ตอนที่ 495 — ศึกพ่อลูก

หานเม่ยควบคุมดันเต้ลุยมันส์ต่อเนื่อง หลังจัดการกับเซอร์เบอรัส (หมาสามหัว) ลงได้

เธอก็ได้อาวุธใหม่ กระบองสามท่อนที่สามารถเปลี่ยนธาตุได้

จนถึงตอนนี้เอง เธอถึงเพิ่งรู้ชื่อของบอสตัวนั้น

ฝาแฝดของดันเต้ที่มีนามว่า

เวอร์จิล

จากเรื่องราวก่อนหน้า และคำพูดของดันเต้ หานเม่ยสันนิษฐานว่า พ่อของดันเต้กับเวอร์จิลก็คงเป็นปีศาจเหมือนกัน ถึงได้มีพลังมหาศาลขนาดนี้

เมื่อตอนทั้งคู่ยังเป็นเด็ก น่าจะเคยเจอกับหายนะอะไรบางอย่าง แม่ของพวกเขาช่วยดันเต้ไว้ก่อน

แต่ระหว่างที่ไปช่วยเวอร์จิลกลับประสบเหตุไม่คาดฝัน

เวอร์จิลในวัยเด็กไม่เคยรู้เรื่องนี้ เขาจึงเข้าใจผิด คิดว่าแม่รักดันเต้มากกว่า

ความเข้าใจผิดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความแค้น และกลายเป็นเป้าหมายตลอดชีวิตที่จะต้องเอาชนะดันเต้ให้ได้

แต่มองจากปัจจุบัน เวอร์จิลไม่เคยชนะดันเต้เลย

สุดท้ายจึงจำต้องละทิ้งความเป็นมนุษย์ เพื่อแลกกับพลังที่แข็งแกร่งกว่าเดิม

ขณะที่ด้าน "V" ซึ่งเป็นด้านมนุษย์ของเวอร์จิล ก็ตั้งใจจะชดใช้ความผิดที่เกิดจากการลุ่มหลงในพลังอย่างไม่ลืมหูลืมตา

หลังหานเม่ยวิเคราะห์ถึงตรงนี้ ก็มีคอมเมนต์หนึ่งลอยมา...

“แต่ทำไม V มันยิ้มแบบเจ้าเล่ห์วะ?”

“นั่นดิ! หน้าตานี่แบบ...ไอ้สายลับสองหน้าเลย”

“ยังจะจงใจให้เนโรพาไปหาเวอร์จิลอีกนะ ดูไม่ไว้ใจเลยอะ”

“ตัวละครแนว V มีอยู่สองแบบ อย่างแรกก็พลีชีพอย่างยิ่งใหญ่ อย่างที่สองก็คือจอมวางแผนตัวจริง!”

“ถึงจะรู้ว่า V เป็นด้านมนุษย์ของเวอร์จิล แต่ก็ไม่ได้แปลว่ามนุษย์ด้านนั้นจะเป็นคนดีเสมอไป!”

“พูดง่าย ๆ ก็คือ มีโอกาสสูงมากที่ V จะหักหลังเนโรหรือดันเต้ตอนท้ายเรื่องใช่มั้ย?”

“ไม่ปฏิเสธความเป็นไปได้นี้เลย”

พอเห็นคนดูวิเคราะห์กันดุเดือด หานเม่ยก็ได้แต่ยักไหล่แล้วบอกว่า

“ใครจะไปรู้ล่ะ เกมของพี่ซุน พวกเราทายพลาดมากี่รอบแล้วก็ไม่รู้ เล่นต่อไปเดี๋ยวก็รู้เองแหละ!”

ในภาพลวงตา เวอร์จิลที่กินผลปีศาจเข้าไปแล้ว สลัดเกราะอันหนักอึ้งออก

รูปร่างดูแข็งแรงขึ้นกว่าตอนบวม ๆ แรกเริ่ม ที่หน้าอกกับไหล่ยังขึ้นตาโต ๆ หลายดวง ถึงจะไม่ถึงขั้นสติหลุด แต่ก็ทำให้รู้เลยว่าห้ามประมาท

ในร่างนี้ เวอร์จิลเท่จัด แถมเร็ว ดาเมจแรง ป้องกันสูง

แต่หานเม่ยเล่นในโหมดง่ายสุด แถมคุมดันเต้ด้วย

พอจับทางท่าของเวอร์จิลได้ เธอก็เริ่มปรับตัวจนเอาชนะได้ในที่สุด

บอสทุกตัวที่ผ่านมา เวลาที่หานเม่ยใช้สู้กับเวอร์จิลนี่นานที่สุดเลย

จนกระทั่งเวอร์จิลล้มลง

เนโรกับ V ถึงจะโผล่มาช้า ๆ

ตอนนี้เอง เนโรถึงได้รู้ว่าเวอร์จิลคือพี่ชายแท้ ๆ ของดันเต้

ส่วนดันเต้กลับดูเฉย ๆ เหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนัก เหมือนเคยเจอมาก่อน

พอดันเต้จะลงดาบสุดท้าย V ก็ขอให้เขาได้จัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง

เพราะ V คือส่วนที่ยังมีความเป็นคนของเวอร์จิลอยู่ ดันเต้เลยยอมให้

หานเม่ยมองดูฉากนั้นแล้วก็พูดขึ้นว่า

“ฉันรู้สึกว่าเรื่องมันไม่น่าจะจบง่าย ๆ หรอกนะ”

คราวนี้คนดูในไลฟ์ไม่มีใครขัด ทุกคนต่างพิมพ์คอมเมนต์เห็นด้วย

“ฉันก็คิดเหมือนกัน”

“เดาว่ามีอีกนิดแน่ ๆ บางที V นี่แหละ บอสตัวสุดท้าย!”

“เอาท่าซัมมอนมอนสเตอร์นั่นไปสู้กับดันเต้เหรอ โดนกดหัวเละสิ”

“แต่ตอนนี้เริ่มรู้แล้วว่า ถึงในคลิปจะให้เนโรอยู่กลาง แต่พระเอกจริง ๆ คือดันเต้ต่างหาก!”

“เตรียมตัวจบเรื่องกันได้แล้ว!”

ไม่ทันขาดคำ เหตุการณ์ที่หลายคนคาดไว้ก็เกิดขึ้นจริง

“เถาวัลย์ของเราสองพันกันแน่นหนา...แม้แต่รากก็ไม่อาจแยกจากกัน...”

ตอน V พูดจบ ดันเต้ก็รู้สึกถึงลางร้าย พยายามพุ่งไปห้าม

แต่ก็ไม่ทัน—V แทงไม้เท้าใส่อกของเวอร์จิล

เสาแสงสีฟ้าพุ่งทะลุฟ้า คลื่นพลังผลักดันเต้กับเนโรกระเด็นไปหลายเมตร

เมื่อแสงจางลง ก็ปรากฏชายผมขาวในมือถือดาบยามาโตะ

เขาหันมาพร้อมรอยยิ้มแห่งชัยชนะ

“เวอร์จิล...” ดันเต้เรียกชื่อนั้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดกว่าเดิม

หานเม่ยก็เข้าใจในทันที ว่าทำไมดันเต้ถึงดูจริงจังขนาดนี้

แค่เริ่มปะทะกันไม่กี่วินาที ดันเต้ก็โดนเวอร์จิลสอนเชิงอย่างไม่ทันตั้งตัว

เวอร์จิลไม่ได้ปิดฉากทันที กลับปล่อยให้ดันเต้ไปรักษาตัวก่อน แล้วค่อยกลับมาดวลกันใหม่

ตอนหันหลังเดินจากไป ยังพูดกับเนโรเบา ๆ ว่า “ขอบใจนะ” จนเนโรยืนงงเป็นไก่ตาแตก

แต่นั่นยังไม่ใช่พีคสุด

เพราะในการคุยกับดันเต้หลังจากนั้น เนโรถึงได้รู้ความจริงว่า

เวอร์จิลคือพ่อของเขา!

ดันเต้ไม่อยากให้เนโรต้องฆ่าพ่อของตัวเอง จึงตั้งใจจะเป็นคนสู้เองในศึกสุดท้าย

ไม่ใช่แค่เนโรที่ช็อก

แม้แต่หานเม่ยกับคนดูในไลฟ์ก็พากันตกตะลึง

“โธ่เว้ย! ที่แท้เกมนี้คือซีรีส์ดราม่าครอบครัวเรอะ!” หานเม่ยโวย

“เปิดเกมมาก็พ่อฟันแขนลูกขาด”

“กลางเกมพี่น้องฟันกันเละเทะ”

“ท้ายเกมเตรียมจัดศึกพ่อลูก”

“บ้านนี้อบอุ่นดีแท้!”

“อาร์ธัสยังต้องยกนิ้วให้!”

“ดาบที่ดันเต้ใช้โคตรเหมือน Frostmourne เลยอะ เอาไปให้เนโรเถอะ!”

“เออ! ถ้าใช้กับพ่อ อาจจะติดคริติคอล!”

“ชักจะเกินไปละนะ!”

หลังจากต่อสู้แบบเศร้า ๆ กับสัตว์อัญเชิญของ V ทั้งสามตัว

ดันเต้ก็ได้ดวลกับเวอร์จิลอีกครั้ง

แม้เวอร์จิลจะกลับมาเป็นมนุษย์ แต่ความสามารถกลับโหดกว่าเดิม

วาร์ปฟันแบบว่องไว ทำเอาหานเม่ยงงไปหลายตลบ

พอเลือดลดครึ่ง เวอร์จิลก็เข้าสู่ร่างปีศาจ ความรุนแรงยิ่งทวีคูณ

หานเม่ยต้องเล่นซ้ำหลายรอบกว่าจะชนะได้

แต่ถึงจะชนะ เกมก็ยังบังคับให้โดนเวอร์จิลฟันอยู่ดี

ในคัตซีน ทั้งดันเต้และเวอร์จิลแปลงร่างเป็นปีศาจ พร้อมปล่อยดาบใส่กันแบบ “เอาตาย”

เหมือนพร้อมจะสังเวยชีวิตทั้งคู่

แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้ฟันกันจริง ๆ

เนโรก็เพิ่งเคลียร์ใจกับแฟนเสร็จ

ด้วยพลังใจที่แรงกล้า แขนขวาของเขาก็งอกขึ้นมาเองซะงั้น!

ไม่พอ ยังแปลงร่างเป็นปีศาจได้อีกต่างหาก

เขาพุ่งเข้ามาขวางดาบของพ่อกับลุงเอาไว้ได้ในเสี้ยววินาที

ถึงจะหยุดศึกพี่น้องได้ แต่ท้ายที่สุด

เนโรก็ต้องลุกขึ้นมารับหน้าที่—ดวลกับพ่อของตัวเอง!

หลังจากชนะศึกพ่อลูก ดันเต้กับเวอร์จิลก็มุ่งหน้าเข้าสู่มิติมาร

เพื่อทำลายรากของต้นไม้ปีศาจ และใช้ดาบยามาโตะผนึกมันไว้

แต่นั่นหมายความว่า ทั้งสองจะไม่มีทางกลับมาโลกมนุษย์ได้อีก

เนโรอยากตามไป แต่ทั้งสองคนก็คนละหมัดอัดเขาไปคนละดอกให้สลบ

ดันเต้บอกว่า ถ้าเนโรอยู่บนโลก เขาถึงจะไปได้อย่างสบายใจ

จบเรื่อง

เนโรยังคงใช้ชีวิตในฐานะนักล่าปีศาจต่อไป

ส่วนดันเต้กับเวอร์จิล…ก็ยังตีกันในนรกไม่หยุด

ระหว่างตีก็ฟาดพวกปีศาจที่เข้ามาขัดด้วยซะเลย

หลังจากเกมเมอร์จำนวนมากเคลียร์เกม Devil May Cry ได้แล้ว

กระแสพูดคุยเกี่ยวกับเกมก็กลับมาร้อนแรงยิ่งกว่าช่วงโปรโมตซะอีก