50.ทรงพลังยิ่งขึ้น!

เมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้น เสียงใสของเจียงหลีดังมาจากในบ้าน “มาแล้ว!”

เปิดประตู รอยยิ้มกระตือรือร้นบนหน้าเจียงหลีแข็งค้างไปชั่วขณะ

เพราะเธอเห็นเม่ยชีเอ๋อร์อีกแล้ว

ในทางกลับกัน อีกฝ่ายกลับเดินเข้ามาควงแขนเธออย่างกระตือรือร้น พูดอย่างสนิทสนม “พี่สาวเจียง เธอลำบากจริงๆ เลย! ช่วยจั่วมู่ตั้งเยอะ แถมยังต้องลงมือทำอาหารเชิญเขาด้วย ฉันจะขอบคุณเธอยังไงดีล่ะ!”

จั่วมู่ได้ยินแล้วแปลกใจ เธอช่วยฉันแล้วเธอต้องขอบคุณอะไร? ผู้หญิงนี่แปลกจริงๆ ไม่แปลกใจที่ก่อนหน้านี้เขาจะพลาดท่าต่อหลี่โม่เสวี่ย

ตอนนี้เจียงหลีก็ตั้งสติได้ ไม่ยอมแพ้!

“น้องสาว จะพูดว่าช่วยอะไรกันล่ะ ฉันกับจั่วมู่เหมือนครอบครัวเดียวกัน เขาก็ทำอะไรให้ฉันเยอะแยะในที่ลับๆ!”

จั่วมู่: สองคนนี้ไม่ใช่เพิ่งเจอกันครั้งที่สองเหรอ? ทำไมถึงสนิทกันขนาดนี้แล้ว?

“จริงเหรอ! เหมือนฉันที่อยู่ด้วยกันกับเขาแบบครอบครัวเดียวกันรึเปล่า!”

...

รอบแรก เจียงหลีแพ้

“ฮึ่ม แข่งกับจิ้งจอกสาวนี่น่ะ!” เม่ยชีเอ๋อร์ได้ใจในใจ!

เจียงหลีโมโหจนแก้มป่อง กลับไปที่ครัว ระบายความแค้นลงบนอาหาร!

ไม่นาน โต๊ะอาหารเต็มไปด้วยอาหารบ้านๆ หลากหลาย กลิ่นหอมฟุ้ง!

เจียงหลีในฐานะเจ้าบ้าน นั่งตรงข้ามจั่วมู่ ส่วนเม่ยชีเอ๋อร์นั่งชิดจั่วมู่แบบเนียนๆ

เจียงหลีคีบอาหารให้จั่วมู่ “ลองชิมฝีมือฉันสิ หวังว่านายจะชอบ!” แล้วมองจั่วมู่ด้วยความคาดหวัง

จั่วมู่กินไปคำหนึ่ง กำลังจะชม เม่ยชีเอ๋อร์ข้างๆ จู่ๆ ก็โพล่งขึ้น “ว้าว! พี่สาวเจียง ฝีมือเก่งมาก! จานนี้ทำยังไงเหรอ!”

คำชมที่เจียงหลีรอคอยถูกขัดจังหวะ แต่เธอก็ยังแนะนำวิธีทำอย่างภูมิใจ เห็นชัดว่าเธอมั่นใจในฝีมือตัวเองมาก!

เม่ยชีเอ๋อร์ฟังแล้วพูดจริงจัง “เก่งมากจริงๆ!”

แล้วหันไปบอกจั่วมู่ “กลับบ้านฉันจะทำให้นายกินทุกวันเลยดีไหม!”

‘แคร็ก’ ตะเกียบในมือเจียงหลีหักดังเป๊าะ!

รอบสอง เจียงหลีแพ้อีก

จั่วมู่ยิ่งสงสัย “สองคนนี้วันนี้เป็นอะไรกัน?”

เห็นทั้งคู่พูดไปมาหยุดไม่ได้ จั่วมู่แทรกขึ้นมาประโยคหนึ่ง “เจียงหลี ฉันต้องการให้เธอช่วยหน่อย”

“ได้สิ! ต้องทำอะไร!” เจียงหลีรอโอกาสแก้เกมมานาน

“ฉันต้องการมีดสั้นสักเล่ม”

“มีข้อกำหนดอะไรไหม?”

“คม แข็งแรง ยิ่งสุดขั้วยิ่งดี”

“ไม่มีปัญหา! เดี๋ยวฉันจัดให้คนทำเลย!” เจียงหลีเหล่ไปทางเม่ยชีเอ๋อร์อย่างภูมิใจ

รอบสาม เจียงหลีชนะแบบเฉียดฉิว

พูดจบทั้งคู่ก็ ‘สนิทสนม’ คุยกันต่อ...

[ยินดีต้อนรับกลับมา! ขอให้สนุกกับเกม!]

กลับเข้าเกมอีกครั้ง จั่วมู่เตรียมไปจวนเจ้าเมืองเพื่อส่งภารกิจก่อน

[อุปกรณ์ของคุณ: มีดสั้นวายุ, ชุดเกราะกระดูก, รองเท้ากระดูก, โซ่เงามืด, แหวนเงามืด, หมวกหนังงู, เครื่องรางลาวาติดอันดับ! ได้รับค่าเกียรติยศ 215!]

[เลเวลของคุณติดอันดับ! ได้รับค่าเกียรติยศ 50!]

[สัตว์เลี้ยงของคุณติดอันดับ! ได้รับค่าเกียรติยศ 50!]

“หืม? ติดอันดับหมดเลย?”

จั่วมู่เปิดอันดับอุปกรณ์ มีทั้งหมด 10 อันดับ อุปกรณ์ทั้งเจ็ดชิ้นของเขาติดหมด!

ยกเว้นชุดระดับทองเลเวล 15 สองชิ้นที่อยู่อันดับท้ายๆ อีก 5 ชิ้นเรียงกันในห้าอันดับแรก!

มีดสั้นระดับทองมืดที่เคยให้น่วนเฉิงไปก่อนหน้านี้ก็ติดอันดับที่แปด

แปลว่าในสิบอันดับ มีถึงแปดชิ้นเป็นอุปกรณ์ของเขา!

อันดับเลเวลก็ไม่พลิกโผ ติดอันดับหนึ่ง ตามมาด้วยบูรู้ซื้อจากออสเตรเลีย

“โห! นี่มันเทพคนไหนกัน! อุปกรณ์ระดับเพชรคืออะไรเนี่ย???”

“ทองมืด ความโหดแล้ว ยังโผล่มาอีกอันเป็นเพชร”

“เดาว่าผู้ถือครองต้องเป็นมู่เซินแน่!”

“อะไรๆ ก็มู่เซินหมดเลย!”

“ว่าไงล่ะ! อันดับเลเวลมู่เซินของเราก็ที่หนึ่ง เขาเป็นนักฆ่า อันดับอุปกรณ์ที่หนึ่งเป็นของมู่เซินจะแปลกอะไร!”

“สี่อันดับหลังนี่ชัดเจนว่าเป็นสองเซ็ต ไม่ใช่คนเดียวกันถือครองทั้งหมดหรอกมั้ง...”

“ไม่ต้องเดา ทุกชิ้นเป็นของมู่เซิน!”

“มู่เซิน! มีขยะที่เลิกใช้แล้วบ้างไหม! รับซื้อราคาสูง!”

“พวกขยะจากออสเตรเลียไปไหนแล้ว? ลืมตาดูอันดับเลเวลสิ ใครกันที่หนึ่ง?”

“ใช่ มู่เซินจัดการพวกแกสองทีก็จำชื่อตัวเองไม่ได้แล้ว!”

มีแค่น่วนเฉิงและพวกที่รู้ว่า อุปกรณ์ในอันดับเกือบทั้งหมดเป็นของจั่วมู่

จั่วมู่เปิดอันดับกิลด์ อันดับหนึ่งคือกิลด์วิญญาณของเจียงหลี

ยังไงก็เป็นกิลด์แรกที่ก่อตั้งในเซิร์ฟ มีข้อได้เปรียบในการพัฒนามากกว่าคนอื่น

อันดับสองเป็นกิลด์จากออสเตรเลีย

อันดับสามและสี่เป็นของหลงอ้าวเทียนกับเทพคลั่ง เพราะมีเงิน

ตามมาด้วยกิลด์จากญี่ปุ่นและเกาหลีที่ติดอันดับด้วย

จากนั้นเป็นอันดับสัตว์เลี้ยง ภาพสะท้อนของจั่วมู่เด่นชัดอยู่อันดับหนึ่ง

“นี่ไม่ใช่อันดับสัตว์เลี้ยงเหรอ? ภาพสะท้อนคืออะไรกัน?”

“ไม่ต้องพูดก็รู้ มู่เซินถือครอง”

“ทำไมอะไรๆ ก็มู่เซินหมด?”

“ของแปลกๆ ซ่อนชื่อ พลังรบโหดๆ เดาว่ามู่เซินถือครองไม่ผิดแน่!”

“เชอะ”

จริงๆ แล้วภาพสะท้อนเป็นสัตว์เลี้ยงที่พลังรบผันผวนมาก

ตัวหลักแข็งแกร่ง มันก็แข็งแกร่ง ตัวหลักอ่อนแอ มันก็อ่อนแอ

ส่วนพลังของจั่วมู่ไม่ต้องพูดถึง บวกกับอาชีพนักเต้นเงาที่โหดจัด ภาพสะท้อนติดอันดับหนึ่งนี่ตอกย้ำชัดเจน

คาดการณ์ว่าต่อไปก็คงไม่หล่นลงมาแล้ว

อันดับพาหนะ จั่วมู่ไม่ได้ดู ตั้งแต่มีปีกแห่งเงามืด เขาก็ไม่เคยคิดเรื่องพาหนะอีกเลย

ดูอันดับเสร็จ จั่วมู่มาถึงจวนเจ้าเมือง ส่งกระดาษที่ไม่ได้ถูกส่งออกไปให้พ่อบ้านไป๋ด้วย

“ไม่เลว! ท่านเจ้าเมืองมองคนไม่ผิดจริงๆ!”

[ภารกิจ: ถอนรากถอนโคน! เสร็จสิ้น ได้รับค่าประสบการณ์, ได้รับเหรียญทอง 5, ได้รับหนังสือล่องหน, ได้รับแต้มทองคำ 3!]

[เลเวลเพิ่มเป็น 23 ได้รับแต้มสถานะอิสระ 15, ได้รับแต้มทองคำ 3!]

ค่าประสบการณ์จากภารกิจระดับ S ดันเขาไปถึงเลเวล 23

“หนังสือล่องหน?”

ภารกิจยังให้รางวัลเป็นหนังสือทักษะเพิ่มมาด้วย

**ล่องหน (ติดตัว):** เมื่ออยู่ในสถานะล่องหน ความเร็วเคลื่อนที่ +50%, การโจมตีครั้งต่อไปสร้างความเสียหายเพิ่ม 50%

โหดมาก! นี่คือความคิดแรกของจั่วมู่

เรียกได้ว่าเป็นทักษะเทพของนักฆ่าเลย!

เข้ากัน! นี่คือความคิดที่สองของจั่วมู่

ล่องหนมาใช้กับเขา ราวกับเสือติดปีก!

[ทักษะ: ล่องหน เสริมพลังสำเร็จ!]

[ทักษะ: ล่องหน เสริมพลังสำเร็จ!]

[ทักษะ: ล่องหน เสริมพลังสำเร็จ!]

พอดีได้แต้มทองคำ 6 แต้มจากการเลเวลอัปและรางวัลภารกิจ

**ล่องหน (ติดตัว) (เสริมพลัง +3):** เมื่ออยู่ในสถานะล่องหน ความเร็วเคลื่อนที่ +80%, การโจมตีครั้งต่อไปสร้างความเสียหายเพิ่ม 80%

แบบนี้ ไม่ว่าจะเดินทางประจำวันหรือดาเมจ ก็เพิ่มขึ้นไปอีกขั้น!

“แน่นอนว่าต้องภารกิจระดับ S”

ทำภารกิจลับระดับ S มาจนชิน รางวัลจากภารกิจธรรมดาแทบไม่เข้าตาจั่วมู่แล้ว

ใส่แต้มสถานะลงไป จั่วมู่มุ่งหน้าไปยังเหวลึก เพื่อรวมตัวกับทีมสำรวจ เตรียมตรวจสอบดินแดนเผ่ามาร

ด้วยโบนัสจากล่องหน ความเร็วในการบินล่องหนของจั่วมู่เร็วราวสายลม! ไม่นานก็ถึงเหวลึก

ไม่ไกลออกไปมีเต็นท์ตั้งอยู่สองสามหลัง เป็นทีมสำรวจที่รอจั่วมู่อยู่