ตอนที่ 510: ฉีกมันด้วยมือเปล่า
ตอนที่ 510: ฉีกมันด้วยมือเปล่า
หลังจากนั้น อาเทรอัสก็สามารถล่ากวางตัวนั้นได้สำเร็จภายใต้การชี้แนะของเครโทส แม้จะยิงลูกศรไม่เข้าเป้าและไม่สามารถปลิดชีวิตมันได้ในทีเดียวก็ตาม เครโทสจึงให้เขาใช้มีดส่งกวางตัวนั้นไปสู่สุคติ
แต่ถึงอย่างนั้น อาเทรอัสก็ยังไม่กล้าลงมือ เครโทสจึงต้องจัดการเอง และเมื่อฆ่ากวางเสร็จแล้ว อาเทรอัสกลับไม่ได้แสดงความดีใจเหมือนกับได้ชัยชนะจากการล่า
เครโทสยกมือขึ้นเหมือนจะลูบศีรษะลูกชายเพื่อปลอบใจและชื่นชม แต่สุดท้ายก็ลดมือลง ถอนมีดออกแล้วส่งคืนให้ลูกแทน
“อาเทรอัสทำได้ดีมากแล้วล่ะ” จื่อเยว่ถอนหายใจเบา ๆ
“ใช่เลย แต่พ่อหลายคนก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่ค่อยรู้จะแสดงความรักยังไงดี”
“ทั้งที่เกมอยู่ในธีมเทพปกรณัม แต่เปิดมาด้วยบทพ่อ–ลูกแบบนี้ อินสุด ๆ เลย”
“อยากรู้จังว่าเครโทสตอนหนุ่ม ๆ เคยผ่านอะไรมาบ้าง”
“ฉันก็อยากรู้! เหมือนที่อยากรู้ว่าตอนหนุ่ม ๆ ดันเต้โหดขนาดไหน!”
“อย่าเลย อย่าชวนขยายหลุมดราม่าให้ลึกขึ้นอีกเลย”
ในขณะนั้น แผ่นดินก็สั่นสะเทือน มือยักษ์ข้างหนึ่งพุ่งมาคว้าร่างของกวางที่ตายไปแล้ว เหมือนต้องการแย่งเหยื่อ อาเทรอัสพุ่งเข้าไปแทงมีดใส่มือนั้นทันที
แต่ด้วยความต่างของขนาดตัวและพละกำลัง เขาก็ถูกเหวี่ยงกระเด็นไปไกล เครโทสที่ทั้งโกรธและเป็นห่วงก็กระโจนตามขึ้นไปแล้วเตะใส่เจ้าสัตว์ประหลาดทันที
สิ่งที่เข้ามาจู่โจมคือสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์รูปร่างคล้ายโทรลล์ มีเขี้ยวโค้งเหมือนหมูป่าขึ้นมาบนหน้าผาก และมีอักขระสีแดงเรืองแสงอยู่ตามตัว
หลังโดนลูกเตะจากเครโทส มันกระเด็นถอยหลังไปชนเสาใหญ่ถึงได้หยุดลง หัวมันส่ายไปมา บ่งบอกว่าลูกเตะเมื่อครู่นั้นรุนแรงแค่ไหน
“อาเทรอัสไม่เสียชื่อว่าเป็นลูกของเทพสงครามนะ เห็นสัตว์ประหลาดก็เอามีดพุ่งแทงเลย!”
“แต่ประเด็นคือลูกชายโดนเหวี่ยงไปไกลขนาดนั้น ยังลุกขึ้นมาได้แบบไม่เป็นไรเลยนี่สิ!”
“ไม่ใช่แค่ลุกขึ้นมาได้นะ ยังหยิบธนูกลับมายิงช่วยอีกต่างหาก!”
“ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าหมอนี่ใช่มนุษย์จริงไหม”
“แล้วเครโทสล่ะ? เตะทีเดียวถึงกับทำโทรลล์กระเด็น หึ คนธรรมดาแน่เหรอ?”
สัตว์ประหลาดยักษ์คว้าเสาใหญ่ขึ้นมาใช้เป็นอาวุธ จื่อเยว่ก็ได้เข้าสู่บอสไฟต์แรกอย่างเป็นทางการ
แม้มันจะเป็นเพียงบอสย่อย แต่ในระดับความยากสูงสุดก็ถือว่าดุดันพอตัว การโดนทุบทีเดียวทำให้เครโทสเสียเลือดครึ่งหลอด
โชคดีที่อาเทรอัสสามารถคอยยิงดึงความสนใจบอสไว้ได้ ทำให้จื่อเยว่มีโอกาสโจมตีมากขึ้น
เธอไม่ได้สู้ตรง ๆ กับมัน แต่ใช้วิธีวนรอบด้านหลัง และเล็งเล่น “ส้นเท้า” ของมันแทน
พอเห็นมันจะทุบพื้นปล่อยคลื่นกระแทก เธอก็หลบออกข้างพร้อมกลิ้งหลบต่อเนื่อง ไม่อยู่ให้โดนตีตรง ๆ
เลือดของเจ้าบอสหนาน่าดู จื่อเยว่ต้องตีอยู่เกือบสามนาทีเต็มถึงจัดการได้
เมื่อหลอดเลือดหมด เครโทสก็ออกโรงเอง เขาเหยียบเข่าของโทรลล์แล้วดีดตัวขึ้นไปต่อยฟันบนของมันแตกกระจุย จากนั้นก็ขึ้นไปขี่บนหัว แล้วรัวหมัดใส่จนเลือดสาดกระจาย
หลังมันเริ่มสลบ เครโทสคว้าเขี้ยวซ้ายไว้มือหนึ่ง อีกมือคว้าหัวของมัน แล้ว “กร๊อบ!”...หักคอมันในทีเดียว
แม้ศึกจะจบลง แต่อาเทรอัสกลับวิ่งเข้ามาฟาดร่างโทรลล์ซ้ำรัว ๆ ด้วยมีดในมือ เหมือนจะระบายความกลัวที่กดไว้ลึก ๆ
เครโทสเข้าไปหยุดลูก ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า
“เจ้ายังไม่พร้อม”
คำพูดนั้นทำให้อาเทรอัสหงุดหงิดทันที เขาพึ่งล่ากวางได้ พึ่งช่วยสู้บอสได้
ทำไมถึงบอกว่าเขายังไม่พร้อม?
แต่เครโทสก็ไม่คิดอธิบายอะไรเพิ่มเติม บอกให้เขากลับบ้านไปด้วยกัน
ความ “พร้อม” ที่เครโทสพูดถึง ไม่ใช่แค่การสู้ แต่หมายถึงความสามารถโดยรวม เพราะเขากำลังจะทำภารกิจตามคำสั่งเสียของภรรยา คือแบกอัฐิเธอขึ้นไปโปรยบนยอดเขาที่สูงที่สุด
การเดินทางนี้ยาวไกล เครโทสจึงต้องแน่ใจว่าลูกของเขาพร้อมพอจะเผชิญทุกสิ่งไปด้วยกัน
แต่จากพฤติกรรมเมื่อครู่ เห็นได้ชัดว่าอาเทรอัส...ยังไม่พร้อม
ขณะเดินกลับ จื่อเยว่ส่ายหน้าแล้วพูดว่า
“เมื่อกี้เด็กนี่โคตรหลุดเลย ฉันเองยังตกใจ”
“ลองเจอสัตว์ประหลาดบุกตอนอายุแค่นั้นดูบ้างสิ ใครบ้างจะไม่หลุด”
“แต่ก็จริงที่เครโทสบอก เขายังควบคุมตัวเองไม่ได้เลย”
“ฉันว่าอาเทรอัสเหมือนมีจิตใจที่ยังไม่มั่นคง เป็นไปได้ว่านี่คือคำใบ้ละ”
“ถ้ามันใช่จริง แล้วน้องกลับมาไล่ฆ่าพ่อเมื่อไหร่ ฉันจะตามไปฆ่าแกก่อนเลย!”
“เอาเป็นว่า ถ้าเครโทสยังเย็นชาแบบนี้เรื่อย ๆ ล่ะก็...ดราม่าพ่อ–ลูกมาแน่!”
จื่อเยว่พูดอย่างหมดทางเลือกว่า
“ก็ต้องดูกันต่อไปอะเนอะ ยังไงเราก็หนีเส้นเรื่องของเฮียซุนไม่ได้อยู่แล้ว”
ระหว่างทางก็ยังมีการต่อสู้บ้างแต่ไม่ได้มีเนื้อเรื่องเพิ่มนัก สิ่งที่เพิ่มเข้ามาคือ “ระบบจบศัตรูแบบคิลทันที”
ถ้าผู้เล่นใช้หมัด, โล่, หรือธนู โจมตีจนเกจ “สตัน” ของศัตรูเต็ม จะสามารถกดคิลได้ทันที
ไม่ว่าศัตรูจะเหลือเลือดมากแค่ไหนก็ตาม
พอเข้าใจระบบนี้ จื่อเยว่ก็เริ่มเล่นแบบเน้นซัดเพื่อให้โดนสตัน
เธอพุ่งเข้าไปต่อยศัตรูสองสามหมัด ก็ติดสตันทันที
เมื่อศัตรูติดสตัน จะมีไอคอนปรากฏเหนือหัว พร้อมแสดงท่าคิลในหัวของเธอ
“ตายซะ!”
จื่อเยว่ตะโกนลั่น ไลฟ์ แล้วพุ่งเข้าไปคว้าตัวศัตรู ใช้สองมือฉีกมันออกเป็นสองท่อนอย่างไม่ลังเล ราวกับฉีกปลาหมึกแห้ง
“โหดไปแล้วววว!”
“น้องจื่อเยว่ เริ่มกลายร่างเป็นวาลคิรีเต็มตัวแล้วอะ!”
“ที่เคยพูดกันว่า ‘ฉีกผีด้วยมือเปล่า’ มันมีอยู่จริง!!”
“แต่มันดูมันส์กว่าใช้ขวานฟันอีกนะ ต้องยอมรับ”
“อาวุธอะมันภายนอก...ของจริงต้องใช้ร่างล้วน ๆ ถึงเรียกว่าแกร่ง!”
หลังจากนั้น ถ้าจื่อเยว่เจอศัตรูที่สามารถฉีกได้ เธอก็ไม่คิดจะหยิบขวานขึ้นมาเลย เพราะศัตรูพวกนี้เวลาโดนฉีก ตัวจะกระจายออกเป็นของเหลวเรืองแสงสีส้ม แถมยังมีกลิ่นเหมือนส้มอีกต่างหาก ไม่ได้น่ากลัวเลย
แถมความรู้สึกตอนฉีกมันก็เหมือน “บีบแผ่นกันกระแทก” …ทำไปบ่อย ๆ ก็ยิ่งติดใจ
ตอนเครโทสสังหารศัตรูน้ำแข็ง เขาก็ใช้ท่าจบแบบคนเหล็ก จับฟาดกับพื้นก่อนเหยียบหัวมันจนระเบิดเหมือนลูกโป่งแช่แข็ง บอกเลยว่าโคตรสะใจ
เมื่อกลับถึงบ้าน เครโทสก็เก็บรวบรวมเถ้ากระดูกภรรยา เตรียมเริ่มบทต่อไปของการเดินทาง...พร้อมกับบทฝึกลูกชายที่น่าจับตามอง