บทที่ 85: วิธีสุดท้าย (ฟรี)

บทที่ 85: วิธีสุดท้าย

หลังจากส่งหลี่จิ่งกลับถึงห้องพักโรงแรมแล้ว จางหลิงก็จากไปอย่างนอบน้อม ระหว่างนั้นอีกฝ่ายไม่ได้เปิดเผยข้อมูลใดๆ ว่าจะตัดสินใจซื้อบ้านหลังไหน ทำให้นางอดไม่ได้ที่ในใจจะรู้สึกไม่ค่อยมั่นคง

นางเงยหน้าขึ้นมองหมายเลขห้องสวีทที่หลี่จิ่งพักอยู่แล้วก็จดจำไว้เงียบๆ ตั้งใจว่าครั้งหน้าจะมาเยี่ยมอีกครั้งก็ได้รับข้อความจากเพื่อนร่วมงาน

"พี่หลิงคะ เมื่อกี้พวกนั้นพูดว่าร้ายพี่อีกแล้ว บอกว่าพี่จะพามาลูกค้าคนหนึ่ง แต่กลับพาไปส่งโครงการอื่นแทน"

"บอกว่ายอดขายของพวกเราเองก็ไม่ดีอยู่แล้ว ยังจะไปส่งยอดขายให้คนอื่นอีก แถมยังบอกว่าพี่จะเตรียมย้ายงานแล้ว จะไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหมคะ?"

"แกฟังพวกมันพูดอะไรเหลวไหล? ฉันทุ่มเทความคิดหาลูกค้า พวกมันนั่งอยู่ในออฟฟิศมีสิทธิ์อะไรมาว่าฉัน?"

จางหลิงขมวดคิ้วแน่น ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโกรธ

นางกับเพื่อนร่วมงานในบริษัทมีปัญหากันอยู่สองสามคน อีกฝ่ายพอมีโอกาสก็ปล่อยข่าวลือมั่วซั่ว

เมื่อก่อนอาศัยความสามารถในการทำงานที่แข็งแกร่งของตนเอง ผู้อำนวยการไว้วางใจตนเอง จางหลิงก็ยังไม่เกรงกลัว ขี้เกียจที่จะไปถือสาพวกนาง

แต่ตอนนี้แม้แต่เป้ายอดขายนางก็ยังทำไม่สำเร็จ คำพูดของพวกนี้ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทับนางจนตาย

แต่นางก็เข้าใจดีว่า การไปเถียงเรื่องถูกผิดกับคนพวกนี้ไม่มีความหมาย บริษัทต้องการดูที่ยอดขาย

ตราบใดที่ตนเองทำยอดขายได้ ไม่ว่าจะใช้วิธีการใด คนอื่นก็ไม่สามารถมาสั่นคลอนตำแหน่งของตนเองได้

เมื่อคิดถึงตรงนี้ จางหลิงก็หันกลับมามองห้องของหลี่จิ่งอีกครั้ง สีหน้าเปลี่ยนแปลงไปมา แววตาซับซ้อน ครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ สุดท้ายก็ยังคงนั่งลิฟต์จากไป

....

หลังจากกินข้าวกลางวันเสร็จ หลี่จิ่งก็กลับโรงแรมอาบน้ำเตรียมพักผ่อน

เดิมทีคิดว่าการดูคฤหาสน์หรูเป็นความสุขอย่างหนึ่ง แต่เมื่อเขาได้ไปดูคฤหาสน์หรูสามหลังอย่างไม่หยุดหย่อน และเจรจาต่อรองกับเซลล์ที่แตกต่างกันแล้ว ถึงได้พบว่าเรื่องนี้มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

ส่วนห้องสามห้องที่ดูไปนั้น จริงๆ แล้วหลี่จิ่งชอบสองห้องแรกมากกว่า ห้องสุดท้ายถึงแม้จะไม่เลว ความคุ้มค่าสูงกว่า แต่หลี่จิ่งก็ไม่ได้ขาดเงิน ไม่ขาดเงินสองสามล้านนี้

เมื่อเทียบกับความคุ้มค่าแล้ว หลี่จิ่งให้ความสำคัญกับคุณภาพและความสบาย รวมถึงทัศนคติในการบริการมากกว่า

จะว่าไปแล้วการบริการของเซลล์สองสามคนนี้ จางหลิงทำให้หลี่จิ่งพอใจที่สุด

ไม่เพียงแต่จะมีความเป็นมืออาชีพและกระตือรือร้น แต่ยังรู้จักขอบเขตและแยกแยะผิดชอบชั่วดีได้ ทำให้ลูกค้าคนไหนก็หาข้อติไม่ได้

ตรงกันข้ามกับเซลล์ที่กล้าแสดงออกคนสุดท้าย ถึงแม้จะทำให้หลี่จิ่งได้เจริญหูเจริญตา แต่คุณภาพโดยเนื้อแท้ก็ยังไม่พอ

แต่งหน้าจัดจ้าน ทำท่าทางยั่วยวน ทำให้หลี่จิ่งที่เคยกินอาหารระดับไฮเอนด์มาแล้ว จากใจจริงแล้วรู้สึกว่ามันดูถูกเกินไป

หากยอมตกลงไปจริงๆ อย่าว่าแต่จะไปสร้างยอดขายให้คนอื่น ตนเองยังจะโดนตัวแม่แพร่เชื้อเข้าให้ งั้นก็ GG จริงๆ แล้ว

เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ ออกมาจากห้องน้ำ เขาก็ได้ยินเสียงเคาะประตูที่สดใสดังขึ้น

เขาห่มผ้าขนหนูเปิดประตูด้วยความสงสัย ก็เผยความประหลาดใจเล็กน้อย พบว่าเป็นจางหลิงที่ดูบ้านกับตนเองมาตลอดทั้งเช้า

"ผู้จัดการจาง?"

หลี่จิ่งเลิกคิ้วขึ้นพูดเล่นๆ "ผมไม่มีแรงจะไปดูบ้านกับคุณตอนบ่ายอีกแล้วนะ"

จางหลิงไม่ได้ตอบ เธอกลับรู้สึกอายและรู้สึกน้อยใจ "พี่หลี่ดูคฤหาสน์หรูหลังอื่นแล้ว ก็ไม่เรียกฉันว่าเสี่ยวหลิงแล้วเหรอคะ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่จิ่งก็พบว่าเธอเหมือนจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่รู้ว่าเปลี่ยนไปตรงไหน เขาก็ยังคงยิ้ม "ได้เลยครับ เสี่ยวหลิง คุณมามีธุระอะไรเหรอครับ?"

"ฉัน..."

จางหลิงสูดหายใจเข้าลึกๆ เธอยื่นข้อมูลฉบับหนึ่งออกมา แล้วมองหลี่จิ่งอย่างจริงใจ "พี่หลี่คะ นี่คือข้อมูลที่ดิฉันสรุปตามสถานการณ์เมื่อเช้านี้ตอนเที่ยงค่ะ พยายามอย่างเต็มที่ที่จะสรุปข้อดีและข้อเสียของโครงการทั้งสามแห่ง อยากจะนำมาให้ท่าน เพื่อความสะดวกในการตัดสินใจของท่านในภายหลังค่ะ"

พูดจบ เธอก็ไม่ลืมที่จะอธิบายอีกประโยคหนึ่ง "พี่หลี่ท่านไม่ต้องห่วงนะคะ ดิฉันพยายามอย่างเต็มที่ที่จะรับประกันว่าสรุปอย่างเป็นกลาง เพราะท่านก็ได้ไปดูสถานที่จริงแล้ว ข้อมูลจะปลอมหรือไม่ท่านมองปราดเดียวก็ดูออกค่ะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่จิ่งก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขารับมาแล้วกวาดสายตาดูคร่าวๆ พบว่าเธอถึงกับใช้รูปภาพและข้อความผสมผสานกันสรุปข้อมูลของโครงการทั้งสามแห่งออกมาสิบกว่าหน้า

เมื่อเห็นว่าจางหลิงใส่ใจขนาดนี้ หลี่จิ่งก็ไม่อาจจะปล่อยให้เธอยืนอยู่ที่ประตูตลอดไปได้ เขาก็เบี่ยงตัวเชิญชวน "เข้ามาในห้องสิครับ คุณนี่มันทุ่มเทจริงๆ นะ ส่งผมกลับแล้ว คุณน่าจะไม่ได้พักเลยสักนิดใช่ไหม?"

เมื่อเห็นว่าเขาไม่ไล่ตนเอง ในใจของจางหลิงก็ยินดีเล็กน้อย แล้วเธอก็พูดว่า "ทำงานอย่างพวกเรา ถ้าไม่พยายามหน่อยก็ต้องถูกคัดออกค่ะ"

เมื่อเข้ามาในห้อง จางหลิงก็รู้กาละเทศะไม่ได้มองไปทั่ว เพียงแค่นั่งลงบนโซฟาที่หลี่จิ่ง บอก อย่างเรียบร้อย แล้วก็แนะนำข้อมูลที่ตนเองสรุปให้หลี่จิ่งฟังอย่างนอบน้อม

เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มอธิบายข้อมูลแล้ว หลี่จิ่งก็นั่งอยู่บนโซฟาฟังอย่างสงบ

เหมือนกับอีกฝ่ายพูด จางหลิงสรุปได้ค่อนข้างจะเป็นกลางและยุติธรรม แทบจะไม่ได้มองจากมุมของหลี่จิ่งในการพิจารณาอสังหาริมทรัพย์ทั้งสามหลัง และวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียของแต่ละโครงการ

ทำให้ความคิดที่เดิมทียังไม่ชัดเจนนักของหลี่จิ่ง หลังจากที่ได้ฟังจางหลิงแนะนำแล้ว ก็พลันกระจ่างใสขึ้นมาก

เมื่อเห็นว่าหลี่จิ่งตั้งใจฟังการอธิบายของตนเอง ในใจของจางหลิงก็รู้สึกภาคภูมิใจ

พูดจบ เมื่อเห็นว่าเขายังคงไม่ได้ตัดสินใจว่าจะซื้อหลังไหน สีหน้าของจางหลิงก็แอบเปลี่ยนแปลงไปหลายครั้ง ดูเหมือนจะตัดสินใจอะไรบางอย่างแล้ว เธอกัดริมฝีปากล่าง แล้วมองไปยังหลี่จิ่ง

"พี่หลี่คะ ฉันว่าวันนี้ตอนเช้าท่านก็เหนื่อยแล้ว เมื่อก่อนฉันเคยเรียนวิธีการนวดกดจุดแผนจีนมาบ้าง ไม่งั้นลองให้ดิฉันนวดให้ไหมคะ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่จิ่งก็ประหลาดใจ เขามองดูใบหน้าที่แดงระเรื่อเล็กน้อยของเธอ เขาอดไม่ได้ที่มุมปากจะยกสูงขึ้นเล็กน้อย "ได้สิครับ อันนี้ของคุณไม่เก็บเงินใช่ไหม?"

"พี่หลี่ท่านพูดเล่นแล้วค่ะ ดิฉันก็แค่งานอดิเรก จะไปเก็บเงินจากท่านได้อย่างไรคะ"

เมื่อบอกให้หลี่จิ่งนอนลงบนโซฟายาวแล้ว จางหลิงก็สูดหายใจเข้าลึกๆ เธอพูดเสียงเบา "พี่หลี่คะ ชุดคลุมอาบน้ำของท่านค่อนข้าง หนาไปหน่อย จุดกดอาจจะไม่แม่นยำ ถอดส่วนบนลงมาได้ไหมคะ?"

เมื่อเห็นหลี่จิ่งพยักหน้า เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อยและไม่คุ้นเคยถอดชุดคลุมอาบน้ำส่วนบนของหลี่จิ่งออก แล้วก็เริ่มนวดอย่างจริงจัง

เดิมทีหลี่จิ่งยังคิดว่าเธอแค่พูดเล่น ไม่คิดเลยว่าเธอจะรู้จักวิธีการนวดจริงๆ จุดที่กดโดนล้วนทำให้เขารู้สึกซาบซ่านเล็กน้อย

เมื่อเวลาผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที บรรยากาศในห้องก็เพราะการกระทำของคนทั้งสองก็กลายเป็นสนิทสนมขึ้นหลายส่วน

ในขณะนั้น จางหลิงก็มองดูแผ่นหลังที่เรียวยาวและสะอาดของหลี่จิ่ง เธอพูดเสียงเบา "พี่หลี่คะ ฉันว่าตอนที่ท่านซื้อรถกับดูบ้าน ล้วนมีความรู้สึกดีๆ กับคนสวยมากเลยนะ"

หลี่จิ่งที่หลับตาเพลิดเพลินอยู่ไม่ได้ปฏิเสธ เขาพูดอย่างเปิดเผย "ใจรักความงามเป็นเรื่องปกติของทุกคน ในฐานะผู้ชายแล้ว ชอบผู้หญิงสวยๆ ไม่ใช่เรื่องปกติเหรอครับ?"

จางหลิงก้มหน้าลงเล็กน้อย เธอกหยุดการกระทำของสองมือลง เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงพูด "แล้วท่านว่าอย่างฉันนี่ นับว่าเป็นผู้หญิงสวยไหมคะ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่จิ่งก็สงสัย เขาไม่รู้ว่าเธอหมายความว่าอย่างไร เขาหันกลับมา ทันใดนั้นสีหน้าก็ชะงักไป

เห็นเพียงจางหลิงไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ได้ถอดชุดสูทออกแล้ว ในดวงตาที่เบิกกว้างเล็กน้อยของหลี่จิ่ง เผยให้เห็นชุดบอดี้สูทตาข่ายลูกไม้สีดำที่เธอสวมอยู่ข้างใน...

แววตาของเธอไหวเล็กน้อย เธอหน้าแดงแล้วอธิบาย "นี่คือดิฉันไปที่ห้างสรรพสินค้าตอนเที่ยงซื้อมาเป็นพิเศษค่ะ ไม่รู้ว่ารสนิยมของท่านเป็นอย่างไร ซื้อมาหลายแบบเลยค่ะ ทั้งหมดอยู่ในถุงใบนั้น ท่านว่าอย่างไรบ้างคะ..."

เมื่อมองดูรูปร่างที่ได้ส่วนโค้งส่วนเว้าของเธอ และท่าทีที่ยั่วยวนแสร้งทำเป็นขัดขืน ใบหน้าที่แดงก่ำไปหมด หลี่จิ่งก็เลิกคิ้วสูงขึ้น แล้วก็ยิ้มกว้าง

"ดูเหมือนว่าบ้านหลังนี้ คงจะไม่ได้ซื้อที่คุณไม่ได้แล้ว"

เมื่อได้ยินดังนั้น จางหลิงก็ดีใจ บนใบหน้าที่เดิมทีเขินอายและสับสนก็ในที่สุดก็มีความยินยอมและยินดีเพิ่มขึ้นมาส่วนหนึ่ง เธอรีบถอดชุดคลุมอาบน้ำทั้งหมดของหลี่จิ่งออก แล้วพูดอย่างขวยเขินและเย้ายวน

"พี่หลี่คะ ดิฉันยังเรียนวิธีการนวดที่ช่วยเสริมหยางและบำรุงไตมาอีกสองสามท่า ตอนนี้ให้ดิฉันลองให้ท่านนะคะ"