บทที่ 1 : เปิดใช้งานระบบ "แสงแห่งคุณธรรม"

"แย่แล้ว! ฉันจะสายแน่ๆ"

หลินฟานเดินออกจากร้าน Dior แล้วมองนาฬิกา ใบหน้าดูมีท่าทีร้อนรนเล็กน้อย

วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบ 23 ปีของแฟนสาว เฉินเค่อซิน ทั้งสองคนตกลงกันว่าจะไปฉลองกันที่ร้านอาหาร Victoria

เพื่อไม่ให้ไปสาย หลินฟานรีบขี่จักรยานไฟฟ้าคู่ใจซิ่งผ่านถนนและตรอกซอกซอย

โครม!

ทันใดนั้น รถสามล้อคันหนึ่งก็พลิกคว่ำอยู่ไม่ไกลจากเขา

เจ้าของรถสามล้อคือหญิงชราคนหนึ่ง ขาของเธอข้างหนึ่งถูกทับเอาไว้และร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

ของเก่าที่หญิงชราเก็บรวบรวมมากระจัดกระจายเกลื่อนพื้น

คนที่ยืนอยู่รอบๆ ก็มีไม่น้อย แต่พอหญิงชราล้มลง ทุกคนกลับถอยหนีออกไปไกล เหมือนไม่อยากเข้ามายุ่ง

หลินฟานรีบจอดจักรยานไฟฟ้าข้างทางแล้ววิ่งตรงไปหาหญิงชราทันที

"หนุ่มน้อย ระวังนะ เธออาจหลอกเอาเงินนายก็ได้"

ชายชราที่เขาวิ่งผ่านไปเตือนขึ้นมา

หลินฟานหันมายิ้มบางๆ ให้ชายชรา แม้ว่าในยุคนี้ คนส่วนใหญ่พอเห็นใครล้มลงจะนึกกลัวโดนหลอกมากกว่าจะช่วย แต่หลินฟานยังคงมุ่งหน้าวิ่งไปหาหญิงชราด้วยก้าวเดินที่มั่นคง

"คุณยาย เป็นอะไรไหมครับ? เจ็บมากไหม? ให้ผมพาคุณยายไปโรงพยาบาลไหม?"

หลินฟานออกแรงยกรถสามล้อขึ้นสุดกำลัง ช่วยปลดขาของหญิงชราออกมาได้สำเร็จ

"ขอบใจนะ หนุ่มน้อย ยายไม่เป็นไรหรอก"

หญิงชราสวมเสื้อผ้าธรรมดา ใบหน้าดูใจดีและอ่อนโยน เธอเอาแต่กล่าวขอบคุณหลินฟาน

"หนุ่มน้อย พวกนี้มันของเก่าๆ สกปรกทั้งนั้น ฉันเก็บเองได้"

เธอเห็นหลินฟานช่วยเก็บของเก่าที่ตกกระจัดกระจาย จึงรีบพูดห้าม

หลินฟานยิ้มให้หญิงชรา:

"คุณยายพักก่อนเถอะครับ ผมช่วยเก็บเอง"

หญิงชราถอนหายใจเบาๆ แล้วพึมพำ: "เด็กดีจริงๆ..."

เพียงสองสามนาที หลินฟานก็เก็บของทั้งหมดขึ้นรถสามล้อเรียบร้อย เสื้อยืดสีขาวที่เขาใส่มาเพื่อไปเดทก็เลอะไปหมดแล้ว

"สงสัยต้องโดนดุอีกแน่เลย"

หลินฟานส่ายหัวอย่างจนใจ

หญิงชราปีนขึ้นนั่งรถสามล้ออีกครั้ง แต่ของที่บรรทุกมีเยอะเกินไป ทำให้เธอถีบไปได้ลำบาก

เมื่อหลินฟานถามถึงจุดหมายปลายทาง หญิงชราบอกว่าเป็น ลานเศษเหล็ก ที่อยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ หลินฟานจึงช่วยเข็นรถสามล้อจากข้างหลัง

แรงเข็นของเขาทำให้หญิงชราถีบได้ง่ายขึ้นมาก

"หนุ่มน้อย เธอลำบากแย่เลย นี่ เอาไปซื้อน้ำกินเถอะ"

หญิงชราหยิบเหรียญเก่าๆ ในกระเป๋าออกมายื่นให้หลินฟาน...

เมื่อใกล้ถึงจุดหมาย หญิงชราก็ลงจากรถทันที เธอหยิบแบงค์ 10 หยวน จากกองเหรียญที่ห่อด้วยกระดาษ แล้วรีบยัดใส่กระเป๋ากางเกงของหลินฟาน

"คุณยาย ผมรับไว้ไม่ได้ครับ การช่วยเหลือคนอื่นคือความสุขที่แท้จริง!"

หลินฟานพูดทิ้งท้ายก่อนจะรีบเดินหนีไป ปล่อยให้หญิงชราเรียกตามหลัง

"ติ๊ง!"

"ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้ตระหนักถึงความหมายที่แท้จริงของการช่วยเหลือ และปลุกระบบ ‘แสงแห่งคุณธรรม’ สำเร็จแล้ว!"

"ตราบใดที่โฮสต์ทำความดีอย่างต่อเนื่อง โฮสต์จะได้รับรางวัล"

"ช่วยหญิงชราเก็บขยะ โฮสต์ทำให้แสงแห่งคุณธรรมส่องสว่างไปทั่วโลก รางวัล: 1,000 ล้านหยวนฮัวเซีย กรุณาตรวจสอบ!"

ขณะที่หลินฟานกำลังวิ่ง เสียงกลไกดังขึ้นในหัวของเขาอย่างกะทันหัน

"อะไรกันนะ? ระบบเหรอ!?"

ในฐานะที่เป็นแฟนพันธุ์แท้นิยาย หลินฟานรู้ดีว่าระบบแบบนี้คืออะไร

ติ๊ง! ติ๊ง!

มือถือของเขาสั่นพร้อมกับมีข้อความเข้า หลินฟานหยิบขึ้นมาดูด้วยอาการมึนงง

"ธนาคารฮัวเซีย ได้รับเงินเข้า 1,000,000,000 ยอดเงินคงเหลือ 1,000,000,250"

"นี่มันเรื่องจริงเหรอเนี่ย!?"

หลินฟานตั้งสติได้ ดวงตาแทบถลนด้วยความตกใจ ก่อนจะกลั้นความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่

"ฉันรวยแล้ว! จากนี้ไป ฉันจะใส่ไข่เพิ่ม 10 ฟองในเครป! ฉันจะกินเหมาไฉ่ (หม้อไฟผักล้วนไร้เนื้อ) แล้วฉันจะขึ้นรถเมล์แอร์สองหยวนเท่านั้น!"

"แล้วก็... ถ้าจะอ่านนิยาย ฉันจะอ่านแต่ของแท้เท่านั้น! ยังไงฉันก็ไม่ขาดเงินอีกแล้ว!"

สมองของหลินฟานคิดตีกันวุ่น คิดแผนการใช้เงินอย่างรวดเร็ว

แล้วเสียงดนตรีก็ดังขึ้น และการเต้นรำยังคงดำเนินต่อไป..."

ทันใดนั้น หน้าจอโทรศัพท์ก็สั่นพร้อมกับมีสายเข้า ชื่อบนหน้าจอคือแฟนสาวของเขา เฉินเค่อซิน

"ฮัลโหล เค่อซิน..."

ใบหน้าของหลินฟานเต็มไปด้วยความตื่นเต้น กำลังจะบอกข่าวดีว่าเขารวยแล้ว

"หลินฟาน นายโดนรถชนตายรึไง? ทำไมยังไม่มาถึงอีก? รีบมาเลย ฉันมีเรื่องจะบอกนาย!"

เฉินเค่อซินพูดแทรกขึ้นมา ไม่ปล่อยให้หลินฟานพูดจบ

หลินฟานยิ้มแห้งๆ เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า

"สงสัยเค่อซินจะคิดถึงฉันมากแน่ๆ ถึงได้รีบเร่งแบบนี้"

"ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวค่อยบอกข่าวดีทีหลังแล้วกัน!"

หลินฟานรีบวิ่งกลับไปที่จักรยานไฟฟ้าของเขาแล้วบิดคันเร่งทันที

สิบ นาทีต่อมา...

หลินฟานมาถึงหน้าร้าน Victoria Restaurant ที่ดูหรูหราและสง่างาม

"ขอโทษค่ะ เราไม่สามารถให้บริการได้ หากคุณแต่งตัวไม่เหมาะสม"

พนักงานเสิร์ฟสาวหน้าตาดีพูดกับหลินฟานด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

หลินฟานก้มมองตัวเอง เสื้อผ้าที่เลอะเทอะดูไม่เรียบร้อยจริงๆ

"แต่งตัวเรียบร้อยหมายความว่ายังไงเหรอ?"

หลินฟานขมวดคิ้วถาม

"อย่างน้อยก็ต้องมีเนคไทค่ะ"

"ผมไม่มีเนคไท...แต่ผมเติมเงินบัตรสมาชิก 1 ล้านได้"

หลินฟานเหลือบไปเห็นป้ายข้อมูลเติมเงินข้างร้าน

"เติมเงินครั้งเดียว 1 ล้านหยวน จะกลายเป็นสมาชิก VIP ระดับเพชรของร้านอาหารวิคตอเรีย พร้อมรับบริการสุดหรูมากมาย"

พนักงานเสิร์ฟมองหลินฟานตั้งแต่หัวจรดเท้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความดูถูก

"อย่ามากวนที่นี่เลยค่ะ ไปให้พ้นเถอะ ไอ้จน..."

แต่ก่อนที่เธอจะพูดจบ หลินฟานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดแอปธนาคารฮัวเซียแล้วกดโชว์ยอดเงินต่อหน้าเธอ:

1,000,000,250 หยวน!

"คุณมันจน... แต่ดูมีความสุขกับความจนของตัวเองจังนะ คุณเป็นคนที่ใช้ชีวิตสบายๆ ไร้กังวล... คุณนี่มัน..."

พนักงานกลืนคำว่า "ไอ้ขี้แพ้" ที่กำลังจะพูดลงไปแทบไม่ทัน ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นรอยยิ้มหวานฉ่ำแทน

"เชิญทางนี้เลยค่ะ คุณลูกค้า!"

เศรษฐีพันล้านคนนี้ ต่อให้แต่งตัวเลอะเทอะยังไง หรือจะเปลือยเข้าร้านเลยก็คงได้กลายเป็นแขกคนสำคัญของร้านแน่นอน!

"คุณลูกค้า สนใจทำบัตรสมาชิกไหมคะ?"

เมื่อหลินฟานก้าวเข้าร้าน พนักงานเสิร์ฟเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

"ไว้ค่อยว่ากันทีหลัง"

หลินฟานโบกมือให้สัญญาณว่าไม่ต้องตาม

พนักงานสาวถึงกับน้ำตาคลอ — จากดูถูก กลายเป็นอ้อนวอนแทบจะกราบ

หลินฟานเดินตามที่เฉินเค่อซินบอกไว้ เขาหยิบสร้อยคอ Dior ที่เขาซื้อมาในราคา 8,000 ดอลลาร์ ออกมา เดินตรงไปที่โต๊ะอย่างระมัดระวัง ตั้งใจจะทำเซอร์ไพรส์แฟนสาว

"เค่อซินต้องดีใจแน่ๆ ที่ได้สร้อยคอเส้นนี้ที่เธออยากได้มานาน บวกกับข่าวที่ฉันกลายเป็นเศรษฐี บางทีเธออาจจะตกลงแต่งงานกับฉันเลยก็ได้ ฮ่าๆๆๆ"

หลินฟานคิดในใจอย่างมีความสุข

แต่...

เมื่อเดินไปถึงโต๊ะ หลินฟานกลับชะงักค้างทันที

เพราะที่ข้างๆ เฉินเค่อซิน มีผู้ชายอีกคนหนึ่งนั่งอยู่!

แถมชายคนนั้นยังโอบเอวของเธอไว้แนบแน่น

ที่แย่ไปกว่านั้น — บนใบหน้าของ เฉินเค่อซิน ไม่มีวี่แววของความไม่พอใจเลย มีแต่รอยยิ้มสดใส ดูพอใจเป็นอย่างมาก

หลินฟานรู้จักผู้ชายคนนั้นดี เขาคือ จ้าวหงกวง ลูกชายของผู้จัดการใหญ่บริษัท Tianyu Media ที่หลินฟานทำงานอยู่ เป็นทายาทเศรษฐีรุ่นสอง!

หลินฟานรู้สึกเหมือนมีอะไรมาทับหัวเขาไว้ หนักอึ้งไปหมด...

เหมือนมี "เขา" งอกขึ้นมาบนหัวทันที...