บทที่ 92 คีย์เวิร์ดสามคำ

เมื่อไลฟ์เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ ห้องถ่ายทอดสดก็ยิ่งคึกคักมากขึ้น

แถมกระดานข้อความที่ลอยผ่านหน้าจอนั้นแน่นจนแทบมองอะไรไม่เห็น

แต่สำหรับทีมงานจากวังเซียนล่องลอย รวมถึงซุนเจ๋อกับเฉากู้ที่เชื่อมต่ออยู่ ก็ไม่ได้รับผลกระทบอะไรนัก

“นักออกแบบทั้งสองท่าน เราจะเริ่มสุ่มหัวข้อการแข่งขันเดี๋ยวนี้

โดยจะแสดงโค้ดสุ่มให้ดูก่อน เพื่อยืนยันว่าไม่มีการปรับแต่งใด ๆ”

ทีมงานไม่ได้มีคำเปิดตัวเว่อร์วังอะไร พูดตรงประเด็นทันที

เขากดคีย์แป๊บเดียว หน้าจอก็แสดงโค้ดชุดหนึ่งเรียงเป็นระเบียบขึ้นมา

โปรแกรมสุ่มหัวข้อแบบนี้ ใครเป็นโปรแกรมเมอร์จริง ๆ ก็พอมองออกว่าโปร่งใสหรือเปล่า มีการตุกติกไหม

“โอ้ว! ถึงจะไม่เข้าใจโค้ด แต่ดูแล้วเท่สุด ๆ!”

“ในฐานะโปรแกรมเมอร์ ขอยืนยันว่าโค้ดนี้ไม่มีปัญหาใด ๆ”

“ช่วยลบหมวดเกมสยองขวัญออกทีเถอะ! ฉันไม่อยากให้ไอ้สารเลวแตะแนวนี้อีกแล้ว!”

ระหว่างที่คนดูแชตกันเรื่องโค้ด เฉากู้ก็เป็นฝ่ายพูดก่อน

“ไม่มีปัญหา”

ฝั่งซุนเจ๋อหันไปมองติงฟานซินก่อน ถึงแม้เขาเองจะพออ่านโค้ดรู้เรื่อง

แต่ความสามารถด้านโปรแกรมของติงฟานซินเหนือกว่าเยอะ เพื่อความชัวร์จึงขอฟังจากอีกฝ่ายก่อน

แว่นของติงฟานซินสะท้อนแสงหน้าจอออกมา เขาจ้องดูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า

“พี่ซุน ผมเช็คหลายรอบแล้ว ไม่มีปัญหาครับ”

“โอเค ขอบใจมาก”

ซุนเจ๋อจึงตอบทีมงานไปว่า

“ทางผมก็ไม่มีปัญหาครับ”

เมื่อทั้งสองฝ่ายยืนยันเรียบร้อย ทีมงานจึงคลิกเข้าโปรแกรมสุ่มหัวข้อ พร้อมกล่าวว่า

“ในการแข่งขันครั้งนี้ ระบบจะสุ่มคีย์เวิร์ดมา 3 คำ

ทั้งสองท่านต้องนำคีย์เวิร์ดเหล่านี้มาผสมกันเพื่อสร้างเกมหนึ่งเกม”

“ไม่มีปัญหา” เฉากู้ตอบทันที

“ตกลงครับ” ซุนเจ๋อก็ตอบตาม

“ถ้าอย่างนั้น เริ่มเลยครับ!”

ทีมงานกดปุ่ม จากนั้นในหน้าต่างเรียบง่ายหนึ่งช่อง

คำศัพท์มากมายก็เริ่มเลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ตาเปล่าแทบมองไม่ทันว่าแต่ละคำคืออะไร

“ขอเถอะ! ขอให้ได้แนวโบราณ!”

“ต่อให้ไม่ใช่แนวโบราณ ขอแค่เป็นเกม VR ก็ยังดี!”

“เฉากู้เทพเรื่องเกมแนวจำลองธุรกิจนะ! หวังว่าจะออกแนวนั้น!”

ฝั่งแฟนคลับเฉากู้กำลังตั้งจิตอธิษฐานให้ระบบสุ่มมาเป็นแนวถนัดของเขา

ส่วนฝั่งแฟนคลับของซุนเจ๋อนี่...คนละอารมณ์เลย

“ขอร้องล่ะ! อย่าสุ่มแนวเกมสยองขวัญอีกเลย! หัวใจฉันรับไม่ไหว!”

“แล้วก็อย่าสุ่มแนวเดินหน้ายิงเลย! จอยของฉันพังไปสามตัวละ!”

“อย่าหวังว่าจะได้ RPG นะ! น้ำตาฉันไม่เหลือให้ไหลอีกแล้ว!”

“แนวเกมพักผ่อนสมองก็ไม่เอา! อยากรู้เหมือนกันว่าไอ้สารเลวจะยังเล่นแผลงอะไรอีก!”

ซุนเจ๋อเห็นแฟน ๆ ทั้งสองฝั่งแตกต่างกันขนาดนี้ ก็อดถอนใจไม่ได้

เขาบ่นขึ้นมาเบา ๆ ว่า

“ทำไมไม่มีใครหวังดีให้ฉันบ้างเลยนะ? หรือเกมที่ฉันทำมันแย่ขนาดนั้นเหรอ?

จากยอดขายกับคะแนนแล้ว...ก็น่าจะไม่ถึงขั้นนั้นนะ!”

กลุ่มทีมงานที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ฟังแล้วก็นั่งเงียบไปหมด ไม่รู้จะพูดยังไงดี ได้แต่บ่นในใจ

“พี่ซุน...ผู้เล่นเกลียดพี่ขนาดนี้ พี่ยังไม่รู้ตัวเลยเรอะ?”

ในขณะนั้นเอง คีย์เวิร์ดแรกก็ออกมา—เกมมือถือ

ทันทีที่เห็นคำนั้น แฟนเฉากู้แทบลุกขึ้นมาเฮ

“เย้! เกมมือถือ! เฉากู้เทพแน่นอน!”

“ไม่มีใครเข้าใจเกมมือถือเท่าเพนกวินอีกแล้ว!”

“แค่คีย์เวิร์ดแรกก็เหมือนเฉากู้ชนะไปครึ่งแล้ว!”

ทางฝั่งแฟนซุนเจ๋อ ก็ใจเย็นกว่าหน่อย

“เกมมือถือเหรอ! ก็ดูโอเคนะ ไอ้สารเลวเหมือนยังไม่เคยทำแนวนี้”

“แต่นั่นมันเพนกวินนะ! จะรอดไหมเนี่ย?”

“เพนกวินแล้วไง? Plants vs. Zombies ยังตบพวกนั้นยับเลย!”

“ปัญหาคือ...นี่มันเกมมือถือ! ไอ้สารเลวยังไม่มีประสบการณ์นี่หว่า!”

“ทำไมไม่เอา Plants vs. Zombies มาลงมือถือล่ะ?”

“ไม่ได้! ยังเหลืออีกสองคีย์เวิร์ด ถ้าไม่เข้ากันล่ะจบเลย!”

หม่าเฉิงเย่ที่นั่งดูอยู่ข้าง ๆ พอเห็นคำว่า “เกมมือถือ” ก็ยิ้มออกมาอย่างกดไม่อยู่

ค่ายเพนกวินเกมขึ้นชื่อเรื่องเกมมือถืออยู่แล้ว

ประสบการณ์ที่สั่งสมมานับปี ทรัพยากรที่มีอยู่

อย่าว่าแต่ซุนเจ๋อเลย แม้แต่เอาแพลตฟอร์มเกม Steampunk มารวมกัน ก็ยังสู้ไม่ได้ (ใจเย็นหนุ่ม)

“เริ่มสุ่มคีย์เวิร์ดที่สองครับ” ทีมงานยังคงพูดเรียบ ๆ แล้วกดปุ่มต่อ

“พี่ซุน พี่ทำเกมมือถือเป็นมั้ยเนี่ย?” ติงฟานซินอดถามไม่ได้

“เคยมีไอเดียเยอะเลยนะ แต่ตอนนั้นคิดว่ายังไม่ถึงเวลาพอดี

ก็เลยยังไม่ได้ใช้ คิดไม่ถึงว่าจะมาเจอเอาในศึกครั้งนี้แหละ” ซุนเจ๋อยักไหล่ตอบ

ชีวิตก่อนเขาเคยเล่นเกมมือถือมาเยอะจนจำไม่หมด

แต่สตูดิโอซิงหยวนยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น เขาเลยไม่คิดจะเอาไอเดียพวกนั้นมาใช้เร็วเกินไป

“มีเกมมือถืออะไรที่เล็กแต่เจ๋งพอจะเอาชนะในศึกนี้บ้างนะ...”

ขณะที่เขากำลังคิด เสียงติงฟานซินก็ดังขึ้น

“เหวออออ!”

ซุนเจ๋อรีบหลุดจากภวังค์ หันไปมองหน้าจอไลฟ์

เห็นคีย์เวิร์ดที่สองคือ—แนวโบราณ (国风)

คำว่า “แนวโบราณ” ในที่นี้ หมายถึงต้องมีองค์ประกอบวัฒนธรรมเฉพาะของประเทศเทพศักดิ์สิทธิ์ในเกมอย่างชัดเจน

เช่น การจำลองอาคารยุคโบราณ เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์

หรือการสื่อสารมรดกทางวัฒนธรรม เช่น ศิลปะหัตถกรรมต่าง ๆ

พูดง่าย ๆ คือ เกมแนวโบราณคือเกมที่เน้นการโปรโมตวัฒนธรรมของประเทศเทพศักดิ์สิทธิ์

แม้เกม ภาพวาดยุทธภพ ของเฉากู้จะไม่ใช่แนวโบราณเต็มตัว แต่ก็ถือว่าใกล้เคียงมาก

เพราะงั้น ถ้าจะให้เขาสร้างเกมแนวโบราณขึ้นมาอีกเกม ก็ถือว่าเป็นของถนัดแบบสุด ๆ

“ฮ่า ๆ ๆ แนวโบราณมาแล้ว! เฉากู้ฆ่าไม่เลี้ยงแน่นอน!”

“ซุนเจ๋อโดนรุมแล้วมั้ง! คีย์เวิร์ดสองอันนี้ เหมือนประกาศแพ้ล่วงหน้าเลย”

“ก็แค่ดวงไม่ดีแหละ ถึงเกมของเขาจะดี แต่เรื่องนี้...”

“ดวงก็ถือเป็นหนึ่งในฝีมือเหมือนกันนะ”

เทียบกับฝั่งเฉากู้ที่กำลังเฮ ฝั่งแฟนซุนเจ๋อก็ดูจะแตกตื่นขึ้นมาเล็กน้อย

“ทำไมมันออกแต่หมวดที่อีกฝ่ายถนัดวะ?”

“พวกเราอยากเห็นไอ้สารเลวทำเกมใหม่ ๆ แต่ไม่ได้อยากให้เขาโดนยำแบบนี้!”

“ใจเย็น ๆ พวก! ตำนานกระบี่เซียนผู้กล้า ของไอ้สารเลวก็นับเป็นแนวโบราณเหมือนกันนะ!”

“แต่มันก็แค่ติดกลิ่นแนวโบราณเฉย ๆ มั้ง!”

“หวังว่าอีกคีย์เวิร์ดสุดท้ายจะช่วยพลิกเกมได้เถอะ!”

คีย์เวิร์ดที่สองทำให้หม่าเฉิงเย่ยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิมอีก

ถ้าไม่ติดเกรงใจภาพลักษณ์กับสายตาผู้ชม เขาคงเต้นหมุนสามตลบไปแล้ว

ในบรรดานักออกแบบเกมระดับสามดาวของเพนกวิน ไม่มีใครเก่งแนวโบราณเท่าเฉากู้อีกแล้ว!

ดูเหมือนว่าเทพีแห่งโชคจะอยู่ฝั่งเขาเต็ม ๆ ในศึกนี้