บทที่ 72 ชาตินี้อย่าหวังเลย

แม้ว่าฉายา “เกมเมอร์อันดับหนึ่ง” จะช่วยให้ซุนเจ๋อสามารถเล่นในระดับสูงสุดได้

แต่ก็ต้องแลกกับการสูบพลังสมองมหาศาล ถึงขั้นมีความเสี่ยงจะ “หัวใจวาย” ได้เลยทีเดียว

แต่ตราบใดที่เขาไม่ใช้ฉายานั้นในระดับสูงสุดตลอดเวลา เขาก็ยังประคองไหวอยู่

ด้วยเหตุนี้หลังจากที่ทำลายสถิติของคิมอูมยองได้แล้ว

ซุนเจ๋อจึงจงใจพาตัวละครกระโดดลงหลุมฆ่าตัวตาย

เพราะเกมแนวนี้ไม่มีจุดจบที่ชัดเจน ยิ่งเล่นนานยิ่งเสี่ยงสูง

แต่อยู่ ๆ เขาก็ฉุกคิดขึ้นมา ที่เขาทำไว้แค่แต้มทิ้งห่างเล็กน้อยแบบนั้น

อาจทำให้คิมอูมยองยังมี “ความหวัง”

ถ้าเจ้าหมอนั่นดวงดีทะลุบัลลังก์ขึ้นมาอีกที

ซุนเจ๋อก็ต้องกลับไปไล่ทำลายสถิติใหม่อีกหรือ?

ถ้าทั้งสองคนผลัดกันขึ้นลงแบบนี้เรื่อย ๆ ล่ะก็ คนที่พังไปก่อน อาจจะเป็นเขาเองก็ได้!

คิดได้แบบนี้ ซุนเจ๋อก็สรุปทันทีว่า งั้นขอยิงให้จบในดอกเดียว!

เขาจิบเลมอนน้ำครึ่งแก้ว พักเรียกสติอยู่สักพัก แล้วก็เข้า ล่าขุมทรัพย์สปีดรัน โหมดเรียลลิสติกอีกครั้ง

ช่วงแรกเขายังคุมพลังของฉายาไว้ การหลบหลีกแต่ละครั้งดูเหมือนฉิวเฉียดตลอดเวลา

แต่ก็เป็นจังหวะที่เป๊ะระดับมิลลิวินาที จนทำให้คนดูรู้สึกเหมือนกำลังชมโชว์ผาดโผนขั้นเทพ

ยิ่งวิ่งระยะไกลขึ้น เขาก็เริ่มปลดพลังของฉายามากขึ้น การควบคุมของเขาก็ยิ่งรวดเร็วเฉียบคม

ถึงจะเป็นรอบที่สองที่คนดูได้เห็นการเล่นขั้นเทพแบบนี้

แต่แชตก็ยังมี “666666” วิ่งรัวไม่หยุด เหมือนดอกไม้ไฟที่ดูยังไงก็ยังว้าว

ไม่นาน ซุนเจ๋อก็พุ่งทะลุสถิติเดิมของตัวเอง แล้ววิ่งทะยานเข้าสู่ระยะ 40,000 เมตร

“เห้ย! ทำลายสถิติอีกแล้ว! เพิ่งได้ที่หนึ่ง รอบต่อไปก็ทำลายสถิติตัวเองซะแล้ว ไอ้สารเลวนี่มันจะเวอร์ไปแล้วนะ!”

“นี่จะวิ่งไปจนพระอาทิตย์ตกเลยรึไง?”

“อ๋อ! ด่านหลัง ๆ ของเกมเป็นแบบนี้นี่เอง!”

“เอ่อ...ก็ไม่เห็นจะต่างจากเดิมเท่าไรเลย กับดักแค่เยอะขึ้นเอง”

“ระวังโดนแฟนหนังด่าตายนะพ่อ!”

“ฮี่ ๆ ฉันปิดข้อความส่วนตัวไปแล้วล่ะ!”

“ทะลุสี่หมื่นแล้ว!” แชตเด่นสีแดงใหญ่พิเศษลอยขึ้น — มาจากผู้ดูแลระบบของแพลตฟอร์มโดยตรง

“โห! แอดมินยังมานั่งดูไอ้สารเลวไลฟ์อีกเหรอ?”

“แน่สิ! ก็ห้องนี้คนดูเยอะขนาดนี้ จะไม่มีแอดมินได้ไงล่ะ?”

“งั้นตกลงแอดมินนี่ทำงานอยู่ หรือแอบอู่งานกันแน่?”

“ไม่มีใครสนใจเลยเหรอว่าไอ้สารเลวเพิ่งทะลุสี่หมื่นน่ะ?”

“เขาอุตส่าห์เซฟพลังไว้ชัด ๆ แค่สี่หมื่นก็เรื่องปกติล่ะ!”

“ทำลายสถิติเหมือนดื่มน้ำ ไอ้สารเลวคือยอดคนจริง!”

ระหว่างที่แชตยังอื้ออึง ซุนเจ๋อก็ควบคุมตัวละครกระโดดลงหลุมอีกครั้ง จบการเล่นรอบนี้

เขารู้สึกว่าตัวเองใกล้ล้าเต็มที ถ้ายังฝืนไปอีกหน่อย

อาจจะได้ไลฟ์ฉากเป็นลมไปโรงพยาบาลแน่นอน

นั่นมันจะตายทางโซเชียลเลยนะ!

บนหน้าจอแสดงคะแนนสุดท้ายของเขา — 50,000 เมตรถ้วน

มากกว่ารอบก่อนถึงกว่าหมื่นเมตร และห่างจากอันดับสองแบบสุดขอบ

ระดับนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกสิ้นหวัง ไม่เว้นแม้แต่คนที่หวังจะไล่ตาม

“ไอ้สารเลวนี่มันโหดจริง!”

“ห้าหมื่นเมตรเลยเหรอ!? จะให้ไอ้เกาหลีนั่นใช้หัวโขกแทนมือเลยมั้ง!”

“ไม่ใช่แค่หมอนั่นหรอก ต่อให้เป็นโปรเกมเมอร์ ก็ได้แค่แข่งกันว่าใครจะได้ ‘อันดับสอง’ เท่านั้นแหละ”

“ก็ไม่แน่หรอก ยังห่างกันแค่หมื่นเมตร อีกหน่อยอาจมีคนทำลายได้นะ”

“ก็ไว้รอวันนั้นละกัน อาจารย์เสี่ยวซ่านยังครองแชมป์ตั้งนาน

ห้าหมื่นเมตรนี่น่าจะครองได้จนเกมปิดเซิร์ฟเลยมั้ง”

เกมแสดงข้อความว่าให้เขาฝาก “คำประกาศชัยชนะ”

ซุนเจ๋อยิ้มเย็น แล้วพิมพ์ลงไปว่า

“เกมพวกนายทำดี แต่คนพวกนายแย่”

ประโยคนี้จิกกัดใส่ทีมผู้พัฒนาเกมโดยตรง

“เล่นสองมาตรฐานนักใช่มั้ย? ตอนนี้ฉันได้ที่หนึ่งละนะ จะเขียนประโยคชัยชนะบ้างก็ไม่ผิดล่ะสิ?”

แถมตอนนี้ไลฟ์ของเขาก็ดังระเบิด คนดูทั้งในประเทศและต่างประเทศเห็นกันหมด

ต่อให้ผู้พัฒนาเกมจะอยากลบประโยคนี้แค่ไหน ก็ทำไม่ได้

เพราะถ้าลบไป เกมนี้จะโดนประณามเสียชื่อแน่ ๆ

“ไอ้สารเลวสุดยอด!”

“เหมือนจะชมเกม แต่นี่มันด่าชัด ๆ เลยนะ!”

“ชมบ้าอะไรล่ะ! ไม่เห็นเหรอว่าประโยคนั้นเสียดสีสุด ๆ!”

“ด่าดีแล้ว! ตอนนั้นมันแบนผู้เล่นฝั่งเราซะยับ!”

“ซุนเจ๋อแรงไปหน่อยไหม?”

“แรงพ่องเถอะ! ตอนไอ้เกาหลีนั่นปากหมา นายไปอยู่ไหน?

พอพี่ซุนช่วยเอาคืนให้นี่มาบอกว่าให้อภัย?”

“พี่หัวร้อนด่าดีมาก! ไม่ชอบพวกแอ๊บดีแต่เข้าข้างคนนอก!”

ซุนเจ๋อถอนหายใจยาว แล้วพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

“เจ้าคิมอะไรนั่น นี่คือสถิติใหม่ของฉัน ถ้ามั่นใจก็ลองมาทำลายดู

แต่ถ้าไม่ไหว...ก็หัดถ่อมตัวกับหุบปากซะ

ฉันไม่ใช่พ่อแม่ที่จะตามลูบหลังให้นายได้ทุกครั้งนะ จะสอนแค่รอบนี้รอบเดียวก็พอ”

“ซิบัล!!” คิมอูมยองตบโต๊ะจนเสียงดัง หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ

แต่เขาทำอะไรไม่ได้เลย เพราะแค่จะไล่ตามสถิติห้าหมื่นเมตรนั่น ก็รู้ตัวดีว่า...ไม่มีหวัง

ตอนที่ซุนเจ๋อวิ่งทะลุสี่หมื่นเมตร ตาเขาก็เริ่มตามไม่ทันแล้ว

ต่อให้ฝืนไป เขาก็มั่นใจว่าทำได้แค่สี่หมื่นเมตรเท่านั้น

ส่วนห้าหมื่นเมตร? ชาตินี้อย่าหวังเลย

“เร็วสิ! โชว์ตีลังกากลับหัวหน่อย!”

“แล้วก็อย่าลืมซื้อ Cuphead หนึ่งร้อยชุดมาแจกนะ ทุกคนรอดูอยู่!”

“ใช่เลย! อย่าแถนะ!”

แม้จะแบนแฟนคลับซุนเจ๋อไปหลายคนแล้ว แต่คิมอูมยองก็ไม่อาจปิดปากทุกคนในไลฟ์ได้

ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้ไม่ใช่แค่แฟนคลับซุนเจ๋อที่มาไลฟ์เขา แต่มีทั้งผู้ชมทั่วไปที่รู้เรื่องราว

รวมถึงแฟนคลับของเขาเองบางส่วนก็เริ่มเรียกร้องให้เขาทำตามที่พูดไว้

“ซุนเจ๋อใช้โปรแกรมโกงแน่ ๆ! ไม่งั้นจะไปไกลได้ขนาดนั้นได้ไง!” คิมอูมยองตะโกนลั่น

“กล้าพูดอีกครั้งมั้ย? ใส่ร้ายว่าเขาใช้โปรแกรมโกง

แถมเขาเป็นนักออกแบบเกม นี่เข้าข่ายหมิ่นประมาทนะ!”

ทันทีที่ข้อความนี้ลอยขึ้นมา สีหน้าคิมอูมยองก็ซีดเผือด

เขาเคยชินกับการปากไวโดยไม่คิด และประโยคนี้ก็หลุดมาโดยไม่ผ่านสมอง

ในโลกบลูสตาร์ การเล่นโปรแกรมโกงถือว่าร้ายแรง

แต่การใส่ร้ายคนว่าโกงก็โดนหนักไม่แพ้กัน

ถ้าซุนเจ๋อเอาคลิปนี้ไปฟ้อง ต่อให้ไม่โดนจับเข้าคุก ก็ต้องโดนลงโทษแน่นอน

แถมอาจถึงขั้นต้องเลิกเป็นสตรีมเมอร์เลยก็ได้

คิมอูมยองรีบเปลี่ยนสีหน้าแล้วพูดว่า

“ที่ฉันพูดคือ...ซุนเจ๋อเก่งมาก เก่งซะจนเหมือนใช้โปรแกรมโกง!

แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาโกงจริง ๆ นะ อย่ามาใส่ร้ายฉันล่ะ!”

“ไอ้ขี้ขลาด!”

“ตัวตลก!”

“ขยะ!”

เจอคอมเมนต์ด่าเข้ามารัว ๆ คิมอูมยองถึงกับหูอื้อ แต่ก็โต้กลับไม่ได้

เรื่องนี้กระทบอนาคตเขาโดยตรง จะพลาดท่าให้มีหลักฐานไม่ได้เด็ดขาด

สุดท้ายเขาทำได้แค่ฝืนกลืนเลือดลงคอแล้วพูดว่า

“ฉันจะซื้อ Cuphead หนึ่งร้อยชุดมาแจกเป็นรางวัล

ส่วนตีลังกากลับหัว ขอเวลาซ้อมก่อน เดี๋ยวจะไลฟ์โชว์ให้ดูก็แล้วกัน…”

พูดไปพูดมา อารมณ์ก็ยิ่งเดือด พอทั้งหงุดหงิด ทั้งเสียหน้า

คิมอูมยองที่สภาพร่างกายก็ไม่ได้แข็งแรงนัก ก็ตาเหลือกแล้วสลบวูบกลางไลฟ์ทันที

คนดูในไลฟ์ของเขากรี๊ดกันสนั่น!