ตอนที่ 61 ตะลุมบอน ขึ้นฝั่ง

ตอนที่ 61 ตะลุมบอน ขึ้นฝั่ง

ปลายักษ์ที่มีความยาวเกือบสิบเมตร แล้วก็มีร่างกายที่แข็งแรงถึงขีดสุด  มีน้ำหนักอย่างน้อย3-5ตัน เทียบเท่ากับน้ำหนักของช้างโตเต็มวัยหนึ่งตัวทีเดียว

ปลายักษ์ตัวนี้ได้กระโดดแหวกอากาศขึ้นมา จากนั้นก็ฟาดลงมาอย่างโหดเหี้ยม ราวกับช้างตัวหนึ่งที่ทิ้งตัวลงมาจากความสูงหลายเมตร  จนเกิดความดันของอากาศอย่างรุนแรง จนเทบจะหยุดหายใจ!

บึมบึมบึมบึม!

แต่ทว่าในตอนนี้เอง  เสียงระเบิดอย่างรุนแรงกลับดังขึ้นมาอีกครั้ง

หลังจากนั้น  กระสุนที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางขนาดใหญ่กว่านิ้วมือของผู้ใหญ่หลายลูก  ได้ถูกยิงฝ่าอากาศออกไปภายใต้เปลวไฟที่แตกกระจาย   หลังจากนั้นก็พุ่งใส่ตัวของปลายักษ์ ที่กระโดดแหวกอากาศขึ้น จนสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน คล้ายกับฝนกระสุนอย่างไรอย่างนั้น!

ฮวางซางรู้ว่า  ถ้าหากปลายักษ์ตัวนี้อยู่ใต้น้ำ  การกราดยิงด้วยปืนกล ใส่เจ้าปลายักษ์ตัวนี้ ก็อาจจะไม่สามารถสร้างความเสียหาย ให้กับมันได้มากมายนัก แล้วถ้ายิ่งดูจากสติปัญญาของเจ้าปลายักษ์นี้แล้ว  การคิดจะต่อกรกับมันอีกครั้งก็คงเป็นเรื่องที่ยากของยากที่สุดด้วยเหมือนกัน

และเนื่องจากเป็นเช่นนี้  เมื่อสักครู่ก่อนหน้านี้เขาจึงไม่ยิงปืนใส่มันมาโดยตลอด จนกระทั่งในตอนนี้  เจ้าปลายักษ์ตัวนี้ได้กระโดดขึ้นมาบนผิวน้ำ  เขาจึงได้คว้าโอกาสที่แสนอันตรายและยากเข็ญที่สุดครั้งนี้เอาไว้  ด้วยการยิงกระสุนเพลิงจากปืนกลที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 12.7mm ใส่ปลายักษ์อันน่ากลัวตัวนี้อย่างบ้าคลั่ง

บึมบึมบึมบึมบึม!

กระสุนเพลิงที่สามารถเจาะเกราะได้นั้นคือกระสุนชนิดพิเศษที่ใช้ต่อกรกับกองกำลังทหารที่ใส่ชุดหุ้มเกราะเฉพาะทาง  แล้วก็ใช้ตอนที่เผชิญหน้ากับกองกำลังทหารที่ใช้ชุดหุ้มเกราะเหล่านั้นด้วย  ถึงจะได้ผลลัพธ์ที่มีอานุภาพอย่างแท้จริง

ถึงแม้ว่าจะทำลายร่างของเจ้าปลายักษ์ตัวนี้ จนเป็นแผลเหวอะหวะก็ตาม  แต่ระดับความแข็งแกร่ง ของร่างกายมันกลับมากเกือบเท่าเหล็กกล้าเลยก็ว่าได้  ดังนั้นหลังจากที่เจ้าปลายักษ์ตัวนี้ถูกกระสุนเพลิงเหล่านั้นโจมตีใส่ ชนวนระเบิดชนิดพิเศษในกระสุนนี้ ก็ทยอยกันระเบิดขึ้น  หลังจากนั้นเสียงระเบิดอันรุนแรงก็ดังขึ้นมา  ส่งผลให้เลือดเนื้อของปลายักษ์ตัวนี้ระเบิดออก เกล็ดปลากระจัดกระจายออกไปทั่วทุกทิศทาง!

เห็นได้ชัดว่าการระเบิดของกระสุนเพลิง นำมาซึ่งความเจ็บปวดอย่างรุนแรง แก่ปลายักษ์ตัวนี้  ร่างที่โผล่ขึ้นมาเพียงครึ่งหนึ่งก็ดิ้นพล่านอย่างรุนแรง  จนสูญเสียสมดุล  นอกจากนี้พลังการโจมตี และพลังการระเบิดของกระสุนที่กราดใส่ ทำให้ปลายักษ์ตัวนี้ ไม่ได้ฟาดลงมาบนเรือลำนี้ แต่กลับฟาดลงไปบนผิวน้ำด้านหน้า ที่มีระยะห่างออกไปสองเมตรอย่างรุนแรงแทน!

บึม!

ซู่ซ่าซ่า!

การฟาดลงไปบนผิวน้ำ และการเจาะทะลุลงไปใต้น้ำนั้น มีแนวคิดที่แตกต่างกัน  เมื่อเจ้าปลายักษ์ตัวนี้ ทิ้งตัวลงไปบนผิวน้ำ  มันจึงได้เกิดเสียงระเบิดอันรุนแรงขึ้น พร้อมกับเกิดคลื่นยักษ์ขนาดมหึมา กระจายตัวออกไปคล้ายกับถูกคนโยนภูเขาเล็กๆ ลงมาอย่างไรอย่างนั้น

ภายใต้การถาโถมเข้าใส่ของคลื่นยักษ์ลูกนี้ ส่งผลให้เรือที่ฮวางซางและพรรคพวกอยู่นั้น กวัดแกว่งโอนเอนไปมาอย่างรุนแรง  ถ้าไม่ใช่เพราะเรือลำนี้ถูกสร้างขึ้นมาอย่างพิเศษ  มีประสิทธิด้านการกันกระแทกและการพลิกคว่ำอย่าง โดดเด่นแล้วละก็  เกรงว่าเรือลำนี้ก็คงจะถูกคลื่นยักษ์ถาโถมใส่จนพลิกคว่ำไปแล้วอย่างแน่นอน

"บัดซบ บัดซบ!"

ดูเหมือนเป็นเพราะว่าหลิวซินนั้นจะเมาเรือ  หรืออาจเป็นเพราะรู้สึกไม่ค่อยถูกกับน้ำ  เมื่อเรือลำนี้กวัดแกว่งอย่างรุนแรงขึ้น  สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดทันที  พร้อมกับแสดงอาการตื่นตกใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด

ส่วนฮาวางซางและตั้วลั่ว กลับจ้องเขม็งไปทางผิวน้ำที่ปลาตัวนั้นจมลงไป ก่อนจะแสดงสีหน้าเคร่งขรึมอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ขึ้นมาทันที

เมื่อดูจากผลลัพธ์ของการโจมตีจากปืนกลเมื่อสักครู่  ถึงแม้ว่าปลายักษ์ตัวนั้น จะมีพละกำลังที่แข็งแกร่งมาก  และมีรูปร่างใหญ่มหึมาก็ตาม  แต่ด้านการป้องกันนั้นกลับไม่เท่ากับ ระดับการต้านทานแรงระเบิดจรวดของเจ้าไทแรนท์แต่อย่างใด  ไม่อย่างนั้นละก็คงจะไม่สามารถทำลายปลายักษ์ตัวนั้นให้บาดเจ็บสาหัสได้

ตอนนี้เรื่องที่พวกเขากังวลอยู่เพียงอย่างเดียวคือ เจ้าปลายักษ์นั้นตายแล้วหรือไม่!

ถ้าหากได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ไม่สามารถคร่าชีวิตมันได้ละก็  สัตว์ที่บาดเจ็บตัวนั้น ก็คงจะแปรเปลี่ยนเป็นสัตว์ที่น่ากลัวและบ้าคลั่งมากยิ่งขึ้น!

แต่ก็ด้วยความไม่รู้ว่าปลาดราก้อนฟิชตัวนั้นตายแล้ว  หรืออาจเป็นเพราะกำลังหวาดกลัวอยู่  จึงทำให้น่านน้ำแห่งนี้ค่อยคืนกับสู่สภาพเดิม  ปลาดราก้อนฟิชตัวนั้น ไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นมาอีก  เหลือทิ้งไว้เพียงเนื้อปลาและเลือดสีแดงดำ และเกล็ดปลาที่กระจัดกระจายอยู่บนผิวน้ำเท่านั้น

"ไปกันเถอะ!"

ถึงแม้ว่าปลายักษ์ตัวนั้น จะไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นมาอีกก็ตาม  แต่ฮวางซางกลับยังไม่กล้าที่จะชะล่าใจ  ดังนั้นจึงได้ขับเคลื่อนเรือพุ่งตรงไปยังชายฝั่งอีกครั้ง

เรือ เริ่มเข้าไปใกล้ชายฝั่ง มากเข้าไปทุกที!

"ดูเหมือนว่าปลายักษ์ตัวนั้นน่าจะไม่โผล่ขึ้นมาอีกแล้ว...."

ในขณะที่กำลังมองไปทางชายฝั่งที่ใกล้จะถึง  ฮวางซางก็ได้ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

แต่ในตอนนั้นเอง  เลือดสีดำแดงกลับทะลักขึ้นมาบนผิวน้ำที่ห่างจากพวกเขาไม่มากนัก  พร้อมกับน่านน้ำก็เริ่มเชี่ยวกราก เดือดพล่านอย่างรุนแรงอีกครั้ง!

"เหี้ย  มันมาอีกแล้ว!"

เมื่อเห็นภาพนี้  สีหน้าของฮวางซางก็แปรเปลี่ยนไปทันที

พวกเขาคิดไม่ถึงว่าปลายักษ์ตัวนั้นจะยังไม่ตาย  และก็ไล่ตามพวกเขามาอีกครั้ง!

บึม!

เพียงแต่ครั้งนี้  เห็นได้ชัดว่าเจ้าปลาดราก้อนฟิชตัวนั้นหวาดกลัวลึกๆกับปืนกลในมือของฮวางซาง  ดังนั้นมันจึงไม่ได้โผล่ขึ้นมาบนผิวน้ำ  แต่กลับบีบเข้ามาใกล้เรือที่ฮวางซางและพรรคพวกอยู่อย่างรวดเร็วแทน!

วินาทีต่อจากนั้น  พละกำลังมหาศาลนั้นก็กระแทกเข้ากับท้องเรืออีกครั้ง  ส่งผลให้เรือเกิดแรงสั่นสะเทือนขึ้นอย่างรุนแรง   จนกระทั้งตัวเรือถูกเจ้าปลายักษ์ตัวนั้นยกขึ้นจนเอียงอีกครั้ง!

"เจ้านี้มันจะทำอะไร  มันจะคว่ำเรือพวกเรารึไง!

เนื่องจากเคยมีประสบการณ์ ถูกกระแทกมาหลายครั้งแล้วก่อนหน้านั้น  ดังนั้นฮวางซางและพรรคพวกจึงไม่ได้หวาดผวาแต่อย่างใด  มีเพียงแค่ตั้วลั่วคนเดียวเท่านั้นที่ขมวดคิ้วจนเป็นปม และมีแววตาที่เคร่งเครียด

แต่ไม่นานความสงสัยของเขาก็มีคำตอบ!

หลังจากการกระแทกครั้งนี้  ปลาดราก้อนฟิช ที่อยู่ท้ายเรือตัวนั้นกลับไม่ได้ดำดิ่งลงไปใต้น้ำ เหมือนครั้งก่อนหน้าแต่อย่างใด  มันกลับกระแทกใส่เรืออย่างต่อเนื่อง  แต่เรือที่มีความแข็งแกร่งมาโดยตลอดลำนี้  ก็เคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว ราวกับขอนไม้ที่ถูกดันออกไป

แต่ภายใต้พลังอันน่ากลัวของปลาดราก้อนฟิชตัวนี้  ด้วยความที่กำลังของเรือลำนี้นั้น ขับเคลื่อนในทะเลสาบไม่ค่อยแรงมากนัก จึงทำให้แทบจะสูญเสียการควบคุมไป  ไม่เพียงแต่จะไม่เข้าใกล้ชายฝั่ง  ตรงกันข้ามกลับพุ่งตรงไปกระแทกเข้ากับภูเขาจำลองกลางทะเลสาบอย่างรุนแรงแทน !

เห็นได้ชัดว่า  เจ้าปลายักษ์ตัวนี้ต้องการให้ เรือที่ฮวางซางและพรรคพวกอยู่นั้น แตกกระจาย จากนั้นก็จะได้--กลืนกินพวกเขาอีกครั้ง!

"ซวยแล้วไง!"

เมื่อเห็นภาพนี้  สีหน้าของฮวางซางและพรรคพวกก็ซีดลงทันใด

พวกเขาเองก็คิดไม่ถึงว่า เจ้าปลายักษ์ตัวนี้จะมีสติปัญญาที่สูงเช่นนี้  จนกระทั่งสามารถเข้าใจใช้สิ่งภายนอก มาต่อกรกับพวกเขา

ชักจะยุ่งยากแล้วสิ!

เรื่องที่แย่ที่สุดคือ  ปลายักษ์ตัวนี้นั้น กำลังแหวกว่ายอยู่ที่ท้ายเรือของพวกเขา  ดังนั้นฮาวางซางและพรรคพวกจึงไม่สามารถยิงโจมตีใส่เจ้าปลายักษ์ตัวนี้ได้  ไม่อย่างนั้นเรือลำนี้ ก็จะถูกพวกเขาทำลาย  ถึงตอนนั้นเมื่อตกลงไปในน้ำพวกเขาก็คงจะเหลือเส้นทางแห่งความตายเพียงอย่างเดียวเท่านั้น!

"หลิวซิน ใช้พลังความเย็น  แช่แข็งท้ายเรือเร็ว!

เมื่อคิดได้ตรงนี้  ดวงตาของฮวางซางก็เคร่งขรึมทันใด  จากนั้นจึงหันไปตะโกนบอกหลิวซินอย่างรวดเร็ว

"เข้าใจแล้ว!"

เมื่อได้ยินคำพูดฮวางซาง  หลิวซินก็รีบมีปฏิกิริยาตอบสนองทันที  จากนั้นก็กระโจนไปท้ายเรือ  แล้วใช้มือทั้งสองข้างกดลงไปบนส่วนท้ายของเรือ  ก่อนจะแผ่พลังความเย็นของตัวเองออกมา

ข่าข่าข่า!

หลังจากเคยมีประสบการณ์การสังหารและสงครามมาแล้วก่อนหน้านั้น  พลังความเย็นของหลิวซินก็บรรลุขึ้นไปอีกขั้น  อีกทั้งการควบคุมพลังความเย็นของเขาก็ยิ่งคุ้นเคยมากยิ่งขึ้น

ในตอนนี้  ภายใต้การควบคุมพลังของหลิวซิน  ขอบเขตการแช่แข่งเรือนั้นได้ถูกเขาจำกัดไว้ภายในระยะหนึ่งเมตร  แต่ความเยือกเย็นกลับทะลุไปท้ายเรือ  ทะลวงเข้าไปในตัวของเจ้าประหลาดราก้อนฟิชตัวนั้น

แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความแข็งแกร่งของเจ้าประหลาดราก้อนฟิชตัวนี้ หรือเป็นเพราะอานุภาพความเย็นของหลิวซินนั้นลดทอนลงเมื่อแช่แข็งไปที่ท้ายเรือ  ถึงแม้ว่าหลิวซินจะพยายามแผ่พลังทั้งหมดแล้วก็ตาม  แต่ปลาดราก้อนฟิชตัวนั้น กลับยังคงนำพาเรือกระแทกเข้ากับภูเขาจำลองเช่นเดิม   เพียงแต่ครั้งนี้ระดับความเร็วของมันลดลงไปบางส่วนเท่านั้น！

“โฮสต์รีบใช้พลังวิญญาณหนอนโจมตีเร็ว！”

ในตอนนั้นเอง เสียงของระบบก็ดังขึ้นมาในหัวของฮวางซาง

"เข้าใจแล้ว!"

เมื่อได้ยินคำเตือนของระบบ  ฮวางก็รีบดึงสติกลับมาทันที จากนั้นก็ฉายแววตาเคร่งขรึม  หลอมพู่กันพิพากษาขึ้นมาใหม่  แล้วออกแรงกวัดแกว่งไปยังท้ายเรือ  พร้อมกับตะโกนสุดเสียงว่า:"วิญญาณหนอน !"

หวือหวือหวือ!

หลังจากเสียงตะโกนดังขึ้น  ด้ามจับสีดำของพู่กันก็เปล่งลำแสงสีดำออกมา  เป็นเวลาเดียวกับตราประทับแมลงตัวเล็กของด้ามจับก็ค่อยๆทะลักม่านหมอกสีดำหนาแน่นออกมา  หลังจากนั้นม่านหมอกสีดำก็ก่อตัวเป็นสกอพีนอสหลายๆตัว  พุ่งตรงเข้าโจมตีไปยังท้ายเรืออย่างโหดเหี้ยม!

เนื่องจากสกอพีนอสเหล่านี้ เป็นเพียงแค่วิญญาณ ไม่มีร่างที่แท้จริง  ดังนั้นวินาทีต่อจากนั้นก็ทยอยทะลุไปยังท้ายเรือ  จากนั้นก็ทะลักเข้าไปภายในตัวของปลาดราก้อนฟิชตัวนั้นที่อยู่ใต้เรืออย่างมืดฟ้ามัวดิน

บึมบึมบึม!

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอานุภาพของวิญญาณหนอนนั้นแข็งแกร่งเกินไป  หรือเป็นเพราะวิญญาณของปลาดราก้อนฟิชตัวนั้นอ่อนแอกันแน่   ภายใต้การโจมตีของวิญญาณหนอนเหล่านั้น  ดูเหมือนบาดแผลที่ถูกฮวางซางใช้ปืนกลยิงใส่ ของเจ้าปลาดราก้อนฟิชตัวนี้ จะได้รับความเจ็บปวดเพิ่มขึ้น จนยากที่จะแบกรับไหว  พริบตาเดียวมันก็ดิ้นพล่านอย่างบ้าคลั่ง อยู่ใต้น้ำจนเกิดเป็นฟองอากาศราวกับน้ำเดือด  จนไม่ได้สนใจฮวางซางและพรรคพวกอีก

"ตอนนี้แหละ ไปกันเถอะ!"

หลังจากที่เจ้าปลายักษ์ตัวนั้นดิ้นพล่านอย่างบ้าคลั่ง  เรือของฮวางซางและพรรคพวก ก็พ้นจากการควบคุมของเจ้าปลาดราก้อนฟิชในที่สุด  จากนั้นฮวางซางก็ตะโกนออกมา  แล้วจับเคลื่อนเรือเข้าไปใกล้ชายฝั่งอย่างต่อเนื่อง

ไม่เพียงแต่แค่นี้  เขายังใช้มือทั้งสองข้างออกแรงดึงม้านั่งตัวยาวในห้องโดยสารเรือออกมาอีกด้วย  จากนั้นก็ก็นำไม้ม้านั่งนั้นมาทำเป็นไม้พาย  มาช่วยพายอีกแรง！

เขารู้ว่าการพึ่งพาวิญญาณหนอนเหล่านั้น ไม่สามารถฆ่าปลาประหลาดราก้อนฟิชตัวนั้นได้ ดังนั้นพวกเขาจำเป็นต้องออกห่างจากทะเลสาบเฮงซวยนี้ ก่อนที่เจ้าปลายักษ์ตัวนั้นจะได้สติกลับมา！

“เหี้ย ทำไมเมื่อกี้ถึงนึกไม่ถึงนะ！”

เมื่อเห็นฮวางซางใช้ไม้ม้านั่งตัวยาว มาทำเป็นไม้พาย  เพื่อเพิ่มความเร็วให้กับเรือลำนี้ ตั้วลั่วก็มีปฏิกิริยาตอบสนองทันที  หลังจากนั้นก็ใช้กริชฟันม้านั่งตัวยาวอีกตัว  มาทำเป็นไม้พายแบบเดียวกับฮวางซาง เพื่อช่วยพายอีกแรง！

ภายใต้การช่วยเรือกันและกันของฮวางซางและตั้วลั่ว ส่งผลให้ระดับความเร็วของเรือลำนี้ ค่อยๆเพิ่มขึ้น แล้วก็เข้าไปใกล้ชายฝั่งมากขึ้นเรื่อยๆ

ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงฝั่งจนได้！

แต่ในตอนนั้นเอง ผิวน้ำด้านหลังของพวกเขากลับค่อยๆคืนกลับสภาพเดิม  เป็นเวลาเดียวกับที่กระดูกอันแหลมคมบนแผ่นหลังของเจ้าปลาตัวนั้น ที่คล้ายกับคลีบปลาฉลามอย่างไรอย่างนั้น ก็โผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา แล้วบีบใกล้เข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว ！

เจ้าปลายักษตัวนี้  สลัดหลุดจากวิญญาณหนอนเหล่านั้นแล้ว！

“โดด！”

เมื่อเห็นเจ้าปลายักษ์ตัวนั้นตามมา  สีหน้าของฮวางซางก็แปรเปลี่ยนไปทันที ในขณะที่มองไปทางชายฝั่งที่อยู่ห่างจากพวกเขาไม่ถึง 3 เมตร  ดวงตาก็ฉายแววเคร่งขรึม พร้อมกับตะโกนออกมาสุดเสียง

และในเวลาเดียวกัน เขาก็ชักระเบิดมือออกมา ดึงจุกออก จากนั้นทิ้งลงไปในน้ำโดยตรง

เมื่อทำการเสร็จสิ้น ฮวางซางก็นำกระโดดพุ่งพรวดไปด้านหน้า แล้วกระโดดขึ้นไปบนฝั่งทันที！

ภายใต้พลังที่เหนือคนทั่วไปนั้น ต่อให้ฮวางซางจะมีกระสุนและอาวุธที่มีน้ำหนักเกือบ 200 กิโลกรัมแบกอยู่บนหลังก็ตาม  เขาก็ยังคงสามารถกระโดดไปได้ไกลถึง 3 เมตร ราวกับเสือที่กระโจนออกไป จากนั้นก็หล่นลงไปบนพื้นหญ้าชายฝั่งอย่างรุนแรง

และในเวลาเดียวกัน ตั้วลั่วและหลิวซินก็กระโดดตามมาเช่นเดียวกัน ก่อนที่จะร่วงหล่นลงไปข้างกายของฮวางซาง

“เฮ้อ  ในที่สุดก็ขึ้นฝั่งมาได้ซะที！”

เท้าของพวกเขาก็ได้เหยียบบนพื้นดินในที่สุด  อาการเมาเรือและอาการกลัวน้ำของหลิวซิน ก็ได้ผ่อนคลายออกมา  ก่อนจะปรากฏรอยยิ้มด้วยความดีใจ ขึ้นมาบนใบหน้าที่รอดชีวิตจากหายนะครั้งนี้มาได้

บึมบึม！

แต่ในตอนนั้นเอง ผิวน้ำชายฝั่งนั้น กลับแหวกออกอย่างฉับพลัน  จากนั้นเจ้าปลาประหลาดราก้อนฟิช ที่มีบาดแผลฉกรรจ์ไปทั้งตัว ก็พุ่งขึ้นมาบนผิวน้ำ  กระแทกใส่เรือลำนั้น จากนั้นก็อ้าปากกว้าง แล้วกัดหลิวซินที่ยืนอยู่บนชายฝั่งทันที！

เจ้าปลายักษ์ตัวนี้ ขึ้นมาบนฝั่งได้！