บทที่ 21 ผู้ทำพันธสัญญาปีศาจ

ณ เมืองจันทราทมิฬ ย่านโคมแดง

ที่คฤหาสน์แห่งความสำราญทางโลก

ขณะที่ลอร์ดแมนเฟรดกำลังอ่านรายการเอกสารที่โต๊ะทำงาน จู่ๆลมกระโชกแรงก็พัดหน้าต่างห้องเปิดออก ก่อนที่ร่างเพรียวบางจะเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“นั่นเป็นวิธีที่หยาบคายมากเลยที่จะเข้าไปในห้องของคนอื่น ท่านว่าไหม เลดี้เอเลน? ในที่สุดคุณก็พร้อมที่จะดื่มด่ำกับความสุขทางกามรมณ์แล้วหรือ” ลอร์ดแมนเฟรดพูดอย่างสบายๆ

“คนอื่นอาจมาเพื่อรับบริการทางเพศ แต่ไม่ใช่สำหรับฉัน คุณควรรู้อยู่แล้วว่าฉันมาเพื่อสิ่งเดียว—และสิ่งเดียวเท่านั้น”

“แน่นอนว่าท่านมาหาคว—อะแฮ่ม!” ลอร์ดแมนเฟรดไอแห้งๆและเปลี่ยนคำพูดอย่างรวดเร็ว ก่อนที่แม่มดอาวุโสเอเลนจะระเบิดความโกรธ “ข้อมูล—ท่านมาเพื่อข้อมูลของข้า”

คฤหาสน์แห่งความสำราญทางโลกเบื้องหน้าเป็นสถานที่ให้บริการทางเพศสำหรับลูกค้า และก็ยังเป็นองค์กรข่าวกรองที่รวบรวมข้อมูลอย่างลับๆภายใต้เบื้องหลัง

“แน่นอนอยู่แล้ว ฉันต้องการทุกอย่างที่คุณมีเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของอสูรในภูมิภาคจันทราทมิฬ” แม่มดอาวุโสเอเลนกล่าว

“การเคลื่อนไหวของอสูร? ที่นี่ไม่ใช่แนวรบทางตอนเหนือนะเลดี้เอเลน จะไปมีการเคลื่อนไหวอสูรในบริเวณนี้ได้ไง สิ่งที่ใกล้เคียงกับอสูรมากที่สุดก็คือการพบเห็นอสูรกายประเภท ไวเวิร์น เมื่อวานบ่าย” ลอร์ดแมนเฟรดขมวดคิ้วและถาม “ทำไมท่านถึง…”

“ลูกสาวของเจ้าเมืองถูกสังหาร และมานาของเธอก็ถูกดูดออกไปหมด ลอร์ดแมนเฟรดควรเข้าใจถึงความรุนแรงของการแย่งชิงมานาของแม่มดคนอื่นใช่ไหม มันเป็นการกระทำของอสูรเท่านั้น”

แม่มดอาวุโสเอเลนกล่าวอย่างหนักแน่น

แม้ว่าเธอจะรู้ว่านั่นอาจไม่เป็นเช่นนั้น แต่เธอก็ต้องทำให้คนอื่นคิดแบบนั้นและปล่อยให้เรื่องนี้ไปถึงหูของเจ้าเมืองอิสตาน่า

“อสูรกายประเภท ไวเวิร์น… ลูกสาวของเจ้าเมืองถูกสังหาร… มานาถูกดูดออกไป…?” ลอร์ดแมนเฟรดพึมพำเบาๆในความคิด ก่อนที่เขาจะจ้องอย่างล้ำลึกไปที่เอเลน “ท่านแน่ใจแล้วหรือว่าเป็นฝีมือของอสูร?”

“มันต้องเป็นฝีมือของอสูรเท่านั้นแหละ” เอเลนโกหก

“เข้าใจแล้ว คงจะต้องใช้เวลาในการรวบรวมเอกสาร กลับมาวันพรุ่งนี้เพื่อรับข้อมูลได้เลย” ลอร์ดแมนเฟรดเหลือบมองลงและอ่านเอกสารของเขาต่อราวกับว่าการพูดคุยจบลงแล้ว

ประสบการณ์หลายปีในการอ่านการแสดงออกของผู้คนบอกเขาว่าแม่มดอาวุโสไม่ได้พูดความจริง และเธอไม่เก่งในการซ่อนความคิดที่แท้จริงเอาซะเลย

อย่างไรก็ตาม เธอต้องมีเหตุผลที่น่าสนใจบางอย่างที่ต้องมาโกหกเขา

“โอ้ และที่สำคัญ อย่าลืมเอาเงินมาจ่ายด้วยล่ะ” ลอร์ดแมนเฟรดกล่าวเสริม

ไม่ว่าแม่มดอาวุโสเอเลนจะมีเหตุผลอะไรในการมาที่นี่ มันก็ไม่สำคัญตราบใดที่มีเงินให้รับ

“แน่นอนอยู่แล้ว” เอเลนพยักหน้า

ขณะที่เธอเตรียมจะออกไปทางหน้าต่าง จู่ๆเธอก็หยุดเดินและหันกลับไปหาลอร์ดแมนเฟรดอีกครั้ง

“หืม? มีอะไรอีกอย่างงั้นหรือ?” ลอร์ดแมนเฟรดยกคิ้วขึ้น

“ที่จริง ก็มีอีก” เอเลนยอมรับและพูดว่า “มีคำขออีกอย่างหนึ่ง ฉันต้องการให้คุณหาข้อมูลทั้งหมดที่มีเกี่ยวกับบุคคลที่ชื่อว่าวาน เจาะจงกว่านั้นฉันต้องการข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตของบุคคลนี้ก่อนที่เขาจะเข้าสู่มหาวิทยาลัย”

“วาน อย่างนั้นสินะ…?” ลอร์ดแมนเฟรดแสดงท่าทางแปลกๆ ก่อนพูดว่า “ถึงข้าจะเป็นมืออาชีพ แต่ต้องขอถาม ทำไมท่านถึงอยากรู้เกี่ยวกับชีวิตของบุคคลนี้”

เหตุผลบอกเขาว่านักเรียนของเขาเป็นศูนย์กลางของปัญหาล่าสุดทั้งหมดในวิทยาลัย

หากไม่เข้าใจภาพรวมทั้งหมด เขาไม่ตั้งใจที่จะขายข้อมูลของนักเรียนของเขาอย่างไม่ระมัดระวัง เกรงว่าจะทำอันตรายต่อวาน

“อย่างที่คุณเห็น เมื่อวานนี้วิทยาลัยสูญเสียอัจฉริยะไปสองคน” เอเลนพูดด้วยท่าทางเศร้าขณะที่เธอถอนหายใจ “การสูญเสียของนักปราชญ์เอนิวส์สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงให้กับสถาบัน”

“อย่างไรก็ตาม จนกระทั่งเราค้นพบบันทึกการวิจัยของข้ารับใช้ของเธอ เราจึงตระหนักได้ว่าการตายของข้ารับใช้วาน เป็นเหตุการณ์ที่เลวร้ายยิ่งกว่าสำหรับสถาบัน บุคคลนี้อาจเป็นผู้บุกเบิกในการวิจัยเวทมนตร์ได้เลย”

“หลังจากอ่านบันทึกการวิจัยของข้ารับใช้วาน และได้รับประโยชน์มากมายจากมัน เขาอาจกล่าวได้ว่าเป็นครึ่งอาจารย์ของฉันยังได้ ฉันจึงต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับเขา” เอเลนพูดด้วยรอยยิ้มที่เสียใจ

เธอเคยได้ยินเกี่ยวกับข้ารับใช้วานบ่อยครั้งในวิทยาลัยแต่สุดท้ายแล้ว เธอก็ไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับคนๆนั้นเลย

ถ้าเธอรู้ว่าคนๆนั้นสมองดีเลิศขนาดนี้...

“ในกรณีนี้โปรดมาในอีกสองวัน ข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลที่พูดถึงจะพร้อมสำหรับท่าน”

ลอร์ดแมนเฟรดกล่าวอย่างใจเย็น

“เข้าใจแล้ว ฉันจะกลับมารับเอกสารในอีกสองวัน” เอเลนพยักหน้าและพูดว่า “ขอบคุณมาก

ท่านลอร์ดแมนเฟรด”

“ไม่จำเป็นหรอก ทั้งหมดมันเป็นแค่ธุรกิจ” ลอร์ดแมนเฟรดโบกมือให้ออกไป

หลังจากเอเลนจากไปไม่นาน ความสงบก็กลับเข้ามาในห้อง ขณะที่ลอร์ดแมนเฟรดวางเอกสารในมือลงและเอนหลังพิงเก้าอี้ด้วยท่าทางครุ่นคิด

‘นักเรียนของข้าถือว่าตายแล้วเหรอ? เขาดูไม่เหมือนแบบนั้นเมื่อคืนนี้อย่างแน่นอน’ ลอร์ดแมนเฟรดรำพึง

อสูรกาย… การสังหารลูกสาวของเจ้าเมือง… อสูร… การตายของวาน… การกลับมามีชีวิตอีกครั้ง…

ลอร์ดแมนเฟรดทบทวนข้อมูลที่เขาได้รับรู้มาในขณะที่เขาพยายามปะติดปะต่อปริศนาก่อนที่ดวงตาของเขาจะเบิกกว้างเมื่อค้นพบบางอย่าง

‘ผู้ทำพันธสัญญาปีศาจ’ ลอร์ดแมนเฟรดคิด

มีหลายกรณีที่คนๆหนึ่งสามารถฟื้นคืนชีวิตได้ แต่ผู้ที่มีพลังที่ยิ่งใหญ่เท่านั้นที่จะสามารถทำเช่นนั้นได้

“เมื่อมิติเกเฮนน่าจุติลงมาเมื่อสามร้อยปีที่แล้ว แม่มดระดับ เหนือธรรมชาติ ทั้งเจ็ดก็ขึ้นมามีอำนาจแล้วก่อตั้งอาณาจักรของพวกเธอเพื่อปกป้องทวีปและได้ทำสงครามกับอสูรตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา…”

อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญกับอสูรที่แข็งแกร่งที่สุดของมิติเกเฮนน่า ปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเจ็ด แม้กระทั่งพลังของแม่มดระดับ เหนือธรรมชาติ ทั้งเจ็ดยังดูด้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกัน

หากไม่ใช่เพราะว่าจอมปีศาจ ไม่มีความสนใจที่จะครอบครองโลก ทวีปนี้คงถูกอสูรเข้าครอบงำไปนานแล้ว

“เป็นเรื่องหายากมากที่จอมปีศาจจะแสดงความสนใจในมนุษย์ แต่ถ้ามีการทำพันธสัญญา ชีวิตของผู้ทำมันคงจะไม่ธรรมดาเลย…”

ผู้ทำพันธสัญญาปีศาจ 6 คนถือกำเนิดขึ้นตั้งแต่การปรากฏขึ้นของเกเฮนน่า และมาพร้อมกับพลังที่พอๆกับแม่มดระดับ เหนือธรรมชาติ

ต้องขอบคุณพวกเขาที่อาณาจักรแม่มดทั้งเจ็ดสามารถยึดครองทวีปได้เพียงแค่หนึ่งในสามเท่านั้น

‘ถ้าผู้ทำพันธสัญญาที่ 7 ปรากฏตัว สิ่งต่างๆคงจะน่าสนใจมากขึ้น เจ้าเป็นผู้ทำพันธสัญญาที่ 7 หรือเปล่า วาน? ฮาย เจ้าน่าจะเขียนอะไรทิ้งไว้สักหน่อยนะ ก่อนจะจากไป รู้ไหม’ ลอร์ดแมนเฟรดคิดอย่างไม่พอใจ