บทที่ 43 พบรองอธิการบดีชินอีกครั้ง

บทที่ 43

พบรองอธิการบดีชินอีกครั้ง

"ตอนที่ฉันทุ่มเทสุดกำลังกลับเข้าเมือง พบว่าในเมืองก็มั่นคงแล้ว ไม่เกี่ยวกับฉันแล้ว ฉันรีบติดต่อทางทหารให้ส่งคนมาช่วยพวกเธอทันที"

"แต่ไม่คิดว่าคลื่นสัตว์ร้ายยังไม่จบ กลับมาโจมตีอย่างรุนแรงอีกครั้ง! พวกเราต้องสู้"

"คราวนี้ต้องบอกว่าบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก! จึงมาช้า ขอโทษด้วย"

"แต่โชคดีที่โดมป้องกันที่ฉันทิ้งไว้อยู่ในตำแหน่งที่ค่อนข้างห่างไกล ไม่มีสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่ง เล็ดลอดไปได้"

"ไม่งั้น ฉันคงไม่ให้อภัยตัวเองแน่"

ได้ยินแบบนั้น ชิงเฟิงก็รีบพูดว่า "นี่ก็ไม่ใช่ความผิดของอาจารย์ แถมอาจารย์ยังช่วยนักเรียนคนอื่นๆ อีกมากมาย"

"ใช่ค่ะ อาจารย์ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกนะคะ" ถานเสี่ยวอี้ ก็พูด

อาจารย์หลิวมองพวกเธอด้วยดวงตาแดงๆ พูดว่า "จริงเหรอ?"

"อืม จริงค่ะ"

ได้ยินคำตอบนี้ อาจารย์หลิวก็เปลี่ยนสีหน้าทันที ตะโกนใส่อวี๋ชิงเฟิงว่า "เอาโคล่ามาสักขวด เป็นการขอบคุณหน่อย"

อวี๋ชิงเฟิง: ...

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ชิงเฟิงและคนอื่นๆ เห็นเมืองหมายเลข 16 ที่ไม่ได้เจอมานาน เมืองที่ยิ่งใหญ่อลังการมองเห็นได้ทั่วจากบนฟ้า แต่ตอนนี้ในเมืองไม่ได้คึกคักเหมือนก่อน

มีความวุ่นวายนิดหน่อย

บนฟ้า ชิงเฟิงและคนอื่นๆ เห็นบ้านเรือนนับไม่ถ้วนถูกทำลาย ทหารมากมายกำลังจัดการความเสียหาย บนพื้นยังมีศพที่ถูกฉีกเป็นสองท่อนอีกมาก

บางศพแทบไม่เหลือร่าง มีแต่เศษเนื้อกระจายอยู่บนพื้น!

ฝุ่นคลุ้ง

บนฟ้า หูที่ไวของชิงเฟิงไม่ได้ยินเสียงร้องไห้ใดๆ มีแต่ความเงียบที่ยาวนาน ภายใต้บรรยากาศแบบนี้

ดวงตาของชิงเฟิงแดงขึ้นเล็กน้อย อารมณ์หดหู่

เฮลิคอปเตอร์ค่อยๆ บินไปที่ฐานทัพในเมืองหมายเลข 16

พอลงจากเฮลิคอปเตอร์ ชิงเฟิงก็เห็นคนคุ้นหน้า คนนั้นก็คือรองอธิการบดีชิน!

ตอนนี้เขาดูเหมือนจะรออยู่ที่นี่นานแล้ว

ชินเล่อเซิงก้าวเร็วๆ มาข้างหน้า สัมผัสพลังของชิงเฟิง ทันใดนั้นก็ตาโตมองอวี๋ชิงเฟิงอย่างไม่อยากเชื่อ

เพิ่งผ่านไปไม่กี่เดือน ตอนนี้พลังของชิงเฟิงถึงระดับเงิน 6ดาว แล้ว!

นี่...อะไรกัน นี่มันปีศาจอะไร

ความเร็วแบบนี้ เร็วกว่าใครๆ ในยุคนี้มาก!

ชินเล่อเซิงส่ายหน้าถอนหายใจเบาๆ แล้วก็นึกอะไรขึ้นได้พูดว่า "ชิงเฟิง หนังสือควบคุมน้ำที่ฉันให้นายฝึกเป็นยังไงบ้าง? นายชอบวิชาพลังวิญญาณนั้นไหม?"

ชิงเฟิงยิ้มพูดว่า "รองอธิการบดีชิน ผมชอบมากครับ"

"ควบคุมน้ำก็ฝึกจนชำนาญแล้วครับ"

"ฮ่าๆๆ ชอบก็ดีแล้ว! ว่าแต่ชิงเฟิง ตามฉันมาหน่อย ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย!" ชินเล่อเซิงพูดอย่างลึกลับแล้วพาชิงเฟิงออกไปจากที่นี่

"อาจารย์หลิวคะ ชิงเฟิงรู้จักรองอธิการบดีด้วย ดูเหมือนความสัมพันธ์จะดีมากเลยนะคะ" ไป๋ซือหยิงมองแผ่นหลังของ ชิงเฟิงที่จากไปอย่างไม่อยากเชื่อ พูดกับอาจารย์หลิว

"อืม พวกเขาอาจจะเป็นความสัมพันธ์แบบอาจารย์ศิษย์ อาจารย์ทั้งมหาลัยรู้กันบ้าง แต่ก็ไม่รู้แน่ชัด"

"อาจารย์ศิษย์เหรอคะ?" ถานเสี่ยวอี้ถามอย่างครุ่นคิด

"อืม" อาจารย์หลิวพยักหน้าพูดว่า "นี่ก็ไม่ใช่ความลับอะไร วิชาควบคุมน้ำที่ชิงเฟิงเรียน ก็เป็นวิชาเด็ดที่ทำให้รองอธิการบดีชินมีชื่อเสียงนั่นแหละ!"

"อ๋อ เป็นอย่างนี้นี่เอง"

อาจารย์หลิวมองไปทางที่ชิงเฟิงจากไป แล้วพูดกับพวกเธอว่า "พอเถอะ พวกเรารีบออกจากดันเจี้ยนกลับมหาลัยกันดีกว่า ตอนนี้ดันเจี้ยนยังอันตรายเกินไป"

"ค่ะ"

ตอนนี้ชิงเฟิงตามชินเล่อเซิงมาถึงห้องทำงานแห่งหนึ่ง

เขาถามชิงเฟิงตรงๆ ว่า "ชิงเฟิง ฉันอยากรับนายเป็นศิษย์"

ชิงเฟิงไม่พูดอะไร ดูเหมือนกำลังคิด

จริงๆ แล้วไม่ได้กำลังคิด แค่ตัวเลือกปรากฏขึ้นตรงหน้าชิงเฟิงอีกครั้ง

[ตัวเลือก 1 พูดกับชินเล่อเซิงว่า: รองอธิการบดีน้อย ยังอยากเป็นอาจารย์ของท่านชายน้อยอีกเหรอ ฝันไปเถอะ แล้วตบหน้าเขาหนึ่งที (รางวัล: พลังทะลวงถึงจุดสูงสุดของระดับเงิน!)]

[ตัวเลือก 2 ตกลงเป็นศิษย์และกราบ 3 ครั้ง เรียกว่าอาจารย์! (รางวัล: ระดับพลังควบคุมน้ำเพิ่มขึ้นเป็นระดับ A!)]

ชิงเฟิงกระตุกเปลือกตา คิดในใจ

นี่...ฉันยังมีตัวเลือกอีกเหรอ?

ยังไม่ทันที่ชิงเฟิงจะเลือก เสียงของชินเล่อเซิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"นายอย่าเพิ่งรีบปฏิเสธ พลังพิเศษอีกอย่างของนาย ฉันอาจสอนอะไรนายไม่ได้ แต่พลังควบคุมน้ำต่างกัน"

"ตอนนี้ฉันก็เป็นผู้ใช้พลังควบคุมน้ำระดับสูงสุดของ จิ่วโจว!"

"และเป็นหนึ่งในสี่ผู้แข็งแกร่งระดับดาวเจิดจ้า ของ จิ่วโจว!"

"เป็นศิษย์ของฉัน ไม่ต้องพูดถึงสถานะ แค่วิชาพลังน้ำก็มีให้นายเรียนมากมาย!"

"ฉันจะไม่ผูกมัดนาย ฉันแค่หาคนสืบทอดวิชาของ ฉันเท่านั้น"

"ฉันก็แก่แล้ว จิ่วโจวต้องการผู้แข็งแกร่งคนใหม่ พรสวรรค์ของนายเหมาะมาก"

ตอนนี้อวี๋ชิงเฟิงก็รู้สึกไม่สงบในใจ

ไม่คิดว่ารองอธิการบดีชินจะเป็นผู้แข็งแกร่งระดับดาวเจิดจ้า

ตอนนี้ผู้แข็งแกร่งสูงสุดที่รู้จักในจิ่วโจวมีแค่ 6 คน ในนั้นมีระดับดาวเจิดจ้า 4 คน ระดับเหนือธรรมชาติ 2 คน!

ชิงเฟิงพยักหน้า เข้าใจว่าทำไมรองอธิการบดีชินถึงปรากฏตัวที่นี่ คงจะมาระงับคลื่นสัตว์ร้ายระดับเพชรครั้งนี้!

แต่ก็พบจุดบอด คือไม่เข้าใจว่าทำไมรองอธิการบดีชินถึงอยากสืบทอดวิชาเร็วขนาดนี้

ชินเล่อเซิงดูเหมือนจะเห็นความสงสัยของชิงเฟิง

พูดตรงๆ ว่า "โลกนี้ไม่สงบอย่างที่นายคิด คลื่นสัตว์ร้ายระดับเพชรไม่ได้เกิดแค่ครั้งเดียว!"

"มีปัจจัยที่ไม่มั่นคงหลายอย่าง"

"และทุกครั้งก็บาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก! อย่างเช่นเมืองเจียงที่นายอยู่ก็เกิดขึ้นครั้งหนึ่งเมื่อไม่กี่เดือนก่อน"

ชิงเฟิงขมวดคิ้ว เมืองเจียงเมื่อไม่กี่เดือนก่อน?

จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นได้ ม่านตาหดเล็กลงทันที เขานึกถึงคำพูดของรองอธิการบดีชินตอนเจอกันครั้งแรก!

ตอนนั้นรองอธิการบดีชินแค่พูดว่า 'มีสัตว์ประหลาดระดับเพชรตัวหนึ่งหลงเข้ามา!' พูดอย่างง่ายๆ ผ่านๆ!

ที่แท้คราวนั้นก็เป็นคลื่นสัตว์ร้ายระดับเพชรเหรอ?

เห็นปฏิกิริยาของชิงเฟิง ชินเล่อเซิงพยักหน้าพูดว่า "คงเดาออกแล้วสินะ? คราวนั้นที่ไปเมืองเจียงก็ไปจัดการคลื่นสัตว์ร้ายระดับเพชร!"

"ความจริงเรื่องคลื่นสัตว์ร้ายระดับเพชรก็ไม่ได้บอกประชาชน แค่ใช้ข่าวอื่นๆ กลบเกลื่อนไป"

"นี่เพื่อหลีกเลี่ยงความตื่นตระหนก รักษาความมั่นคงของสังคม"

"ไม่มีสื่อกล้ารายงานเรื่องพวกนี้!"

"เราใช้วิธีต่างๆ กดไว้ ไม่ใช่ไม่กล้ารายงาน! แต่เป็นเพราะอันตรายต่อสังคมมากเกินไป!"

"เพราะคลื่นสัตว์ร้ายระดับเพชรพวกนี้ถูกคนควบคุม!"

"อะไรนะ!" เสียงของชิงเฟิงดังขึ้นโดยไม่รู้ตัว มองรองอธิการบดีชินอย่างไม่อยากเชื่อ ในใจไม่สงบเป็นเวลานาน

การต่อสู้กับคลื่นสัตว์ร้ายอย่างโหดร้าย ที่แท้เบื้องหลังมีคนวางแผน?

ชินเล่อเซิงพูดต่อ "มนุษย์ก็ไม่ได้สามัคคีอย่างที่นายคิด ลัทธินอกรีตที่ได้รับพลังมากมายเกิดขึ้น"

"เรื่องพวกนี้นายจะรู้ตอนปี 2!"

"พอถึงปี 2 ที่นายรับภารกิจได้ จะพบว่าจริงๆ แล้วภารกิจส่วนใหญ่คือจับกุมสมาชิกลัทธินอกรีต"

"ดังนั้นตอนนี้จิ่วโจวเรียกได้ว่ามีศัตรูทั้งภายนอกและภายใน"

"ชิงเฟิง นายคิดดีแล้วหรือยัง จะเป็นศิษย์ของฉันไหม?"