บทที่ 55: ขออีกชุด (ฟรี)

บทที่ 55: ขออีกชุด

หลี่จิ่งและหวงจวิ้นพาสาวสวยเด็กเอนสุดเซ็กซี่สามคนตะลุยหุบเขา ค่อยๆ ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากขึ้นเรื่อยๆ

กระทั่งมีคนมายืนอยู่ข้างหลังทั้งห้าคน ดูพวกเขาเล่นเลยทีเดียว

การเล่นเกมก็เหมือนกับการเล่นไพ่ มักจะมีคนชอบยืนอยู่ข้างหลังดูคนอื่นเล่นเสมอ

คนเล่นก็สนุก คนดูก็สนุก

เถ้าแก่ที่เคาน์เตอร์เมื่อเห็นสถานการณ์นี้ก็ไม่ได้ห้าม พอดีฉวยโอกาสนี้โปรโมทร้านอีสปอร์ตของตนเองไปในตัว

เมื่อเกมดำเนินไปถึงสิบนาทีแล้ว เนื่องจากหลี่จิ่งและหวงจวิ้นไม่ได้เล่นมานานเกินไป ความแตกต่างของฝีมือก็ค่อยๆ ปรากฏออกมา

ต่อให้จะเป็นแค่เกมแรงค์ซิลเวอร์ หลี่จิ่งและหวงจวิ้นก็เพราะไม่เข้าใจเรื่องไอเทม ไม่คุ้นเคยกับสกิลที่เปลี่ยนแปลงไป ถูกฝ่ายตรงข้ามจับทางได้ เริ่มที่จะกดดันพวกเขา

และในตอนนี้เอง ผู้คนที่อิจฉาอยู่ก็เหมือนจะเจอที่ระบายแล้ว ต่างก็บ่นล้อเลียน

"ความชำนาญของฮีโร่คนนี้ต่ำเกินไปแล้วนะ สกิลตั้งหลายอันก็ไม่โดน"

"ความเข้าใจในการทีมไฟต์ก็ไม่ได้เรื่อง มังกรเล็กจะเกิดแล้ว ยังจะไปดันเลนบนอยู่เลย"

"ดูท่าทางแล้ว โดนอีกฝ่ายยำเละขนาดนี้ ต่อให้มีสาวๆ อยู่ข้างๆ เล่นแล้วก็คงจะไม่สนุกหรอกมั้ง..."

เมื่อได้ยินเสียงเยาะเย้ยจากข้างหลัง แก้มของหวงจวิ้นก็แดงก่ำ เขาเล่นพลาดทีหนึ่ง แฟลชชนกำแพง โดนฝ่ายตรงข้ามด่าในแชท all ทันที

ในตอนนี้ต่อให้พี่สาวเด็กเอนข้างๆ จะยกยอปอปั้นก็ไม่เป็นผลแล้ว

คนเราก็เป็นแบบนี้แหละ ต่อให้มีคนชมคุณสิบคน แต่ตราบใดที่มีคนด่าคุณคนหนึ่ง อารมณ์ของคุณก็จะแย่ลงอย่างมาก ความยินดีที่เคยถูกชมก่อนหน้านี้ก็พลอยสลายไปหมด

เมื่อเกมถูกอุดบ่อจนแพ้อย่างน่าอับอาย หวงจวิ้นที่ถูกผู้คนมุงดู มองดูผลงาน 0-11-1 ของตนเอง หน้าแดงก่ำ เขารีบออกจากหน้าสรุปผลทันที

เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะจากข้างหลัง เขาก็ยิ่งอยากจะหาหลุมมุดเข้าไป กระทั่งเสียใจที่ตอนแรกไปอวดดีไว้

ส่วนอารมณ์ของหลี่จิ่งนั้นค่อนข้างจะสงบกว่ามาก เขาเข้าใจว่าผู้คนที่มุงดูอยู่จงใจพูดแบบนี้ ก็เพื่อที่จะตบหน้าการอวดดีของพวกตนเองเมื่อครู่

แต่ว่าการอวดดีน่ะ พูดเหมือนจะไม่ง่าย แต่พอรวยแล้ว ยังจะกลัวโดนตบหน้าอีกเหรอ?

หลี่จิ่งกดปุ่มบริการโดยตรง เถ้าแก่ที่เคาน์เตอร์ก็รีบเดินเข้ามาท่ามกลางสายตาของผู้คน

เขาพูดอย่างกระตือรือร้น "หนุ่มหล่อ เล่นเป็นยังไงบ้าง มีเรื่องอะไรเหรอครับ?"

"ไม่ได้เล่นมานานเกินไป มือไม้เลยแข็งไปหน่อย เมื่อกี้แพ้แล้ว"

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของเถ้าแก่ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แล้วก็พูดว่า "คุณหมายความว่าอยากจะเปลี่ยนเด็กเอนหญิงที่เก่งกว่านี้เหรอครับ?"

ผู้คนเมื่อได้ยินดังนี้ ก็มีสองสามคนแอบส่ายหัว

เห็นได้ชัดว่าการเล่นเกมยังต้องให้สาวๆ มาแบก ในสายตาของเหล่าผู้เล่นเกมเก่าแก่แล้ว รู้สึกว่ามันน่าอับอายจริงๆ

กระทั่งมีสองสามคนหันหลังเตรียมจะจากไปแล้ว มาดูความสนุกแล้ว ก็รู้สึกว่าที่นี่มันช่างไร้รสชาติสิ้นดี

"คุณไม่เข้าใจความหมายของผม" หลี่จิ่งอธิบายอย่างสงบ "ผมไม่ต้องการเพื่อนร่วมทีมที่เก่งกว่า แต่ต้องการคู่ต่อสู้ที่อ่อนกว่า"

"คู่ต่อสู้ที่อ่อนกว่าเหรอครับ?" เถ้าแก่ยังคงไม่เข้าใจ "คุณจะให้ผมยืมไอดีที่แรงค์ต่ำกว่านี้สักสองสามไอดีเหรอครับ?"

"ยืมไอดีทำไม สั่งคนโดยตรงเลยสิ"

หลี่จิ่งชี้ไปยังเด็กเอนหญิงข้างๆ แล้วพูดว่า "เด็กเอนแบบนี้ เรียกมาอีกห้าคน นั่งฝั่งตรงข้ามพวกเรา ผมต้องการเล่นห้าต่อห้า เล่นคัสตอมเกม"

"เรียกเด็กเอนหญิงอีกห้าคนมาเป็นคู่ต่อสู้ของคุณเหรอครับ?"

สิ้นเสียงนั้น ไม่เพียงแต่เถ้าแก่จะตกใจ ผู้คนที่มุงดูอยู่ทั้งหมดก็เบิกตากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"ให้ตายสิ? สองร้อยหยวนต่อชั่วโมง เรียกมาอีกห้าคน นั่นไม่ใช่ว่าชั่วโมงละหนึ่งพันหยวนเพิ่มอีกเหรอ?"

"แบบนี้คำนวณดูแล้วบ่ายหนึ่ง เล่นเน็ตทีนึงก็ต้องเจ็ดแปดพันหยวนเลยนะ!"

"นี่คือเกมของคนรวยเหรอ ให้ตายสิ ฉันจู่ๆ ก็รู้สึกว่าชีวิตของฉันมันช่างเรียบง่ายและไร้รสชาติ..."

"ได้... ได้! เดี๋ยวผมไปหามาให้เดี๋ยวนี้เลย!"

ในขณะนั้นเถ้าแก่ก็ได้สติกลับมา ใบหน้าอ้วนๆ ที่แดงระเรื่อของเขาเผยให้เห็นความตื่นเต้นในใจของเขาในตอนนี้

ลูกค้ารายใหญ่ นี่สิถึงจะเป็นลูกค้ารายใหญ่จริงๆ

เคยได้ยินไปเที่ยวผับใช้เงินหลายพัน เคยได้ยินไปบาร์ใช้เงินหลายพัน

ใครมันจะไปเคยได้ยินมาเล่นเน็ตที่ร้านเกมใช้เงินหลายพันกันวะ?

เถ้าแก่ทั้งตื่นเต้นอย่างยิ่ง ทั้งรีบวิ่งไปเตรียมการ

เรื่องนี้จะต้องโปรโมทให้ดีๆ นี่คือหลักชัยที่ร้านอีสปอร์ตของตนเองจะก้าวสู่ตลาดผู้บริโภคระดับไฮเอนด์!

หลังจากที่เขาเรียกหญิงสาวที่สวมเครื่องแบบต่างๆ มาได้ห้าคนแล้ว ในหัวของเขาก็มีแผนการหนึ่งผุดขึ้นมาทันที!

ในเมื่อจะโปรโมทให้ดีๆ งั้นก็ทำให้มันร้อนแรงไปเลยสิ เอาแบบของบาร์มาใช้เลย!

ไอ้พวกที่บาร์มี ผับมี เดินขบวนโชว์ตัว เราก็จัดที่ร้านอีสปอร์ตของเราด้วย!

เน้นที่การให้เกียรติลูกค้า เน้นที่การกระตุ้นหัวใจของผู้เล่นชาย!

ทันใดนั้นเถ้าแก่ก็เลือดลมพลุ่งพล่าน เขาจัดการที่เคาน์เตอร์อย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ทั้งหมดในร้านอีสปอร์ตก็ปรากฏแถบประกาศสีแดงที่สว่างไสวขึ้นมา

【ขอขอบคุณท่านประธานหลี่จากเครื่องที่ 168 ที่เรียกใช้บริการเด็กเอนระดับสูงแปดท่าน ทุ่มเงินพันตำลึงอย่างไม่อั้น เพลิดเพลินกับชีวิตในเกม!

เพื่อเป็นการแสดงความยินดีกับท่านประธานหลี่ ร้านอีสปอร์ตแห่งนี้ขอมอบเวลาเล่นเกมเพิ่มอีกหนึ่งชั่วโมงให้กับผู้เล่นออนไลน์ทุกท่าน!】

"ให้ตายสิ!! เวลาเล่นเกมของพวกเราทุกคนเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งชั่วโมงเหรอ?!"

"ให้ตายสิ?! แบบนี้ก็ได้เหรอ?! ประกาศนี้ต้องแคปหน้าจอส่งให้เพื่อนดูแน่นอน นี่มันเป็นช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของร้านเกมเลยนะ!"

"อย่างอื่นไม่พูดมาก ผมแค่อยากจะตะโกนว่า ท่านประธานหลี่สุดยอด!"

"ใช่ ท่านประธานหลี่สุดยอด!"

"ท่านประธานหลี่สุดยอด!"

เมื่อเสียงที่ตื่นเต้นในล็อบบี้ดังขึ้น ผู้เล่นที่อยู่ในห้องส่วนตัวและโซนข้างๆก็เห็นประกาศบนหน้าจอเช่นกัน พวกเขายังคงสงสัย ต่างคนต่างก็เดินออกมาจากที่นั่งเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น

จนกระทั่งเห็นพี่สาวแปดคนที่สวมชุดพยาบาล, แอร์โฮสเตส, JK, ครู, ชุดคริสต์มาส และเครื่องแบบต่างๆ ล้อมรอบชายหนุ่มสองคนอยู่ ทุกคนต่างก็เบิกตากว้าง ตกใจอย่างยิ่ง

"ฉิบหาย? นี่มันร้านเกมหรือว่าบาร์กันแน่วะ?"

"ตอนนี้เล่นเกมมันจะแข่งขันกันดุเดือดขนาดนี้เลยเหรอ??"

"เห็นแบบนี้แล้ว ฉันจู่ๆ ก็รู้สึกว่าห้องส่วนตัวสุดหรูของฉันนี่มันไม่หอมหวานแล้วสู้ไปนั่งที่ล็อบบี้ดูสาวๆ ดีกว่า"

...

นอกจากตาแรกแล้ว หลี่จิ่งและหวงจวิ้นที่ชนะมาตลอดบ่าย ในที่สุดก็จบเวลาเล่นเกมที่มีความสุขของพวกเขา

และวีรกรรมอันรุ่งโรจน์ของพวกเขาสองชายเรียกแปดหญิงก็แพร่กระจายไปทั่วทุกโซเชียล ในวงสังคมท้องถิ่นก็เกิดกระแสไม่น้อย ทุกคนต่างก็อิจฉาตาร้อน

ในขณะเดียวกัน ร้านอีสปอร์ตแห่งนี้ก็ฉวยโอกาสดังขึ้นมาเล็กน้อย

เถ้าแก่ฉวยโอกาสประกาศลดราคาในช่องทางสื่อของตนเองและโซเชียล ในช่วงสามวันนี้ เด็กเอนทั้งหมดลดแปดสิบเปอร์เซ็นต์ มาก่อนได้ก่อน

ทันทีที่ข่าวถูกประกาศออกไป ตารางงานของเด็กเอนหญิงสิบกว่าคนในคืนนั้นก็ถูกจองจนเต็มหมด ดูแล้วเถ้าแก่ก็ยิ้มจนหน้าบาน

เมื่อหลี่จิ่งและหวงจวิ้นออกจากร้านอีสปอร์ต เถ้าแก่ก็พาน้องๆเด็กเอนทั้งหมดไปส่งถึงหน้าประตู

เมื่อมองส่งหลี่จิ่งและเพื่อนออกจากประตูไป เถ้าแก่ก็นำน้องๆ เด็กเอนทั้งหมดโค้งคำนับอย่างนอบน้อมแล้วตะโกนเสียงดัง "ขอส่งท่านประธานหลี่, ท่านประธานหวง! ยินดีต้อนรับกลับมาอีกครั้งครับ!"

ในขณะเดียวกัน กลุ่มชายหนุ่มที่เพิ่งจะเข้ามาในร้านอีสปอร์ตเมื่อมองดูหญิงสาวสองแถวที่สวมชุดเซ็กซี่ก้มตัวลงส่งหลี่จิ่งและเพื่อน ก็ถึงกับอึ้งไปเลย

"ให้ตายสิ กูมาผิดที่รึเปล่าวะ?"

"ไม่นะ เมื่อวานฉันก็ยังมาที่นี่อยู่เลย!"

"นี่ดูปราดเดียวก็รู้ว่ามีพี่ใหญ่คนรวยมา คนรวยเข้าร้านเกมกับคนจนเข้าร้านเกมนี่มันคนละโลกกันจริงๆ นะ"

เมื่อเห็นท่าทีที่ตกใจของหลายคน หวงจวิ้นก็อดไม่ได้ที่จะมองหลี่จิ่งด้วยความชื่นชม เขาพูดอย่างจริงใจ

"เพื่อนรัก จะว่าไปแล้วเรื่องอวดรวยแกเก่งกว่าจริงๆ"

"หลังจากผ่านครั้งนี้ไป ฉันรู้สึกได้อย่างลึกซึ้งว่า คนธรรมดาเล่นเพื่อความบันเทิงในเกม แต่คนรวยเล่นเกมกับชีวิตจริงๆ!"