บทที่ 279-3 : งานปาร์ตี้ที่ทะเลสาบ หมวกรักษ์โลก (ฟรี)

เขากำลังมองซ้ายมองขวา สังเกตว่ามีสถานที่ปลอดภัยและเป็นส่วนตัวแถวนี้บ้างไหม

แต่ไม่คาดคิด พอหันหลังกลับ เขาเห็นชายผอมสูงผมดำ แอบตามพวกเขามาไม่ไกล

คนผู้นี้สวมแว่นกันแดดและหมวกแก๊ป เมื่อเห็นเขาหันกลับมา ก็มีท่าทางตกใจ มองซ้ายมองขวาแล้วซ่อนหลังต้นไม้

แต่ยังโผล่ปีกหมวกออกมาให้เฉินนั่วเห็น ทำให้เขารู้สึกอึ้ง

ในที่สุดเขาก็อดทนไม่ไหว ถามออกไป: "คุณเห็นไหม?"

อีวานก้าขมวดคิ้ว: "เห็นแล้ว อย่าสนใจเขาเลย"

เฉินนั่ว: "ไม่ใช่ คุณเห็นหมวกของเขาไหม?"

อีวานก้าประหลาดใจ: "เห็นสิ เป็นไง? นั่นเป็นหมวกที่ฉันเคยให้เขา มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?"

เฉินนั่วอึ้งไป ไม่รู้จะพูดอะไรดี ในใจมีพันคำหมื่นประโยค แต่สุดท้ายได้แต่พยักหน้าและพูดว่า: "ไม่มีปัญหา สีสวยดีนะ รักษ์โลกด้วย"

คืนนั้น งานวันเกิดของเมลาเนียเต็มไปด้วยคนดังและผู้มีชื่อเสียง

เฉินนั่วรู้จักหลายคน และมีหลายคนรู้จักเขาเช่นกัน

กินดื่มพูดคุยกับเพื่อนของโดนัลด์ ก็สนุกไม่น้อย

โดยเฉพาะมีชาวยิวคนหนึ่งชื่ออีพสไตน์ พูดเก่งและมีอารมณ์ขันมาก

หลังจากโดนัลด์แนะนำ คนผู้นี้ดูสนใจเขามาก ดวงตาสีดำลึกลับจ้องมองเขาตลอด

ไม่ว่าเฉินนั่วจะไปไหน เขาก็ตามไปที่นั่น และยังหาข้ออ้างนานาชนิดมาพูดคุย

ทำให้เฉินนั่วแทบจะคุกเข่าขอให้ปล่อยเขาไป

ถ้าถูกถ่ายรูปคู่กัน วันหลังจะทำยังไง? ต่อให้เขาได้รับออสการ์อีกสิบรางวัล ขึ้นปก Eastern Son อีกร้อยครั้ง ก็รับไม่ไหว

เมื่อเกือบจะหมดความอดทน ซูเปอร์สตาร์คนหนึ่งมาช่วยเขาไว้

ชื่อเสียงของ Daddy Yankee ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ผู้ผลักดันเพลงฮิปฮอปสู่กระแสหลัก เคยได้รับรางวัลแกรมมี่สามครั้ง ติดอันดับ 100 บุคคลของนิตยสาร TIME ในปี 2006 ได้รับดาวบนถนน Hollywood Walk of Fame ในปี 2008 และยังมีธุรกิจหลากหลาย สร้างศิลปินมากมาย ได้ชื่อว่าเป็นคนผิวสีที่รวยที่สุด

ที่สำคัญ เขามีชื่อเสียงในการรักษาตัวให้ห่างจากเรื่องเสื่อมเสีย ตอนที่เฉินนั่วย้อนเวลากลับมาก็มีข่าวฉาวเล็กน้อย ไม่เสียหายมาก นับว่าเป็นคนที่ค่อนข้างซื่อสัตย์

Daddy Yankee กับอีพสไตน์ดูเหมือนจะมีปัญหากันนิดหน่อย

พอ Daddy มา อีพสไตน์ก็ถอยไปเอง ทำให้เฉินนั่วโล่งอก

แต่ซูเปอร์สตาร์มีเรื่องมากมาย คุยกันไม่กี่ประโยค Daddy Yankee ก็ดูเหมือนจะพบเพื่อนที่น่าสนใจกว่า ยิ้มบอกว่าแล้วเจอกันหนึ่งทีแล้วถือแก้วค็อกเทลเดินไปหาเด็กหนุ่มหน้าตาน่ารัก

เฉินนั่วคิดใคร่ครวญพลางพยักหน้า

จัสติน บีเบอร์ใช่ไหม? คำนวณเวลาแล้ว ตอนนี้เขาน่าจะเพิ่งถูกค้นพบบน YouTube โดยโปรดิวเซอร์ แล้วถูกอาร์เธอร์ คิด ฝึกสอนพาเข้าวงการเพลง

และอาร์เธอร์ คิด ก็เป็นน้องของ Daddy Yankee

เมื่อเป็นเช่นนี้ ช่างโชคดีจริงๆ อายุยังน้อยก็มีผู้ใหญ่ดูแล

ไม่เหมือนตัวเอง ต้องทำงานหนักด้วยตัวเอง

เฉินนั่วถอนหายใจครู่หนึ่ง หันหลังกลับ ทันใดนั้นก็พบใบหน้ายิ้มแย้มอ้วนฉุอยู่ตรงหน้า

อีกนิดเดียวเท่านั้น เฉินนั่วคิดว่ากำปั้นของเขาคงลอยออกไปแล้ว

ฮาร์วีย์ ไวน์สไตน์ยิ้มอย่างสุภาพ: "เฉิน สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จักเป็นครั้งแรก"

สุภาษิตว่าไม่ชกคนยิ้ม เฉินนั่วก็แกล้งยิ้มตาม แถมยังยื่นมือออกไป: "ฮาร์วีย์ ฉันก็ยินดีที่ได้รู้จักคุณเช่นกัน อยากพบคุณมานานแล้ว เป็นไงบ้าง? สบายดีหรือเปล่า?"

ฮาร์วีย์จับมือกับเขาอย่างเป็นกันเอง: "ฉันสบายดี ปีที่แล้วตอนบริษัทไวน์สไตน์ของเราเปิด ฉันอยากโทรหาคุณ แต่คิดว่าไม่จำเป็น อย่างไรเราก็อยู่ในฮอลลีวู้ดทั้งคู่ ต้องได้เจอกันสักวัน แต่ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่วันนี้"

เฉินนั่วยิ้ม: "ใช่ ฉันก็ไม่คิดเหมือนกัน ปาร์ตี้ของโดนัลด์มีคนดังและเศรษฐีแบบคุณเยอะจริงๆ รู้อย่างนี้ฉันไม่มาแล้ว"

ฮาร์วีย์หัวเราะ: "เฉิน เรื่องเก่าๆ ปล่อยให้มันผ่านไปเถอะนะ?"

เฉินนั่วพยักหน้า: "ไม่มีปัญหา"

"จริงสิ ได้ยินว่าคุณมีหนังที่กำลังจะไปแข่งที่เทศกาลภาพยนตร์คานส์ ใช่ไหม?"

"ใช่"

"เป็นไงบ้าง มีโอกาสไหม?"

เฉินนั่วส่ายหน้า: "ไม่มี ฉันแค่ไปเล่นๆ ไม่มีความหวังอะไรเลย"

ฮาร์วีย์ ไวน์สไตน์ยิ้ม: "เป็นไปได้ยังไง? โอกาสของคุณยังมีอยู่มาก ถ้าไม่ใช่เพราะจิลส์ จาค็อบส์ไม่ให้คนเกาหลีเป็นประธานคณะกรรมการ โอกาสของคุณจะยิ่งมากกว่านี้ น่าเสียดายที่สุดท้ายเขาเลือกอิซาเบล อุแปร์ ฉันเสียใจด้วยนะ เฉิน"

เฉินนั่วงงเล็กน้อย

เขารู้ข่าวนี้เมื่อเดือนที่แล้ว

ตอนเทศกาลตรุษจีน พงจุนโฮยังกระตือรือร้น แต่พอโทรมาตอนนั้น น้ำเสียงเหมือนกะหล่ำปลีโดนน้ำค้างแข็ง

บอกว่าสุดท้ายแล้วอีชางดงถูกคณะกรรมการทิ้ง การประชุมเทศกาลภาพยนตร์คานส์ครั้งที่ 62 นี้ คณะกรรมการนำโดยจิลส์ จาค็อบส์ เลือกผู้หญิงเป็นประธานคณะกรรมการอย่างผิดปกติ

แม้ว่าอิซาเบล อุแปร์ นักแสดงหญิงระดับตำนานของฝรั่งเศสจะมีคุณสมบัติเพียงพอ

แต่คานส์จัดมาแล้ว 60 กว่าครั้ง นี่เป็นเพียงครั้งที่สามที่มีผู้หญิงดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการ

และบังเอิญแทนที่อีชางดงที่เป็นข่าวลือว่าเกือบแน่นอนแล้ว

ทำให้ต้องสงสัยถึงสาเหตุเบื้องหลัง

ตอนนั้นพงจุนโฮยังเชื่อว่าอาจเป็นภาพยนตร์ที่เข้าแข่งขันกำลังแข่งกันตั้งแต่ต้น หรืออาจมีคนของซัมซุงไปทำอะไรบางอย่าง

แต่เฉินนั่วไม่เคยคิดว่าปัญหาเกิดจากฝั่งเขาเอง

ดูจากท่าทางของฮาร์วีย์ ไวน์สไตน์แล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนทำงานเล็กๆ แต่สำคัญในเรื่องนี้

น่าจะคาดเดาได้ตั้งแต่แรก มหาเศรษฐีวงการหนังคนนี้มีเส้นสายไม่ใช่แค่ในฮอลลีวู้ด

ตั้งแต่ยุค 80 เขาสร้างชื่อจากการเลือกหนังในเทศกาลต่างๆ เพื่อหาทองคำ

จะบอกว่าเขาไม่มีเบอร์โทรของจิลส์ จาค็อบส์ประธานคณะกรรมการคานส์ แม้แต่ผีก็ไม่เชื่อ

เขาแค่ต้องพูดเป็นนัยหรือส่งข้อความเตือนสั้นๆ "ระวังคนเกาหลี" ก็พอแล้ว

หลังฟุตบอลโลกปี 2002 ชื่อเสียงของชาวเกาหลีในเรื่องมารยาทโดยเฉพาะในยุโรปที่มีประเทศฟุตบอลใหญ่ๆ เป็นที่รู้จักดี

ฮาร์วีย์ใช้เรื่องนี้ปลุกความระแวงของจิลส์ จาค็อบส์ ทำให้เปลี่ยนใจไม่เอาอีชางดงในนาทีสุดท้าย จนต้องให้อิซาเบล อุแปร์เข้ามาแทนอย่างกะทันหัน

เฉินนั่วยิ่งคิด ยิ่งรู้สึกว่านี่คือความจริง

เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างเป็นเหตุเป็นผล สอดคล้องกับสถานการณ์ปัจจุบัน

มองดูใบหน้าของฮาร์วีย์ ไวน์สไตน์ที่ราวกับผู้ชนะ เฉินนั่วจ้องมองเขาครู่หนึ่ง แล้วพลันหัวเราะออกมา พร้อมส่ายหน้า "ฮาร์วีย์ คุณคิดว่าคุณชนะแล้วเหรอ?"

ฮาร์วีย์ยิ้ม: "ไม่กล้าพูดหรอก แต่ฉันรู้แค่ว่าโอกาสของคุณตอนนี้ลดลงอย่างแน่นอน"

เฉินนั่วก็ยิ้มเช่นกัน "งั้นลองพนันกันไหมล่ะ?"

เห็นท่าทางของเฉินนั่ว ฮาร์วีย์ค่อยๆ เก็บรอยยิ้ม ขมวดคิ้ว "เฉิน ทำไมคุณถึงมั่นใจขนาดนั้น"

ตอนนี้เฉินนั่วอยากหัวเราะจริงๆ ไม่ใช่แกล้ง

ฮาร์วีย์คิดแล้วคิดอีก แต่ยังพลาดไปหนึ่งจุด จุดเล็กๆ แต่อาจเป็นจุดสำคัญ

เขายักไหล่: "จริงๆ แล้วฉันก็แค่แกล้งทำเป็นมั่นใจ ถ้าคุณไม่กล้าพนัน ก็ช่างมันเถอะ"

เขาพูดจบ จู่ๆ ก็มีเสียงผู้ชายแหลมดังขึ้นข้างๆ: "ฉันกล้า! ฉันจะพนันกับคุณ ฉันพนัน 100,000 ดอลลาร์ คุณกล้าไหม?"

เฉินนั่วและฮาร์วีย์หันไปมอง

ไม่ใช่ใครอื่น นี่คือพี่หมวกเขียวตัวจริง

ชายหนุ่มผมดำเส้นบางมองเขาด้วยความเกลียดชัง สีหน้าแบบนี้ ในสองชาติของเฉินนั่ว เคยเห็นบนใบหน้าผู้ชายมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว

"เฉิน 100,000 กล้าไหม? ถ้าไม่กล้า ตั้งแต่วันนี้ ก็อย่าเข้าใกล้อีวานก้า"

ไม่ผิดคาด บทพูดก็เหมือนกันทุกประการ เฉินนั่วกำลังจะตอบตามสูตรสำเร็จ เตือนฝ่ายตรงข้ามว่าโกรธมากเสียตับ จริงๆ แล้วโอ๊ย ที่แท้เป็นความเข้าใจผิด

แต่เขายังไม่ทันได้เอ่ยปาก จู่ๆ ก็มีสาวผมทองปรากฏตัวตรงหน้า

ไม่รู้อีวานก้าโผล่มาจากไหน เธอยืนขวางหน้าเฉินนั่ว ใบหน้าสวยเย็นชาดุจน้ำแข็ง: "จาเร็ด อย่ามาวุ่นวาย ฉันกับเฉินเป็นแค่เพื่อนกัน คุณอยากพนัน ฉันพนันกับคุณเอง"

(จบบทที่ 279 ส่วนที่ 3)