บทที่ 53: ขอฉันลองจับถ้วยรางวัลของนายได้ไหม

ในงานประกาศรางวัล เกมที่ได้รับรางวัลลำดับที่สองคือ “รางวัลสไตล์ศิลปะยอดเยี่ยมแห่งปี”

รางวัลนี้ตกเป็นของเกม “เพลิงใต้หล้า” จากบริษัทเกมเทียนเผิง

“เพลิงใต้หล้า” เป็นเกมแอ็กชันแนวเดินข้างที่ต้องผ่านด่าน ไม่เพียงถ่ายทอดลายเส้นแบบอนิเมชันหมึกจีนโบราณของประเทศเทพศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างสมจริงเท่านั้น แต่ดีไซเนอร์ของเกมยังใส่เอกลักษณ์เฉพาะตัวลงไปด้วย

แถมองค์ประกอบอื่น ๆ อย่างการออกแบบท่วงท่าการต่อสู้ ความรู้สึกในการโจมตี และเนื้อเรื่องก็ทำออกมาได้ดีเยี่ยม จนได้รับเสียงชื่นชมจากผู้เล่นจำนวนมาก

ดีไซเนอร์ที่ดูจะตื่นเต้นเล็กน้อย เมื่อขึ้นไปรับรางวัลก็กล่าวขอบคุณผู้อำนวยการ ครอบครัว และผู้เล่นตามธรรมเนียม แล้วสุดท้ายก็กล่าวขอบคุณซุนเจ๋อด้วย

เขายอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่า เกม “เพลิงใต้หล้า” ได้รับแรงบันดาลใจมาจาก Cuphead แล้วจึงสร้างออกมา

ซุนเจ๋อได้ยืนขึ้นโค้งตัวเล็กน้อยเพื่อเป็นการตอบรับ จากนั้นก็เป็นฝ่ายเริ่มปรบมือให้

แม้ว่าในวงการจะว่ากันว่า “คนสายเดียวกันย่อมเป็นศัตรู”

แต่ก็ยังมีความรู้สึกยกย่องนับถือกันระหว่างคนที่เข้าใจฝีมือกัน

Cuphead ของซุนเจ๋อมีต้นแบบมาจากเกมต่างประเทศ

ดังนั้นสไตล์งานศิลป์จึงเป็นแบบการ์ตูนเก่าแบบตะวันตกอย่างแน่นอน

แต่ดีไซเนอร์คนนี้ เมื่อได้แรงบันดาลใจ กลับไม่ได้ไปยึดติดกับการ์ตูนเก่าจากต่างประเทศ

แต่หันกลับมาให้ความสำคัญกับอนิเมชันหมึกจีนแบบดั้งเดิมของประเทศเทพศักดิ์สิทธิ์แทน

แถมยังสามารถวาดออกมาเป็นสไตล์เฉพาะตัวได้อีกด้วย เรียกได้ว่าแทบจะกลายเป็นแนวใหม่ไปเลย

ไม่ว่าจะเป็นเพราะส่งเสริมวัฒนธรรมดั้งเดิม หรือเป็นเพราะฝีมือของดีไซเนอร์คนนี้เอง

รางวัลนี้ก็นับว่าสมควรได้รับอย่างยิ่ง

“น่าเสียดายนะ! ถ้าไม่มี ‘เพลิงใต้หล้า’ รางวัลสไตล์ศิลปะยอดเยี่ยมแห่งปีนี่ คงเป็นของน้องซุนแน่ ๆ”

หลินซงพูดอย่างเสียดาย

“พี่หลินครับ ใจเย็น ๆ ที่นี่คนเก่งเยอะนะครับ

จะให้รางวัลทุกอย่างมาตกอยู่ที่ผมได้ไงกัน?” ซุนเจ๋อตอบอย่างถ่อมตัว

จากนั้นเป็นการประกาศรางวัล “ออกแบบด่านยอดเยี่ยมแห่งปี”

ไม่มีใครคาดคิดว่า รางวัลนี้จะตกเป็นของเกมอินดี้แนวป้องกันฐานเกมหนึ่ง

แม้แต่ตัวดีไซเนอร์เองก็ไม่คิดว่าตัวเองจะได้รับรางวัล

พอขึ้นเวทีแล้วกล่าวขอบคุณ ก็พูดตะกุกตะกักอยู่หลายครั้ง จนเรียกเสียงหัวเราะเบา ๆ จากผู้ชม

แต่พอคนเขาได้รางวัลแล้ว ถ้ามีใครเอาเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ไปล้อ ก็มีแต่จะดูใจแคบเปล่า ๆ

ยิ่งโดยเฉพาะดีไซเนอร์เกมส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นพวกชอบเก็บตัว หรือถึงขั้นกลัวสังคม

การที่เขากล้าขึ้นเวทีแล้วพูดจาได้ชัดเจนแค่นี้ ก็นับว่าเก่งมากแล้ว

รางวัลต่อไปคือ “ศิลปะภาพยอดเยี่ยมแห่งปี”

รางวัลนี้ตกเป็นของเกม “จิตรกรรมยุทธภพ” จากค่ายเกมจักรพรรดิ์เพนกวิน

จักรพรรดิ์เพนกวิน ถือเป็นบริษัทเกมที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเทพศักดิ์สิทธิ์ตอนนี้

แค่สตูดิโอพัฒนาเกมก็มีหลายแห่ง

ยังมีแพลตฟอร์มเกมของตัวเองชื่อ “แพลตฟอร์มเพนกวิน”

นอกจากนั้นยังมีดีไซเนอร์ระดับห้าดาวประจำอยู่

ทั้งเงินทุน บุคลากร ช่องทาง และแพลตฟอร์ม ล้วนพร้อมสรรพ ด้วยปัจจัยเหล่านี้ บริษัทนี้จึงสามารถครองวงการเกมมาได้หลายปี

การจะไปแย่งเก้าอี้ผู้นำจากพวกเขานั้น...

พูดได้คำเดียวว่า งานหิน!

พูดถึง “จิตรกรรมยุทธภพ” นี่คือเกม VR แนวจีนโบราณ

ผู้เล่นจะได้รับบทเป็นพ่อค้าในยุคโบราณ ขณะเดินทางค้าขายก็สามารถชมวิวทิวทัศน์ไปด้วย

จักรพรรดิ์เพนกวินทุ่มทุนอย่างหนักกับเกมนี้ ระดับความละเอียดของโมเดลในเกมจัดเต็มขนาดว่า แม้แต่ต้นหญ้าริมทางก็ยังมีโมเดลแยกเฉพาะ

และด้วยความที่เป็นเกม VR ผู้เล่นจึงรู้สึกราวกับหลุดเข้าไปอยู่ในโลกโบราณจริง ๆ

เกมแบบนี้ได้รางวัลศิลปะภาพยอดเยี่ยมแห่งปีก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย

ดีไซเนอร์ของ “จิตรกรรมยุทธภพ” ไม่รู้ว่าเคยผ่านเวทีแบบนี้มาบ่อย หรือว่าไม่พอใจกับผลงานตัวเอง

ตอนขึ้นรับรางวัลและกล่าวขอบคุณ สีหน้าแทบไม่เปลี่ยนเลย

สาธิตให้เห็นว่า “สงบนิ่งราวคลื่นในบึง” มันเป็นยังไง

“หมอนี่เป็นดีไซเนอร์ระดับสามดาวของจักรพรรดิ์เพนกวิน ปกติก็นิ่งราวกับน้ำแข็ง

แข็งโป๊กเหมือนก้อนหิน นายไม่มีทางรู้เลยว่าเขากำลังดีใจหรือไม่พอใจอยู่” หลินซงพูดแนะนำ

“เก่งแถมยังมีคาแรกเตอร์เฉพาะตัวอีก แบบนี้สิถึงจะเรียกว่าเกมดีไซเนอร์ของจริง!” ซุนเจ๋อหัวเราะตอบ

ตอนดูแนะนำเกม ซุนเจ๋อเองก็รู้สึกทึ่งเล็กน้อย

แต่ไม่ใช่ทึ่งในเนื้อหาของเกมหรอก เขาทึ่งตรงที่ว่า…

บนดาวสุ่ยหลานนี่ แค่มีเงินพอ ก็สามารถสร้างโลกเสมือนจริงแบบนี้ขึ้นมาได้เลยเหรอ?

ถ้าเอาเงินก้อนนี้กับเทคโนโลยีเดียวกัน ไปใช้ทำเกมสยองขวัญล่ะก็... ผู้เล่นน่าจะฟินกันมากแน่ ๆ

ผู้เล่นมากมายที่กำลังดูถ่ายทอดสดอยู่ จู่ ๆ ก็ขนลุกซู่ขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ พร้อมทำหน้างง ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น

“ต่อไป ผมขอประกาศ... รางวัลนักออกแบบเกมหน้าใหม่ยอดเยี่ยมแห่งปี

ผู้ได้รับรางวัลคือ... ซุนเจ๋อ!”

เสียงของพิธีกรเต็มไปด้วยพลัง

ฟังดูเหมือนกำลังพากย์การแข่งขันอีสปอร์ตมากกว่าประกาศรางวัล

รางวัลนี้ซุนเจ๋อเตรียมใจไว้แล้ว แถมก่อนหน้านี้ก็เพิ่งได้รางวัลมา ไม่รู้สึกตื่นเต้นเลยแม้แต่นิด

เขาขึ้นเวที กล่าวขอบคุณทุกคน โดยเฉพาะผู้เล่น จากนั้นก็เตรียมจะลงเวที

แต่ก่อนจะลง เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองพิธีกรสาว

ไม่ใช่ว่าเขาคิดอะไรกับเธอหรอก แค่กลัวว่าจะถูกบังคับให้โชว์ความสามารถพิเศษอีก

พิธีกรสาวยิ้มตอบ เหมือนจะสื่อว่า “ครั้งนี้ไม่ต้องเล่นเปียโนแล้ว สบายใจได้”

เล่นเปียโนหนึ่งครั้งถือเป็นการสร้างบรรยากาศ

แต่ถ้าทุกครั้งที่ขึ้นเวทีต้องเล่นเพลงใหม่ แบบนั้นมันก็เกินไปหน่อยแล้วล่ะ

พอกลับมานั่งที่โต๊ะตัวเอง ลู่ชิวเล่อก็หัวเราะแห้ง ๆ ถามว่า

“พี่ซุน ฉันขอลองจับถ้วยรางวัลหน่อยได้ไหม?”

“ไงล่ะ? หรือว่าอยากเปลี่ยนสายงานบ้าง?” ซุนเจ๋อยิ้มพร้อมกับยื่นถ้วยรางวัลให้

“เปล่าค่ะ! แค่อยากแตะ ๆ เผื่อจะได้โชคดีบ้าง ไม่นานคงมีข่าวดีล่ะมั้ง!” ลู่ชิวเล่อหัวเราะ

“ฉันก็อยากจับบ้าง!” เนี่ยเสี่ยวเตี๋ยพูดขึ้น

“ฉันด้วย ๆ...”

เพื่อน ๆ ในสตูดิโอพากันยื่นมือออกมา โชคดีที่ยังรู้จักมารยาทและกลัวจะทำรางวัลพัง เลยไม่มีใครแย่งกัน

เห็นทุกคนต่อแถวขอจับถ้วยรางวัลของเขา ซุนเจ๋อก็ได้แต่ส่ายหัวพร้อมหัวเราะแห้ง ๆ ในใจคิดว่า...

“แค่รางวัลหน้าใหม่แห่งปีเอง มีอะไรน่าตื่นเต้น?

ถ้าฉันได้รางวัลเกมยอดเยี่ยมแห่งปี พวกนายคงถึงขั้นจะเอาลิ้นมาเลียแล้วมั้ง?”

“รางวัลเกมเปิดตัวยอดเยี่ยมแห่งปี... ผู้ชนะคือ... ‘Phasmophobia’! ผู้ออกแบบเกม: ซุนเจ๋อ!”

คราวนี้พิธีกรถึงกับใส่เสียงแบบภาษารัสเซียเข้าไปด้วย

ทำเอาซุนเจ๋อรู้สึกเหมือนตัวเองไม่ได้จะขึ้นไปรับรางวัล

แต่จะขึ้นไป ล้มบนเวที แทน

หลายคนหัวเราะออกมา เมื่อเห็นซุนเจ๋อที่เพิ่งเดินลงไป ต้องเดินขึ้นไปอีกครั้ง

ไม่ต้องเดาเลยว่า วันนี้คนที่ “นับก้าว” ได้เยอะที่สุดในงาน ต้องเป็นซุนเจ๋อแน่นอน

หลังจากเสร็จพิธีรับรางวัล เขายังไม่รีบลงจากเวที แต่หันไปถามพิธีกรสาวเสียงเบา

“ยังมีรางวัลของผมอีกไหมครับ? ถ้ายังมี ผมขอยืนรอเลยละกัน จะได้ไม่ต้องขึ้น ๆ ลง ๆ”

“ขอโทษด้วยนะคะ นักออกแบบซุน ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครจะได้รางวัลอะไรบ้างค่ะ” พิธีกรสาวยิ้มตอบ

“อ่า! งั้นก็ช่างเถอะ!”

เมื่อไม่ได้คำตอบ ซุนเจ๋อก็ทำได้แค่เดินลงเวทีกลับไปนั่งที่เดิม

แต่ยังไม่ทันได้นั่งเต็มก้น พิธีกรก็ประกาศว่า

“รางวัลบทเกมยอดเยี่ยมแห่งปี ตกเป็นของ... ‘ตำนานกระบี่เซียนผู้กล้า’! ผู้ออกแบบเกม: ซุนเจ๋อ!”

ได้ยินว่าต้องขึ้นเวทีอีกแล้ว ซุนเจ๋อก็ทำหน้า ฝืนยิ้มแต่ยังดูดี อย่างสมบูรณ์แบบ

กล้องถ่ายทอดสดจับภาพใบหน้าของเขาได้พอดี ทำเอาทั้งผู้ชมในงานและคนดูทางบ้านหัวเราะกันลั่น