ตอนที่ 341 แล้วแบบนี้มันได้ประโยชน์อะไรกับไอ้สารเลวล่ะ!?

ทันทีที่ทั้งสองคนได้พลังพิเศษมาก็ไม่รอช้า เริ่มตีใส่กันก่อนเลย โคดี้ถึงจะเป็นผู้ชาย แต่พอเจอกับค้อนของเมย์เข้าไปก็ต้านไม่ไหว โดนทุบจมลงพื้นจนต้องกดปุ่มรัว ๆ เพื่อดิ้นออกมา

อาจารย์เสี่ยวซ่านพยายามโต้กลับ แต่พอปะทะกันไม่กี่รอบก็ยังเสียเปรียบอยู่ดี เขาหรี่ตาบ่นเสียงเข้ม

“มะเขือเทศ คอยดูนะ! ทุบซะสะใจเลยใช่มะ เดี๋ยวตอนไหนที่แกตาย ฉันจะไม่ช่วยแน่!”

“เอ๊ะเฮะเฮะ~” มะเขือเทศน้อยหัวเราะเหมือนเด็กแสบ ฟังจากเสียงก็รู้ว่าเขาทุบแบบอินสุดใจ

“ใครบอกว่าเกมนี้ไว้ซ่อมความสัมพันธ์วะ?”

“รักกันมันต้องมีฟาดกันมั่งไง แบบนี้ไม่เรียกซ่อมแล้วจะเรียกว่าอะไร?”

“โคดี้กับเมย์เขาจะรักหรือจะเลิก มันเกี่ยวอะไรกับเสี่ยวซ่านกับมะเขือเทศล่ะ?”

“ฟังดูมีเหตุผลเฉย...”

“แต่ถ้าคู่จริงมาเล่นด้วยกัน ก็คงไม่ฟาดกันขนาดนี้หรอกมั้ง?”

หลังจากซัดกันจนหายคันมือ ทั้งสองคนก็เริ่มคุ้นกับพลังใหม่ แล้วก็กลับมาร่วมมือกันผ่านด่านอีกครั้ง

“เกมนี้ยิ่งเล่นยิ่งสนุกนะ” เสี่ยวซ่านเอ่ยขึ้น

“จริง! ไอ้สารเลวแม่งไม่ธรรมดา เกมหน้าตาการ์ตูนก็ยังใส่ไอเดียมาเต็ม” มะเขือเทศน้อยพยักหน้ารับเห็นด้วย

ทั้งคู่เดินหน้าต่อ จนได้พบดร.ฮาคิมอีกครั้ง คราวนี้เขานำมินิเกม “คู่รักท้าทาย” ด่านแรกมาให้—ทุบโคดี้

ฟังดูง่าย ๆ แต่มันคือเกมทุบตัวตุ่นนั่นแหละ โคดี้ต้องโผล่หัวขึ้นมาในหลุม ส่วนเมย์ใช้ค้อนไล่ทุบ ถ้าเมย์ทุบโดนจะได้ 2 คะแนน ส่วนโคดี้แค่โผล่มาแลบลิ้นใส่ได้ก็จะได้ 1 คะแนน เกมจะวัดกันว่าใครทำคะแนนได้มากกว่ากัน

ถึงจะเป็นแค่มินิเกมง่าย ๆ แต่เสี่ยวซ่านกับมะเขือเทศน้อยก็เล่นกันอย่างเมามัน เหมือนเด็ก ๆ ที่กลับไปตีตัวตุ่นในเกมเซ็นเตอร์

“ฮ่า ๆ ๆ มะเขือเทศแกทุบมั่วซั่วเลยนะ!”

“แต่มันได้ผลไหมล่ะ? ดูคะแนนฉันสิ!”

“นี่แหละ หมัดมั่วชนะเซียนของจริง!”

“เสี่ยวซ่านตะโกนลั่นเลย โคตรฮา!”

“โอ๊ย ขำจนปวดท้องแล้วเนี่ย!”

เกมทุบโคดี้จบลงด้วยชัยชนะของมะเขือเทศน้อย จากนั้นทั้งคู่ก็เดินหน้าต่อไป จนเจอกับฉากที่เกมแบ่งหน้าจอเป็นแนวบนล่าง

ฝั่งเมย์กลายเป็นแนวผ่านด่านแบบ 2D ส่วนโคดี้ยังคงเป็นฉาก 3D ถึงจะดูต่างกันคนละโลก แต่กลับเชื่อมกันได้อย่างลื่นไหล

“การเปลี่ยนมุมมองของเกมมันเนียนมากเลยว่ะ” เสี่ยวซ่านชม

“เหมือนกำลังดูแอนิเมชันอยู่เลย” มะเขือเทศน้อยเสริม

ตั้งแต่ตรงนี้เป็นต้นไป ปริศนาในเกมเริ่มซับซ้อนขึ้น ต้องอาศัยความร่วมมือมากขึ้น โคดี้ต้องโยนตะปูเพื่อสร้างจุดยืนหรือเปิดกลไกให้เมย์เดินหน้า พอเมย์ผ่านไปได้ ก็ต้องใช้ค้อนกระทุ้งกลไกเพื่อเปิดทางให้โคดี้กระโดดข้าม

“ยิ่งเล่นยิ่งสนุกเลยนะเนี่ย”

“ถึงฉากจะอยู่ในโรงเก็บของ แต่เพราะตัวละครหดเล็กลง มันเลยรู้สึกว่าแผนที่ใหญ่มาก”

“ฉากออกแบบดีจริง ๆ ไม่มีอะไรซ้ำเลย”

“แต่เกมนี้โคตรต้องใช้ความเข้าใจของสองคน ถ้าเล่นคนเดียวคงไปไม่รอดแน่นอน”

“ทำไมไอ้สารเลวถึงทำเกมที่เล่นคนเดียวไม่ได้วะ?!”

“รอบที่แล้วแอบแทงข้างหลังพวกคู่รัก รอบนี้หันมาแทงข้างหลังพวกโสด จะเอายังไงกันแน่!? แล้วแบบนี้มันได้ประโยชน์อะไรกับไอ้สารเลวล่ะ!?”

“ก็อย่างที่รู้ ไอ้สารเลวชอบทำลายจิตใจผู้เล่นอยู่แล้ว!”

ระหว่างที่แชทเริ่มถล่มซุนเจ๋อ เสี่ยวซ่านกับมะเขือเทศน้อยก็เจอบอสตัวที่สอง—กล่องเครื่องมือ

การสู้ครั้งนี้แตกต่างจากตอนสู้เครื่องดูดฝุ่น เพราะครั้งนี้พวกเขาไม่สามารถสู้ตรง ๆ ได้เลย แต่ต้องไล่ตามกล่องเครื่องมือไปพร้อมหลบการโจมตีที่เรียกว่า “หมื่นตะปูพสุธา”

ระหว่างไล่ตาม ยังมีอุปสรรคระหว่างทาง เช่นกลไกที่ต้องให้เมย์ใช้ค้อนทุบ หรือโคดี้ใช้ตะปูเปิด

พอไล่ทันแล้ว กล่องเครื่องมือกลับกลายร่างงอกแขนเหล็กกับพลั่วเหล็กออกมา ไล่ตีใส่พวกเขาแบบไม่ปราณี

ทั้งคู่ต้องหลบอยู่บนแท่นไม้ รอจังหวะโต้กลับ พอแขนเหล็กฟาดพลาด เสี่ยวซ่านก็ใช้ตะปูตรึงแขนไว้ จากนั้นใช้ตะปูอีกสองดอกสร้างที่ยืนให้มะเขือเทศน้อยโหนไปด้านบน

มะเขือเทศน้อยไม่พลาด จัดค้อนฟาดไปที่แม่กุญแจบนตัวกล่องเครื่องมือทันที ลดหลอดเลือดของบอสลงหนึ่งส่วน

จากนั้น กล่องเครื่องมือก็เข้าสู่เฟสที่สอง ใช้สว่านขุดพื้นเป็นรู ๆ จำกัดพื้นที่เคลื่อนไหว

ยังไม่พอ ยังมีใบมีดหมุนได้สองใบ หากโดนเข้าก็คือตาย ส่วนด้านบนก็มีตะปูตกลงมาไม่หยุด ทำให้สองคนต้องวิ่งกันให้วุ่น

แม้จะตายสลับกัน แต่ระบบเกมก็ให้อภัยสูง ถ้ามีคนหนึ่งรอด อีกคนก็กดปุ่มกลับมาเกิดใหม่ได้แบบเต็มเลือด

แม้ตอนเฟสที่สามจะโดนใบมีดสะบัดจนตายพร้อมกัน แต่ระบบก็ให้เริ่มสู้ต่อจากเฟสนั้นได้เลย ไม่ต้องเริ่มใหม่

“เหี้ย! นึกว่าจะต้องเริ่มใหม่หมดแล้ว!” มะเขือเทศน้อยถอนหายใจ

“หลังจากโดน Bloodborne มาซ้ำ ๆ นี่มันฝังใจจริง ๆ แหละ โชคดีที่ไอ้สารเลวใจดีรอบนี้” เสี่ยวซ่านก็โล่งอกไม่แพ้กัน

กล่องเครื่องมือบอสนี้ถือว่าซับซ้อนกว่าเครื่องดูดฝุ่นเยอะ ถ้าให้กลับไปเริ่มต้นใหม่คงหมดแรงกันพอดี

แชทในไลฟ์พากันพิมพ์กันสนุกสนาน

“เบาเกินไปแล้ว แค่นี้เหมือนจั๊กจี๋กัน”

“พอคิดถึง Bloodborne ที่ตายทีต้องกลับไปวิ่งใหม่ แล้วศัตรูก็เกิดใหม่หมด มันทรมานสุด ๆ”

“ก็ใครเล่น Bloodborne ไม่ใช่เพราะอยากทรมานเหรอ เกมนี้ไม่ควรเหมือนกันอยู่แล้วแหละ!”

“ระวังไว้ ไอ้สารเลวมันอาจซ่อนหมัดหนักไว้ทีหลัง!”

“โดนไอ้สารเลวหลอนกันหมดแล้วสินะ”

การต่อสู้ในเกมยังดำเนินต่อไป ตอนนี้วิธีโจมตีคือ รอให้พลั่วเหล็กทุบพื้น แล้วให้เมย์ตีที่กลไกปลายพลั่ว เพื่อดีดโคดี้ขึ้นไป

โคดี้ที่ลอยขึ้นกลางอากาศต้องขว้างตะปูลงไปให้โดนถังแก๊สบนตัวบอส

แต่เสี่ยวซ่านจับจังหวะพลาด ขว้างโดนแค่รอบเดียว พอเท่านั้นแหละ กล่องเครื่องมือก็ของขึ้นทันที มันพ่นใบเลื่อยกลมออกมาเฉือนแท่นไม้แหลกเป็นชิ้น ๆ