บทที่ 544 นักออกแบบเกมระดับพระเจ้า (จบบริบูรณ์)

หลังจากผ่านการพัฒนาทางเทคโนโลยีมาหลายปี ราคาของแคปซูลเสมือนจริงซิงเหอก็ถูกกดลงอย่างชัดเจน แม้แต่รุ่นท็อปสุดในตอนนี้ก็แค่ไม่กี่หมื่นหยวนก็สามารถซื้อกลับบ้านได้แล้ว

ส่งผลให้มีผู้เล่นจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาสู่ “มหาสงครามแห่งแคปซูลเสมือนจริง”

จากที่เมื่อก่อนราคาหนึ่งเครื่องเทียบเท่ารถยนต์หนึ่งคัน หลายคนกัดฟันซื้อไม่ลง

แต่ตอนนี้ ขอแค่ประหยัดอดออมอยู่พักหนึ่ง ก็สามารถเปิดประตูสู่ชีวิตที่สองได้

จึงมีผู้เล่นนับไม่ถ้วนที่ยับยั้งมือตัวเองไม่อยู่ พากันกระโจนเข้าสู่โลกของแคปซูลเสมือนจริงกันอย่างต่อเนื่อง

ร้านทดลองของซิงหยวน รวมถึง “ร้านเกมแคปซูล” ก็เปิดให้บริการมากขึ้น

โดยคิดค่าบริการต่อชั่วโมงเทียบเท่าร้านเน็ตคาเฟ่ระดับพรีเมียม ทำให้เข้าถึงง่ายยิ่งขึ้น

ช่วงเวลานี้ ซุนเจ๋อก็ไม่ได้ว่างอยู่เฉย ๆ เลยแม้แต่วันเดียว

เขาทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดไปกับการสร้าง “จักรวาลเสมือนจริง”

ทำให้ความถี่ในการออกเกมใหม่ลดลงเมื่อเทียบกับช่วงแรก ๆ

แต่ถึงอย่างนั้น เกมชุด Assassin’s Creed, Resident Evil, Uncharted, Far Cry และอื่น ๆ ก็ทยอยเปิดตัวให้ผู้เล่นได้สัมผัสอย่างต่อเนื่อง

หานเม่ยเดินออกมาจากบ้านเสมือนจริง

มือหนึ่งโยนกุญแจรถเล่น อีกมือก็ฮัมเพลงเบา ๆ

แม้เธอจะไม่ได้สาวสะพรั่งเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็มีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง

ถึงแม้สตรีมเมอร์หน้าใหม่จากซิงหยวนจะโผล่ขึ้นมาเรื่อย ๆ

แต่ตำแหน่ง “ราชินีสายเกม” ของเธอก็ยังคงไร้ผู้ท้าชิง

เมื่อเดินมาถึงริมถนน เธอก็โยนกุญแจรถในมือขึ้นกลางอากาศ

แสงสีฟ้าอมเขียวเปล่งประกายออกมา แล้วรวมตัวกลายเป็นซูเปอร์คาร์สุดล้ำคันหนึ่ง

หลังจากขับรถไปอย่างรวดเร็ว หานเม่ยก็มาถึงฐานปล่อยจรวด

ยานอวกาศลำหนึ่งจอดรออยู่ และมีผู้เล่นหลายคนกำลังเข้าแถวเตรียมขึ้นยาน

เมื่อเก็บรถเข้าที่เรียบร้อย เธอก็ขึ้นยานอวกาศตามไป

แม้ว่าเธอจะสามารถวาร์ปผ่านประตูมิติได้ แต่เธอกลับชอบที่จะชมวิวระหว่างทางมากกว่า

ไม่ว่าจะเป็นท้องฟ้าเหนือกลุ่มเมฆ หรือจักรวาลกว้างใหญ่ไพศาล ล้วนเป็นภาพที่หาไม่ได้จากโลกจริง

และที่สำคัญ...มันช่างสมจริงอย่างน่าอัศจรรย์

หลังเข้าสู่อวกาศ ยานก็ทำ “การวาร์ปอวกาศ”

ในเวลาเพียงสิบกว่านาที หานเม่ยก็เดินทางถึงจุดหมาย

นั่นคือดาวสีเงินดาวหนึ่ง พืชพันธุ์ที่นั่นล้วนดูราวกับทำจากผลึกแก้ว

มีผู้เล่นมากมายเดินเล่น พูดคุย หรือกำลังมองหา NPC เพื่อรับภารกิจ

“โอ๊ะ หานเม่ย มาเช้าเหมือนกันแฮะ!”

เจ้าของเสียงคือพี่เป่า (อี้เป่า) เขาสวมชุดตัวละครเบอร์เซิร์กเกอร์จาก Dungeon & Fighter แต่ยังคงใช้ใบหน้าจริงของตัวเอง

“พี่เป่า มีภารกิจเหรอวันนี้?” หานเม่ยถาม

“คนของเราพบดาวดวงเล็ก ๆ ที่เหมือนจะยังไม่มีใครครอบครอง แต่ก็มีคนอื่นพบด้วย เลยคิดจะรวมพลไปสำรวจหน่อย ถ้าเกิดสู้ขึ้นมา จะได้มีคนเพียงพอไงล่ะ”

นับตั้งแต่ “จักรวาลเสมือนจริง” ของซุนเจ๋อก่อตั้งขึ้น ผู้เล่นสามารถเดินทางไปยังดาวต่าง ๆ ได้อย่างอิสระ หากมีผู้เล่นค้นพบ “แกนกลางของดาว” ก็จะสามารถถือครองสิทธิ์ในดาวดวงนั้นได้

ทรัพยากรต่าง ๆ บนดาว รวมถึง “ชาวพื้นเมือง” จะกลายเป็นของผู้เล่นโดยชอบธรรม

จากนั้นจะพัฒนาดาวยังไงต่อก็ขึ้นอยู่กับผู้เล่นเอง

แน่นอนว่า “ความอิสระ” แบบนี้ก็ยังมีขอบเขตอยู่ด้วยเหมือนกัน

แนวทางอะไรก็ตามที่ผิดกฎหมายหรือผิดศีลธรรมต่าง ๆ จะไม่สามารถทำได้

แต่ถึงอย่างนั้น ผู้เล่นก็ยังสร้างสรรค์อะไรใหม่ ๆ ได้อยู่เสมอ

ถ้าผู้เล่นคนอื่นสามารถบุกยึด “แกนกลางของดาว” และเซ็นสัญญาใหม่แทนที่ สิทธิ์ของเจ้าของเดิมก็จะถูกริบไปทันที

ทรัพยากร, NPC และทุกอย่างจะเปลี่ยนเจ้าของ ผู้เล่นก็จะเหลือแค่…ศูนย์

เมื่อพัฒนาดาวสำเร็จ ก็สามารถติดต่อค้าขายกับดาวอื่นได้

หากมีกำลังพอ ก็สามารถทำ “สงครามระหว่างดาว” ได้เช่นกัน

โดยสรุป “จักรวาลเสมือนจริง” ของซุนเจ๋อเปิดทางให้ผู้เล่นใช้ชีวิตอีกรูปแบบ

จะเป็นเจ้าแห่งดาว หรือแม้แต่ระบบสุริยะก็ยังได้

จะเป็นเกษตรกรปลูกพืชสมจริงหรือแฟนตาซี จะผันตัวเป็นเจ้าของฟาร์ม หรือพ่อค้าอิสระที่ค้าขายกับผู้เล่นและ NPC ก็ได้ทั้งนั้น

จะเป็นนักเดินทางท่องจักรวาล หรือจะเป็นโจรสลัดอวกาศที่ปล้นยานผู้เล่นก็ยังเป็นไปได้

(แต่แน่นอนว่าอัตราการโดนล่าตายก็จะสูงลิ่วเหมือนกัน)

สิ่งที่ซุนเจ๋อมอบให้ผู้เล่นในจักรวาลเสมือนจริง…คือ “ชีวิตอีกชีวิตหนึ่ง”

แม้พวกเขาจะพังพินาศในโลกจริง แต่ถ้าโด่งดังในจักรวาลเสมือนจริง ก็ยังสามารถกลายเป็นฮีโร่ที่ใคร ๆ ก็รู้จักได้

จักรวาลเสมือนจริงเปิดให้ใช้งานได้ไม่นาน ก็ได้รับเสียงชื่นชมจากผู้เล่นอย่างท่วมท้น

มีบริษัทชื่อดังมากมายตั้งสำนักงานในจักรวาลนี้ โดยเช่าดาวดวงหนึ่งเป็นที่ตั้ง

พวกเขาค้าขายกับผู้เล่นเพื่อโปรโมตแบรนด์ บางครั้งก็ให้ไอเทมฟรี แลกกับการโฆษณาแฝง

แม้จะต้องจ่ายค่าโฆษณาให้ซุนเจ๋อ

แต่ทุกคนต่างคิดว่า…คุ้มค่าเหลือเกิน

ผู้เล่นได้ใช้ชีวิตใหม่ บริษัทได้ชื่อเสียง

และที่สำคัญ…เงินพิเศษในเกม สามารถนำไปใช้จ่ายในโลกจริงได้

เพราะซุนเจ๋อได้เซ็นสัญญาร่วมกับบริษัทมากมาย ทำให้ผู้เล่นสามารถนำ “เหรียญพิเศษ” ไปแลกสินค้า เกม หรือไอเทมในโลกจริงได้

แล้วเขาจะล้มละลายมั้ย?

ไม่มีทาง!

เพราะจักรวาลเสมือนจริงมี “จุดเติมเงิน” มากมาย แต่ก็ล้วนเป็นของตกแต่ง เช่น สกิน, เอฟเฟกต์, ยานอวกาศลายอนิเมะ ฯลฯ

ไม่มีของที่ช่วยให้ชนะเกมได้

บางคนถึงขั้นเอาภาพเรือสาวจาก Azur Lane มาวาดบนยานอวกาศของตัวเอง เรียกเสียงฮือฮาจากผู้เล่นและ NPC ทุกครั้งที่ผ่าน

ระหว่างที่หานเม่ยกับพี่เป้ากำลังจะออกเดินทาง

ผู้เล่นทุกคนก็ได้รับอีเมลจากซุนเจ๋อ

“ถึงผู้เล่นที่รักทั้งหลาย

ผมซ่อนกุญแจดอกหนึ่งไว้บนดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง

ใครก็ตามที่หากุญแจนี้พบ จะได้รับสิทธิ์ถือครองดาวพิเศษดวงนั้น

และจะได้ปรากฏตัวในเกมใหม่ของผม

พร้อมรับ 1% ของยอดขายเกมภายในเดือนแรก

จงออกเดินทาง ต่อสู้ และพิชิตจักรวาลเสียเถอะ!”

ผู้เล่นทั่วจักรวาลร้อนระอุขึ้นมาทันที

บางคนอยากปรากฏในเกม เพื่อจะได้ทิ้งชื่อไว้ให้คนรุ่นหลังจดจำ

บางคนก็สนแค่ส่วนแบ่ง 1% ตรงนั้น

แม้ฟังดูเหมือนไม่เยอะ…แต่นี่คือ “เกมใหม่ของซุนเจ๋อ”

ถ้าได้แม้แค่เศษเสี้ยวของกำไรก็รวยจนอยู่สุขสบายไปยันชาติหน้าได้แล้ว

ซุนเจ๋อมองจากจอมอนิเตอร์หลัก

เห็นเหล่าผู้เล่นเร่งเครื่องออกสำรวจเหมือนกินไวอากร้าเข้าไป เขาอดหัวเราะไม่ได้

ทันใดนั้น เสียงร้องไห้ “แง๊ แง๊” ของเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนก็ดังขึ้น ทำให้เขาหันไปอย่างเก้อ ๆ

อวี้เจาหยาถอนหายใจอุ้มลูกไปแล้วบ่นว่า

“แบบนี้แหละถึงบอกว่าห้ามให้พ่อเลี้ยงลูก” (???)

ซุนเจอเกาหัวแกรก ๆ ก่อนจะหันไปมองผู้เล่นที่กำลังหัวเราะและมีความสุขในจักรวาลเสมือนจริงอีกครั้ง

ตอนนี้ในวงการเกมของดาวสุ่ยหลัน ชื่อของเขาครองแทบทุกอันดับ

เกมอีสปอร์ตที่ดังที่สุดคือ League of Legends ของเขา

เกมขายดีที่สุดคือ Minecraft ของเขา

เกมเนื้อเรื่องยอดเยี่ยม…ก็ของเขา

เกมภาพสวยสุด…ก็ของเขา

เกมมือถือที่ทำเงินได้มากสุด…ก็ยังเป็นของเขาอีก

ถ้วยรางวัลเกมยอดเยี่ยประจำปีแทบจะวางเต็มตู้แล้ว

แม้ผู้เล่นยังเรียกเขาว่า “ไอ้สารเลว” ตามนิสัย แต่เมื่อจักรวาลเสมือนจริงถือกำเนิดขึ้น

ผู้เล่นจำนวนมหาศาลก็เริ่มเรียกเขาว่า…

“นักออกแบบเกมระดับพระเจ้า”

ไม่ใช่แค่ผู้เล่นที่ยอมรับ แม้แต่องค์กรใหญ่ ๆ อย่าง “วังเซียนล่องลอย” ยังรับรองด้วยซ้ำ

และในวันที่จำนวนผู้ยืนยันว่าเขาคือ “นักออกแบบเกมระดับพระเจ้า” แตะถึงหลักหนึ่งพันล้านคน

ระบบก็อัปเกรดอีกครั้ง

และคราวนี้…ไม่มีการปั่นประสาท ไม่มีดราม่าอะไรทั้งสิ้น

แต่เป็ฯการเพิ่มฟังก์ชันใหม่เข้ามา

นั่นก็คือ “เกมรุกรานโลกจริง”

หากซุนเจ๋อเปิดใช้ฟังก์ชันนี้ เขาจะสามารถนำไอเทมจากเกมออกมาใช้ในโลกจริงได้เลย

ยานวาร์ป, ยาเติมเลือด, พลังวิเศษ ไม่ว่าอะไร ทั้งหมดก็สามารถย้ายออกมาได้!

แต่แน่นอน…มันมีข้อแลกเปลี่ยน

เพราะทุก ๆ ครั้งที่หยิบของออกมาจากเกม

โลกแห่งความจริงก็จะถูก “รุกราน” ด้วยศัตรูจากเกมนั้นตามระดับของไอเทมที่นำออกมา

ตัวอย่างเช่น หยิบ “ดาบไม้” จาก ตำนานกระบี่เซียนผู้กล้า มา

ศัตรูที่ตามมารุกรานก็จะเป็นแค่ “ผึ้งหนึ่งถึงสองตัว” ฉีดยาฆ่าแมลงใส่ก็จบแล้ว

แต่ถ้าเขาหยิบ BT จาก Titanfall ล่ะก็…

ดาวสุ่ยหลันอาจจะต้องเตรียมรับมือกับ “กองทัพองค์กร” อย่างเต็มรูปแบบ

สรุปแล้ว ฟีเจอร์นี้คือดาบสองคม

ถ้าใช้ให้ดี…โลกใบนี้ก็จะพัฒนาไปแบบก้าวกระโดด

แต่ถ้าใช้ผิดที่ผิดทางเมื่อไหร่…โลกใบนี้ก็อาจจะพังทลายได้เลย

เขาหันไปมองอวี้เจาหยาที่กำลังยุ่งอยู่กับลูกในอ้อมอก

นึกถึงเพื่อน ๆ ที่ตอนนี้มีครอบครัวกันหมดแล้ว

นึกถึงรอยยิ้มของผู้เล่นในจักรวาลเสมือนจริง

ซุนเจ๋อจึงพึมพำเบา ๆ ว่า

“แค่นี้ก็เพียงพอแล้วล่ะ…”

ฟังก์ชันนี้ พับเก็บไว้ก่อนก็แล้วกัน

(จบบริบูรณ์)

---

//19/06/2025 จบล้าววววว ใครที่อ่านมาถึงตรงนี้ก็ขอบคุณที่แวะมาอ่านด้วยนะคะ อาจจะไม่เยอะ แต่เราก็ขอบคุณมาก ๆ

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เราหยิบมาแปล เพราะเราชอบอ่านแนวสร้างเกมอะไรแบบนี้ แปลไป อ่านไปก็สนุกดี แอบเสียดายตอนจบนิดนึงเหมือนรวบไปเฉย ๆ

แต่ก็หวังว่าทุกคนจะสนุกกับ 544 ตอนที่เราแปลมานะคะะ ไว้เจอกันใหม่เรื่องถัดไป ขอให้เป็นวันที่ดีน้า!