บทที่ 110 เทคนิคพิเศษไม่ได้ใช้งานดีเท่านี้

บทที่ 110

เทคนิคพิเศษไม่ได้ใช้งานดีเท่านี้

หลังจากชิงเฟิงและคนอื่นๆ เข้าไปในหอคอย พบว่าข้างในหรูหรามาก

ภายในไม่มีอะไรมากนัก มีเพียงบันไดเวียนขนาดใหญ่ ที่บอกว่าหรูหราก็เพราะว่าพื้น บันได เสา และผนัง ล้วนทำจากหยกขาวโปร่งแสง

ด้านบนสุดของหอคอยมีแสงสีทองส่องลงมา

ภายใต้แสงนี้ ผ่านหยกขาวทำให้ดูสว่างไสวอลังการ เปล่งประกาย

ความรู้สึกศักดิ์สิทธิ์และหรูหราพุ่งเข้ามาทันที

ในขณะเดียวกัน ชิงเฟิงก็ได้ยินว่าเสียงสะท้อนที่นี่ดังมาก

แทบจะก้าวเดียวก็มีเสียงก้องไปทั่วหอคอย!

ตอนที่เขาเข้ามา ชิงเฟิงพบว่ามีคนไม่น้อยยืนอยู่ด้านล่าง จ้องมองด้านบนไม่ขยับเขยื้อน!

ฮ่า เผ่าในดันเจี้ยนช่างไม่มีความรู้เรื่องการป้องกันจริงๆ ไม่รู้หรือว่าแบบนี้จะทำให้เป็นโรคกระดูกคอเสื่อม!

น่าโมโห คนมีความรู้ที่แท้จริงเมื่อไหร่จะลุกขึ้นมา!

ชิงเฟิงเดินไปหาอัจฉริยะคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเงยหน้ามองมานาน

"น้องชาย เกิดอะไรขึ้น? ทำไมพวกเจ้าไม่เดินขึ้นไป?"

"แต่กลับมายืนดูอยู่ที่นี่?"

คำพูดนี้ก้องไปทั่วหอคอย แทบทุกคนได้ยิน!

ชิงเฟิง: ???

คนไม่น้อยมองมาที่ชิงเฟิง แล้วก็หันไปมองหอคอยต่อ!

เสียงฝีเท้าดังมาจากด้านบนของหอคอย ชิงเฟิงก็เงยหน้ามองขึ้นไป เห็นคนไม่น้อยทยอยกันอยู่ด้านบน!

พวกเขากำลังค่อยๆ เดินขึ้นไปทีละขั้น

อัจฉริยะที่ชิงเฟิงถามก็มองมาพูดว่า

"อ๋อ เป็นแบบนี้ บันไดหยกขาวนี้ดูเหมือนจะเป็นบันไดทดสอบ!"

"แค่ก้าวเดียวก็จะมีแรงกดดัน 1 ส่วน!"

"ดูเหมือนคนแรกที่ถึงยอดจะได้รับสมบัติสวรรค์สีทอง"

"พวกเราที่เงยหน้ามองอยู่นี้ล้วนเป็นคนที่ก้าวต่อไปไม่ได้ ลงมาก่อนเพื่อดูว่าใครจะไปถึงชั้นบนสุดได้!"

"ฮ่า เขาว่าพวกเราเป็นอัจฉริยะ เป็นคนที่มีพรสวรรค์"

"แต่คนมีพรสวรรค์ก็ยังแบ่งชั้นกันนะ..." คำพูดของเขาเต็มไปด้วยความเสียดาย

"อาฮะ ถูกต้อง!" ชิงเฟิงตอบกลับ ในใจก็ยิ่งแน่ใจในสิ่งที่คาดเดา นี่อาจจะเป็นการแย่งร่าง!

ในเมื่อเป็นการแย่งร่าง ก็ต้องเลือกร่างที่ดีที่สุดแข็งแรงที่สุด บันไดหยกนี้พอดีสามารถคัดเลือกคนที่โดดเด่นที่สุด มีพรสวรรค์ดีที่สุดได้!

แล้วให้สมบัติสวรรค์กับคนนั้น

จากนั้นก็ฉวยโอกาสแย่งร่าง สมบัติสวรรค์สีทองนี้คงเป็นของเจ้าของสุสานโบราณเอง!

เก่งจริงๆ เก่งมาก!

แต่เจ้าของสุสานโบราณตายมานานแล้ว พลังจิตยังสามารถแย่งร่างได้อีกหรือ?

ถ้าเป็นแบบนี้ พลังของเจ้าของสุสานโบราณตอนมีชีวิตจะแข็งแกร่งขนาดไหน แต่ถ้าไม่ใช่การแย่งร่างล่ะ?...

แล้วจะทำอะไรอีก ฝังอัจฉริยะทุกคน?

คงเป็นไปไม่ได้มั้ง เพราะมีป้ายนี่ แค่บดให้แตกก็ออกไปได้...

ไม่ได้ ปัจจัยที่มั่นคงมีน้อยเกินไป

แบบนี้เท่ากับไม่รับผิดชอบต่อชีวิตตัวเอง ถ้าสุสานโบราณมีวิธีปิดกั้น ทำให้พวกเขากลับไปไม่ได้ ก็จบเลยไม่ใช่หรือ?

คิดถึงตรงนี้ ชิงเฟิงก็พูดกับเผ่างู

"ข้ามีธุระต้องออกไปหน่อย 2 นาทีก็กลับมา"

ยังไม่ทันที่เผ่างูจะตอบสนอง ชิงเฟิงก็จากไปแล้ว

ตอนที่ชิงเฟิงกลับมาอีกครั้ง ก็เป็นร่างแยกแล้ว

ใช่แล้ว เพื่อความปลอดภัย สุดท้ายชิงเฟิงก็ตัดสินใจให้ร่างแยกเข้ามา เมื่อถึงเวลาไม่ว่าจะเป็นปัจจัยไม่มั่นคงอะไร ก็จะไม่ทำให้เขาบาดเจ็บ เพื่อความระมัดระวังยิ่งขึ้น เขายังเอา ไพ่ตายต่างๆ ใส่ไว้ในถุงเก็บของของร่างแยกด้วย

.....

ชิงเฟิงคิดว่าพอแล้ว ก็เดินมาข้างๆ เผ่างู บอกว่าขึ้นไปได้แล้ว เผ่างูก็พยักหน้า!

ตอนที่ชิงเฟิงกำลังจะก้าวขึ้นไป เสียงประหลาดก็เรียกเขา

"ไอ้โง่ที่ใส่หน้ากาก ยังจำพวกเราได้ไหม?"

ชิงเฟิงหันไปมอง พบว่าเป็นสองพี่น้องเสื้อเหลืองนั่นเอง!

ตอนนี้สีหน้าของพวกเขาเหมือนกินขี้เข้าไป ตอนที่มอง ชิงเฟิง ดวงตาเหมือนจะพ่นไฟออกมา

อยากจะกินเขาให้ได้

ชิงเฟิงหัวเราะเบาๆ

"แน่นอนว่าข้าจำได้ มีธุระอะไรหรือ?"

หวงเซียนซานและหวงเซียนเป่าพูดอย่างอยากร้องไห้

"ดีนักล่ะ เป็นแกจริงๆ กล้าทำกล้ารับ แกนี่มันเก่งจริงๆ! ไม่รู้จริงๆ ว่าทำไมพวกแกถึงใส่หน้ากากแบบนี้ พวกเราล้วนเป็นอัจฉริยะ จะจำกันไม่ได้หรือไง?"

"โดยเฉพาะพวกเผ่างูข้างหลังแก ใครๆ ก็มองออกนี่"

"เพราะพวกแกใส่หน้ากากแบบนี้ ข้าเกือบจะไปทำให้อัจฉริยะเผ่าจิ้งจอกสองคนโกรธอีกแล้ว!"

ชิงเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย หรือว่าก่อนเข้ามาจะมีเรื่องใหม่?

น่าเสียดายจริงๆ พลาดไปแล้ว

หวงเซียนเป่าตะโกน

"ในเมื่อพวกแกมาแล้ว ก็คิดบัญชีทั้งเก่าและใหม่พร้อมกันเลย!"

"พี่น้องทั้งหลาย นี่แหละตัวมัน!"

อัจฉริยะราว 100 คนมองชิงเฟิงด้วยความโกรธ

ชิงเฟิงยื่นมือขาวเรียวออกไปอีกครั้ง พูดเบาๆ

"นิ้วกลางสูงสุด+มือหยกเย็น+ดีดหน้าผาก ProMaxPlus รุ่น S"

อากาศถูกบีบอัดทันที พลังอันแข็งแกร่งเต้นระบำในนิ้วมือของชิงเฟิง อากาศรอบๆ ก็เย็นลงทันที

ลมหนาวเย็นยะเยือกค่อยๆ พัดมา

สองพี่น้องหวงเซียนซานมองชิงเฟิงอย่างระมัดระวัง แล้วพูดกับพี่น้อง

"พี่น้องทั้งหลาย พวกเราแพ้เพราะเทคนิคพิเศษประหลาดนี่แหละ!"

"จำไว้ว่าต้องหลบนะ!"

"พวกเราไม่ต้องกลัว พวกเราล้วนเป็นอัจฉริยะ จะต่างกันได้สักเท่าไหร่?"

"พวกเรามีคนมาก เทคนิคพิเศษประหลาดแบบนี้ไม่มีทางทำลายการป้องกันของพวกเราได้หรอก!"

ได้ยินคำพูดนี้ นิ้วกลางสูงสุด ProMaxPlus รุ่น S ที่ชิงเฟิงกำลังจะปล่อยออกมาก็หยุดลงทันที

ชิงเฟิงยิ้มอย่างประหลาด แล้วดึงมือกลับ

สองพี่น้องและคนอื่นๆ ที่อยู่ในที่นั้นไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

คิดว่าปล่อยเทคนิคพิเศษไม่ออก ต่างก็เริ่มเยาะเย้ย

"แค่นี้เองหรอ ข้านึกว่าพลังเมื่อกี้จะรุนแรงแค่ไหน ที่ไหนได้แค่นี้เอง ช่างโง่จริงๆ"

"พี่น้องทั้งหลาย ดูสิ ไอ้หน้ากากนี่มันห่วยแตก!"

ชิงเฟิงพูด

"พวกเจ้าพูดถูก เทคนิคพิเศษมันห่วยเกินไป!"

แล้วเขาก็รีบหยิบปืนกลออกมาชี้ใส่พวกเขา

"ตอนนี้เทคนิคพิเศษไม่ได้ใช้งานดีเท่านี้หรอก"

พวกเขาต่างมองปืนกลของชิงเฟิงอย่างสงสัย ไม่รู้ว่ามันคืออะไร ในอึดใจต่อมาลำกล้องก็หมุน

เอฟเฟกต์ปากกระบอกปืนที่มีกุหลาบค่อยๆ ปรากฏขึ้น กระสุนเหมือนเงาที่มองไม่เห็น ยิงโดนคนราว 100 คนที่มายืนเรียงรายทั้งหมด

สองพี่น้องก็งงไปเลย

ตอนที่พวกเขารู้สึกเจ็บ ก็โดนยิงไปหลายร้อยนัดแล้ว แม้จะไม่ถึงตายแต่ก็เจ็บนะ! (ชิงเฟิงใช้ปืนกลระดับเงิน)

เสียงปืนกลก้องไปทั่วหอคอย

ชิงเฟิงค่อยๆ พูด

"นะโมแก็ตลิงโพธิสัตว์ หกอายตนะบริสุทธิ์กระสุนยูเรเนียม หนึ่งลมหายใจสามพันหกร้อยรอบ มหากรุณามหาเมตตาช่วยให้โลกพ้นทุกข์"

"อมิตาภพุทธะ!"

ประโยคนี้ดังไปถึงหูของอัจฉริยะทุกคนอย่างชัดเจน!

ต่างสงสัยว่าแก็ตลิงโพธิสัตว์เป็นเทพเจ้าองค์ไหน!