ตอนที่ 225 งานแสดงเกมเอโดะ

แม้ว่าทั้งผู้เล่นและสตรีมเมอร์ต่างโดน P.T. หลอนจนสะดุ้งกันระนาว

แต่นั่นก็ถือเป็นความสำเร็จสูงสุดของเกมแนวสยองขวัญไม่ใช่หรือ

หลังจากช่วงเวลาเงียบกริบที่แปลกประหลาดในตอนแรก คะแนนรีวิวของ P.T. ก็พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วจนแตะ 9 คะแนน ส่วนเหตุผลที่ไม่ไปไกลกว่านี้ เป็นเพราะผู้เล่นหลายคนรู้สึกว่าเล่นได้ไม่จุใจ

เพราะมันเป็นแค่เดโม ใช้เวลาเล่นเต็มที่ก็แค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น

แต่ความสยองที่เกมนี้มอบให้ เป็นประสบการณ์ที่หลายคนไม่เคยเจอมาก่อน

เมื่ออารมณ์มนุษย์ถูกเขย่าอย่างรุนแรง บางครั้งมันก็เปลี่ยนเป็นความรู้สึกฟินได้พอดิบพอดี

ซึ่งก็คือสิ่งที่ผู้เล่นหลายคนรู้สึกอยู่ตอนนี้

เมื่อเห็นทั้งการพูดถึงของผู้เล่นบนโลกออนไลน์และคะแนนรีวิวของ P.T.

ซุนเจ๋อที่นั่งอยู่ในห้องรับแขกก็อดยิ้มพึงพอใจไม่ได้

ชายหนุ่มอีกคนที่อยู่ในห้องเดียวกันอดบ่นในใจไม่ได้ว่า

ถ้าซุนเจ๋อยังเป็นแบบนี้ต่อไป อาจมีคนรอซุ่มตบอยู่หน้าบริษัทก็ได้

แม้ว่าซุนเจ๋อจะไม่สนใจรางวัลของงานประกวดครั้งนี้

แต่เขาให้ความสำคัญกับผลงานอย่าง P.T. มาก

เพราะเขาไม่อยากให้ใครคิดว่าเขาไม่ถนัดเกมสยองขวัญ

สถานการณ์ที่เกมขายดีเป็นเทน้ำเทท่าแต่กลับไม่มีคนรีวิวหรือให้คะแนนแบบนี้

เป็นสิ่งที่เขาไม่อยากให้เกิดขึ้น

แม้ว่าอีกไม่นานก็จะมีผู้เล่นหรือสตรีมเมอร์ที่กล้าเปิด “สวิตช์” ออกมาเอง

แต่ซุนเจ๋ออยากให้ช่วงเวลานั้นมาถึงเร็วขึ้นอีกหน่อย

เขาจึงจ้างยูทูบเบอร์ในหมวดเกมของเว็บชื่อดัง นามว่า จิ่วจิ่วจวิน

ซึ่งก็คือชายหนุ่มที่นั่งจิบชาอยู่กับเขานั่นเอง

จิ่วจิ่วจวินเป็นคนใจกล้า ฝีมือดี ไหวพริบเยี่ยม ไม่ว่าจะเป็นเกมสยองจากจีนหรือต่างประเทศ

เขาคือหนึ่งในคนที่เคลียร์ได้เร็วที่สุด และยังมีคลิปสรุปเกมหลอนอยู่มากมาย

หลังจากให้จิ่วจิ่วจวินเล่นแบบสปีดรัน P.T. แล้ว ซุนเจ๋อก็ใช้บัญชีรองโพสต์วิดีโอลงไป

หลอกผู้เล่นส่วนใหญ่ให้คิดว่าเกมนี้ไม่ได้หลอนอะไร เล่นไปงั้น ๆ ก็จบแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้น ตอนที่จิ่วจิ่วจวินอัดวิดีโอ เขาเองก็โดนหลอนไปไม่น้อย

ทั้งที่ซุนเจ๋อนั่งอยู่ข้าง ๆ คอยชี้นำด้วยซ้ำ

แล้วทำไมซุนเจ๋อไม่เล่นเอง? ก็เพราะเขารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเกมอยู่แล้ว จะเล่นเองไปทำไมให้เสียอารมณ์

สู้ดูจิ่วจิ่วจวินเล่นแล้ววิเคราะห์ปฏิกิริยาไปด้วย ได้ทั้งข้อมูล ได้ทั้งแต้มอารมณ์อีก

สำหรับจิ่วจิ่วจวิน การร่วมงานครั้งนี้ถือว่ายากจะลืมจริง ๆ

แม้ว่าเกมจะเป็นของซุนเจ๋อ แต่ตอนที่เขาเห็นเจ้าตัวมองฉากหลอน ๆ แล้วนั่งจิบชาไปยิ้มไป แถมตอนที่โดนผีพุ่งใส่จอ ซุนเจ๋อยังพูดด้วยน้ำเสียงภูมิใจว่า “ลูกสาวฉันน่ารักดีนะ แค่ติดจะขี้อ้อนหน่อย ๆ” เขาก็เริ่มสงสัยว่าซุนเจ๋ออาจจะมีปัญหาทางจิตอยู่เล็กน้อย

แต่พอคิดถึงเรื่องราวในเกม ที่เล่าถึงหญิงสาวท้องแก่โดนสามียิงเสียชีวิต แถมลูกชายวัยสิบขวบกับลูกสาววัยหกขวบก็โดนฆ่าตายด้วย แล้วคนร้ายยังไปนั่งฟังเพลงในรถอย่างสบายใจ จนกระทั่งโดนจับ

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีข้อมูลลับในเกมที่แสดงว่าไม่ใช่แค่สามีเท่านั้นที่เป็นฆาตกร แต่ยังมีอีกหลายคน และทุกคนล้วนเป็น “พ่อ” เหมือนกัน ก่อนลงมือพวกเขามักจะพูดรหัสเลขประหลาดเหมือนกันหมด ทำให้คดีทั้งหมดยิ่งน่าขนลุกเข้าไปอีก

จิ่วจิ่วจวินคิดว่า อยู่ใกล้คนที่คิดเรื่องแบบนี้ออก ไม่นิ่งไว้ก่อนอาจไม่ได้กลับบ้าน

โดยเฉพาะตอนที่ซุนเจ๋อถามเขาว่า “ตรงฉากที่ผู้เล่นมองผ่านรูบนผนังดีมั้ย ถ้ามีผีโผล่ออกมาพยายามจะฉุดผู้เล่น แต่ติดผนังไว้” เพื่อบอกเป็นนัยว่า เหยื่อโดนฆ่าแล้วฝังในผนัง

จิ่วจิ่วจวินเลยอดถามไม่ได้ว่า “คุณซุน นี่ทั้งหมดวางแผนไว้หมดแล้วเหรอครับ”

ซุนเจ๋อยิ้มตอบ “อืม บางอย่างเกินคาดไปด้วยซ้ำ ขอบใจที่ลำบากนะ”

“ไม่เป็นไรครับ ได้เล่นเกมโดยมีคุณคอยกำกับ ก็เป็นประสบการณ์แปลกใหม่ดีเหมือนกัน” จิ่วจิ่วจวินพูดตามตรง ถ้าไม่กลัวโดนผู้เล่นจับใส่กระสอบ เขาคงโม้เรื่องนี้ไปแล้ว

ซุนเจ๋อยิ้มบอกว่า “เงินโอนเข้าบัญชีแล้วนะ ไว้มีโอกาสค่อยร่วมงานกันอีก”

“ได้เลยครับ ผมพร้อมเสมอ” จิ่วจิ่วจวินตบอกตัวเองอย่างหนักแน่น

ด้วยวิดีโอของจิ่วจิ่วจวิน P.T. จึงเดินเกมตามแผนได้อย่างสมบูรณ์แบบ

บรรดานักออกแบบเกมที่ร่วมแข่งขันต่างได้แต่นั่งถอนหายใจว่า สมแล้วที่เขาเป็นว่าที่นักออกแบบระดับห้าดาว เกมสั้นแค่ชั่วโมงเดียวกลับกดเกมพวกเขาจมมิด

แม้พวกเขาจะหยิบยืมแนวคิดจากเกมฝรั่งมากมาย แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรใหม่เลย สุดท้ายแค่ใส่ Jump scare เข้าไปให้สะดุ้ง แล้วก็จบแบบไม่ทิ้งอะไรไว้ให้คนเล่น

แต่ P.T. กลับหลอกหลอนคนเล่นแม้ว่าเกมจะจบไปแล้ว

บางคนแค่ได้ยินเสียงส้นสูงเดินผ่านในทางเดินก็ขนลุกซู่

ไม่รู้ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน กว่าความหวาดกลัวนี้จะจางหายไป

วันที่ 15 กันยายน วันศุกร์

ประเทศเล็กฝั่งตะวันออก เมืองเอโดะ

ในช่วงเวลาแบบนี้ของทุกปี จะมีงานแสดงเกมที่จัดโดยหน่วยงานของรัฐบาลท้องถิ่น โดยได้รับความร่วมมือจากบริษัทยักษ์ใหญ่ในประเทศ มีชื่อว่างานแสดงเกมเอโดะ

ก็คล้ายกับงานเกมทั่วไป มีทั้งเกมใหม่ ซอฟต์แวร์ และสินค้าเกี่ยวกับเกมมากมายให้ชม

ปกติแล้วเจ้าภาพหลักของงานมักจะเป็นบริษัทโซนี่ของที่นั่น บริษัทเกมอื่นแม้มาร่วมก็จะถูกกลบรัศมีหมด เพราะยังไงเจ้าถิ่นก็คือเจ้าถิ่น

แต่ปีนี้กลับไม่เหมือนเดิม เพราะซุนเจ๋อขน Overwatch มาจัดแสดงด้วย

จริง ๆ แล้ว ซุนเจ๋อไม่ได้ตั้งใจจะมางานนี้เลย

แต่ผู้จัดงานเป็นฝ่ายติดต่อเขามา ขอร้องให้มาร่วมงานเพื่อเพิ่มความคึกคัก

ถึงกับถามเลยว่า เขาชอบครูสาว ไอดอล หรือดาราคนไหนเป็นพิเศษไหม

ทางเราจะจัดให้มาเป็นไกด์พาชมงาน

หลังจากด่าทุนสามานย์ในใจเรียบร้อย ซุนเจ๋อก็ปฏิเสธทันที

เขาเป็นคนดีนะ จะไปทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง

ยิ่งคิดว่าข้อเสนอนั้นส่งผ่านมาทางอวี้เจาหยา เขายิ่งไม่กล้าตอบตกลง

เดี๋ยวภาพลักษณ์ที่อุตส่าห์สร้างมาจะพังหมด

แต่พูดก็พูดเถอะ ตั้งแต่อวี้เจาหยาเข้ามาทำงานก็ทำหน้าขรึมตลอดเวลา เขาเองยังไม่รู้เลยว่าภาพลักษณ์ของเขาในสายตาเธอเป็นยังไง หรือว่าจริง ๆ เธอก็แอบเรียกเขาว่า “ไอ้สารเลว” เหมือนคนอื่น

แม้จะปฏิเสธข้อเสนอ แต่ซุนเจ๋อก็มองว่าในเมื่อมีเวลาว่าง และ Overwatch ก็กำลังจะเปิดตัวฮีโร่ใหม่พอดี ไปออกงานโชว์หน้าก็ไม่เสียหาย

เขาจึงพาอวี้เจาหยา หลิวอี้เต๋อ และผู้ช่วยอีกไม่กี่คนมาร่วมงาน พร้อมเช่าบูธขนาดใหญ่ติดถนนสายหลัก

แต่ใครจะคิดว่า บูธฝั่งตรงข้ามจะเป็นของ Titan จากบริษัทต้งเสวี่ย ซึ่งขนเวอร์ชันใหม่มาเปิดตัวพอดิบพอดี