บทที่ 257 เทาเทียที่ถูกระบบหลอกมา!

บทที่ 257

เทาเทียที่ถูกระบบหลอกมา!

แต่ชิงเฟิงก็ไม่ได้ทำเกินไป...

ยังเหลือไว้ให้เชียนเชียน 2 ไม้!

อวี๋เชียนเชียนมองเนื้อสันในที่เหลืออยู่ในมือเพียง 2 ไม้ จมอยู่ในภวังค์... ไม่กี่วินาทีต่อมาดวงตาก็พร่ามัว น้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง

เธอกลืนเนื้อสันใน 2 ไม้นั้นเข้าปากในคำเดียว

วิ่งมาหน้าชิงเฟิง ขวางทางเขาไว้ พูดน้ำตาคลอ

"คุณชาย... เมื่อกี้พูดกับเชียนเชียนตั้งเยอะ..."

"ในเมื่อสัญญากับเชียนเชียนว่าจะทำอะไรให้ตั้งมากมาย"

"เอาของกินที่เชียนเชียนชอบไปบ้างก็สมควรนะคะ... แต่คุณชายคะ ขอเหลือให้เชียนเชียนอีกสักไม้สองไม้ได้ไหมคะ... ฉัน..." ยังพูดไม่ทันจบ ชิงเฟิงก็ขัดขึ้นมา

"ฉันเคยสัญญาว่าจะทำอะไรให้เธอตั้งมากมายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"

อวี๋เชียนเชียน: ???

ชิงเฟิงพูดต่ออย่างหนักแน่น

"เมื่อกี้ฉันแค่ถามเธอเท่านั้น"

"จริงๆ แล้วฉันไม่ได้เต็มใจ"

"แค่ถามเธอดู ที่เธอพยักหน้าก็แค่เธอยินดีเท่านั้น!"

"เข้าใจไหม?"

สมองน้อยๆ ที่โง่ๆ ของเชียนเชียนพยักหน้า เรียบเรียงความคิดแล้วชี้ไปที่อวี๋ชิงเฟิง

"งั้น... งั้นทำไมคุณชายถึงเอาเนื้อย่างของฉันไปได้ล่ะ"

"คุณไม่ควรเอาไปนะคะ!"

"คุณชายก็แค่ถามฉันเท่านั้นนะคะ!"

"ทำไมถึงเอาไปไม่ได้ล่ะ?" ชิงเฟิงย้อนถาม พูดต่อเพื่อกดดันทางสติปัญญา

"ฉันถามเธอว่าจะเอาเนื้อย่างคืน เธอก็พยักหน้าตกลง"

"เมื่อฉันถามคำถามนี้!"

"แสดงว่าฉันมีความตั้งใจ! ความตั้งใจนี้ผ่านการครุ่นคิดในหัวหลายตลบ เห็นด้วยกับเรื่องนี้ บวกกับเธอก็พยักหน้าด้วย..."

"ทำไมฉันถึงเอาไปไม่ได้ล่ะ?"

อวี๋เชียนเชียน: .....

ตอนนี้อวี๋เชียนเชียนแทบจะมึนงงไปหมดแล้ว

สุดท้ายได้แต่กระทืบเท้าอย่างร้อนรน น้ำตาไหลไม่หยุด... ชิงเฟิงเห็นเธอเป็นแบบนี้ ก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ

"งั้นฉันให้เธออีกหนึ่งไม้ก็แล้วกัน" ว่าแล้วก็หยิบเนื้อสันในออกมาหนึ่งมัด ดึงออกมาหนึ่งไม้!

ยื่นให้อวี๋เชียนเชียน

อวี๋เชียนเชียนรับไป ชิงเฟิงลูบหัวเล็กๆ ของเธอพร้อมสีหน้าลึกลับ

"เอาล่ะ ช่วยฉันดูต่อไปนะ"

พูดจบก็ก้าวข้ามเชียนเชียนไป

อวี๋เชียนเชียน: ......

เธอมองแผ่นหลังของชิงเฟิง แล้วก็มองเนื้อสันในหนึ่งไม้ในมือตัวเอง กินไปร้องไห้ไป

"คุณชายร้ายจัง!"

ชิงเฟิงกลับไปที่เดิม...

หยิบเนื้อสันในออกมา...

แล้วป้อนให้หนวดสีดำพวกนั้น!

ก็แบบนี้...

ชิงเฟิงป้อนด้วยสีหน้าคาดหวังอยู่ครึ่งชั่วโมง...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา...

เทาเทียก็มีปฏิกิริยาในที่สุด แสงสีดำพุ่งขึ้นฟ้า หมุนวนเป็นวงสีดำ... ไม่นานเทาเทียขนาดฝ่ามือก็ปรากฏตัวตรงหน้าชิงเฟิง...

เทาเทียมีรูปร่างภายนอกเป็นตัวแกะ แต่ดูเหมือนหมาป่ามากกว่า! ฟันเหมือนเสือ มีแขน! ตาอยู่บนหัวปกติ! ไม่มีบรรยากาศโหดร้าย ตะกละ น่ากลัว กลับดูน่ารักนิดๆ....

(หมายเหตุ: เทาเทียในเวอร์ชั่นต่างๆ ถือว่าเป็นเทาเทียแปลกๆ...)

อวี๋ชิงเฟิง: ......

เทาเทียน้อยลืมตาขึ้น พูดเสียงต่ำอย่างเท่ๆ

"เจ้าหรือที่เรียกข้ามา?"

"น่าสนใจดี..."

"พลังต่ำต้อย..."

"แต่กลิ่นอายของเจ้า..."

"ช่างชั่วร้ายจริงๆ"

"อย่าสงสัยในความเป็นของจริงของข้าเลย พวกเราตระกูลเทาเทียดมกลิ่นความชั่วร้ายได้นะ แค่กลิ่นอายชั่วร้ายของเจ้านี่!"

"ข้ายอมทำสัญญากับเจ้า!"

อวี๋ชิงเฟิง: .....

รู้สึกคุ้นๆ ยังไงชอบกล

ตอนนี้ชิงเฟิงทั้งตัวรู้สึกแย่ไปหมด จะว่าไปก็เหมือนกลายเป็นหินไปทั้งตัว...

ดูจากสถานการณ์ตอนนี้

ไม่ค่อยดีเลย....

ชิงเฟิงรีบส่ายหน้า

"เอ่อ... เธอเข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่ทำสัญญาอะไรทั้งนั้น มีธุระต้องไปก่อนแล้ว..."

"พ่อแม่ฉันรอฉันกลับจิ่วโจวอยู่!"

"เธอลองดูสิว่าจะกลับไปเองได้ไหม" พูดจบชิงเฟิงก็หันหลังเดินจากไป เทาเทียตกใจจนเสียงธรรมชาติหลุดออกมา!

เธอร้องว่า "อย่าไป เจ้านี่แหละ มาทำสัญญากับข้าเถอะ!"

อวี๋ชิงเฟิง: (〃'▽'〃) ไม่เอา!

เทาเทียกระโจนเข้าหาอวี๋ชิงเฟิง

"ขอร้องล่ะ ฉันกลับไปไม่ได้นะ... ข้าอ่อนแอที่สุดในหงหวง..."

"แถมยังเป็นลูกผสมกับเผ่าพันธุ์อื่น!"

"หน้าตาก็ไม่เหมือนใคร!"

"ถึงจะมีฐานะสูงส่ง แต่ก็มักถูกดูถูกเพราะหน้าตาไม่ดุร้ายพอ... จริงๆ แล้วความยาวตัวก็แค่ 1600 เมตร... กลับไปก็เท่ากับไปตาย!"

"เห็นเจ้ามีกลิ่นอายชั่วร้ายเต็มตัว เจ้ารับข้าไว้เถอะนะ..."

"แถมสอนข้าให้เป็นเทาเทียที่ยิ่งใหญ่ด้วย! ไม่ต้องกังวล! พอข้าแข็งแกร่งขึ้นจะไม่ลืมเจ้าแน่นอน!"

อวี๋ชิงเฟิง: .....

จะบอกว่าเหมือนเชียนเชียนไม่ได้...

ต้องบอกว่าไม่ต่างกันเลย!

แม่เจ้า! นี่มันระบบอะไรกันเนี่ย!

"ไม่ได้!" ชิงเฟิงปฏิเสธอีกครั้ง! เทาเทียพูดอย่างร้อนรน

"อย่านะ มีคนบอกว่าอยู่กับเจ้าปลอดภัยที่สุด... เอาอย่างนี้ สุดท้ายแล้ว... แค่เจ้าทำสัญญากับข้า เจ้าอยากให้ข้าทำอะไรข้าก็ทำ!"

"ข้าเป็นสาวน้อยน่ารักตัวเล็กที่หายากในโลกหงหวงนะ!"

"จริงเหรอ?" อวี๋ชิงเฟิงเริ่มสนใจ

เทาเทียพยักหน้า

"งั้นบอกฉันได้ไหมว่าใครบอกเธอว่าอยู่กับฉันปลอดภัย?"

เทาเทีย: .....

"เจ้าสนใจแค่เรื่องนี้เหรอ?" ชิงเฟิงพยักหน้าพูดเรียบๆ

"ไม่งั้นจะให้สนใจอะไร? เธอเป็นสาวงามแล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน รสนิยมฉันยังไม่ต่ำถึงขนาดนั้นหรอก..."

เทาเทีย: .....

เธอคิดสักครู่

"ไม่รู้ รู้แต่ว่าเขาชื่อระบบ"

"เป็นผู้แข็งแกร่งลึกลับ บอกว่ามีวิธีช่วยให้ข้าหลุดพ้นจากสถานการณ์ลำบาก ใช้ชีวิตอย่างอิสระ บอกว่าผู้ทำสัญญามีของอร่อยเยอะแยะ..."

"แถมยังชั่วร้ายมาก!"

"ตาก็มีปัญหาเหมือนกัน..."

"ยังบอกว่าไม่หลอกเทาเทียแน่นอน ไม่เชื่อก็ลองชิมได้! ข้าก็เลยเชื่อ ปรากฏว่าอร่อยจริงๆ! ข้าก็เลยมา..."

เทาเทียพูดรัวเป็นชุด ใบหน้าของชิงเฟิงยิ่งฟังยิ่งดำมืด...

แย่แล้ว!

ที่แท้ก็เป็นระบบหลอกมาโดยตรง!

[ติ๊ง เทาเทีย พลังระดับเหนือธรรมชาติ... ระดับเหนือธรรมชาติ!]

อวี๋ชิงเฟิง: ......

ชิงเฟิงกดอารมณ์พยักหน้า คิดในใจว่าระบบพูดถูก อย่างน้อยก็เป็นระดับเหนือธรรมชาติ ตรงกับสิ่งที่ต้องการตอนนี้พอดี!

แปลกๆ หน่อยก็ช่างมันเถอะ...

ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย!

เขาเงยหน้าพูดกับเทาเทีย

"ก็ได้ งั้นเราทำสัญญากันเถอะ"

พอได้ยินแบบนั้น ดวงตาของเทาเทียก็เป็นประกายทันที ร่างกายเปล่งแสง!

[ติ๊ง เทาเทียต้องการทำสัญญากับคุณ! ยอมรับไหม!]

"ยอมรับ!"

ไม่นาน ที่หัวใจของชิงเฟิงก็มีรูปคาถาลายเทาเทียเพิ่มขึ้นมาอีกอัน!

เอ๊ะ? คราวนี้ไม่มีตัวเลือกตั้งชื่อเหรอ?

หรือว่า...

เธอมีชื่ออยู่แล้ว?

แต่ในการ์ดบอกว่าไม่มีนี่นา... ชิงเฟิงคิดแล้วก็พูดกับเทาเทีย

"เธอมีชื่อไหม ให้ฉันตั้งให้ไหม?"

เทาเทียตอบว่า "มีสิ!"

"ข้าเป็นผู้อยู่เหนือสัตว์ทั้งปวงนะ! จะไม่มีชื่อได้ยังไง ข้าแค่หน้าตาไม่เหมือนเทาเทียปกติ พลังห่วยนิดหน่อย ระดับห่วยนิดหน่อย นิสัยห่วยนิดหน่อย....."

"หยุดก่อน!" ชิงเฟิงรีบพูด!

เทาเทียหุบปาก

มองอวี๋ชิงเฟิงด้วยสายตาน่ารัก

ชิงเฟิงเห็นท่าทางเธอก็ได้แต่ถอนหายใจ...

เขาโมโหจริงๆ ถ้าระบบพูดตรงๆ ตั้งแต่แรกก็คงไม่เป็นแบบนี้ ความคาดหวังสูงเกินไป ความแตกต่างมากเกินไป!

ถูกโจมตีจิตใจอย่างหนัก!

จากคำพูดของเทาเทีย ชิงเฟิงก็พอรู้เรื่องราวความเป็นมา!

แย่แล้ว... ระบบนี่ชื่อยังไม่รู้ด้วยซ้ำ

หลอกมาตรงๆ เลย!

นี่มันสมเหตุสมผลที่ไหนกัน!

อูย!