บทที่ 24 ระบำมังกรและงู

บทที่ 24

ระบำมังกรและงู

เพียงแค่การโจมตีที่น่าตื่นตาตื่นใจครั้งนั้น ก็ทำให้ทุกคนรู้ว่าไม่มีใครสามารถทำให้เขาตกจากเวทีได้!

รอบนี้ไม่มีทางแก้!

ถานเสี่ยวอี้มองอวี๋ชิงเฟิงด้วยสายตาเปล่งประกาย แล้วก็ดูเวลา หันไปแข่งขันที่เวทีอื่นๆ!

ตอนนี้นักศึกษาใหม่ที่ยังมีแรงเหลือไม่ถึง 20%!

ชิงเฟิงเห็นทุกคนไม่สนใจที่นี่แล้วก็ค่อยๆ ผ่อนลมหายใจ คิดในใจว่า คราวหน้าฉันจะไม่อวดเก่งอีกแล้ว

ให้ตายสิ เกือบจะพลาดแล้ว

โชคดีที่มีตัวช่วย ไม่งั้นคงอับอายขายหน้าตรงนั้นเลย!

ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง เวทีกลางอากาศทั้ง 10 อันก็มีคนยืนเต็มแล้ว

แม้ว่าการต่อสู้บนเวทีอื่นๆ ก็ไม่เลว แต่นักศึกษาใหม่หลายคนมองดูแล้วรู้สึกว่ายังห่างไกล พวกเขามองไปทาง อวี๋ชิงเฟิงโดยไม่รู้ตัว

เมื่อเทียบกับความน่าตื่นตาตื่นใจของชิงเฟิงแล้วทั้งหมดดูจืดชืด!

2 ชั่วโมงผ่านไป การแข่งขันที่มาอย่างกะทันหันครั้งนี้ก็จบลงอย่างสมบูรณ์!

ชิงเฟิงและอีก 9 คนยืนอยู่ข้างๆ อธิการบดี รอรับรางวัลจากอธิการบดี

อธิการบดียิ้มแย้มแจ่มใสให้โล่รางวัลคนละอัน และอธิบายว่า "พวกเธอเอาโล่นี้ไปแลกทักษะพิเศษระดับทองที่ห้องสมุดได้!"

"ส่วนคะแนนความดีความชอบ 500 คะแนนนั้นโอนเข้าบัญชีของพวกเธอแล้ว"

"พอพลังของพวกเธอถึงระดับเงินก็สามารถล็อกอินเข้าเว็บภารกิจของมหาวิทยาลัยดูได้แล้ว"

นักศึกษาใหม่ด้านล่างฟังแล้วรู้สึกอิจฉา

นั่นเป็นทักษะพิเศษระดับทองนะ ถ้าซื้อข้างนอกต้องใช้เงินเป็นสิบล้าน!

แน่นอนว่าพวกเขาแค่อิจฉา สำหรับครั้งนี้พวกเขาล้วนยอมรับจากใจ ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ กับ 10 อัจฉริยะนักศึกษาใหม่

พวกเขาต่างตั้งใจแน่วแน่ในใจ พยายามเพิ่มความแข็งแกร่ง!

พยายามให้มีที่ยืนในหมู่อัจฉริยะในอนาคต!

ณ จุดนี้ พิธีเปิดภาคเรียนก็จบลงอย่างเป็นทางการ

ชื่อ "อวี๋ชิงเฟิง" ก็ดังก้องไปทั่วนักศึกษาปี 1 น้องใหม่ ราวกับปลาคาร์พกลายเป็นมังกร!

แม้แต่หลายคนก็เริ่มตั้งฉายาให้เขา!

ฉายาที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดคือ "ราชาปีศาจ" แต่แน่นอนว่าอวี๋ชิงเฟิงยังไม่รู้เรื่องพวกนี้

อวี๋ชิงเฟิงกลับถึงหอพักก็นอนทันที นี่คือผลของการอวดเก่ง

พออวี๋ชิงเฟิงตื่นขึ้นมาก็เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว

เรื่องดีคือวันนี้ไม่มีเรียน ไม่มีการเรียนตอนกลางคืนด้วย ชิงเฟิงเปิดเว็บของมหาวิทยาลัย สั่งแฮมเบอร์เกอร์

แล้วก็เปิดหน้าต่างระบบ

[ชื่อ: อวี๋ชิงเฟิง]

[พลัง: ทองแดงสองดาวครึ่ง]

[แรง: 12 ตัน] (ไร้เทียมทานในระดับทองแดง!)

[ความเร็ว: 79 กิโลเมตรต่อชั่วโมง!]

[พลังจิต: 3 ลูกบาศก์เมตร]

[คะแนนคุณสมบัติ: 0]

ชิงเฟิงดูหน้าต่างของตัวเองแล้วก็ดีใจ นึกถึงก่อนหน้านี้ที่เสียพลังงานไปมาก ได้แต่พึ่งคุณสมบัติมาฟื้นฟูอย่างยากลำบาก

คิดแล้วก็ทรมาน

ถ้ามาอีกครั้ง อัจฉริยะอีก 9 คนนั่น ฉันก็หมัดเดียว คนละทีเหมือนเดิม

เนื่องจากเป็นมหาวิทยาลัยการต่อสู้ คนส่งอาหารจึงเร็วผิดปกติ แทบจะไม่กี่นาทีก็มาถึงหน้าห้องชิงเฟิงแล้ว

กินแฮมเบอร์เกอร์เสร็จ ก็เริ่มเปิดดูเว็บของมหาวิทยาลัย

พอเพิ่งเปิดเว็บเฉพาะของมหาวิทยาลัยการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ ก็เห็นหัวข้อใหญ่! เขียนว่า วิดีโอบันทึกเหตุการณ์ทั้งหมดของม้ามืดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในนักศึกษาปี 1 น้องใหม่ อวี๋ชิงเฟิง

ชิงเฟิงรู้สึกสนใจจึงคลิกเข้าไปดู

ไม่ดูไม่รู้ พอดูแล้วตกใจ ในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน ยอดวิวคลิปนี้ก็ถึงกว่าล้านแล้ว!

เปิดวิดีโอ ก็มีความคิดเห็นหลากสีพุ่งผ่านไป!

[พี่ใหญ่ชิงเฟิงเจ๋งมาก]

[ยินดีต้อนรับกลับมา]

[นับจากวินาทีนี้ นักศึกษาปี 1 น้องใหม่ได้ตื่นขึ้นแล้ว!]

ความคิดเห็นมากมายลอยผ่านไปบนนั้น!

ผ่านไปสองสามนาทีชิงเฟิงถึงหาวิธีปิดความคิดเห็นได้

ไม่นานวิดีโอ 2 ชั่วโมงก็จบลง ชิงเฟิงกลับรู้สึกอยากดูต่อ ในขณะเดียวกันก็รู้สึกทึ่ง

ที่แท้ตอนที่ฉันเกือบทนไม่ไหวแล้ว ก็ไม่ได้ดูยับเยินขนาดนั้นนี่นา

ยังดูเท่อยู่เลย!

มองดูความคิดเห็น ชื่อที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นมา เป็นรุ่นพี่ชุดดำกงเจิ้งนั่นเอง

ตอนนี้ความคิดเห็นของรุ่นพี่กงเจิ้งถูกปักหมุดอยู่บนสุดของวิดีโอ!

กงเจิ้ง: "ไม่คิดว่าคำพูดธรรมดาๆ ไม่กี่ประโยค จะถูกเขาจดจำไว้ในใจ!"

เสินหู: "โอ้ ไม่คิดว่าฉันจะอยู่ในใจกงเจิ้งขนาดนี้"

ใต้สองความคิดเห็นนี้ มีนักศึกษาใหม่หลายคนเรียกพวกเขาว่าพี่ใหญ่ แต่ชิงเฟิงไม่ได้สนใจความคิดเห็นพวกนี้มากนัก

เพราะส่วนใหญ่ก็พูดเหมือนๆ กัน

เสินหู? นี่คงเป็นพี่ใหญ่ที่ไม่มีพรสวรรค์ ไม่มีพลังพิเศษที่กงเจิ้งพูดถึงสินะ? ไม่ธรรมดาเลย

ยังจำได้ว่าบนเครื่องบิน กงเจิ้งบอกเขาว่า รุ่นพี่คนนี้มีพลังร่างกายแข็งแกร่งมาก! คนธรรมดาทำอะไรไม่ได้!

ชิงเฟิงอยากไปเยี่ยมเยียนขึ้นมาทันที!

คนแบบนั้นคงจะทำให้ได้คุณสมบัติไม่น้อยแน่ๆ

แต่ช่างเถอะ ล้วนแต่เป็นพี่ใหญ่ ที่ไหนจะมีเวลามาเล่นกับฉัน

ถ้าเจอกันในอนาคตค่อยไปเยี่ยมเยียนดีๆ

เออ จริงสิ ตอนนี้ฉันก็ไม่มีอะไรทำ ไปแลกทักษะพิเศษระดับทองที่ห้องสมุดดีกว่า

ก่อนออกไปชิงเฟิงยังอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาด

แล้วก็เปิดแผนที่ในโทรศัพท์ดูที่ตั้งของห้องสมุด

ระหว่างทางมองดูรอบๆ พบว่าคนออกมาตอนกลางคืนน้อยจริงๆ แต่ชิงเฟิงก็ไม่ได้สนใจ

เดินไปประมาณครึ่งชั่วโมง อวี๋ชิงเฟิงก็มาถึงห้องสมุด

ห้องสมุดเปิด 24 ชั่วโมง ชิงเฟิงเดินตรงเข้าไป

หลังจากมอบโล่ให้อาจารย์ที่ดูแลที่นี่ อาจารย์ก็มอง ชิงเฟิงด้วยสายตาเปล่งประกาย แล้วพาชิงเฟิงไปที่โซนระดับทอง

หลังจากแนะนำว่าทั้งหมดนี้เป็นทักษะพิเศษระดับทอง อาจารย์ก็ถอยออกไป

แม้แต่อาจารย์ที่ดูแลก็ไม่สามารถเข้าไปในนั้นได้ตามใจชอบ!

มองดูทักษะพิเศษระดับทองอย่างน้อยหมื่นเล่ม ชิงเฟิง ก็รู้สึกทึ่ง สมแล้วที่เป็นมหาวิทยาลัยที่มีพื้นฐานและพลังสูงที่สุด

มองดูการแบ่งโซนคร่าวๆ ชิงเฟิงคิดว่าตอนนี้พลังและแรงของเขาถึงระดับที่น่ากลัวแล้ว!

ตอนนี้ที่ขาดคือการป้องกันและความเร็ว! แต่การป้องกันดูเหมือนจะยังไม่จำเป็นมากนัก

ตอนนี้เขาสามารถใช้น้ำสร้างเกราะได้ไม่มีปัญหา

ดังนั้นตอนนี้สิ่งที่ขาดก็คือความเร็ว!

คิดถึงตรงนี้ชิงเฟิงก็มาที่โซนความเร็ว เริ่มมองหาทักษะพิเศษด้านความเร็วที่เหมาะกับเขา!

ในที่สุดหลังจากเลือกนานมาก ชิงเฟิงก็ตัดสินใจเลือกวิชาการเคลื่อนไหวที่เรียกว่า "ระบำมังกรและงู"

ทักษะพิเศษนี้ค่อนข้างแปลก! เหมือนมังกรและงูที่สามารถเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วบนภูมิประเทศใดๆ และยังสามารถฆ่าคนอย่างเงียบเชียบเหมือนงูพิษ!

ในขณะเดียวกันก็สามารถหลบหลีกความเสียหายส่วนใหญ่ได้

ฟังก์ชันแบบนี้ ในสายตาของชิงเฟิงเหมือนสมบัติล้ำค่า

ต้องการโจมตีก็มีการโจมตี ต้องการความเร็วก็มีความเร็ว

ทักษะพิเศษที่แข็งแกร่งขนาดนี้ย่อมมีข้อเสียเช่นกัน ข้อเสียคือฝึกฝนช้า และผู้ฝึกต้องมีพรสวรรค์สูง

ปัญหาเหล่านี้ไม่ใช่ปัญหาสำหรับพรสวรรค์ระดับ SSS ของชิงเฟิง

ดังนั้นเขาจึงเลือกเล่มนี้โดยไม่ลังเล หยิบลูกแสงทักษะพิเศษไปลงทะเบียนกับอาจารย์ด้านนอกแล้วออกจากห้องสมุด

ชิงเฟิงกลับไปทางสนามกีฬา

พบว่าแม้จะเป็นเวลาตี 3 ตี 4 แล้ว ก็ยังมีรุ่นพี่ไม่น้อยที่ขยันฝึกฝนอย่างหนัก!

ชิงเฟิงหามุมเงียบๆ ที่ไม่มีคน เริ่มฝึกฝนย่อยความรู้ในลูกแสงทักษะพิเศษในมือ!

เวลาผ่านไปประมาณ 1 ชั่วโมง

ชิงเฟิงค่อยๆ ตื่นขึ้น