิวอยู่ข้างๆ น้องสาว ถามโน่นถามนี่... ชิงเฟิง ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่ตอบไปพอเป็นพิธีตลอดทาง...

ส่วนใหญ่เป็นเพราะบางหัวข้อ...

เขาไม่กล้ารับคำ!

อาจารย์หลิวอยากอยู่ด้วยกันกับอวี๋ชิงอี๋ หลังกลับเมืองแล้วยังชวนไปอาบน้ำด้วยกัน....

เรื่องนี้....

ชิงเฟิงไม่รู้จะตอบอย่างไรดี...

หัวหน้าใหญ่ใช้พลังจิตครอบคลุมชิงเฟิงและรองอธิการบดีชิน แล้วเอ่ยปาก

"ชิงเฟิง เดือนหน้าขอน้ำตาสักหยดได้ไหม?"

"พวกเราอยากวิจัยดูหน่อย..."

"ถือโอกาสดูด้วยว่าจะเจือจางใช้ได้ไหม!"

รองอธิการบดีชินก็พยักหน้า แล้วเอ่ยปาก

"ชิงเฟิง น้ำตาหนึ่งหยดของนาย หลังจากรักษาฉันแล้ว ยังมีพลังเหลืออีกมาก!"

"ถ้าเอาไว้แค่รักษาโรค..."

"มันช่างสิ้นเปลืองเกินไป!"

ชิงเฟิงครุ่นคิดอย่างละเอียดแล้วตอบ

"ได้! ไม่มีปัญหา...ตอนนั้นที่เจือจางแล้วก็แบ่งให้ผมบ้างนะ!"

หัวหน้าใหญ่หัวเราะ

"จะบอกว่าแบ่งให้นายทำไม มันเป็นของนายอยู่แล้ว ตอนนั้นนายแบ่งให้พวกเราบ้างยังจะถูกกว่า"

"ฮ่าๆๆ" รองอธิการบดีชินก็หัวเราะออกมา...

......

ในขณะเดียวกัน...

ณ ทำเนียบขาว ประธานาธิบดีเทอลี่มองรายงานในมือ แล้วยิ้มน้อยๆ! หยิบโคล่าข้างๆ ขึ้นมาดื่มอย่างมีความสุข! ปากร้องเพลงเบาๆ

"ดื่มน้ำแห่งความสุขนี้ ช่างเป็นเรื่องดีเหลือเกิน"

เขาไขว้มือเข้าหากัน

ยิ้มพลางพูดกับสมาชิกสภาคนอื่นๆ

"ข่าวนี้แน่ใจแล้วหรือ?"

"ครับ! ท่านประธานาธิบดี..."

"อวี๋ชิงเฟิงและคณะกำลังเดินทางกลับแล้ว..."

"ตามความคืบหน้าที่พวกเขารายงานมา น่าจะกลับถึง จิ่วโจวเร็วๆ นี้ เราจะส่งผู้แข็งแกร่งระดับเหนือธรรมชาติไปสังหารเขาดีไหมครับ!"

เทอลี่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย

"ไม่มีใครเข้าใจจิ่วโจวดีไปกว่าฉัน รวมถึงพวกนายด้วย! พวกเราจะมีวิธีไหนที่จะสังหารอวี๋ชิงเฟิงในดินแดนของพวกเขาได้? แต่ก็ลองป่วนๆ นิดหน่อยก็ไม่เลวนะ"

"พวกนาย!"

"ดูการทำงานของฉันให้ดี!"

"เรียนรู้ไว้หน่อย!" พูดจบเทอลี่ก็เปิดโทรศัพท์มือถือ ไม่กี่วินาทีต่อมาโทรศัพท์ของสมาชิกสภาคนอื่นๆ ก็ดังขึ้น!

เทอลี่รีบพูด

"ตะลึงอยู่ทำไม!"

"รีบกดสิ!"

พวกเขารีบเปิดโทรศัพท์....

หนึ่งในนายพลฝ่ายสงครามดูแล้วอดชื่นชมไม่ได้ นึกในใจ

"ประธานาธิบดีคนนี้ก็มีช่วงที่น่าเชื่อถือเหมือนกันนะ!"

เขารีบพูด

"ท่านประธานาธิบดีวางใจได้ รับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ!"

จากนั้นก็หมุนตัวจากไป

เทอลี่: ???

.......

7 ชั่วโมงต่อมา.....

ชิงเฟิงยังคงเดินทางอย่างราบรื่น!

และพวกเขาก็มาถึงฐานทัพทหารทางการของจิ่วโจวในชั้นที่สองสำเร็จ! ชิงเฟิงและคณะพักผ่อนที่นี่ ได้ติดต่อกับจิ่วโจว อย่างเต็มที่แล้ว... แม้แต่ถ้าชิงเฟิงต้องการ ใช้เวลาแค่ 20 นาทีก็กลับถึงจิ่วโจวได้!

ส่วนเหตุผลที่ยังอยู่ในชั้นที่สอง....

ส่วนใหญ่เป็นเพราะติดตามกองกำลังหลัก

ถือโอกาสติดต่อกับครอบครัวก่อน!

อีกอย่างเขาเพิ่งมาถึง ยังไม่ได้เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตด้วยซ้ำ... ตอนนี้ชิงเฟิงนั่งเล่นอย่างเบื่อหน่ายอยู่บนเฮลิคอปเตอร์

เล่นโทรศัพท์!

เนื่องจากในฐานทัพไม่ค่อยมีที่พักผ่อน ประกอบกับอีกเดี๋ยวชิงเฟิงก็ต้องออกเดินทาง ชิงเฟิงจึงนั่งข้างเฮลิคอปเตอร์และเอนตัวพิงกับร่างแยกของตัวเอง! ตอนที่ชิงเฟิงกำลังจะโทรกลับบ้าน

หัวหน้าใหญ่ก็เดินมาข้างๆ เขา

"ชิงเฟิง...เจ้าคงต้องกลับไปคนเดียวแล้วล่ะ..."

อวี๋ชิงเฟิง: ???

เขางุนงงถาม

"เกิดอะไรขึ้นหรือครับ หัวหน้าใหญ่?"

หัวหน้าใหญ่สีหน้าไม่ค่อยดี

"ปฏิบัติการของเราถูกเปิดเผยแล้ว เรื่องที่เจ้าจะกลับ จิ่วโจววันนี้..."

"คนจิ่วโจวรู้กันหมดแล้ว..."

"ตอนนี้พวกเขาปิดล้อมทางเข้าเมืองใต้ดินทุกทางแล้ว!"

ชิงเฟิงขมวดคิ้ว

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้"

"รายงานถึงจิ่วโจว..."

"ถูกดักฟังหรือครับ?"

หัวหน้าใหญ่พยักหน้า ชิงเฟิงถามต่อ

"แล้วพวกคุณสืบได้หรือยังว่าใครทำ?"

หัวหน้าใหญ่ยิ้มขื่น

"ไม่จำเป็นต้องสืบเลย!"

"เจ้าดูนี่สิ" หัวหน้าใหญ่ส่งโทรศัพท์ให้ชิงเฟิง ชิงเฟิงรับมาดู จากนั้นก็เห็นทวิตเตอร์ที่คุ้นเคย!