บทที่ 210 – เกียรติยศ

วันที่ 1 มิถุนายน วันพฤหัสบดี วันเด็ก

ในช่วงเวลานี้ Overwatch เรียกได้ว่าขึ้นแท่นเป็นกระแสหลักทั้งในประเทศเทพศักดิ์สิทธิ์และต่างประเทศไปแล้ว มีผู้เล่นจำนวนมากถูกดึงดูดและกลายเป็นแฟนตัวยงของเกม

ปัจจุบันจำนวนผู้เล่นที่ลงทะเบียนของ Overwatch ทั่วทั้งดาวสุ่ยหลานทะลุ 65 ล้านคนแล้ว

โดยมีผู้เล่นที่ออนไลน์ในแต่ละวันอยู่ที่ราว 40 ล้านคน ถือว่าสู้ได้อย่างสมศักดิ์ศรีกับ Titan

แต่ทางฝั่ง ต้งเสวี่ย ก็ยังคงยึดแนวทางเดิม พวกเขายังคงมุ่งเน้นที่ลีก Titan พยายามใช้การแข่งขันระดับมืออาชีพมาสร้างกระแส หวังเอาชนะ Overwatch

ขณะที่ซุนเจ๋อไม่ได้คิดจะจัดแข่งอะไรเลยด้วยซ้ำ แม้แต่ระบบจัดอันดับยังไม่ได้เปิดเสียด้วยซ้ำ

เพราะในฐานะที่เป็นเกม FPS ที่มีสกิล Overwatch ยังมีจุดอ่อนด้านความเป็นอีสปอร์ตอยู่พอสมควร

แค่ดูฉากการต่อสู้ก็รู้—มันไม่ได้เร้าใจเท่าเกมอีสปอร์ตตัวอื่น

แถมไม่ว่าจะเป็นระบบจัดอันดับหรือการแข่งขันระดับโปร มันก็ล้วนแต่จะเร่งให้เกิดการล็อคสูตรทีม

ลดความสนุกของเกมไปเรื่อย ๆ

ทุกวันนี้แม้จะเริ่มมีเมต้าเป็นของตัวเองบ้าง แต่ผู้เล่นส่วนใหญ่ก็ยังคงเล่นตามใจ

ไม่มีใครที่โดดเด่นจนถึงขั้นกำหนดแนวทางให้คนทั้งเซิร์ฟต้องเดินตาม

ถ้าเปิดจัดอันดับหรือมีลีกเมื่อไหร่ ทุกคนก็จะเริ่มเลียนแบบทีมโปร เพื่อชัยชนะ

และแนวทางเหล่านั้นจะค่อย ๆ ลามไปยังโหมดอื่นด้วย

เว้นแต่ว่า Overwatch จะมีจำนวนฮีโร่มากพอให้หมุนทีมได้หลากหลาย

ไม่เช่นนั้น ซุนเจ๋อไม่มีทางคิดจะเปิดลีกหรือจัดอันดับแน่นอน

แต่การไม่เปิดจัดอันดับหรือไม่จัดการแข่งขัน ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่สามารถปั่นกระแสให้เกมได้

วันนี้ CG ตัวใหม่ล่าสุดของ Overwatch — "เกียรติยศ" ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ

พร้อมกันทั่วทั้งดาวสุ่ยหลาน

“โว้ว! CG ใหม่ของไอ้สารเลว!”

“สตูดิโอซิงหยวนคือบริษัทหนังที่ดันหลงทางมาทำเกมจริง ๆ!”

“เอาเงินจากเกมพอแล้ว ไปทำหนังซะเถอะ!”

“CG นี้ฉันก็มีส่วนช่วยนะ ฉันซื้อกล่องในเกมไปตั้ง 50 กล่อง!”

“หึ! ฉันมีครบทุกสกินแล้วด้วย!”

ในขณะที่คอมเมนต์ยิงรัวอยู่บนจอ โลโก้ของซิงหยวนและ Overwatch ก็ขึ้นมาทีละตัว

CG เริ่มต้นขึ้น

ในเสียงดนตรีอันหม่นเศร้า หญิงสาวคนหนึ่งที่ผู้เล่นไม่เคยเห็นมาก่อน กำลังพูดคุยกับไรน์ฮาร์ท

“ข้อความของวินสตัน ไม่ได้ส่งถึงคุณ มันไม่ใช่การต่อสู้ของคุณอีกแล้ว

พ่อเคยบอกฉันว่า คุณเคยอุทิศทุกอย่างให้กับ Overwatch แต่สุดท้ายก็ถูกเขี่ยทิ้ง...”

ไรน์ฮาร์ทดูเหมือนจะรับฟังอยู่ แต่สายตากลับจดจ้องที่เข็มกลัดของ Overwatch ในมือ

จากนั้นความทรงจำก็พาเขาย้อนกลับไปยังวัยหนุ่ม

ในตอนนั้นเขาเป็นหนึ่งในอัศวินครูเสด

และอาจารย์ของเขา โบลด์ริช กำลังได้รับคำเชิญให้เข้าร่วม Overwatch

“ข้าได้รับการเรียกตัว ข้าต้องตอบรับ นี่คือเกียรติอันยิ่งใหญ่!” โบลด์ริชกล่าว

ไรน์ฮาร์ทถอนใจ

“ทิ้งพวกพ้อง เพื่อเข้าร่วมองค์กรลับนั่น…

สละเกียรติของอัศวินครูเสดงั้นเหรอ?

ฮึ... แบบนี้เรียกว่าเกียรติหรือไง?”

เขาแย่งเบียร์จากเพื่อนมาซัดจนหมด ก่อนจะบ่นว่า

“อัศวินครูเสดคือฮีโร่ผู้ปกป้องบ้านเกิด! จะถูกจารึกไว้ในบทเพลงตลอดกาล!”

“สิ่งที่ถูกจารึกคือพันธกิจของเรา! และสงครามครั้งนี้ สำคัญเกินกว่าตัวพวกเราเสียอีก”

ระหว่างที่โบลด์ริชกำลังอบรมอยู่ ทหารคนหนึ่งก็รายงานว่า กองทัพอมนิคกำลังบุกเข้ามา

โบลด์ริชเรียกพลเรือนออกมาปลุกขวัญกำลังใจ

ไรน์ฮาร์ทส่งค้อนให้เขาพร้อมแซว “อย่าลืมไม้เท้าของลุงล่ะ”

“ฮ่า ๆ ๆ!” โบลด์ริชหัวเราะลั่น “เพื่อเกียรติยศ!”

“เพื่อเกียรติยศ!” ไรน์ฮาร์ทตอบพร้อมรอยยิ้ม

ฝ่ามือของทั้งสองตบกันอย่างแน่นหนา

จากนั้นฉากก็ตัดสู่สนามรบ

ในห่ากระสุนของหุ่นยนต์ อัศวินครูเสดในชุดเกราะเปิดโล่พลังงานขึ้น

นำหน้าแนวรบปกป้องเพื่อนร่วมทีม พร้อมสร้างพื้นที่ให้พวกเขาโจมตี

แต่ก็ยังมีบางคนที่ไม่ทำตามแผน เช่นไรน์ฮาร์ท เขาใช้สกิลพุ่งเข้าไปกลางกองศัตรู

ราวกับว่าเขาคือสายดาเมจ ไม่ใช่แทงก์

โบลด์ริชตะโกนสั่ง “กลับไปปกป้องพวกเขา!”

แต่ไรน์ฮาร์ทกลับหัวเราะเยาะ “พวกนั้นก็แค่ตัวถ่วง! ไม่ต้องห่วง! พวกเขาไม่เป็นไรหรอก!”

ในขณะที่เขากำลังฝ่าศัตรู ทีมของเขากลับโดนกดอยู่หลังสิ่งกำบัง จนต้องตะโกนว่า

“ไรน์ฮาร์ทอยู่ไหนวะ!?”

คอมเมนต์พุ่งกระจายเต็มจอทันที

“เฮ้ย นี่มันแทงก์ฝั่งกูชัด ๆ!”

“เจอแต่พวกพุ่งอย่างเดียวไม่เคยเปิดโล่!”

“ถ้าอย่างน้อยพุ่งแล้วฆ่าได้ก็คงไม่ว่า แต่นี่พุ่งไปแล้วกลายเป็นฝุ่นทุกที!”

“ดูสองคนนั้นหลบอยู่ข้างหลังกำแพง เหมือนเราเวลาต้องแบกทีมเลยอะ”

“ใครเล่นแทงก์ไม่เป็น ไปงัดปุ่มทิ้งเหอะ!”

ระหว่างที่คนกำลังบ่นกัน

จู่ ๆ หุ่นรุ่นใหม่ของอมนิคก็ตกลงมาจากฟ้า

ขณะที่คนอื่นยังอึ้ง ไรน์ฮาร์ทก็เป็นคนแรกที่พุ่งเข้าใส่

แต่เขากลับประเมินผิด เจอคมดาบพลังงานฟันจนตาข้างหนึ่งบอด

และนั่นยังไม่ใช่ตัวเดียว พวกมันมีมากกว่านั้น

กองทัพมนุษย์ต้องสั่งถอย โบลด์ริชตัดสินใจช่วยไรน์ฮาร์ทเอาตัวรอด

โดยสังเวยตัวเองแลกกับการฆ่าหุ่นตัวนั้น

ทั้งคู่หนีเข้าไปในปราสาท เพื่อหลบการล้อมจากหุ่นยนต์

แต่โบลด์ริชที่บาดเจ็บหนักไม่สามารถตามไปได้อีก

เขาบอกให้ไรน์ฮาร์ทถอยและรวมกลุ่มกับพวกพ้อง

ไรน์ฮาร์ทยังรั้นอยากกลับไปสู้ด้วยกัน

“ไม่มีท่าน…”

ยังพูดไม่ทันจบ โบลด์ริชก็พูดแทรกขึ้น

“ทหารเอ๋ย เจ้าสาบานว่าจะซื่อสัตย์ต่อภารกิจครูเสด จงทำตามคำสาบานของเจ้า”

เขายื่นมือออกไป

ไรน์ฮาร์ทน้ำตาคลอ “ข้า...ข้าไม่ไป!”

“พวกเขาต้องการเจ้ามากกว่า… เจ้าต้องเป็นโล่ให้พวกเขา”

ไรน์ฮาร์ทลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะจับมืออาจารย์ไว้แน่น

เขาพบว่าในมือมีเข็มกลัด Overwatch ติดมาด้วย

“ไรน์ฮาร์ท… จงมีชีวิตอยู่เพื่อเกียรติยศ”

ไรน์ฮาร์ทน้ำตาคลอ ก่อนจะมอบค้อนของตนให้

“และตาย...เพื่อเกียรติยศเช่นกัน เพื่อนเก่า”

โบลด์ริชยิ้มอย่างภาคภูมิ

ตู้ม!

ประตูปราสาทถูกถล่ม หุ่นยนต์บุกเข้ามา โบลด์ริชใส่หมวก เปิดไฟตาเป็นสีน้ำเงิน

ก่อนจะฟาดสองค้อนในมืออย่างบ้าคลั่งเข้าใส่ฝูงศัตรู

แม้จะไม่มีคำพูดใดในซีนนี้ แต่ผู้ชมทุกคนต่างก็รู้สึกเหมือนเขาตะโกนออกมาว่า

“ออกมา! เผชิญหน้ากับข้า!”

“ฉันนี่อินสุด ๆ เลยโว้ย!”

“สวรรค์อยู่ซ้าย นักรบอยู่ขวา!”

“ทำไมแทงก์ฉันถึงถือค้อนสองมือไม่ได้มั่งวะ!”

“ขอขึ้นไปฟาดพวกอมนิคบ้างเถอะ!”

ขณะนั้นกองทัพมนุษย์ถูกตามล่า

เพื่อนของไรน์ฮาร์ทโดนยิงขาจนล้มลง

ไรน์ฮาร์ทโผล่พังกำแพงออกมา เปิดโล่บังเต็มตัว

แม้โล่จะแตกเพราะกระสุนรัวไม่หยุด เขาก็ยังยืนบังไว้ไม่ถอย

สุดท้าย เขาอ้าแขนกอดเพื่อนไว้ในอ้อมอก ใช้ร่างกายเป็นโล่

ในขณะเดียวกัน โบลด์ริชยังคงสู้ในปราสาท

เสียงเพลงเศร้าดังขึ้น ขณะที่เขาทำการพุ่งครั้งสุดท้ายใส่กองทัพ

หลายคนถึงกับตะโกนออกมาว่า “กินค้อนของข้า!”

สุดท้าย หน่วยอากาศยานของมนุษย์ก็มาถึง

ไรน์ฮาร์ทและเพื่อนรอดตาย

ส่วนโบลด์ริช นั่งหมดแรงอยู่บนบัลลังก์ในปราสาท แสงในดวงตาค่อย ๆ ดับลง

ฉากตัดกลับมาที่ไรน์ฮาร์ทในวัยชรา

เขาวางเข็มกลัดของ Overwatch ลงบนบัลลังก์ แล้วกล่าวเสียงแหบ

“ข้าได้รับการเรียกตัว ข้าต้องตอบรับ…เหมือนดั่งเคย”

CG จบลง พร้อมกับโลโก้ Overwatch ที่ปรากฏขึ้นมา

ตามด้วยภาพไรน์ฮาร์ทในชุดเกราะของโบลด์ริช

ไม่ต้องเดาเลยว่า

สกินตัวต่อไปที่จะขาย คือชุดเกราะนี้แน่นอน

อาจรวมถึงแอคชั่นพิเศษจากฉากพุ่งใส่ศัตรูตอนสุดท้ายด้วย

CG นี้ยาวแค่ 7 นาทีเท่านั้น

แต่แรงกระเพื่อมที่มันสร้างนั้น ยาวนานกว่าเวลาดูหลายเท่านัก