ตอนที่ 395: Half-Life: Alyx

การเตรียมงานต่าง ๆ ของ League of Legends ตั้งแต่จัดการแข่งขัน ตกแต่งสนาม พิมพ์บัตรขายของที่ระลึก ล้วนดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

ในงานใหญ่ครั้งนี้ ไม่ใช่แค่ League of Legends เท่านั้นที่ได้ประโยชน์ ทีมอีสปอร์ต, ผู้เล่น, สปอนเซอร์ และพันธมิตรทางธุรกิจ ต่างก็ได้ผลตอบแทนกันถ้วนหน้า

จะเรียกว่าเป็นงานที่ทุกฝ่ายได้ประโยชน์ร่วมกันก็ไม่ผิด ทุกคนต่างร่วมมือกันอย่างแนบแน่น ราวกับกำลังอยู่ในช่วงฮันนีมูนของธุรกิจ

แม้จะมีบางคนอยากทำตัวเป็นตัวถ่วง แต่ยังไม่ทันที่ซุนเจ๋อจะออกโรง คนอื่นก็จะรีบเข้ามาจัดการคนประเภทนี้ทันที

เพราะการขัดขวางหนทางทำมาหากินของคนอื่น มันก็ไม่ต่างอะไรจากการฆ่าพ่อฆ่าแม่ ถ้าทุกคนกำลังทำเงินอยู่ แล้วมีใครสักคนมาทำลายระบบแบบไม่มีประโยชน์กับใครเลย ก็ย่อมมีคน “สั่งสอน” ให้รู้จักโลกนี้เสียบ้าง

แล้วเดือนตุลาคมก็มาถึงอีกครั้ง—ช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลองของคนทั้งประเทศ

“ทานูกิหัวโต” ใส่หมวก IRONRIDER และสวมถุงมืออินฟินิตี้ เตรียมจะไลฟ์สตรีมพร้อมตกปลา เพราะใน Fishing Simulator เขาตกปลาเกือบครบทุกชนิดแล้ว

ช่วงนี้ Fishing Simulator กำลังโปรโมตร่วมกับ League of Legends มีการเพิ่มอีเวนต์ตกปลาสัตว์ทะเลในตำนานในโซนอีเวนต์พิเศษ ทานูกิหัวโตเองก็ไม่อยากพลาด

แต่แล้วขณะที่เขาเปิดร้านค้าเกมของถุงมืออินฟินิตี้แบบที่เคยชิน เขาก็พบว่ามีเกมใหม่โผล่ขึ้นมา — Half-Life: Alyx

แถมเกมนี้ผลิตโดยซิงหยวน และมีซุนเจ๋อเป็นหัวหน้าออกแบบเกมเหมือนเดิม ราคาเวอร์ชัน VR ปกติอยู่ที่ 163 หยวน ส่วนเวอร์ชันถุงมืออินฟินิตี้คือ 200 หยวน

ทานูกิหัวโตไม่ลังเลเลย รีบซื้อเกมทันที แล้วนั่งรอให้เกมดาวน์โหลดและติดตั้งด้วยความตื่นเต้น

หลังจากที่ถุงมืออินฟินิตี้เปิดตัวมา ก็มีสตูดิโอเกมมากมายเข้ามาหาซุนเจ๋อเพื่อขอร่วมมือ ทำให้มีเกมเวอร์ชันอินฟินิตี้วางขายมากขึ้นเรื่อย ๆ และหลายเกมก็เป็นเอ็กซ์คลูซีฟเฉพาะแพลตฟอร์มนี้

ส่วนใหญ่เป็นเกมแนว “จำลองชีวิต” ที่ใช้การสัมผัสเสมือนให้ผู้เล่นได้ประสบการณ์ใหม่ ๆ บางเกมก็เป็นแนววาบหวิวด้วย

แน่นอนว่าในประเทศเทพศักดิ์สิทธิ์ การจะเข้าถึงเกมแบบนั้นต้องใช้เทคนิคเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าจะกดโหลดแล้วเล่นได้เลย

แต่ทานูกิหัวโตไม่ค่อยสนใจพวกนั้นนัก เพราะจากประสบการณ์ส่วนตัว เขาว่าไม่มีเกมไหนสนุกเท่า Fishing Simulator อีกแล้ว

ยิ่งเกมนี้มีเนื้อหาหนาแน่นและเป็นเกมออนไลน์ ยังมีการอัปเดตตลอดเวลา ทำให้เขาเล่นได้ไม่มีเบื่อ

แต่เพราะ Fishing Simulator ไม่ค่อยเหมาะสำหรับไลฟ์สตรีม เขาจึงเลือกสตรีมบ้างเป็นครั้งคราว ส่วนใหญ่จะเล่นเงียบ ๆ คนเดียวมากกว่า

บางครั้งเขาก็แอบหวังว่า ซุนเจ๋อจะทำเกมสำหรับถุงมืออินฟินิตี้ออกมาเพิ่มอีกหน่อย อย่างน้อยก็จะมีเกมที่เหมาะสำหรับไลฟ์บ้าง ทำงานไปด้วยเล่นไปด้วย

แล้วจู่ ๆ Half-Life: Alyx ก็โผล่มาตรงหน้า เหมือนฝันกลายเป็นจริง เขาเองก็ตกใจจนตั้งตัวไม่ทัน

ถึงซุนเจ๋อจะให้ความสำคัญกับ League of Legends มาก แต่ตอนนี้ซิงหยวนกลายเป็นองค์กรใหญ่แล้ว เขาไม่จำเป็นต้องใช้คนทั้งบริษัทไปดูแลเกมเดียวอีกต่อไป

และเขาก็มีความคาดหวังสูงกับถุงมืออินฟินิตี้ จึงจัดทีมเฉพาะมาพัฒนาเกมสำหรับแพลตฟอร์มนี้เพื่อดึงดูดผู้เล่นให้ซื้อถุงมือเพิ่มขึ้น

Half-Life: Alyx ที่เคยคว้ารางวัลเกม AR/VR แห่งปีก็เป็นตัวเลือกที่เหมาะสมมาก

ตั้งแต่ก่อนจะวางขายถุงมืออินฟินิตี้ ซุนเจ๋อก็เริ่มวางแผนโปรเจกต์นี้ไว้แล้ว ถึงได้ปล่อยเกมทันช่วงเทศกาลเฉลิมฉลอง

“เฮ้ย! เกมใหม่ของไอ้สารเลว!”

“ยังเป็นเกมเวอร์ชันถุงมืออินฟินิตี้ด้วย!”

“อย่าบอกนะว่าเป็นเกมแนวจำลองอีกแล้ว?”

“ขอร้องล่ะ อย่าจำลองอีกเลย เห็นแล้วจะอ้วก”

“พวกเกมจำลองมันต้องเล่นเองถึงจะสนุก ไว้ดูแล้วมันจืด”

“จริง อย่างน้อยเราดูอยู่ก็ไม่ได้รู้สึกสัมผัสเหมือนคนเล่นนี่”

“งั้นเล่นเกมวาบหวิวให้ดูแทนละกัน น่าสนใจกว่าเยอะ ฮ่า ๆ”

“อยากให้ทานูกิหัวโตมันโดนแบนรึไง…”

คอมเมนต์ในไลฟ์ทำให้ทานูกิหัวโตหลุดจากภวังค์ เหมือนกับ VR Headset อื่น ๆ หมวก IRONRIDER ก็มีโหมดสำหรับสตรีมเช่นกัน และพอจับคู่กับถุงมืออินฟินิตี้ ก็จะยิ่งช่วยควบคุมระบบต่าง ๆ ของไลฟ์ได้ดีขึ้น

แต่ข้อเสียคือ มันทำให้ผู้เล่นหลุดออกจากโลกของเกมได้ง่าย เพราะต้องเจอกับคอมเมนต์ เอฟเฟกต์ของของขวัญ และอื่น ๆ ที่รบกวนสายตา

แต่ก็ต้องยอมแลก เพราะงานนี้มีทั้งชื่อเสียงและเงิน สละความอินเพื่อเงินก็ไม่แปลก

“ไม่น่าใช่เกมแนวจำลองนะ ฉันดูจากคำอธิบายแล้ว เหมือนเล่าเรื่องของกลุ่มต่อต้าน” ทานูกิตอบคนดู

“โอ้! งั้นลุยเลย!”

“ดูเหมือนจะเป็นเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งสินะ นานแล้วที่ไม่ได้ดูทานูกิยิงปืน!”

“ใช่ ๆ! นายใส่หมวก IRONRIDER ทั้งที ต้องยิงให้มันหน่อย!”

“แปลกแฮะ พวกนายพูดกันเหมือนมีอะไรแอบแฝง…”

“ช่างเถอะ จับตัวคนมาให้ได้ก่อน!”

ขณะที่คอมเมนต์ล้อกันไปเรื่อย ทานูกิก็เข้าสู่เกมอย่างเป็นทางการ

ในโลกสีขาวพร่ามัว มีจุดดำลอยอยู่คล้ายหิมะ ตัวหนังสือสีดำเรียงรายขึ้นตรงหน้าของเขา

เป้าหมาย: อลิกซ์ แวนซ์, อายุ 19 ปี, เพศหญิง

สังกัด: กองกำลังต่อต้านมนุษย์

ภารกิจปัจจุบัน: สอดแนม

หลังจากข้อความหายไป ชื่อเกมก็ปรากฏขึ้น และในไม่ช้าทุกอย่างก็ถูกกลืนด้วยสีขาว ก่อนที่ภาพจะค่อย ๆ ชัดขึ้น

สิ่งแรกที่ปรากฏในสายตาคือสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ลอยอยู่กลางอากาศ มีสายเคเบิลหนาแน่นคล้ายใยแมงมุมหรือรากไม้ ยึดโยงกับโครงสร้างนั้น

เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งบินผ่านท้องฟ้า ห้อยบางสิ่งที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไร มุ่งหน้าไปไกลสุดลูกหูลูกตา

หุ่นยนต์ขายาวเหมือนแมงมุมยักษ์เดินระหว่างอาคารต่าง ๆ

ทานูกิเฮดขยับศีรษะ พบว่าเขาควบคุมตัวละครได้แล้ว และจากข้อมูลเมื่อกี้ เขาควรอยู่ในร่างของ “อลิกซ์” ตัวเอกของเกม

“กราฟิกโคตรเจ๋ง!”

“นี่แหละ ไอ้สารเลวไม่เคยทำให้ผิดหวังเรื่องภาพเลย!”

“บอกแล้ว ซิงหยวนคือบริษัทสร้างหนัง!”

“ดูเหมือนหนังไซไฟดี ๆ เรื่องหนึ่งเลยนะ!”

“ไม่ใช่เกมแนวจำลองจริง ๆ ด้วย มีหุ่นยนต์กับเมืองลอยฟ้า แบบนี้ต้องเป็นธีมโลกอนาคตแน่นอน!”

จากบทสนทนาที่ตามมา ทานูกิรู้ว่า อลิกซ์กำลังจับตาดูการเคลื่อนไหวของศัตรู ส่วนพ่อของเธอวางแผนจะขโมยเครื่องปฏิกรณ์ขนาดเล็กของศัตรู

ระหว่างพูดคุยกัน เขายังได้ยินว่า ศัตรูกำลังขนย้ายบางสิ่งไปยังเขตรกร้างแห่งหนึ่ง ซึ่งฟังดูแปลก ๆ พ่อของอลิกซ์จึงอยากสืบเรื่องนี้ให้แน่ใจ

พอการสนทนาแบบห้วน ๆ จบลง ทานูกิก็อดพึมพำไม่ได้ว่า

“ฉันว่าพ่อของเธอ…ไม่น่ารอดแฮะ”