ตอนที่ 48 – ลงทุนลงแรงแทบตาย

หลังจากเปลี่ยนชื่อเกมและเพิ่มประเภทซอมบี้ธรรมดาเรียบร้อยแล้ว

ซุนเจ๋อก็คิดว่า... ด่านในเกมก็ควรจะมีการปรับเปลี่ยนด้วยเหมือนกัน

ในฉบับเบื้องต้น ทีมสี่คนจะเป็นสมาชิกของหน่วยช่วยเหลือติดอาวุธ

อย่าถามว่าทำไมหน่วยช่วยเหลือต้องติดอาวุธ

ถามไปก็ได้คำตอบเดียวว่า “นี่มันสหพันธ์อินทรีเสรีไง ยิงกันทุกวันอยู่แล้ว!”

วันหนึ่ง พวกเขาไปสังสรรค์กันที่ชั้นบนสุดของห้าง

แต่ตอนกำลังจะกลับบ้าน พวกเขาก็พบว่าโลกภายนอกเปลี่ยนไปหมดแล้ว

แก๊สพิษรั่ว ซอมบี้ระบาด โลกกลายเป็นนรกบนดิน

หลังจากติดต่อกับฐานของหน่วยได้ ฐานก็บอกว่าจะส่งเฮลิคอปเตอร์มารับ

แต่พวกเขาต้องฝ่าห้างออกมาก่อน แล้วจัดการเคลียร์พื้นที่บนถนนให้พร้อมสำหรับลงจอด

ทีมทั้งสี่คนจึงเข้าไปที่ร้านขายอาวุธในห้าง จัดเตรียมเสบียงและอาวุธให้พร้อม แล้วไล่ฝ่าฝูงซอมบี้ลงมาทีละชั้น

เนื่องจากเป็นด่านแรก ถือว่าเป็นด่านสอนระบบ

เกมจะใส่ซอมบี้พิเศษมาแค่บางตัว เช่น “ซอมบี้กรีดร้อง” เพื่อให้ผู้เล่นพอสัมผัสได้โดยไม่เจอบอสตั้งแต่เริ่ม

เมื่อผู้เล่นมาถึงชั้นหนึ่งของห้าง กลับพบว่าประตูใหญ่ถูกปิดอยู่

พวกเขาต้องหา “กุญแจ” เพื่อเปิดประตูออก

กระบวนการนี้ไม่ยาก แค่ฆ่าซอมบี้ไม่กี่ตัวก็ผ่านได้แล้ว

แต่ทันทีที่เปิดประตู เสียงของประตูจะเรียกฝูงซอมบี้ให้กรูเข้ามา

นี่จะเป็นครั้งแรกที่ผู้เล่นได้เจอกับ “คลื่นซอมบี้” ถึงจะเป็นคลื่นเล็กสุด

แต่ก็ให้ความรู้สึกตื่นเต้นแบบใหม่

ถ้าผู้เล่นไม่ไปทำอะไรแปลก ๆ การใช้ปืนกับอาวุธในมือน่าจะเพียงพอให้ฝ่าคลื่นนี้ออกจากห้าง

และเคลียร์พื้นที่ถนนเพื่อรอเฮลิคอปเตอร์

แต่แล้ว เฮลิคอปเตอร์ที่ว่าก็ประสบอุบัติเหตุและตกกลางทาง

ไม่มีทางเลือก ทีมผู้เล่นจึงต้องมุ่งหน้าผ่านอุโมงค์รถไฟใต้ดิน เพื่อไปยังฐานของหน่วยช่วยเหลือ

ด่านนี้เป็นฉากใต้ดิน ทางแคบและจำกัด

ผู้เล่นจึงต้องยึดจุดยุทธศาสตร์ วางปืนเตรียมยิงต้านซอมบี้ที่จะบุกมาเรื่อย ๆ

พูดง่าย ๆ คือ ด่านนี้คือ “ด่านปลดปล่อย” ให้ผู้เล่นรู้ว่า “ยิงรัว ๆ” มันสนุกแค่ไหน

แน่นอนว่า ด่านที่สองนี้จะเริ่มมีซอมบี้พิเศษเยอะขึ้น

และซุนเจ๋อก็ยังคงยึดคอนเซ็ปต์ “เลิกเป็นคน” ของเขาอย่างเต็มที่

ด้วยการวาง “แม่มด” ไว้ตามมุมต่าง ๆ

โดยเฉพาะมุมที่ผู้เล่นต้องเดินผ่านหลังจากเพิ่งยิงซอมบี้มันมือมาแล้ว

ตอนนั้นแหละ ผู้เล่นอาจจะคิดว่า “แค่ซอมบี้ใหม่เอง เดี๋ยวก็จัดการได้”

แล้วพอโดนแม่มดสวนกลับ ก็อาจได้เรียนรู้บทเรียนราคาแพง

เพื่อจะผ่านด่านนี้ ผู้เล่นต้องทั้งสู้กับคลื่นซอมบี้ และจัดการสิ่งกีดขวางบนรางรถไฟ

เมื่อเคลียร์ทางเสร็จ ก็สามารถขึ้นรถไฟเดินทางไปยังฐานของหน่วยได้

โดยรวมแล้ว ถ้าไม่ยิงมั่ว และเลี่ยงแม่มด ด่านนี้ก็ถือว่า “ยิงมันมือ” ได้เรื่อย ๆ

แม้แต่ตอนเก็บสิ่งกีดขวางออกจากราง ก็แค่กดปุ่มตามที่บอก ใช้เวลาไม่ถึงสองวิก็จัดการได้แล้ว

แต่พอมาถึงด่านที่สาม... ซุนเจ๋อตั้งใจจะ “สอนบทเรียน” อย่างจริงจัง

ด่านนี้ ผู้เล่นจะมาถึงฐานของหน่วย และได้รับภารกิจให้ไปตรวจสอบซากเครื่องบินที่ตกอยู่

เผื่อยังมีผู้รอดชีวิต

แม้จะไม่มีใครรอด ก็ต้องเอาเสบียงกลับมาให้ได้

ระหว่างทางไปจุดตก มีสิ่งกีดขวางมากมาย เช่น ตึกพังระเบิดถล่ม

ทำให้ผู้เล่นต้องเดินผ่านพิพิธภัณฑ์แทน

ก่อนเข้าพิพิธภัณฑ์ จะมีกล่องอาวุธใส่ชุดเก็บเสียงเพียบ

เหมือนจะบอกเป็นนัยว่า “แกควรเล่นแบบลอบเร้นนะ”

ส่วนผู้เล่นจะเข้าใจคำแนะนำจากใจอันบริสุทธิ์ของซุนเจ๋อไหม...

ก็ขึ้นอยู่กับพวกเขาเองแล้ว

ในโหมดง่าย ต่อให้บุกตะลุยผ่านก็ยังพอเล่นได้

อาจยากนิดหน่อยแต่ไม่ถึงกับตาย

แต่ถ้าเป็นระดับยากขึ้น โดยเฉพาะระดับยากสุด ถ้าไม่เล่นแบบลอบเร้นให้ดี ก็มีสิทธิ์โดนล้อมตายแบบไม่เหลือ

แน่นอนว่า ถ้าเป็นพวกโปรที่ลากซอมบี้ได้เป็นโหลนั่นอีกเรื่อง ไม่เกี่ยวกับผู้เล่นทั่วไป

เมื่อผ่านด่านนี้และเจอเครื่องบินที่ตก ผู้เล่นจะพบว่าผู้รอดชีวิตในเครื่องบินยังมีชีวิตอยู่ แม้จะได้รับบาดเจ็บแต่ก็ไม่หนัก

เสบียงก็ยังอยู่ครบถ้วน

หลังรายงานกลับฐาน ฐานบอกว่าฝูงซอมบี้บุกเข้ามาหนักขึ้นเรื่อย ๆ ไม่มีเวลาให้กลับไปแล้ว

หน่วยจะมุ่งหน้าไปที่ท่าเรือแทน ผู้เล่นต้องพาคนรอดชีวิตและเสบียงไปสมทบที่ท่าเรือโดยตรง

ทีมผู้เล่นจึงหารถโรงเรียนที่ยังใช้ได้ และมีเกราะเสริมเพื่อใช้เป็นพาหนะ

ระหว่างทางจะต้องทั้งคุ้มกันตัวเอง และปกป้องรถไปพร้อมกัน

ถึงแม้ตัวรถจะทนได้ แต่ก็ไม่ถึงขั้นต้านฝูงซอมบี้ได้ทั้งหมด แถมจากด่านนี้ไปจะมีซอมบี้พิเศษหลากหลายแบบโผล่มาเรื่อย ๆ ถ้าไม่ระวัง ก็อาจพลาดจนทั้งทีมดับยกได้

หลังจากฝ่าฟันมาอย่างยากลำบาก ในที่สุดก็ถึงท่าเรือและสมทบกับกำลังหลักของหน่วยช่วยเหลือได้สำเร็จ

แต่จู่ ๆ ก็มีสัญญาณเตือนดังขึ้น — ฝูงซอมบี้ขนาดมหึมากำลังจะบุกมา!

เพราะเรือยังเตรียมไม่เสร็จ ผู้เล่นต้องถ่วงเวลาให้เรือทันออกเดินทาง

ด่านนี้จะเป็นฉากที่ผู้เล่นต้องเจอกับ “คลื่นซอมบี้” ที่ใหญ่ที่สุดอลังการที่สุดในเกม

แถมฝูงซอมบี้จะบุกมา 3 ทางพร้อมกัน ถ้าผู้เล่นไม่ประสานงานและใช้ทรัพยากรให้ดี มีแค่ “ตายยกทีม” ทางเดียวเท่านั้น

เพื่อไม่ให้เล่นแล้วเครียดเกินไป ซุนเจ๋อจึงจัด NPC มาเสริมแนวรับให้ผู้เล่นราวสิบคน

แน่นอน NPC พวกนี้ไม่ได้อมตะ ถ้าผู้เล่นรับมือไม่ไหว แล้วปล่อยให้ซอมบี้บุกเข้ามาได้

NPC ก็จะโดนฆ่าทันที แล้วกลายเป็นซอมบี้แทน

ที่สำคัญ NPC แต่ละคนใส่เสื้อเกราะหนาเตอะ ฆ่าไม่ง่าย

จะฆ่าด้วยอาวุธประชิด ก็เสี่ยงโดนล้อม

จะยิงด้วยกระสุน ก็เปลืองกระสุนจนหมดแม็ก

เพราะงั้น วิธีที่ดีที่สุดคือ “อย่าให้มันหลุดเข้ามา” ตั้งแต่แรก

ในด่านนี้ ซุนเจ๋อยังวางอาวุธหนักไว้ให้ใช้งาน

เช่น ปืนกลแกตลิ่ง ปืนกลอัตโนมัติ หรือแม้แต่ปืนครก

แม้กระสุนจะไม่เยอะ แต่ถ้าใช้ให้ถูกเวลา ก็ช่วยกันฝูงซอมบี้ได้แน่นอน

เพราะสุดท้ายซุนเจ๋อก็ไม่ได้ตั้งใจให้ผู้เล่นติดอยู่ตรงนี้

เขาแค่... อยากได้ค่าความรู้สึกเพิ่มนิดหน่อยเฉย ๆ

ไหน ๆ เขาก็ออกแบบให้มีระดับความยากให้เลือกแล้ว

ถ้า “ฝันร้าย” ไม่ไหว ก็ไปเล่น “ทหารผ่านศึก” เอา

ยังไงก็ต้องมีสักระดับที่เหมาะกับมือสมัครเล่นแน่นอน

ซุนเจ๋อจิบเลมอนโซดาเบา ๆ แล้วพึมพำว่า

“ฉันลงทุนลงแรงขนาดนี้ ก็เพื่อให้พวกนายผ่านด่านได้จริง ๆ นะ

หวังว่าพวกนายจะเล่นกันให้สนุก แล้วส่งค่าความรู้สึกมาให้ฉันเยอะ ๆ ล่ะ!”

หลังพักหายใจเล็กน้อย เขาก็หันกลับมาเขียนแบบร่างต่ออย่างขะมักเขม้น

ต่อจากนี้ไป ก็จะเข้าสู่สามด่านสุดท้ายของเกมแล้ว ต้องทุ่มสุดตัว ให้สมกับที่ผู้เล่นทุกคนคาดหวังเอาไว้!